دست نوشته

                                                   توی دنیا تورو دارم, میدونم خوب میدونی

میدونم عاشق ترینی, واسه این دل به تو بستم

                                                   اگه می بینی می خندم, تو بهونمی که شادم

اگه رفتی و شنیدی, من هنوزم زنده هستم

                                                   باورت نشه یه وقتی دل به یه غریبه بستم

اخه با یاد تو زندم, اخه با یاد تو شادم

                                                   اینو من همیشه گفتم واسه این دل به تو دادم

اگر حرف از رفتنت شد, فکر نکن که نا امیدم

                                                   فکر نکن هم نفس من, خواب رفتنت رو دیدم

واسه اینکه بدونی حتی با یادت می مونم

                                                   واسه این ترانه های< ای که بی تو> رو میخونم

این منم که با حضورت تو شبای بی قراری

                                                   اونی که همیشه میخوای سر رو شونه هاش بزاری

از خدا میخوام که دیگه حرفی از رفتن نباشه

                                                   هرچی عشق پاکه اینجا, تو قلب من و تو جاشه

میخوام از خدا اینو که, اگه اون میخواد که باشیم

                                                   من و تو, اره من و تو واسه ی همیشه ماشیم

من را میگذاری و میروی از همان کوچه ای که امده بودی....

اما من در انتهای چشمانت برای خود کلبه ای ساخته ام که مبادا روزی با خود بگویی:

((از دل برود همان که از دیده برفت))

اما دیگر از آن زمان ها گذشته که برای اشعار احترام قاعل بودند....

ولی امروز به این دل نوشته ها که همه از قلب شکسته ام می آید می گویند:

((خط خطی بر روی کاغذی سپید...))

اما من هرگز از تو نوشتن را کنار نخواهم گذاشت حتی اگر تمام افراد دست به دست هم

دهند و تمام قلم ها وکاغذ های سپید را بسوزانندباز هم خواهم نوشت

در دل...در ذهن....در چهره ی تو.............

كت من در گروي عيد گذشته است هنوز....

سهم من اخر  چه كه نوروز سعيد است امروز....

هفت سين من اگر بودي و مي ديدي چيست؟؟؟

همنشين من اگر بودي و مي ديدي كيست؟؟؟

ميزدي داد فلك تا بفلك زنگ به زنگ....

كه توف بر تو محيط شرف الود به ننگ....

هفت سين و ه كه چه سيني و چه هفت رنگي....

(سينه اي كشته دل و سوز سرشكي گلرنگ)

(سرفه هاي تب و سرسام سكوتي دلتنگ)

(سفره اي خالي و سرما و سري بر سر سنگ)

سالتان باد  صد سال فرخنده ترين....

هفت سين كه به جان ديده كسي بهتر از اين....

(همتون تو قلبم جا دارين....سال نو بر همه ي عاشقان مبارك باد )

                                 دلم غصه نخور اين اخراشه

دلم خوب مي دونم تنهايي سخته

                                 دلم غصه نخور رفته كه رفته

دلم هميشه اينجور نمي مونه

                                 كه بشكنن تو رو با هر بهونه

داري دق ميكني اينو ميدونم

                                چرا اينجوريه رسم زمونه.............

یادم میاد یه شب خوابیده بودم     خسته و داغون و لهیده بودم

همچین که گرم گرم خواب بود چشام     یهو خیال کردم یکی کرد صدام

صدا کی بود؟ چی بود؟ چی شد؟ کجا رفت؟     تمام فکر و ذکر من دنبال اون صدا رفت

نزدیک اومد جلوی چشمم ایستاد     نگاه من به سر و وضعش افتاد

نه غول و اژدها، نه دیو زرد(!) بود     صاحب اون صدا یه گیله مرد بود

لباسای محلی قشنگمون تنش بود     عطر برنج و چایی رو شلوار و پیرهنش بود

آخ که چقدر صداش گرم و قشنگ بود     دلم واسه زبان خوب مادری چه تنگ بود

بهش نگاه کردم و گفتم :  سلام     میشه به من بگید من الان کجام؟

دستُ بلند کرد یه قاپاس زد به من     گفت : گیلکی ره، گیلکی گب بزن!

تی اصلیت تَرَ فراموش نَبه     امی زبان مادری نمیره، خاموش نَبه

تا دور بوبوستی تو از اَ حوالی     میگی مَرا تی گب نمی شه حالی؟!

تی زاکَ یاد دیهی لهجه ی فارسی     هَسَ بوبوست گیلکی بی کلاسی؟

نسل جدید در اَمی مورد چی گه؟     آیندگانِ هویت پس چی به؟

چِره باید کاری کودن اشتباه     نا ببه گیلکِ اصالت تباه؟

هَ خاکِ گیلان امی پِر و ماره     گیلکی هم امی پیله براره

برار مگر برارَ از بین بره؟      به عاقبت فکر بوکودی هی ذره؟

به روزی که گیلکی از بین بشه؟     جواب آینده یَ پس کی دِهه؟

زبان گیلکی می افتخاره     از امی تاریخ ایتا یادگاره

تاریخی که پُر از دلاوران بو     میرزا کوچک ایرانِ قهرمان بو

شیون اَمی شاعرِ شاعران بو     محمودِ نامجو پیله پهلوان بو

شوت زه ئی سیروس جه میانِ میدان     هَلهَلِ شادی شویی تا آسمان

زیست شناسی پِر، امی دوکتور بهزاد     اَشَنه روح همه دانه شادِ شاد

گیلان هَ امروزم ایسه پر غرور     چِره هَسَ باید بیشیم راهِ دور؟

سمیعی و رضا و اکبرزاده     نمونه کم نیه ، خیلی زیاده

صبح به اگر نام ببرم تک تکَ     اوشان که سربلند کونید گیلکَ

اوشان که گیلکانه افتخارید     مایه ی عزت امی دیارید

تو هم بیا با هم همه دست به دست     امی گیلانَ چکونیم بی شکست

بیا اَمی زبانَ حرمت بَنیم     کوچی زاکانَ گیلکی یاد بَدیم

حفظ بوکونیم اصالت و فرهنگَ     اَ نسلِ رو نَنیم اَ لکّه ننگَ

فردا زاکان نیگید امی پِر و مار     هیچی جه تاریخ نَنَیید یادگار

با هم اراده بوکونیم چه راحت     دینگ دینگ دینگ... صدای زنگ ساعت!

