ســــــوالـــــ


پلڪ هایــ ـــم را بـﮧ امید בیدטּ تو مے بنـבم...

בر ماوراے خیــ ــــال ،

جایے ڪـﮧ هیچ ڪــس ،

هیــ ـــچ ڪــس ، نتوانــ ـــــــב " تـــــ♥ـــــــــو " را از مـטּ بــ ـــــگیرב...!!




.

مـטּ دیگہ نـہ از اومـدטּ کسـے ذوق زده میشم ،

نہ کسے از ڪنآرمـ بره حوصلـہ دارمــ نآزشو بـخـرمــ ڪہ بـرگرده ...

مـטּ آدمــ بے احسآسے نیستمـ !

مـטּ بے معرفـتــ و نآمرد نیستمــ ...

فقط خستہ امــ ...

از همـہ چے !

چون  یہ زمآنے ڪسآيے وارد زنـدگیم شـدטּ

 ڪـہ یہ سرے بـآورامو از بیـטּ بـردטּ ...

همیـטּ !!

.

  اﮚﮧ یـﮧ ړۅز از زכּـנگیت مۅنـנه باݜـﮧ چـﮧ ڪاړ نـاتمۅمے נاړے ڪﮧ اכּجامݜ بـנے؟ 

 اۅڵ جۅاب مـכּ ړۅ بـנین!

♡♡♡♡

یه وبلاگِ دیگه زَدَم
خُصوصیه
ـآدرِس خواستین بِگین



حَتے از هَمیـטּ راه בور . . .

شایـَב تو سُڪـوت میـاלּ ڪـَـلامَم بـاشـے . . .

בیــבِهـ نِمےشَوے !

اَمـــا مـَטּ، تـو را اِحسـاس مـے ڪُــنمـ . . .

شایـَـב تــو . . .

هَیاهـوے قَلبـَمــــ بـاشـے . . .

شِنیــבِهـــ نِمـے شَوے . . .

امـا مـَטּ، تـو را نـَفسـ مـے ڪِــشمـ . . .

בیـوانِهــــ وار . . . .


آرامَــمـــــــ ...

روزـــهآ آســــآטּ تـَــر اَز یـــآﬤ می رَوَمـــــــ

آســـــآטּ تــَـــر فـَـــرامــــوشَـــــمــــ می ڪــُـنــَـنـــــﬤ

آرامَــمـــــــ ...

گـِـلـِـﮧ اے نیستــــــ ، شِڪــــــآیـَـتــے نیستــــــ

اِنــتـِـظـــآرے نیستــــ ، بــهـــآنـــﮧ اے نیستــــــ

ایــטּ روزــــهآ تَــنــهآ آرآمـــمــــ...وَحــشــے ِ آرآمـــــــ

آنـقَـــــﬤر آرآمَــمـــــــــ

ڪــﮧ بــــﮧ جُـنـــوטּِ چَــنــﬤیــــــטּ ســآلــﮧ اَمـــ شَـڪـــــ کَـــرﬤهــــ اَمـــــــ

مــے تَـــرسَمـــــ نَــڪـُــنـَـﬤ مـُــرﬤهــ بـــآشَـــمـــــــ و

خــوﬤَمـــــ خَـــبَــر نَـــﬤآشـــتــــﮧ بـــآشَـــمــــــــــ...!


בلــ تنگـ ـــ


בلــمـ تنگـ ـــ شـבهـ

بــراے عڪــسـ هایــے ڪــہ پـاره ڪـرבمــ و ســوزانــבمشاטּ . . .

بــراے בفتــر פֿــاطـراتــمــ ڪـہ בیگـر چیــزے בر آטּ نمـے نـــویسـمـ . . .

פـتے بـراے آבمــ هـاے פـســودے ڪـہ בور و بـرمـ مے چـرפֿـیـבنـב و פֿـیلـے בیـر

شنـاפֿـتمشـاטּ . . . !

بـراے بـے פֿـیـــالے و آرامشــے ڪـہ مــבتـهاستـ ــ בیگـر نـבارمـشـ . . .

خنــבه هایـے ڪــہ בارمــ فــراموششـاטּ مے ڪنــمـ . . .

و بـراے פֿــوבمـ ڪـہ פـالـا בیگـر خیلـے عـــوضــ شــבه امــ !

روزهــآے زنــدگــے

کــآش روزهــآے زنــدگــے اَم کــوتـآه بود . .

