تنهایی

" آینــــده ای " خواهـــم ساخت که ,

" گذشتــــه ام " جلویــــش زانـُــــــو بزنــــد ...!

قـــرار نیـــســــت مــــن هــــم دلِ کس دیـــگری را بســــوزانم ...!

برعـــــکــــس کســــی را که وارد زندگیــــم میشــــود ,

آنـــقـــدر خوشبــخت می کنــــم کـــــه ,

به هـــر روزی که جــای " او " نیـستـی 

به خودت " لعنـــت " بفـــرستـی...!

****************************

پرسیدی:"عاشقمی؟"

گفتم:"دوستت دارم"

بغض کردی و آرام گفتی: اما من "عاشقت هستم..."

روزهای با هم بودنمان با "دوست داشتن"من،

و "عشق" تو گذشت!

همیشه پا پیش گذاشتم،

گذشت کردم،

نگرانت شدم،

تا پای جان آمدم برایت...

اما تو، با تمام عشقت!

روزی که باید محبت میکردی، نکردی

جایی که باید گذشت میکردی، نکردی

وقتی که باید پا پیش میگذاشتی، نگذاشتی!

دیدی که به کلام نبود و در عمل،

دوست داشتن من، بر عشق تو چربید؟!!!

************************

گفت:اینقدر سیگار نکش میمیری

گفتم:اگه نکشم میمیرم

گفت:اگه بکشی با درد میمیری

گفتم:اگه نکشم از درد میمیرم

گفت:هوای دودی جلوی درد رو نمیگیره

گفتم:هوای صاف جلوی مرگو میگیره؟

یه کم نگاهم کرد و گفت : بکش …..

***********************

خداحافظ

شبیه برگ پاییزی پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ولی هرگز نخواهی رفت ازیادم

خداحافظ واین یعنی در اندوه تو میمیرم

در این تنهایی مطلق که می بندد به زنجیرم

وبی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد

وبرف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق و از دلبستگی هایم؟

چگونه می روی با اینکه می بینی چه تنهایم؟

خداحافظ ،تو ای همپای شب های غزل خوانی

خداحافظ، به پایان آمد این دیدار پنهانی

خداحافظ، بدون تو گمان کردی که میمانم

خداحافظ، بدون من یقین دارم که میمانی

عطرتنت

 آنکه می رود فقط می رود

پس چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سالهـــاست

از شــکوفـه های بی شمار لبخند من

قسمتی به هر کس رسیده

پــــــــــــــس چــــــــــــرا ..!؟

هیــــــــچ کس شریک گــــــــــریه های من نمیشود

                                                زن ها

                                   تنهاییشان را گریه میکنند

                                             و مردها

                                    گریه شان را تنهایی.........

همان بیت اول رگم را زدم

چه ترسی از این کارها داشتم

دلم پا نمی داد اما زدم

دو سه قطره که روی کاغذ چکید

  تو را توی خون دیدم وجا زدم

و خون بیشتر شد تو جاری شدی

لب کاغذم را کمی تا زدم

ولی ریختی روی گل های فرش

به این بخت کم رنگ تیپا زدم

حضور تو از خون من محو شد

ومن باز در عشق درجا زدم

وآنقدر مشتاق مردن شدم

که حتی خودم را به حاشا زدم

نگاهی به تیغ ونگاهی به رگ 

دلم را دوباره به دریا زدم