≧◡≦مَـכیــونـے نـَـפֿـنــכے≧◡≦

سَلـام 

 ^{خـواعَـران،بـَرادران،هُنرمَنـدان،پیشکِسوَتـان،وِبلاگ نِویسان دانِش آموُزان،فَرهیختهِ گان دانشجوایان،مُتِقلبان،عَلافان،بیکاران،بی ادبان، ...ـان ،شما خجالت نمی کشید!خـُو یکم عَن نَباشید!}

مَن بِعُنوان نِویسَنده جدید اُومدم

مَن اُومدم وَلـی اَلـان نموتونم چیـزی بنویسم مُحَرم شُرو شد :( ایشالا بَـدن

تَخسیره این زینَب دیگـه :| دیـر بم رَمز داد...

خُدآفِز  تـابد عَزادری

 نوکوشیمورو 

 نآم ِ جَزیره نیست،

نآم ِ دُختَری ژاپُنـی نیست،

نآم ِ هَمسَـر پادشاه چین هَم نیست،

این ندای ِ مُضطَـرب يك جَوان مَشهَدی سَوار بَر پُشت ِ موتورسیکلت دوستَش ميباشَد 

وَ

 مَنظورش اينست که

"مَن را به کُشتَن نَدَهى ! "

+پَریآآروم بآش:)))

هَروَقت چشمَم به پَنکه می اُفته یادِ اَوَّلِ دَبستان می اُفتَم
که تو اولین روز بغل دستیم به جای سلام بهم گفت :
بگو پنکه منم گفتم پنکه،
دَر جَواب گُفت:
شَلوار بابات تَنگه...
وَ بَعد اونقَدَر خَندید که گوزید و نالید و وَقتی عُمق فاجعه رو فَهمید لَحظه ای بَنَفش شُدوبعد،
اَزشِدَت گریه عَر عَرِش هَوا رَفت...
وَ مَن توـی تَمامِ این مَراحل با این چهره← ...
تَنها دَر این تَفَکُر بودَم که چرا شُوار باباـی مَن تَنگ عَست

و تَنگ بودنِش با پَنکه چه علت دارَد...

 

شُما یادتون نمیاد^؟

یه مُستَرابایی بود به صورت ذوزَنَقه،

خودِش اینجا بود سوراخش نَزدیک هسته کُره زَمین!

لامَصَب ^{تونلِ وَحشَتی} بود واسه خودش…

+میگَن عیده،خُب موبارَکِ...

سُلوم دوستـان
میدونَم هَمَتون اَلـان حِرصی شُدیدکِ گُشادَم:|
آخه نِتَم مَحدودبود...

 ۷۶تـانَظَرنمی تونِسَم نَظَربدَم:سوتــ
کیبوردَمَم ^خَراب بود.

۵۴تـانَظَردارَم وَلی زورَم میادجَواب بدَم:|
شومـابَرمَن ببخشید:سوتــ

خدایا یَنی میشه یه روز یه کیبوردـی اختراع بشه کـِ خودش بفَهمه کی بایَد فارسی تایپ کُنه کی انگلیسی؟؟^؟ حَروم شُد نَسلمون اَز بَس به جاه گوگل زَدیم لخخلمث

نیمه ـی  گُمشده ـی مَن اَلان بایَد خیلی خَسته شُده باشه...

اَز بَس دُنبال مَن گَشته نَتونسته مَـنو پیدا کُنه ...

حَقَم داره بَنده خُدا...!

جا داره اَز هَمین تِریبون یه خَسته نَباشی بهش بگَم ...

و بگَم که اُمیدتو اَز دَست نَده "خواستَن تَوانستَن عست...!

به حَرف اینایی هَم که میگَن " گَشتَم نَبود نَگَرد نیست!" هَم گوش نَده ...

اینا حَسودَن نمیخوان مَنو تو بهم برسیم ...!!!  

عشق هَم عشقاـی قَدیمـی
بابا بُزرگَم دوران نامزَدیش اَولین بارـی که مامان بُزرگَمو "بوس" کَرده مـامان بُزرگَم " تَشَنُج" ...
کَرده بُردَنش دَرمانگاه ! 

یـه بارَم دُزدزَدخونَمون

کصااااافَط هَمه چیـزروبُردبِجـُزکِتابـاـی دَرسـی مَن!

فَرداـی اون روزبااینکه هیچـی توخونَمون نَبودوَلی مـامانَم مَنوفِرستادمَدرسـه...

اون دُزدوحَلال نمی کنَم...

_آقایون و^بانوان!