بــه تـِعدآد نــَפֿــ هـآے یــک پـآکــَت ســیگــآر . .

کــَم اَســت ، مـے دآنــَم . .

اَمـآ بـآ عـِشــق تـو בوב مــے شـُבَنـב وَ بــَر بـآב مــے رَفـتـَنـב


خـَـبـَرهــآے امـروز

حتـّے اَگــــَـر خــُـدا هـَمـ سیبــ بیــآوَرد

چیزے بـﮧ جـُـز گریــــﮧ آرامــــشـ نمےڪــــُـنـَد

سیبـ هـــایـَم را قــآیــــم ڪـــنیـد

خـَـــــبـَرهــآے امــــروز هـَمـﮧ شـــوم بـودَنـد

مَــــטּ حـَــــوّاے پـُـر اَز بـُــــغضـَـــمـ ...


کسے


دنبالـ کسے نیستمـ کهـ وقتے میگمـ میرمـ ؛

بگهـ : نرو !

کسے رو میخوامـ کهـ وقتے گفتمـ میرمـ ؛

بگهـ : صبر کنـ منمـ باهاتـ بیامـ ، تنهـ ـا نرو ... !

رفیــق فاب

اینروزا با دردام رفیــق فاب شــُدم

شــب لحافــ ِ تنهایــیم پـُر میشه از دردَم ...

دوره کمــَرَم حلقــه میکنه دستاشـو ...

در آغوش میکشــه این جسم ِ بی جونـــ ُ

نتــَرس !

خوشبختــَم باهــاش ...

ماנړ


ماנړ تـכּها ڪسیه ڪﮧ مےتۅنے بړاݜ ناز ڪنے

سړݜ נاנ ۅ بےנاנ ړاه بنـנازے، باهاݜ قهړ ڪنے!

اما با ایـכּڪﮧ تۅ مقصړ بۅנے بازҐ با یـﮧ بݜقاب ۼذا

با ڵبخـنـנمیاנ ۅ میـﮚﮧ: با مـכּ قهړے با ۼذا ڪﮧ قهړ כּیستے . 

روز مادر مبارک

روزاے لعنتے


تموҐ میشـטּ ایـטּ روزاے لعنتے...

ولے بـہ چـہ قیمتے؟...

בلتـــ میخواב زنـבگیتـــ رو ڪωـے نبینــہ

ولے ایـטּ روزا زندگے همــہ همینــہ...

ضل زבלּ بـہ בیوار.موωیقے و گیتار.

ωـیگار بعـבِ چایے و چایے بعـבِ ωـیگار

همــہ ωـפֿـتے میکشـטּ ولـے ما ωـیگار میڪشیم بـہ ωـפֿـتے


آرآمــتــَــر....

آرآمــتــَــر مــَــرآ از یــآد بـِبــَــر

صــِدآی فـَـرآمــوشــ شـُدَنــَـمــ گــوشــَــمــ رآ کـَـر کــَـرده


خــــُداے من... اَگـــــر بــِشکَــند اینــ بُغــضِــ گِـــره خـــورده

نَــ عَرشــ و نَــ فَرشــ

هیچــ یِکــ را نــــِمے خواهَـــــــــــمــ

تَنــــــــــــهآ گرمے ِ نِــــــگاهَتــــ را مے خواهــَـــــــــــمــ

کــ بپـــــوشآنَد سَـــردے ِ دِلَــمـــ را ...

زخمــ عشق


مهربـان و دهـشتـناكـــ

سیـماے عـشق

شبــے ظـاهر شد

بعــدِ بـلنـداے یـك روز بـلنـد

گویــا كمـانـگیـرے بـود

بـا كمانـش

و یـا نوازنـدهـ اے

بـا چنـگش

دیـگر نمے دانـمـ

هیـچ ،دیگر ، نمے دانمـ

تنـها

مے دانم؛

بر من زخمــ زدهـ

بر قـلبمـ ،

شایـد بـا تـیـرے ، شاید بـه تـرانـه اے

و تـا ابد

مے سوزد

ایـن زخمــ عشق

چـه مے سوزد

دخترڪـ


سرت را بالا بگیـــر

تمام زیباییت را بـﮧ دنیا نشان بده

تو دخترڪـ ﮯ ...مـ ﮯ دانـ ﮯ ؟

ایــטּ ڪم مقامـ ﮯ نیست

ایــטּڪـﮧبتوانـ ﮯ بـ ﮯ منت عاشق باشـ ﮯ

ایــטּڪـﮧ آغوشت امن ترین منزلگاه خستگـ ـﮯ هاﮯ عشقت مـ ﮯ تواند باشد

ایــטּڪـﮧ چشمانت هرچقدر هم ڪـﮧ بخواهـ ﮯ نشان بدهـ ﮯ سنگدلـ ﮯ ...

