خیمه شب بازی داخل قابلمه

آقای متقی چندتا دوست گرمابه و گلستان داشت که گاهی داخل کتابفروشی گعده داشتند. مباحث علمی فلسفی سیاسی میکردند و ناهار میخوردند و نماز جماعت میخوندند و میرفتند. اونها هم نتونستن آقای متقی رو سرحال بیارن که برگردیم به وضع قبل. ولی وقتی کتابفروشی جدید رو افتتاح کردیم و دعوتشون کردیم رفتن آقای متقی را آوردن محل جدید رو دید گریه کرد و گفت شرمندم که بخاطر یه گرامافون بچگی کردم و کتابفروشی رو بستم. این نونوایی رو میخرم و مجوز رو انتقال میدم به اینجا. هرچی گفتیم بذارید برگردیم محل قبلی گفت نه. از اونجا دلم چرکی شده و برنمیگردم اونجا. حالا اینجا این کتابفروشی هم بد نیست ولی حیاط نداره. دست و بالمون مثل محل قبلی باز نیست. محل قبلی لاوارداسانیا که میومدن تهران میومدن به من سرمیزدن امانتی براشون نگه میداشتم بده بستون میکردیم. اینجا توی مسیرشون نیست. کمتر هم ولایتیامو میبینم دیگه.

چندروزی کتاب فروشی بسته بود و دانشجوها و معلمها نگران و سرگردان هر روز جایی جمع میشدیم و مشورت میکردیم که چکار باید بکنیم. مادر و نیره خانم و تمام زنهای آبادی دست به کار نذر و نیاز و دعا که دزد پیدابشه و آقای متقی آرامش پیداکنه و کتاب فروشی رو باز کنه. دزدها پیدا شدن ولی گفتن ما گرامافون رو نبردیم. مافقط پول برداشتیم . به کتابها و گرامافون دست نزدیم.مشکل پیچیده ترشد. حال روحی آقای متقی بدتر.

بعد از کلی شور و مشورت به این نتیجه رسیدیم که کتابها و وسایل کتابفروشی رو از آقای متقی بگیریم و خودمون یک کتابفروشی بزنیم و کم کم پول وسایل رو بدیم. همه همکاری کردند عاقبت آقای عباسی یک مغازه ی نونوایی پیدا کرد که مدتی داخلش نان فانتزی میپختن ولی کاسبیشون نگشته بود. گذاشته بودن برای فروش. مشتری نداشت. آقای عباسی خواهش کرده بود یک سال به مااجاره بدید تا مشتری پیدابشه. نان فانتزی پزی رو اجاره کردیم و باکمی تغییر کتاب فروشی و مرکز فرهنگی رو در جای محدود راه انداختیم.ادامه دارد.

رسیدیم کتابفروشی . دیدیم تمام کتابهایی که توی قفسه هابوده رو ریختن توی یک ملافه ولی نبردن. قفل کمد رو کشیدن و مقداری پول فروش کتابها رو بردن. در اصلی ساختمان رو نتونسته بودن باز کنن ازروی دیوار پریده بودن تو ی حیاط . سعی کرده بودن جارو برقی رو بکشن روی دیوار که ببرن ولی نتونسته بودن از دستشون افتاده بود کف حیاط و شکسته بود. در کل ریخت و پاش کرده بودن و مقداری پول برده بودن واز همه بدتر گرامافون یادگاری پدر آقای متقی رو که بسیار عزیز میداشت برده بودن. آقای متقی اولین نفری بود که اول صبح وارد کتابفروشی شده بود و صحنه رو دیده بود. ضعف کرده بود و دراز کشیده بود روی زمین. نفر دوم آقای عباس عباسی معلم کلاس سوم ابتدایی رسیده بود فکر کرده بود دزد اومده و آقای متقی رو کشته. فرار کرده بود توی کوچه و سرو صدا کرده بود. مردم جمع شده بودن تلفن زده بودن به برادر آقای متقی که امدادگر اورژانسه. بعد از اون ماجرا آقای متقی گفت دیگه نمیخوام کارفرهنگی بکنم و پاشو کرد توی یک کفش و کتابفروشی روبست . ادامه دارد