زین پَس آجیم پَریـا؛؛)

مُدیـربَغل دَس مَنه[مُدیریَت کـامِل[]

 تَبریکـ موگوم

بَعداًنوشت:پُریازورـی مُدیره

حـتـازورش میادنَظربده

خخخخخخخخ

آقایون ِ عَزیز...

دَرتاریخ ِ چَندهِزارسالـه ی این مَملِکَت نَداشتیم کـه لیلـی عاشق ِ باسَن مَجنون شـه!

سَرِجَدِتون بکشیدبالا!!
این مـارک روهَم بچَسبونین بـه پیشونیتـون اَگـه خعـلی واجـبه!!!D؛

رو _{مَسخَرگی} پیشه کُن و ^مُطربی آموز

خواهی که شَوَد _بَختِ تو ^{فَرخُنده} وپیروز

خواهی که شَوَد _عیدِسَعیدَت هَمه ^نوروز

خواهی که شَوَد ^طالع تو _{^{شَمع شَب َافروز}}

خواهی که رِسَد _خَلعت واَنعام به ^هَرروز
رو _{مَسخَرگی} پیشه کُن و ^مُطربی آموز

اِمروز به جزمُسخَره رِندان نپَسندند

^علم و هُنر و فَضل ِبُزرگان نَپسندند

^اِدراک و _{کَمالات} به تِهران نَپَسندند

جُز مَسخَره دَر مَجلس ِاَعیان نَپسندند

رو ^{_{مَسخَرگی}} پیشه کُن و _مُطربی آموز

خواهی که شَوی با خَبَراَزکارِ بُزرگان

شِکل تو کُنَد جلوه دَر اِنتظار بُزرگان

چون موش زَنی نَقَب به اَنبار ِبُزرگان

خواهی که شَوی مَحرَم اَسرارِ بُزرگان

رو ^{مَسخَرگی} پیشه کُن و ^مُطربی آموز

نه دَرس به کار آیَد و نَه علم ریاضی

نَه قاعِده مَشق و نَه مُستقَبل و ماضی

نَه هندسه و رَسم و مَساحاتِ اَراضی

خواهی که شَوی مُجتهد و مُقنی و قاضی

رو ^{مَسخَرگی پ}یشه کُن و _مُطربی آموز

صَد سال اَگر دَرس بخوانی هَمه هیچ اَست

دَر مَدرسه یک عُمر بمانی هَمه هیچ اَست

خود را به حَقیقت برسانی هَمه هیچ اَست

جُز مَسخَرگی هَر چه بدانی هَمه هیچ اَست

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

وافور بِکش تا بودَت مُمکن و مُقدور

اَز باده مَکُن غِفلَت اَز چرس مَشو دور

بنشین به خَرابات بزن بَربَط و تَنبور

خواهی که شَوی پیش خوانین هَمه مَشهور

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

در مَجلسِ اَعیان هَمه شَب مَست گُذَر کُن

اَوّل چو رسیدی دَم دَرعَرعَر ِ خَرکُن

پَس گنجفه را از بَغل خویش به درکُن

اَز باده دَماغ هَمه را تازه و تَرکُن

رو مسخرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

هَر چند که ریش تو سفید اَست و قَدرت خَم

رِندانه بزَن چَنگ بر آن طَره خشم خَم

اَز دولَت ِمَشروطه شُدی ^{میرِ مُفخَم}

ای ارفع و ای اَمجَد و ای اَکرم و اَفخَم

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

زِنهار اَز عدلیه و اَعضاش مَزَن دَم

گَر نان تو تَلخ اَست زنانواش مَزَن دَم

گَر کَفش گران اَست زِ کَفاش مَزَن دَم

تا هَست کَباب بَره اَز آش مَزَن دَم

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

خواهی تو َاگر دَر هَمه جا راه دَهندَت

تَرفیعِ مَقام و لَقب و جاه دَهندَت

زیبا صَنمی خوبتَر اَز ماه دَهندَت

خواهی که زرو سیم شبانگاه دَهندَت

رو مسخرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

خواهی که شَوی مَحرم آن بُزمَگه خاص

دوری مَکُن اَز مُطرب و بازیگَر و رَقاص

اَسبابِ تَرَقی شَودَت گَنجفه و آس

خواهی که شَوی زینَتِ بَزم هَمه اَشخاص

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز

خواهی تو اَگر راحَت و آسوده بمانی

رَخش طُرَب اَندر هَمه تهران بدوانی

خود را به مَقامات مَشعشع برسانی

هَم داد خود اَز ^کِهتَر و _مِهتَر بستانی

رو مَسخَرگی پیشه کُن و مُطربی آموز