عـادت کـــرده ام کــــﮧ تــنـهــا با خــودم باشـــم
دوســتــے میــگـفت عـیــب تــنـهـایــے ایــن اســت کـــﮧعـادت مــیـکـنــے ...
خــودت تـصــمـیـمــے مـے گیرے
تــنـها بـــﮧ خــیـابان مــے روے، . .و بـــﮧ تــنـهـایــے قـدم میزنـے . . .
پــشـت مــیـز کــافـے شــاپ تــنـهـایــے مـے نشینـےو آدمــهـا را نــگاه میــکنے ، . .
ولــی مــن بـــﮧ خـاطر هــمـیــن حـــــــس دوســـتـش دارم
تــنـهـا کـــﮧ باشـے نگاهـــت دقــیـق تــر مــے شــود و مـــعـنـا دار ؛
چــیـزهــایــے مـے بینے کـــﮧ دیگران نــمے بیننددر خــیـابان زودتر از همـــﮧ میــفـهـمـےپایــیـز آمده
و ابرها آســمـان را محـــکـم در آغــــوش کشـــیـده اند
مــیـتـوانــے بے توجـــﮧ بـــﮧ اطــرافســاعتهــا چـشـم بـــﮧ آســـمان بــدوزے و تــولد بارانرا نظاره گــر باشــے.
بــــراے هــمـیـن تــنـهـایـــے را دوســـت دارم
زیرا تــنـهـا حســے اسـت کـــﮧ بــــﮧ مــن فــرصـت مـــی دهــد خـــودم باشـــم
با خـــودم کـــﮧ تــعـارف نــدارم
ســالهـاست بــــﮧ تــنـهـایــے عـادت کـــرده ام.....
از دل نوشته هایم ساده نگذر
به یاد داشته باش
این دل نوشته ها را
یک "دل" نوشته
دست هایت
کجاست؟؟؟
که کنار بزند
!!!دلتنگی ام را
اگر روزی نبودم ، تمام وصیتم به تو این است
"خوب بمان"
از همان خوب هایی که من عاشقش بودم
ایـــمــان دارم
کــه قشنـگـتــرین عشــق
نگــاه مهــربـــان خــداونـــد بـه بنـدگـانـش اســت
زنـــدگــی را بـــه او بســــپار
و مطـمئـــن بـــاش که تــا وقتـــی کــه پشتــت بــه خـــدا گــرم اســت
تمـــام هــراس هـــای دنیـــا خـنـــده دار اســت...
سرانجام روزی به حکمت همه اتفاقات زندگیتان پی خواهید برد
پس فعلا به سردرگمی ها بخندید، از میان اشکها لبخند بزنید،
همواره به خودتان یادآوری کنید که پشت هر حادثه ای دلیل نهفته است
آرام باش،
حوصله کن،
آب های زودگذر،
هیچ فصلی را نخواهند دید
از ریگ های ته جویبار شنیده ام
مهم نیست که مرا
از ملاقات ماه و گفت و گوی باران
بازداشته اند.
من برای رسیدن به آرامش
تنها به تکرار اسم تو
بسنده خواهم کرد...
حالا آرام باش
همه چیز درست خواهد شد...
همه چیز درست خواهد شد...!
تو همه زمزمه این دل تنهای منی
توهمه قلب من و جان من و عمر منی
همچوخورشید به روز و مه شبهای منی
گرچه آن کاخ من وتو همه ویران گشته
کنج ویرانه چو مجنونم و لیلای منی
همه کس میل تماشا به گلستان دارندتوخودت مثل گلی میل تماشای منی
دل به دریا زنم وموج هراسم ندهد
دل چه ارزد که همه ساحل ودریای منی