روزگار خوشی در کتابفروشی میدان فوزیه داشتیم تا این خبر رسید که نزدیکیهای کتابفروشی قرار است یک زمین بی صاحب راتبدیل به فضای سبز بکنند و نیمکت و وسیله ی بازی بگذارند. آقای متقی و ما بسیار خوشحال شدیم که رفت و آمد به اون حوالی بیشتر میشه و برای مرکز فرهنگی ما نفع داره. برای افتتاح فضای سبز لحظه شماری کردیم و حتی روز افتتاح چندتا از دانشجوها تن پوش شخصیتهای کارتونی پوشیدن و برای مردم رقصیدن و شیرینی پخش کردن و برای کتابفروشی تبلیغ کردن. صبح فردای اون روز من مرخصی داشتم. داشتم صبحانه میخوردم که تلفن زنگ خورد. مادر گوشی رو برداشت و شنیدم که یکی باصدای بلند گفت سلام به کتابفروشی دزد زده بگو دختر سیف الله راننده زود خودشو برسونه. لقمه تودهنم گیر کرد. مادر نفس حرف زدن نداشت بادست اشاره کرد به طبقه ی بالا .یعنی به زن برادر آقای متقی خبر بده. روسریمو انداختم روی سرم به وسط راه پله که رسیدم دیدم مهناز خانم سراسیمه داره میاد پایین. سلام کردم گفت بدو بدو بپوش تابریم کتابفروشی. ادامه دارد.

ادامه از پست قبل

منزل آقای متقی حوالی میدان فوزیه بود. وقتی دخترهاشون ازدواج کردن نزدیک منزل برادرزاده شون یک آپارتمان خریدند و به اونجا نقل مکان کردند. مقداری از جهیزیه ی همسرشون مثل یخچال و خرده ریز آشپزخانه و مبل و تلویزیون رو نبردند و برای منزل نو وسایل نو خریدند. من اون زمان سال دوم دانشجوی معلمی بودم.آقای متقی ازطریق برادرشون که همسایه ی مابودند به من اطلاع دادند که مایلند منزل قدیمی رو مرکز فرهنگی وکتابفروشی کنند . چند تا از همکلاسهای دانشگاهی من و چندتا از دانشجوهای خودشون همکاری کردیم و بامجوز و مسئولیت ایشون کتابفروشی رو راه انداختیم. ساختمان منزل بزرگ بود. اتاق بازی. اتاق عکس کودک. اتاق مشاوره تحصیلی درست کردیم. حیاط بزرگی داشت که بعنوان پارک کودک استفاده میکردیم. از شما چه پنهان رب هم داخل حیاط میپختیم و میفروختیم. دوران بسیار خوش و مفیدی در آن مرکز داشتیم تااینکه۰۰۰ادامه درپست بعد

استاد متقی. حاجی متقی. فوق لیسانس الهیات. دوبار بازنشسته شده. یک بار از دانشگاه ویک بار از آموزش وپرورش. به زبان فرانسه و عربی مسلطه. درمورد ادبیات فارسی و عربی و تاریخ جهان و ادیان و مذاهب مطالعه داره. همسرش تحصیلات حوزوی داره.دختریکی از رفوکارهای مهم فرش های نفیسه . آقای متقی برای همسرش احترام زیادی قائله وایشون رو بانوی محترمه خطاب میکنه. دوتا دختر دارن یکی وکیل و یکی پزشک که هردو فرانسه زندگی میکنن. بانوی محترمه سالی یک بار برای دیدن دخترو نوه ها میره فرانسه ولی استاد متقی همراهش نمیره. میگه من یکی دوبار رفتم همون کافیه. این کتابفروشی که من داخلش کار میکنم رو تاسیس کرده تا هم کتاب و محصولات فرهنگی بفروشه هم یک محلی باشه که معلمها دور هم جمع بشن و از تجربیات هم استفاده کنن. به پیشنهاد معلمها یک اتاق هم درنظر گرفتن برای دانش آموزانی که دربعضی درسها ضعیفند کلاس خصوصی برگزار میکنن .کلاس کنکور هم برای بعضی درسها برگزارمیشه و یک مبلغی به آقای متقی به عنوان محل برگزاری کلاس داده میشه. البته آقای متقی به این پولهانیازی نداره. پولها به عنوان وام به معلمها و دانشجوها داده میشه. این کتابفروشی به نوعی پاتوق بعضی دانشجوها هم هست. جمع میشن دورهم کتابخوانی میکنن اشکالات درسیشون رو برطرف میکنن. باهم معاشرت میکنن .دانشجوهای شهرستانی که دلشون برای خانواده هاشون تنگ میشه باهم درد ودل میکنن. گریه میکنن .روحیه شون عوض میشه .میرن دنبال زندگیشون. ادامه دارد