پریدم از خواب، نه نه نه! ، ویریشتم     می تختِ رو ایبچه ذره بینیشتم

اَنه گبان می دیلِ رو بینیشته     حساب ساعت از می دست جیویشته

بیدم اونه گبان همه طلا بو     قیمتی بو، همتای کیمیا بو ( به یاد شیون...)

خودم بوگفتم ایتا جمله به من:     (( تو گیلکی ره، گیلکی گب بزن...))

                                                                                  بابک نجفی

ولی وقتی صدایت را شنیدم....

تمام روزگار تیره و تارم بهاری شد و دلم با صدایت به کوچه ی آرزو ها پرواز کرد....

ولی حالا بعد از مدتی زنگ زدی و می گویی خسته ای....خسته از همه چیز و همه کس حتی من که در تمام لحظات زندگی در کنار تو بودم.....

ولی بدان تا آ خر عمرم و در تمام لحظات زندگی به یادت هستم و هیچ گاه تو را فراموش نخواهم کرد....

(((خدایا انکه در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت...تو در تنها ترین تنهاییش تنهای تنهایش نذار)))

تقدیم به کسی که نمی دانم در خاطرش می مانم یا برایش خاطره میشوم.....

اسمتو خدا یه روزی                گره زد به سرنوشتم

تورو من حتی تو رویا                توی خوابم نمی دیدم

حالا با اومدن تو                     من به آرزوم رسیدم

بعد از اون همه جدایی            من و تو به هم رسیدیم

از سکوت غم گذشتیم            قصه ی عشقو شنیدیم

غم انتظار تلخم                     سر امد وقتی رسیدی

با دو دست مهربونت              روی غصه خط کشیدی

نگیر از مهتاب نگاتو                 بذار چشماتو ببینه

آسمون شب بدونه                ماه من روی زمینه

حسودی می کنه آینه            به دل پاکی که داری

آبی موج نگاهت                    با یه دنیا بی قراری

عشق تو دباره بخشید           به دلم صبر و قرارو

هدیه میکنم به چشمات         شعر روز انتظارو 

                                              نمی خواهم کسی عاشق دگر روی زمین باشد

اگر دنیا همین باشد نمی خواهم دنیا را                                           

                                              همین امروز بیهودست نمی خواهم فردا را

من از دنیا چه آموختم فقط فریاد و دلتنگی

                                              شنیدم بعد مرگ عشق حکومت کرد دلسنگی

اگر دنیا همین باشد نمی خواهم دنیا را

                                              خیال وحشی و خون خوار است نمی خواهم رویا را

در این دنیا که حتی عشق سر انجا تلخ و غمگین است

                                              همان بهتر نباشد عشق اگر عاشق شدن این است

اگر دنیا همین باشد نمی خواهم دنیا را

                                              همین امروز بیهودست نمی خواهم فردا را

لحظه ی جدایی امد            توی این کوچهی بن بست

میرسه اغاز دوری              میرسه پایان فرصت

خسته ام از این همه درد      خسته ام از این همه هجرت

باورم نمیشه رفتی          از دوراهی نگاهم

میگذرم از این همه درد     می بینی چه بیگناهم؟

عزیزم وقتی که نیستی       آدما با من غریبن

اینجا کوچه ها فراوون         سر سپرده ی فریبن

بی تو میشکنه سکوتم        بغض لحظه های اخر

اخر قصه همین بود             توی بازی کلاغ پر

                                               دلم میمیره وقتی که میخوای ازم جدا بشی

چقدر بگم دوست دارم چقدر بگم باور کنی

                                               چرا منو میسوزونی می خوای که خاکستر کنی

وقتی تو پیشم نباشی دنیارو من میخوام چیکار

                                               راضی نشو به مرگ من"تورو خدا تنهام نذار

دیوونه ی نگاهتم نگیر نگاتو از چشام

                                               نذار که بی کس بمونم بیا گلم بمون باهام

بیا ببین حال منو چه جوری دارم میسوزم

                                               با انکه دیگه نمیای منتظر هستم هنوزم

اگر تو یه وقتی نیای سرنوشت من چی میشه

                                               باید که تنها بمونم تا دم مرگ..........تا همیشه

دلم در حسرت دیدار او ماند...نگاهم را گرفتارو فنا کرد

به من میگفت تنهایی غریب است...ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هست ام بود و نفهمید...که در قلبم چه اشوبی به پا کرد

و او هرگز سکوتم را نمی دید...اگر چه تا ته دنیا صدا کرد.......

خورشید فردا مال تو ببخش که عاشقت شدم

بدرقه لازم ندارم خودم میرم عزیز ترین

نزار بمونه زیر پا قلبمو بردار از زمین

دوست دارم برای تو فقط یه حرف ساده بود

غافل از اینکه قلب من منتظر اشاره بود........

                                                اگر با خنده رویایی بسازم

                اگر خنده شود در من فراموش

                                               اگر گریه شود با من هم اغوش

                        ((تو را هرگز نخواهم کرد فراموش))