ششم ب شهید فهمیده

-کسی که راست و دروغ برای او يکی است، "چاپلوس" است.

-کسی که پول مي گيرد تا دروغ بگويد، "دلال" است.

-کسی که دروغ می گويد تا پول بگيرد، "گدا" است.

-کسی که پول می گيرد تا راست و دروغ را تشخيص دهد، "قاضی" است.

-کسی که پول می گيرد تا راست و دروغ را بهتر نمایان سازد، "وکيل" است.

-کسی که با دروغ غریبه است و جز راست چيزی نمی گويد، "بچه" است.

-کسی که به خودش هم دروغ می گويد، "متکبر" است.

-کسی که حتی دروغ خودش را باور می کند، "ابله" است.

-کسی که سخنان دروغش شيرينست، "شاعر" است.

-کسی که علیرغم ميل باطنی خود دروغ می گويد، "همسر" است.

-کسی که اصلا دروغ نمی گويد، "مرده" است.

-کسی که دروغ می گويد و قسم هم می خورد، "بازاری" است.

-کسی که دروغ می گويد و خودش هم نمی فهمد، "پرحرف" است.

-کسی که دروغ گفتنش را مصلحت آمیز عنوان می کند، "خوش خیال" است.

-کسی که مردم سخنان دروغ او را در برخی مواقع راست می پندارند، "سياستمدار" است.

-کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند، "ديوانه" است.