فردای اون شب قابلمه رو باشنل آورده بود. چون موقع صبحانه خوردن مادر رسیده بود مادر نشونده بودش پای سفره و باهم صبحانه خورده بودن. گفته بود تک فرزنده و معاون بانکه و مادرش رو دوساله از دست داده و باپدرش زندگی میکنه. گفته بود با پسر رییس بانک که کارمند همون بانکه به هم علاقه دارن ولی پسره چندسال از خودش کوچکتره و پدر پسره به شدت مخالف ازدواجشونه. آقا ناصر شوهر خواهرم وسط صبحانه خوردن اونا سر رسیده بود و وقتی دیده بود معاون بانکی که توش حساب داره سرسفره ی مانشسته از تعجب خشکش زده بود. مادرم براش توضیح داده بود که این خانم قابلمه ی غذای سفارشی رو برگردونده. آقا ناصر هم از فرصت استفاده کرده بود و تقاضای وام کرده بود. توی کتابفروشی مشغول کار بودم که مادر زنگ زد و گفت نیره خانم میگه دیدی گفتم دختره عاشقه.

حالا چندسالی هست که باخانم مهرآذر دوست شدیم . برای خودش و کارمندای بانک سفارش غذا میده. حالا رییس بانک شده. باهمون پسره ازدواج کرد و بعد از مدتی جداشدن. شاید اگر حوصله کنم علتش رو بنویسم براتون.

حدود ساعت هفت غذا آماده بود پیچیدم لای بقچه و آوردم توراهرو. در رو باز کردم و یه نگاهی انداختم توکوچه. دیدم برف حسابی تند شده. گفتم تا ده میشمارم اگر نیومد میدم نیره خانم ببره باشوهرش بخورن. یهو دیدم یه سایه داره از دور بدو بدو میاد. از چند قدم مونده به در خودشو روی برفها سر داد و جلوی در ماایستاد. به زحمت خندشو کنترل کرد و گفت بده برم. گفتم سلام. سردتون نیست بی پالتو؟گفت داخل ماشین پدرم جامونده. شنلمو انداختم روی دوشش و قابلمه رودادم دستش . گفتم میخواید تاکسی خبرکنم ؟گفت نه پدرم جلوی بانک منتظرمه و به سرعت رفت. نیره خانم چادرش رو صاف کرد و کلاه بافتنیش رو از روی چادر کشید روی سرش ودر حالیکه از درخارج میشد که بره خونه ی خودشون گفت نگفتم عاشقه؟

رسیدیم به میدون و دوتایی پیاده شدیم گفت بپز میام میگیرم و بدو بدو رفت سمت بانک. گفتم باشه و راه افتادم سمت خونه. وقتی رسیدم خونه به نیره خانم گفتم برو از طبقه ی بالا یک بسته آلبالو دونفری برام بیار. مادر پرسید سفارش گرفتی؟گفتم حالا میپزم اگر اومد که میدم ببره اگر نیومد خودمون میخوریم. یک خانمی مسافر اتوبوس سفارش داد که توی این سرما ژاکت و پالتو نداشت گفت نظافتچی بانکم ولی پوست دستاش به نظافتچی نمیخورد. نیره خانم عینک بی شیشه اش رو از روی چشمش برداشت و گفت عاشق بوده. مادر خندید .گفتم پس خوبه فلفل بریزم توغذاش اگر نفهمید که تنده تو راست میگی نیره خانم.

گفت چطوری سفارش بدم؟گفتم بیعانه بدید شماره تماس و آدرس میدم. میپزم یابیایید بگیرید یا میفرستم خونتون. گفت آدرستون کجاست؟گفتم میدون تازه ساز فرعی قدیمی . گفت من توی بانک شعبه میدون تازه ساز کار میکنم چرا تاحالا ندیدمت؟گفتم من اون بانک حساب ندارم شوهر خواهرم داره. شما کارمندید؟گفت نه نظافتچی بانکم. بادقت نگاهش کردم متوجه شدم مانتوی کارمندی مرغوبی پوشیده پالتو و ژاکت به تن نداره ولی پوست دستهاش به نظافتچی بودن نمیخوره. گفت همیشه پدرم منو میرسونه محل کارم ولی امروز دوسه تا ایستگاه جلوتر از ماشین پیاده شدم که پیاده روی کنم درمورد یک مسئله ای فکرکنم .قسمت بود سوار اتوبوس بشم آلبالو پلو بخورم. خندیدم. آدرسمو بهش دادم گفتم نمیخواد بیعانه بدی ساعت هفت بیا درخونمون ببر. دیرنکن چون ساعت هفت باید شام مادرمو بدم برای خواب آمادش کنم. ادامه دارد.

