گره کور
به نام آرام دلم
همیشه وقتی مسئله ای
خاطرمو آشفته میکرد طولی
نمیکشید که روبه راه میشدم اماچند
وقته یه چیزی شده بلای افکارم!وقتی خدا
هم میگه تواین یه مورد خیلی روکمک من حساب
نکن!...وقتی خوشبین میشم میگم شاید خداازتمام حق
خودش بگذره .خوشبینانه ترمیشم اما... فایده ای
نداره!محاله ازحق بنده هاش بگذره.حق الناس
همون گره کوریه که تو واکردنش موندم
. واژه ای که توروزمره گی هامون
گم شده.به خیالمون این کلمه
خلاصه میشه دربالاکشیدن
یه مال هنگفت از
مردم.نفس کسی روکشتن و
اعمالی ازاین دست اما دامنه این
حق وسیع ترازاین حرفهاست...اگه با
صدای بلندوبی وقت ماشینت دل مریضی بلرزه.
اگه معلم تو ساعت تدریس درحق شاگرداش کوتاهی
کنه.اگه راننده ای دربرگردوندن مابقی پول مسافرحتی در
حد اندک سهل انگاری کنه.اگه وقت کسی رو هدربدی .اگه با
حرف وامضاء کسی کاردیگری راه میافته و دریغ کنه.اگه
واسه خندوندن جماعتی آدماوقشرخاصی رومضحکه
قراربدی باید درقبالشون تاوان بدی. اینکه با
دروغ کارها سروسامون بگیره. اینکه
قانون شکنی بشه.اینکه یه عده
واسه بدست اوردن رفاه
بیشترحق کسی رو
نادیده بگیرن عادی شده
.این روزا انگار محفل خیلی ها
بی غیبت وگناه لطفی نداره.وقتی به کینه
دوطرف دامن میزنی متوجه هستی چه آتیشی
واسه خودت مهیاکردی؟ درحالیکه اصلاح بین ذات
چه اجرعظیمی داره؟ شبای قدر دعای جوشن خوندی و
هزار بارازخداوند درخواست کردی که ازخطاهات بگذره اما
خودت بخاطراشتباه ساده دیگران ارزون آبروشونوبر باد
میدی...ساده دل میشکنیم.راحت قضاوت میکنیم.
انسانیت رو زیرپامیذاریم.واسه داشتن این دنیای
کوچیک خدای بزرگ روفراموش میکنیم اما
واقعا می ارزه بخاطرچند صباحی خوش
بودن کاذب؟ ...خداوند به خیلی ها
سرمایه داده چه راحت میتونن
بهشت بخرن امافقط دارن آتیش جهنم
رو شعله ورمیکنن !...خیلی ها سالها تلاش
کردن اما مزدشون گوشه خونه نشستنه
وجاشونو یه عده ی بی مناسبت باسفارش ناحق
بعضیاگرفتن ...خیلی هاباظاهرنمایی اعتمادجلب میکنن
.خیلی هام هم وغم شون اینه که توهرضیافتی بهترین باشن
اما غافلن ازهمسایه ای که فقط یه دیوار بینشون حایل شده وبه
نون شب محتاجه.قطعا این غفلتها پاسخی داره...وقتی پراز
شعف هستی که کارزشتت آشکارنشده هیچ به این فک
میکنی که دنیای دیگه ای هم هست که طبل رسوا
-ییت درمقابل همگان به صدادرآد...یه سارق رو
درنظربگیر.تلاش میکنه که هویتش شناخته
نشه.اصلا خود ما تاحالاچه کارهایی رو
درخفاانجام دادیم که ازدید آدما
پنهون بمونه ؟اما نگاه خداچی؟...میگن
پستترین انسان کسیه که هنگام ارتکاب
گناه خداروکوچیک بشماره بااین وصف ما پست
-ترین نیستیم؟...دودستی چسبیدیم به دنیای زودگذر
دنیایی که حتی وقتی کسی برات آرزوی طول عمرداره
از120سال بالاترنمیره!جای تاسفه که خوشی و نا خوشیمون
دلیلش مسائل دنیاییه...اگه پرسیده شه فقیربه چه کسی
گفته میشه این فکردراذهان نقش میبنده هرکی از
لحاظ مادی بی بضاعت تر باشه اما ازنگاه پیامبر
فقیرکسیه که ازتوشه نیک تهی بشه.
درسته درپرونده اعمالمون چهار
تا کارخوب پیدامیشه امابه
این هم فک کردیم
که وقتی حقی ازکسی
به گردن داریم ومجبوریم
برای جلب رضایت اعمال خوبمون
روببخشیم اونوقته که به وضوح میشه
لقب فقیرگرفت؟ازاین تاسف بارترهم زمانیه
که خوبی هامون تموم بشه و برای راضی کردن
بقیه ناچاریم دربه دوش کشیدن بدی هاشون شریک
شیم!...وای چه تلخ شد... بازمن شدم ویه خاطر
مشوش...امانمیخوام ازاین دغدغه ناامیدرد
شم.به مهربونی خدافک میکنم .اینکه
اونقدررحیمه که عمل پسندیده
بنده شوبلافاصله توسط
ملائک کاتب به ثبت
میرسونه اما
درثبت
عمل ناشایست
همون بنده تا 7 ساعت
دست نگه میداره ! به این
امیدکه شاید ازکرده خودش نادم
شه.حالا که فک میکنم میبینم حتی
واسه اون گره کورهم امیدی هست !چرا
که میشه جبران کرد.حتی اگه شرایط جبران
فراهم نبود میشه طلب خیرداشت برای
اونی که حقش درست ادا نشده.
اونوقت یه روزی تویه دنیای
دیگه وقتی ادعایی
کرد خداوند
بارحمتش میادبرای
وساطت! به طلبکارت
میگه بخشش منومیخوای
یاعذاب اونی که حقی ازت ضایع
کرده؟پرواضحه دراون زمان که پرده
حجاب ازدیدگان انسان کنار زده میشه
کسی ازرحمت خداوندنمیگذره...به امیداینکه
به خودمون بیاییم و کفه ترازوی اعمال بدمون روسبک کنیم البته تادیرنشده!...
*****
تامدتی کمترودیربه دیرفرصت میشه نت بیام پس غیبت وتاخیراموبه حساب کم لطفی نذارید...آروم باشیدوسربلند
!فقط به این دلیل انتخابش کردم که این نوشته بارونی با این آسمون بارونی سنخیت داشت
...وگرنه قصدتضعیف روحیه نداشتم؟(قابل توجه دوستانی که ازپست قبلی انتقادکردن که چراغمگینه؟)
...شبی
این وبلاگ ناچیزکه دیوان من است