از مــــن نرنــــــــــج…
نه مغــــــرورم نه بی احســـــاس…
فقــــط خســــته ام…
خستـــــه از اعتــــــمادی بیــــجا!
برای همیــــن قفلــــی محــــکم بر دل زده ام!
بایـــد کســـــی را پیــــدا کنم که دوستــــــــم داشتــــــــه باشد ،
آنقـــــدر که یکـــــــی از این شب هـــــای لعنتـــــــــی آغوشــــــش را برای من و
یـــــــــک دنیــــــا خستـــــــــــگیم بگشــــــــــایـــــــــد ؛
هیــــــــچ نگــــــوید و هیــــــــچ نپرســــــد فقط مــــــرا در آغـــــــــــوش بگیــــــرد
بعد همانجا بمیـــــــــــــرم تا نبینــــــــــم روزهـــــــای آینــــده را …
روزی که دروغ میگــــــــــــــــوید ،
روزی که دیگــــــــــــــر دوستــــــــــــم ندارد ،
روزهایـــــــی که دیگــــــــر مرا در آغــــــــــوش نمی گیـــــــــرد
و روزی که عاشـــــــــــق دیگـــــــــری مــــی شـــــــود
حـــــس خــــوبیــــــــــــــه ...
به خـــــــودت میــــــــای مــــی بیــــــــنی
به کســـــــی کـــه رهــــات کــــرده و بـــدجـــور بهـــــت ظلـــــم کـــرده
.. دیگـــــــه نه نیــــــــــازی داری..
نه احســــــاســــــی....
ولـــــی اون ...
داره از بـــــی تـــــو بــــودن مـــی مـــــــــیره .......
در خـــانـــه بــی حضـــور تـــو ســـیگار می کــــشد
مـــردی کــه بـا عبــور تـــو سیـــگار می کــــشد
آهستــــه خــاطــرات خــودش را نـــگاه کــــرد
آنـــوقـــت بـا مـــرور تـــو سیـــگار می کــــشد
مـــردی که یـادگـــار تـــو بــر سینــــه داشــــته
بــا زخـــم نــاصبـــور تـــو سیـــگار می کــــشد
بــی شـــک بــرای عمـــری تـــو را در بغـــل گــرفـــت
وقـــتی کــه بــا غـــرور تـــو سیـــگار می کــــشد
دنیـــا بــرای او شـــده زنـــدان غــم ولــــی
در خلــــوتـــی بـــه زور تـــو سیـــگار می کــــشد
حـــالا بـــه ســــوگ آرزوی خـــود نشـــســــته اســــت
مــــردی کــه هـــی بســـوی تـــو سیـــگار می کــــشد
در گــوشـــه ای نــوشـــت کـــه هــر کـــس تــو را شنـــید
بــی خــانــه از قصــــور تـــو سیـــگار می کــــشد
دیگــــر تمــــام یـاد تـــو را دفـــن کـــرده اســـت
او رو بــه مـــرده شــــور تـــو سیــــــــــگار می کــــشد
ﺑـــــــﺰﺭﮒ ﺷﺪﻡ
ﺩﯾـــﺪﻡ، ﺷﻨﯿـــﺪﻡ، ﺭﻓﺘــــﻢ، ﺁﻣـــﺪﻡ
ﻭ ﯾــــﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘــــﻢ . . .
ﻧــــﻪ، ﺁﺩﻣــــــﻬﺎ ﻫﻢ ﻧﯿــــﺶ ﻣﯿﺰﻧﻨـــﺪ
ﻫﺮ ﭼﻘـﺪﺭ ﺻﻤﯿــــــﻤﯽ ﺗﺮ، ﻋﺰﯾــــﺰﺗﺮ
ﻧﯿﺸﺸـــﺎﻥ ﺳـــــﻤﯽ ﺗــــﺮ
نمی نویسم …
کــه کـلـمـات را آلــوده نـکـنـم بـه گـنـاه…
گـنـاهـی کـه از آن مــن اسـت…
نمی نویسم …
تـا سـکـوت را بـیـامـوزم….
نـمـی نـویـسـم….
تـا احـسـاسـاتم را مـحـبـوس کـنـم….
تـا نـخـوانـی…
نـدانـی….
کـه چـه مـی گـذرد ایـن روزهـا بـر مــن!!
مـی خـنـدم….
تـا یـادم بـمــانـد…
تـظـاهـر بـهـتـریـن کـار اسـت…!
تـا یـادم نـرود…
کـه دیـگـران مـرا خـنـدان مـی خـواهـنـد…
تـا یـادم بــمــانـد مـن دیـگـر آن پسر سـابـق نـیـسـتـم ـ…
شـکـسـتـه ام.....
روزهـای زیـادی اسـت کـه شـکـسـتـه ام….
آن زمـان کـه لـب بـه شـکـوه بـاز کـردم و گـفـتـم خـسـتـه ام….
و آن هــا یـک بـــه یــک رفـتـنـد…
خـسـتـگـی هـایـم را تـاب نـیـاوردنـد…
و اکــنـون ایــن مـنـم!
هـمـان پسر دلـتـنـگـی کــه دلـش مـدام شــور مـی زنــد!
بـگــذار نـنـویـســـم…
مــن…
لــبــخـنـد مـی زنــم
چی میفهمی ؟
از بـــــــــــــــــــغض مــــــرد ...
از اشکی که هزار بار نچکیده ...
چی میدونی ؟
از دویدن و نرسیدن ...
از رسیدن و پی بردن به اشتبـــــــــــاه اومدن راه ...
چی میفهمی ؟
از سنی که زیاد میشه ...
و عــــــمری که کم میشه ...
از اهدافی که یه ضربدر قــــــرمـــــــز میخورن ...
چی میفهمی ؟
از من ...
بفـهـــم لعنـتـــي...
يـكبـــــار هـــم بفـــهـم!!!
ايــن اسمــش "قلـــب" اســت...
همـــان كه در دستــــت بـازيـــش مـــي دهــــي را مــي گويـــم...عروســـكت!
اسمــش "قلــــب" اســـت...
مــي تپيـــــد قـبــــل تــــو!
رنـــگ داشــــت ! اميــــد داشــــت...
"تــــــو" ســـردش كــردي
سـنگــــش كـــــردي
تـنگـــــش كــــردي .... ديـــــگر نـفــــس نـــدارم!
پــــــــــس بـــــــــده ... مـــــــن قـلبــــــــــم را مــــــي خـــــواهـم؟؟؟؟؟