یک صبح سرد برفی بود .مرخصی داشتم. رفتم خشکشویی لباسمو گرفتم. توی مسیر داشتم مجله ی آشپزی ورق میزدم که رسیدم به صفحه ای که عکس آلبالو پلو داشت. یهو خانم جوانی که صندلی روبرویی اتوبوس نشسته بود گفت وای چه آلبالو پلویی. لبخند زدم. گفت پدرم خیلی دوست داره مادرم وقتی زنده بود براش میپخت ولی من تنبلی میکنم امسال تابستون هم نپختم براش. گفتم روح مادرتون شاد. اگر بخوای من براتون درست میکنم. گفت چجوری وسط زمستون آلبالو پلو میپزی؟گفتم آلبالو فریز شده دارم. میپزم پولشو میگیرم و خندیدم. باتعجب گفت شوخی میکنی؟گفتم نه. شغل دومم آشپزیه. درخواست میگیرم تحویل میدم. باتردید گفت چی میپزی؟گفتم همه چی. ماکارونی. پلو مرغ. ساندویچ. گفت آلبالو پلو چنده؟گفتم بستگی به برنج و موادش داره. حدمتوسطش پرسی سه تومن. با حالت عجیبی نگاهم کرد و گفت (ادامه دارد)

وقتی آخرین ارباب رجوع نون وماستشو سرسفره ی خان خورد و ازخونه خارج شد خان ترک موتور دامادبزرگ یا راننده شون میشینه و حرکت میکنن به سمت باغها و دامداریها. سرراه هرجاپیرمردپیرزنی توی آفتاب نشسته باشه می ایستن سلام احوالپرسی میکنن. اگر زنها جلوی خونه مشغول آب وجاروباشن می ایستن احوال میپرسن خان میپرسه ازشوهرت راضی هستی زنها هم هرکدوم یه جوابی میدن. اگرمردهای ده روببینن میگه چطوری گاوات چطورن طلابرای زنت خریدی یانه. اگربچه هامشغول بازی باشن می ایستن بچه هارونگاه میکنن اگریک بچه لباسش کثیف باشه یا دمپایی نپوشیده باشه یاآب بینیش اومده باشه صدامیزنه این بچه مال کیه مادرش داره غیبت کیو میکنه چرا بچش پابرهنه اس آب دماغش آویزونه؟اون وقت مادرهامیدون توکوچه باشرمندگی بچه هارومرتب میکنن و تعهدمیدن که حواسشون روبیشترجمع کنن. بعدخان دست میکنه توی خورجین موتور و یه مشت نقل یا شکلات میریزه توی چادر مادرا و میگه بخورید بخورید برای مادرم صلوات بدید. بعد بادستمال یزدی چشمهای اشکیشو پاک میکنه ودوباره راه میفتن.

خان چهارتادامادداره. سه تاشون که کشاورز و دامدارن ازاقوام همسرش هستن. یکیشون پزشک و تهرانیه که بادختر عموم که پزشک زنانه سوئد زندگی میکنن.البته دوتا داماد بزرگ دفتر دار و حسابدار خان هم هستن. چندتادفترحساب وکتاب دارن دخل و خرج گاوداریها و گوسفندها و مرغداریها و محصولات باغات عمو رو مینویسن . خان توی چندتاکارخونه هم سهامداره. کارخونه یخ سازی و تولید رب رو اطلاع دارم شاید جاهای دیگه هم سهام داشته باشه. چندتاخاور هم داره که داده دست راننده .دامادهاش حساب همه چیز رودارن . هر کدوم ازاهالی ده برای عروسی یاجراحی یاتعمیرخونه پول بخوادازخان قرض میکنه و حساب و کتاب وامهایی که میدن و وصول طلبها هم دست داماد سومیه. روابط خان باداماد ودخترهاش خیلی خوبه. دخترهای عموم خیلی کدبانو ومهربونن. مادر من رو خیلی دوست دارن. بااین که دخترخان هستن ولی تمام وظایف خانه داری رو مثل بقیه ی خانمهای ده انجام میدن. خان دوتاپسرهم داره. پسر بزرگ که باید جانشین خان میشد به نامزدش خیانت کرد و اتفاقاتی افتاد و خان از ارث محرومش کرد و مسئولیت دورترین گاوداریش رو سپرد بهش که داخل روستا نباشه و یک حقوقی هم بهش میده. البته مردم ده هنوز بهش احترام میذارن و( خانزاد کمال) صداش میزنن. پسر دوم کیانوش مسوول حراست فرودگاهه .اخلاقش کمی تنده خیلی به پدرش اصرارکرد که با اون دختری که کمال بهش خیانت کرده بودازدواج کنه ولی همسر خان به یک رمال پول داد و پسر دوم رو طلسم کرد تادختره روفراموش کنه .پسرش رو برد خواستگاری دختریکی از اشراف لواسان که مادروپدرش جداشده بودن و تحت نظر پدربزرگش زندگی میکرد. توی همون جلسه ی خواستگاری عاقدآوردن و محرمشون کردن. چندماه رفت وآمد کردن ولی باهم نمیساختن. دختره قهر کرد رفت خارج پیش مادرش. ولی پشیمون شد برگشت یکی دوماه رابطه شون خوب بود قراربود عروسی کنن ولی یهو دختره گم شد. خاله اش فراریش داده بود یه کشوردیگه پیش پدرش. نامزد کیانوش عکسهای پسرعموم روفرستاده بود خارج وقتی دوستاش دیده بودن مسخره اش کرده بودن گفته بودن شوهرت شکل میمونه.اونم رفته بودپیش خاله اش گریه کرده بود خاله هم قاچاقی فرستاده بودش خارج. دیگه هم برنگشت. من ندیده بودمش ولی میگن دختره شکل خانمهای چینی بوده که عکسشون روی فنجون چای چینی قدیمیا هست.میگن خوشگل بوده

