امروز بعد 6 سال به طور تصادفی اومدم وبلاگم هرچقد فک کردم رمز عبورم یادم نیومد بعد یه لحظه به ذهنم خطور کرد . بعد اینهمه سال برگشتم به اون دوران واقعا حس عجیبی داشت تفکراتم نظراتم شیوه ی زندگیم همه و همه هم خوشحالم کرد هم ناراحت. تو این 6 سال زندگیم زیر و رو شد نزدیک ترین کسمو از دست دادم .به بعضی دل دادم ازشون دل کندم. از مدرسه فارالتحصیل شدم دانشگاه رفتم . دوستای جدید اومدن جدیدا قدیمی شدن. واقعا آدم نمیدونه تو زندگی چی منتظرشه قدر لحظه هاتونو بدونید
احتمالا کسی این متنو نخونه ولی برای کسی که بخونه آرزوی موفقیت دارم و ازش میخوام که خودشو دوست داشته باشه دنیا پر از پلیدیه تو پلید نباش با صبوری با اتفاقات کنار بیا همین شاید 6 سال دیگه یه پست دیگه گذاشتم البته اگر عمری بود و بلاگفا هم بود

این وبلاگ برای اینه که دور همی خوش باشیم یه کم بخندیم .از قدیم گفتن خنده بر هر دردی دواست.