به نام خدا
وَ بَيْنهَُمَا حِجَابٌ وَ عَلىَ الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلَّا بِسِيمَئهُمْ وَ نَادَوْاْ أَصحَْابَ الجَْنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَ هُمْ يَطْمَعُونَ(46 اعراف )
و در ميان آن دو [بهشتيان و دوزخيان]، حجابى است و بر «اعراف» مردانى هستند كه هر يك از آن دو را از چهره هاشان مى شناسند و آن مردان بهشتيان را صدا مى زنند كه: «درود بر شما باد!»
آنها داخل بهشت نمى شوند، در حالى كه طمع (امید ) آن را دارند.
امیر مومنین علی علیه السلام در مناظره خود با ابوبکر چنین فرمودند :
تو را به خدا قسم میدهم
من آن اذان و اعلام برای اهل موسم حج و برای تمام امت ، بوسیله سوره توبه هستم یا تو ؟
ابوبکر گفت:بلکه شمائید (1)
رجوع شود به کتب روایی شیعه و سنی در مورد تفسیر سوره توبه که نقل متواتر است به این مضمون که در ابتدا، اعلان سوره توبه را نبی اکرم صلی الله علیه وآله به ابوبکر سپردند اما در نهایت بر اساس وحی الهی می بایست نبی اکرم اعلان این سوره را یا خود انجام میداد یا به مردی از خودش واگذار میکردند از این رو اعلان و اذان این سوره را به علی بن ابی طالب وصی خود واگذار کردند .
موافق با آیه 61 سوره آل عمران . (۲)
امیرمومنین علی علیه السلام نیز در ذیل آیه چهل و ششم سوره اعراف میفرمایند :
بدانید که در قرآن نامهایی وجود دارد که فقط مخصوص من است
مواظب باشید که آن ها را به خود نسبت ندهید که گمراه خواهید شد
و من آن موذن در دنیا و آخرتم که خداوند فرمود: پس موذنی در بین آنها ندا میدهدکه لعنت خداوند بر ظالمین (۳)
حضرت در پاسخ کسی که میپرسد منظور خداوند در این آیه چیست (وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ؟) میفرمایند:
ما همان مردانی هستیم که بر اعرافیم
ما یاران خود را با چهره هاشان میشناسیم
ما اعرافی هستیم که طریق خداوند جزبا معرفت ما شناخته نمیشود
ما اعرافی هستیم که خداوند ما را در روز قیامت بر صراط نگه میدارد
و کسی داخل در بهشت نمیشود مگر این که ما را بشناسد و ما او را بشناسیم
و کسی داخل در جهنم نمیشود مگر این که ما را انکار کند و ما او را انکار کنیم (۴)
پست های مرتبط و شاخه اصلی :
.........................................................................
منابع :
1) تفسير نور الثقلين، ج2، ص: 184
..... 33-
في كتاب الخصال في احتجاج على عليه السلام على ابى بكر قال: فأنشدك بالله انا الأذان لأهل الموسم و لجميع الامة بسورة برائة أم أنت؟ قال: بل أنت
۲) آلعمران : 61 فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ
هر گاه بعد از علم و دانشى كه (در باره مسيح) به تو رسيده، (باز) كسانى با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: «بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما هم فرزندان خود را ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را ما از نفوس خود دعوت كنيم، شما هم از نفوس خود آن گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.
۳) تفسير نور الثقلين، ج2، ص: 32
يها نعم الله عز و جل عليه و فيها يقول عليه السلام: الا و انى مخصوص في القرآن بأسماء، احذروا أن تغلبوا عليها فتضلوا في دينكم، و انا المؤذن في الدنيا و الاخرة قال الله عز و جل: «فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ» انا ذلك المؤذن و قال: «وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ» و انا ذلك الأذان.
۴) عبد الله بن عبد الرحمن الأصم، عن الهيثم بن واقد، عن مقرن، قال: سمعت أبا عبد الله (عليه السلام) يقول: «جاء ابن الكواء إلى أمير المؤمنين (عليه السلام) فقال: يا أمير المؤمنين، وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ؟
فقال: نحن على الأعراف، و نحن نعرف أنصارنا بسيماهم، و نحن الأعراف الذين لا يعرف الله عز و جل إلا بسبيل معرفتنا، و نحن الأعراف يوقفنا «1» الله عز و جل يوم القيامة على الصراط «2»، فلا يدخل الجنة إلا من عرفنا و عرفناه، و لا يدخل النار إلا من أنكرنا و أنكرناه.
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 20 توسط حسام الدین ادیب
|