.بعدش کیانوش پسرخان توی فرودگاه بایک خانمی که ازخودش بزرگتربود آشناشد بااون هم نساختن و جداشد. سومین بار یک دخترخانم تحصیلکرده مطلقه لواسانی ازیک خانواده ی محترم براش انتخاب کردن باایشون هم کمی تنداخلاقی میکنه ولی دوسه تابچه دارن و به هرحال زندگی میکنن.همین کیانوش قراره جانشین خان بشه. بااین که توی فرودگاه کارمیکنه ولی تمام اخبارده و دفاتر دخل وخرج و وصول و طلب وامها رو میبنه و اطلاع داره.مرغدارحرفه ای هم هست. دستش برای جوجه کشی خیلی برکت داره.

همه ی راراکی ها و لاوارداسانیها برای خان عموی من احترام قائلند.چه اونایی که ساکن راراک هستند و چه اونایی که ساکن تهران و سایر مناطق شدند. مردهاازش حساب میبرند ولی خانمهاقلبا بهش محبت دارند. چون دراغلب دعواهای خانوادگی حق روبه خانمها میده و همیشه سفارش خانمهاروبه شوهراشون وپسراشون میکنه. مخصوصا خیلی به مردهاسفارش میکنه که برای همسرشون طلابخرن. ازدوتاچیز متنفره یکی این که مردچشم ناپاک باشه و خدای ناکرده نگاه بد به زنهای ده داشته باشه. یکی این که مردبگه هرچی تلاش کردم کافیه مثلا دوتاگاو دارم دیگه بسه یا چهار تاگوسفند دارم دیگه نمیخوام. همیشه به مردهای ده سفارش میکنه دوتاتون روچهارتاکنید چهارتاتون رو شش تاکنید. کمتربخوابید بیشترکارکنید. خانمهای ده بخاطر محبتی که به خان دارن بدون این که ازشون بخوان خودشون به نوبت میان توی جاروکردن و کارهای خونه به زن عموم کمک میکنن. خان روانقدر صمیمی میبینن که وقتی طلا میخرن میارن بهش نشون میدن خان هم ذوق میکنه میگه مبارکت باشه مبارکت باشه . خدابیشترش کنه .زنهاهم از ذوق کردن خان ذوق میکنن

