صحرای من دارای عشق

ای رفته ز دل، رفته ز بر، رفته ز خاطر

                                 بر من منگر تاب نگاه تو ندارم

بر من منگر زانکه به جز تلخی اندوه

                                 در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم

ای رفته ز دل، راست بگو! بهر چه امشب

                                  با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟

گر آمده ای از پی آن دلبر دلخواه

                                   من او نیم او مرده و من سایه ی اویم

من او نیم آخر دل من سرد و سیاه است

                                   او در دل سودازده از عشق شرر داشت

او در همه جا با همه کس در همه احوال

                                  سودای تو را ای بت بی مهر! به سر داشت

من او نیم این دیده ی من گنگ و خموش است

                                  در دیده ی او آن همه گفتار، نهان بود

آن عشق غم آلوده در آن نرگس شبرنگ

                                   مرموزتر از تیرگی ی شامگهان بود

من او نیم آری، لب من این لب بی رنگ

                                    دیری ست که با خنده یی از عشق تو نشکفت

اما به لب او همه دم خنده ی جان بخش

                                     مهتاب صفت بر گل شبنم زده می خفت

بر من منگر، تاب نگاه تو ندارم

                                    آن کس که تو می خواهیش از من به خدا مرد

او در تن من بود و ندانم که به ناگاه

                                    چون دید و چه ها کرد و کجا رفت و چرا مرد

من گور ویم و گور ویم، بر تن گرمش

                                     افسردگی و سردی ِ کافور نهادم

او مرده و در سینه ی من، این دل بی مهر

                                      سنگیست که من بر سر آن گور نهادم

بهشت از دست آدم رفت، از اون روزی که گندم خورد 

ببین چی میشه اون کس که یه جو از حق مردم خورد 

کسایی که تو این دنیا حساب ما رو پیچیدن 

یه روزی هر کسی باشن، حساباشونو پس می دن 

عبادت از سر وحشت، واسه عاشق عبادت نیست 

پرستش راه تسکینه، پرستیدن تجارت نیست 

سر آزادگی مُردن، تَهِ دلدادگی میشه 

یه وقتایی تمام دین همین آزادگی میشه 

کنار سفره ی خالی، یه دنیا آرزو چیدن 

بفهمن آدمی یک عمر بهت گندم نشون می دن 

بذار بازی کنن بازم برامون با همین نقشه 

خدا هرگز کسایی رو که حق خوردن نمی بخشه 

کسایی که به هر راهی دارن روزیتو می گیرن 

گمونم یادشون رفته همه یک روز می میرن 

جهان بدجور کوچیکه همه درگیر این دردیم 

همه یک روز می فهمن چه جوری زندگی کردیم

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ،
ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ!
ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻱ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻱ!

میدونم یه کسایی هستن که میخوان خودشون روبهت بچسبونن اما بدون تنها کسی که منودرک کردتوبودی اون آدما شایدخوشحال باشن وبهت تبریک بگن اما خوشحالی مضاعف اونا اینه که من ازبهترین مخلوق خدا .بهترین آدمی که تا حالا دیده بودم وخواهم دید به نوعی جدا شدم عزیزم مبارکت باشه انشالله خوشبختیت روببینم فقط خواستم بدونی من بخاطراینکه کسی روفراموش کنم سمت کسی نیومدم اگه گفتم به کسی دوسش دارم واقعا داشتم .بزرگترین درسی که این چندسال گرفتم اینه که هیچوقت بیشترازظرفیت کسی خوبی نکن اندازه ی لیاقت آدما بایدخوبی کرد.تولایق بهترینا بودی وهم خوشحالم وهم ناراحت ولی دیگه تقدیره دیگه شخص سومی وجودنداره .بهترینا روبرات ارزودارم کاش میتونستم امشب میبودم

عشق گاهي سبب گم شدن خاطره هاست

 

ساده از دست ندادم دل پر مشغله را

تا تو پرسیدی و مجبور شدم مساله را...!

 

 من "برادر" شده بودم و "برادر" باید

وقت دیدار، رعایت بکند  "فاصله" را

 

دهه ي شصتي دیوانه ی يكبار عاشق

خواست تا خرج كند اين كوپن باطله را

 

عشق! آن هم وسط نفرت و باروت و تفنگ

دانه انداخت و از شرم نديدم تله را

 

و تو خنديدي و از خاطره ها جا ماندم

با تو برگشتم و مجبور شدم قافله را...!

