elah

وسط کوچه مانده ام تنها...

با من انگار خانه ها قهرند...

آی بن بست های تو در تو...

دوستانم کجای این شهرند...

( بهتره بگم دوستانم در کجای این کشورند..)

این وبلاگ دیگه آپ نمیشه.

تموم شد...

به همین سادگی

یا علی

حیف نون می ره عیادت مادرزنش. می پرسه “بهتری؟”

مادرزنش می گه: “تبم قطع شده ولی گردنم هنوز درد می کنه…”

حیف نون می گه: “انشاالله اون هم قطع می شه!”

......

حیف نون می ره هتل

صبح روز اول می ره توی رستوران هتل صبحانه بخوره

می بینه روی تابلو نوشته: “از ساعت ۷ الی ۱۱ صبحانه…

از ساعت ۱۱ الی ۵ ناهار و از ساعت ۵ الی ۱۱ شب شام سرو می شود…”

پیش خودش می گه: پس من کی وقت کنم برم شهر رو ببینم؟

......

پیرمردی مشکل شنوایی داشته و هیچ صدایی رو نمی تونسته بشنوه.

بعد از چند سال بالاخره با یک دارویی خوب می شه.

دو سه هفته می گذره و می ره پیش دکترش که بگه گوشش حالا می شنوه.

دکتر خیلی خوشحال می شه و می گه:

خانواده شما هم باید ظاهرا خیلی خوشحال باشن که شنوایی تون رو بدست آوردید.

پیرمرد می گه: نه، من هنوز بهشون چیزی نگفته ام!

هر شب می شینم و به حرف هاشون گوش می کنم…

فقط تنها اتفاقی که افتاده اینه که

توی این مدت تا حالا چند بار وصیت نامه ام رو عوض کرده ام!

اللهم عجل لولیک الفرج

امیدوارم همه موفق شن

فعلا...

ببارباران..
کمی آرام..
که پاییز هم صدایم شد..
که دلتنگی وتنهایی رفیق باوفایم شد..
ببار باران..
بزن برشیشه قلبم..
بکوب این شیشه رابشکن که درد کمتری دارد
اگر بادست توباشد..

مولا برای از تو سرودن غزل کم است
تلمیح و استعاره ، مجاز و بدل کم است
قرآن ناب لایق وصف مقام توست
شعر و حدیث و قصه و ضرب المثل کم است
آن لحظه که حلاوت نام تو بر لب است
شیرینی شکر که چه گویم، عسل کم است
باید برای مدح تو از صبح بدر گفت
هیجای نهروان و شکوه جمل کم است
ای دست اقتدار خدا، فارس العرب
اصلا برای شان تو تعبیر «یل» کم است
هر قدر هم که دم بزنم ای امیر عشق
از شوکت و جلالت تو، ما حَصَل کم است
شهره شده میان عرب تک سواری ات
آوازه های صاعقه‌ی ذوالفقاری ات

خبرنگار ميگه:و سفيدا؟

چوپان ميگه: اونا هم علف

خبرنگار ميپرسه : شب اونا رو كجا نگه ميداري؟