صبحها ساعت چهاربیدارمیشه. ساعت چهارو نیم صبحانه ی اولش رو که شامل پنیر مخصوص و نان و گردو و عسل میشه باهمسرش میخوره. بعد میاد بالای اتاق مشرف به ایوون میشینه .یک سفره جلوش پهن میکنن و داخلش نان و پنیر وماست چکیده میذارن. در خونه روباز میکنن و هرکسی ازاهالی ده کاری داشته باشه همون اول صبح میاد میشینه پای سفره. نون پنیرمیخوره و حرفش روباخان میزنه مثلا یکی میخوادگاوبخره پولش کمه یامیخوادزمین بفروشه مشورت میخوادیاخواستگاربرای دخترش اومده یامیخوادبره خواستگاری اول میان از خان اجازه میگیرن. اگر مردی باهمسرش اختلاف پیداکنه یازنش قهرکرده باشه اول صبح میادسرسفره ی خان میشینه. خان واسطه ی آشتی میفرسته. اگرکسی ازدست عروس یادامادش گله داره میاد نون وماست میخوره و دردودل میکنه و خان باهاش همدردی میکنه. پسرها برای سربازی رفتن میان اجازه میگیرن و صلاح و مشورت میکنن. همه رو راهنمایی میکنه زبونش هم شوخی و جدی درهمه. اثرگذاره وقتی دختروپسری برنامه ی ازدواجشون قطعی میشه دختررومیارن خان ازش میپرسه نون پختن و غذاپختن بلدی؟سوراخ جوراب دوختن و ظرف شستن بلدی؟احترام مادرشوهرو خواهرشوهررونگه دار. حرف شوهرت رو برای غیره و غریبه نزن یعنی رازدارباش. اگه شوهرت دوتانون بهت داد یکیشو بخور یکیشو بذاربرای روز مبادا.به پسره هم میگه رازدارزنت باش حرف خونه داریشو برای مادرو خواهرت نگو. اگر زنت جارو کرد آشغالارو ریخت زیرفرش یاکفشای مادرتو جفت نکرد عصبانی شدی حق نداری بزنیش برو به پدرش بگو که اون بزندش. یکی دخترش تنبلی میکنه میاره خان نصیحتش میکنه یکی پسرش بدخلقه میاره خان اخم و ادابهش میکنه .(ادامه دارد)

خونه ی مادری آقامصطفی قدیمی بود ولی نه این که درحد آثارباستانی ارزشمند باشه. یه روز دردوران نوجوانی آقامصطفی پدرشون یه کاشی آبی رنگ که روش عکس چندتاگل ونوشته باخطوط ناخوانایی بوده میاره خونه و باکمک آقامصطفی کاشی رونصب میکنن به ستون ایوون .وقتی آقامصطفی به صورت مشروط اززندان اومد بیرون میخواستن ارث مادری رو که فقط شامل همین خونه بود تقسیم کنن خانواده ی همسر پسردوم گفتن باید کارشناس میراث فرهنگی بیاد و خونه رو قیمت گذاری کنه. این خونه کاشی قدیمی داره و حتما قیمتیه. هرچی آقامصطفی گفت این کاشی رو ماخودمون به این خونه چسبوندیم و معلوم نیست پدرم ازکجاآورده بوده قبول نکردن و رفتن توی میراث فرهنگی پرونده تشکیل دادن و الان چندساله هنوز نذاشتن خونه فروخته بشه. بااین که کارشناس تاییدکرداین کاشی متعلق به این خونه نیست گفتن مایک آشنایی داریم که ازعتیقه سردرمیاره باید صبرکنیم تاازخارج بیاد خونه روببینه .فعلاپسرسومی بازن وبچه هاش اونجازندگی میکنن.هرجاش که خراب بشه وتعمیربخواد خانواده ی همسر پسردوم بنا و کارگرمیارن بانظارت خودشون تعمیرمیکنن بعد پول تعمیر رو از آقامصطفی میگیرن.پسردوم که سرجریان سماور چندسال باآقامصطفی قهربود ولی باوساطت خان عموی من آشتی کرد حالایک سلام وعلیک حداقلی باهم میکنن ولی رفت وآمدی ندارن. دلخوشی آقامصطفی همینه که ماراراکی ها بهش اعتمادداریم که سماور رواون برنداشته. مخصوصا خوشحاله که خان عموم بهش اعتمادداره. گاهی میادخان رو میبره حموم عمومی سفارشی یا میبره زورخونه.یک بارهم عمو رو برده بود سینما فیلم کمدی خارجی دیده بودن عموم انقدرخندیده بودشکمش درد گرفته بود. تنهاکسی که عموم باهاش ازخونه بیرون میره غیر از دامادهاش وتنهاکسی که اجازه داره پشت بنز سفارشی خان عموبشینه غیرازراننده شخصیشون وغیرازدامادبزرگشون فقط آقامصطفاست.