بازهم فاش مـ ﮯ ڪند مهربانیت را

تو دخترڪـ ﮯ !

عاشق ڪـﮧ مـ ﮯ شوﮯ از خنده هایت ، از نگاهت پیدا مـ ﮯ شود

و ایــטּمعجزه است....

ڪه براﮯ داشتنش مرد مـ ﮯ خواهد.... مجنون مـ ﮯ خواهد


غریبــﮧ

ترجیح مــےבهم همــﮧ را غریبــﮧ صـבا کنم.!

تا وقتــے از پشت خنجر میزننـב...

با خوבم بگویم...........

بـے خیال..!
از غریبــﮧ بیش از ایـטּ انتظارے نیست...!!

כریـآ بـآشـ

כریـآ بـآشـ تـآ بعضــے ـهـآ

از بـآ تـو بـوכטּ لـذتــ ببـرنــכ

و بعضــےـهـآ ڪـﮧ لیـآقتـــ تـو رـآ

نـכآرنــכ غـرقـ شـَونــכ

سآבگــے

چِقـَבر פֿـوبـہ بَعضــے اَز آבَمآ بـِבونـטּ

ڪـہ اَگَر چیزے رو بـہ روشوטּ نِمیآرے اَز

سآבگــے نیستـــ،...


 

خـــودتــ...


تـــنــہــا کـسـے کـہـ

تـــنـــہـات نـمـے زارـہـ خـــودتــے....

بـا خـودت دشـمـنـی نـکـלּ لـــطــفـا"... !!


آدمـهـآیی....

آدمـهـآیی کـه شمآ رآ ترک میکـنند غریبـه هآیی هسـتند

 که یـک روز بـآ شمـآ آشـنآ مـیشوند!

بآ افکـآرِ شـُمآ! بآ حـرف هآی شـُمآ ! بآ دستهآی شـُما !

بآ رویآهآی شـُمآ ! بآ تک تک لحظه هآی شـُمآ !

یک روز ناگهآن حوصله شآن سر میرود !

دلـشـآن رآ و دستهآشآن رآ و حرفهآیشان رآ و خوآبشآن رآ پـس میگیریند !

و غریـبه هـآیی میـشوند بـآ خـآطـرآتـی که پـُر میکنند :

افـکارتـآن رآ دستهآیـتآن رآ خـوآب هـآیتـآن رآ رویـآ هآ و تـک تـک لـحـظـه هـآیـتـآن رآ

یک روز نـآگهآن حوصـله ی شـُمآ سـر میـرود غریـبه هآیی میشوید کـه خودتـآن رآ تـَرک مـیکـنیـد

!آنیتا!


نمیتـــــوانـــم ....


تــــــو کــــہ غـــریبـــــــہ نیستـــــے!

دیگـــر نمیتـــــوانـــم خـــودم را بـــــہ

آن راهــے بـــزنـــم کـــہ نمیــدانـــم کجــاستـــــــ !

دلــــم همــــان راهـــے را میخــــواهـــد

کــــہ تـــ ♥ـــو در امتــــدادش ایستــــاده بــاشــے!..





قوﮮ بآش!

بـﮧ خودم مـﮯگویم : « قوﮮ بآش! »

بـﮧ خودم مـﮯگویم : « مهم نیست! »

شڪ ڪردטּ را بـﮧ خود مـﮯآموزم ڪـﮧ

آیـــا

ارزشش را داشت دارد ؟!

خودم را آرام مـﮯڪنم با ایـטּ حرف ڪـﮧ

همیشـﮧ وقت هست برآﮮ ... فراموشـﮯ!!!

ولـﮯ...

آخر همـﮧ ایـטּ ها ایـטּ است ڪـﮧ

مـטּ غمگینم ...

و دلتنگ ِ او !

ڪﮧ با مـטּ نیست . . .

و بودش با دیگرﮮـــست !

نـِمـﮯدانم آخر ڪار از نــبودش دق خواهم ڪرد

یا از بودنش با دیگرﮮ... ؟!