 

عشق گاهي سبب گم شدن خاطره هاست

خواستم باز كنم با تو سر اين گله را

طرفي نبستم از عقل در دار فاني تو

دنيا هواي سردي ست بي مهرباني تو

 

گفتم چراغ عقلي روشن كنم به نقلي

تا رو به راه كردم، گم شد نشاني تو

 

از شوق بي دريغت، از ساحت عتيقت

گفتم به هر كسي، گفت: حيف از جواني تو...

 

از گريه آستين خيس، انگشت بر لبم! هيس!

عمري سكوت كردم در بي دهاني تو

 

پنجاه سال، دوري، پنجاه سال ِنوري

خسته ست عقل و جانم از پاسباني تو

 

تا آمدي سراغم. خاموش شد چراغم

گفتند تازه رفته ست از دار فاني تو

دارد به سفر می رود امشب چمدانم

 

با خاطره ای تلخ که من خالق آنم

 

در این چمدان پیرهنی هست ، قدیمی

 

باید ببرم از غم غربت بتکانم

 

هی نام تو را، نام تورا ،نام تورا ، باز

 

از دست تو انگار رهایی نتوانم

 

هی نام تو را زمزمه کردم که ... نه .... عمدا

 

هوش از سر این همسفرانم بپرانم

 

تو مثل من از بیخبری، دربدری نه؟

 

من مثل تو از دربدری ها نگرانم

 

دارد به کجا میرود این واگن خالی؟

 

یک یک همه رفتند ، - همه همسفرانم -

 

 

دارد به کجا میرود این واگن خالی

 

انگار به بن بست رسیده ست جهانم

ای صبا رو سبکبار ازبرم سوی دلدار
* گو به آن بی وفا یار حال این عاشق زار
 
گو به هر کوی و برزن
*پیش هر مرد و هر زن
 
بگذرم چون به زاری همچو ابر بهاری
* از دوچشم گهر بار در فشانم صدف وار

ماه نو چو بر چشم مردم نیاید
* هر کسش به انگشت خود می نماید

در غم تو از بس که زار و نزارم
* با هلال و یک مو تفاوت ندارم

غم بود کوه دل بود کاه
* آتش عشق درد جانکاه
 
بس نهاده عشقت به دوش دلم بار
* ترسم از غمت جان سپارم به یکبار

ای گل نشستن با خسان پیوسته ات گر خوست
* روزی بیاید کز تو نه رنگی به جا نه بوست

با غیر اگر که آشنا از چه به من یار است
* سالک به من گر بی وفاست از چه به اغیار است 

بس بس حکایت از تو ناگفتن بود بهتر
* رو رو شکایت از تو ناکرده همی نیکوست

کار ما دو تا  شده، جستجوی یکدگر

 

خو گرفته ایم با ، رنگ و بوی یکدگر

 

 

 

آسمان بی کران، پرستاره می شود

 

تا نگاه می کنیم، ما به سوی یکدگر

 

 

 

درمسیر زندگی بی بهانه می شویم

 

عاشق صداقت و خلق وخوی یکدگر

 

 

 

زیر چترابرها، همچنان نشسته ایم

 

مثل آه و آینه ، روبروی یکدگر

 

 

 

روح ما دوباره هم، زنده می شود به عشق

 

آب می خوریم ما، از گلوی یکدگر

 

 

 

در نشیب این زمین،در فراز ابرو باد

 

عمر ما گذشته در ، جستجوی یکدگر

 

 

تو دنیای من هیچکسی جز تو نیست منم با یه خونه بدون اتاق همه صورتم خیس گریه ست بـــــــزار همینجوری تاریک بمونه اتاق . از این خونه لعنتی خسته ام منم افسردم از وقتی عاشق شدم جای زندگی توی آغوش تو دارم زندگی می کنم با خــــــودم من حتی واسه درد و دل کردنم کسی رو ندارم که درکم کنه من عاشق شدم عاشق اون کسی کـــه هرلحظه می تونه ترکم کنه . من حتی واسه درد و دل کردنم کسی رو ندارم که درکم کنه من عاشق شدم عاشق اون کسی کـــه هرلحظه می تونه ترکم کنه . من عاشق شدم عاشق اون کسی کـــه اصلات نمیدونه چی می کشم کسی که به من بی توجه شده که حتی نمی فهمه دلتنگشم از این خونه ی ساکت و این اتاق از اون که بهش خیلی وابسته ام از این حس تنهایی لعنتی از اینکه نفس می کشم خستــــــه ام . من حتی واسه درد و دل کردنم کسی رو ندارم که درکم کنه من عاشق شدم عاشق اون کسی کـــه هرلحظه می تونه ترکم کنه . من حتی واسه درد و دل کردنم کسی رو ندارم که درکم کنه من عاشق شدم عاشق اون کسی کـــه هرلحظه می تونه ترکم کنه