همون روزی که مادرآقامصطفی بیمارستان بستری شد و چندروز بعدش فوت کرد دوتاازهمسایه هاپسرسومی رودیده بودن که لباس مرتب پوشیده و یک گونی بزرگ دستش بوده و میرفته سوارتاکسی بشه. ولی نفهمیده بودن داخل گونی چی بوده خانواده ی پسر دوم هم این بنده خدای مریض احوال ساده لوح رو یه جاگیراورده بودن انقدر سین جیمش کرده بودن تابالاخره حرف گذاشته بودن توی دهنش که سماورروبردم جلوی بیمارستان دادم به آقامصطفی. درحالیکه تمام ما راراکی ها ولاوارداسانیها شهادت داده وخواهیم دادبه صداقت و پاکدستی آقامصطفی. وازساده دلی پسرسوم این که ازمراسم خاکسپاری مادرشون برگشته بودیم خودمونیها برای سرسلامتی دادن جمع شدیم خونه ی مرحومه.

مشغول گفتگو وخرماخوردن بودیم که صدای انفجار بلندشد ویک چیزی مثل توپ ازداخل آشپزخونه پرت شد بیرون و همه جارو خاک ودوده گرفت. سرفه کنان وترسیده وسراسیمه بودیم ونمیدونستیم چه اتفاقی افتاده.یهودیدیم پسرسومی بادستهای خون آلود و صورت سیاه مثل حاجی فیروز نمایان شد. آقامصطفی هراسون ازش پرسید چی شده چکارکردی گفت شیشه پنیسیلین الکل انداختم توی آبگرمکن که دوده هاش پاک بشه. آقامصطفی دادزد آخه الان که مادرمون روخاک کردیم برگشتیم وقت دوده ی آبگرمکن پاک کردنه؟اگربلایی سر یکی ازمهمونامیومد من چکارمیکردم؟صحنه ای بود عجیب .نمیدونستیم به قیافه ی پسرسومی بخندیم یابه عمق اتفاق گریه کنیم. خداروشکرمهناز خانم همسایه ی ما که زن و شوهرامدادگر بازنشسته هستند به احترام آقامصطفی اومده بودند مراسم. مهنازخانم زخمهای پسرسومی رو پانسمان کرد و شرایط آروم شد. یک مقدارازسقف آشپزخونه ریخته بود و آبگرمکن کامل خسارت دیده بود و دوده همه جای آشپزخونه پخش شده بود. ولی خداروشکر آتش سوزی نشده بود.به هرحال خانواده ی همسرپسردوم از همین پسر ساده دل حرف کشیدن و آقامصطفی رو انداختن زندان. هرچی آقامصطفی گفت آخه اگرمن میخواستم سماورروبردارم همونروز که برادرهام صغیر بودن برمیداشتم اونا میگفتن ازکجا معلوم که چیزای دیگه هم بوده و برنداشته باشی. شایعه کردن که آقامصطفی خارج ازکشور خونه داره و سماوررو برده خارج فروخته. حتی به بچه های پسر دومی یادداده بودن که عموشون سماور روفروخته برای پسرهاش خارج ازکشورخونه خریده. یک سالی که آقامصطفی زندان بود برادرهاش یک بارهم نرفتن ملاقاتش.درحالیکه خرج پسر سومی و خانواده اش رو حتی ازداخل زندان هم باید میداد. در این یک سال مردهای راراک به نوبت میرفتن ملاقاتش و براش خوراکی میبردن. خان عموم انقدر برای خانواده ی همسرپسردوم پیغام و واسطه فرستاد تاقبول کردن آقامصطفی بیادبیرون ولی ازکشور ممنوع الخروج باشه تاتکلیف سماورمعلوم بشه.حالا اون ماشینی که باهاش بارمیبردخارج رو داده به یکی ازپسرهاش که کارکنه خودش اغلب توی دفترباربری میشینه یا تالب مرز باماشین برادرهای همسرش میره وباراننده های دیگه برمیگرده.سماورکه پیدانشد وتازه یک ماجرای دیگه هم برای این بنده خدادرست کردن . (ادامه دارد)

