Hi

doseton daram

mamnon ke hamishe hamrahim kardin

bye

                     

     کــاش قلبم בرد پنهانـﮯ نـבاشت   

                                 چهره ام هرگز پشیمانـﮯ نـבاشت 

                     کــاش مـﮯ شد בفتر تقـבیر عشق

                                 حرفـﮯ از یک روز بارانـﮯ نـבاشت 

                    کــاش مـﮯ شد راه سخت عشق را 

                                بـﮯ خطر پیموב و قربانـﮯ نـבاشت

                         

دنیا کوچکتر از آن است

که گمشده ای را در آن یافته باشی

هیچکس اینجا گم نمی شود

آدمها به همان خونسردی که آمده‌اند

چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند

یکی در مه، یکي در غبار، یکی در باران،

یکی در باد، و بی رحم ترینشان در برف..

آنچه به جا میماند.

رد پایی است و خاطره ای که هر از گاه، پس می زند

مثل‌ نسیم پرده های اتاقت را...

نگو کسی به فکرت نیست.

و نامت را دنیا از یاد برده است

شاید دنیا، تویی ومن...

شکـــ نکـــــن !

آیــ●ــنده اے خوـاهــم ساختــــ کــه

گذشتـــه ام جلویش زآنــو بـــزند !

قـــرآر نیستــــ مـــن هـــم دلِ کَسِ دیگـــری را بسوزانـَــم !

برعکـــس کســے را کــه وارد زندگـــیم میشود

آنقـــــدر خــــوشـــبـ ♥ــتـــــ میکنــم کـــه

بـــه هر روزے کـــه جاے " او " نیستــــے

بـــه خودتـــــ لعنتـــــ بفرستــــے! !!!

ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻢ

ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺒﯿﻦ ﭼﻪ ﺑﺮﻓﯽ ﺍﻭﻣﺪﻩ

ﺑﺮﻑ ﺩﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﺩﻡ ﺑﺮﻓﯿﻬﺎﯾﺶ…

ﺑﺮﻑ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭﺗﻌﻄﯿﻠﯽ ﻫﺎﯾﺶ…

ﺑﺮﻑ ﻫﺠﺪﻩ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﯾﺦ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ…

ﺑﺮﻑ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻧﻬﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ ﺭﺩ ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ...

ﺑﺮﻑ ﺑﯿﺴﺖ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ

ﺳﺮﺩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺮﺩ ﺑﻮﺩ …!