آقامصطفی بعد از فوت پدرش میره بامادرش توی کارگاه رنگرزی کارگری میکنه و درس هم میخونده ولی چون برادرسومی همیشه مریض بوده خرج ودخلشون به هم نمیخورده. برادرسومی در کودکی یه شب زمستونی تب شدیدی میکنه و یه دکترمحلی برای این که تبش روبیاره پایین بچه رو میاره لب حوض پاهاشو تاکمر فرومیبره داخل آب نیمه منجمد حوض. ازهمونجا پسرک تشنجی میشه و لکنت میگیره و نصف بدنش نیمه فلج میشه. داروهاش گرون بوده . خان عموی من آقامصطفی رومعرفی میکنه به یه راننده خاور باوجدان ودلسوز بعنوان شاگردراننده. کم کم اوضاع اقتصادیشون بهترمیشه و به مادرش میگه دیگه نرو توی کارگاه رنگرزی ولی البته مادرش بازهم یواشکی میرفته. زن زحمتکشی بوده. خان عموی من برای آقامصطفی پدری کرد تابتونه خاوربخره و بادختریکی ازخانواده هایی که ماشین یخچال دارداشتن و بار صادراتی حمل میکردن ازدواج کنه. بعد ازمدتی آقامصطفی هم ماشین یخچال دارخرید وراننده ی بین المللی شد. خرج تحصیل وازدواج برادر دومش رو داد . مادرش رو چندبارزیارت فرستاد. برادرسوم بخاطر بیماریش نمیتونست کارکنه دختر یک خانواده ی فقیر رو براش انتخاب کردن تا هم دختره ازفقرنجات پیداکنه هم مراقب مادرپیرآقامصطفی باشه هم پسرسومی سروسامان بگیره. همه چیز داشت روال عادی خودش رو طی میکردو احترام بین همه برقراربود تااین که مادر آقامصطفی فوت شد. تنهاعتیقه ای که ازپدرشون مونده بود یه سماورطلایی روسی اصل بود که قوری وپارچ هم داشت. عیدنوروز روشنش میکردن و به مهمونایی که برای عیددیدنی میرفتن خونشون چای میدادن. مراسم چهلم مادرآقامصطفی رو توی بهشت زهرا گرفته بودن هنوزمراسم تموم نشده بود آقامصطفی به مادرو آقاجونم گفت شماباهمسر پسر سوم زودتر برید خونه ی مادرم سماورعتیقه روروشن کنید چای دم کنید تامهمونای خصوصی ترمون که میان چای بهشون بدیم یادمادرم رو زنده کنیم. مارفتیم وقتی رسیدیم خونه نشستیم توی ایوون تاعروس سومی سماورروبیاره. جای سماور داخل کمددیواری پشت رختخوابها بود . یهو عروس سومی هیجان زده پرید توی حیاط و درحالیکه یک در قوری دستش بود جیغ کشید نیست. سماورنیست. دویدیم توی اتاق دیدیم بله. خبری ازسماورنیست. عروس سوم خودشو میزد و گریه میکرد

مادرم رفت توی آشپزخونه چای باکتری درست کرد و منتظر نشستیم تا مهمونا برگشتن. به عروسه سفارش کرد جلوی مهمونا شلوغ نکنی صبرکن تایواشکی به آقامصطفی بگیم ببینیم چکاربایدبکنیم. ولی همین که مینی بوس مهمونا سرکوچه نگه داشت عروس سومی بی چادر دوید توکوچه و جیغ کشان به همه اعلام کرد که سماور رودزدیدن. ولوله و همهمه ای شد که نگو. خانواده ی عروس دوم آبروریزی به راه انداختن تماشایی. جلوی درخونه نشسته بودن میگفتن تاسماورپیدانشه مانمیریم. خلاصه باوساطت دوتاداماد خان عموی من که به نمایندگی ازعموم درمراسم چهلم شرکت کرده بودن همه برگشتن خونه هاشون ولی ماجرابه جاهای باریک کشیده شد و خانواده ی همسردوم تمام زحمات آقامصطفی برای دامادشون رو نادیده گرفتن و شکایت کردن و آقامصطفی رو انداختن زندان به جرم خیانت درامانت(ادامه دارد)

آقامصطفی مردمحترمیه. تریلی داره. مادرش راراکی و پدرش تهرانی بوده. دست وبالش ازپول بازه و برای پیرزن پیرمردهای راراکی خیلی احترام قائله. بابعضی هاشون صمیمی تره و هروقت از سفر برمیگرده کباب میگیره میبره باهم میخورن . همه ی پیرهای راراک بهش به چشم پسرشون نگاه میکنن. همسرخیلی خوبی هم داره. به قول خودش بیشتررفیق همند تازن و شوهرباشن. پدر آقامصطفی فروشنده ی دوره گرد بوده توی روستاها پارچه و کاسه بشقاب و خرده ریز میفروخته. زندگی متوسطی داشتن. تااین که یک روز اتفاقی یک ظرف عتیقه میخره و میاره تهران میفروشه و پول خوبی گیرش میاد.مزه ی عتیقه فروشی میره زیردندونش و دیگه زندگیش میشه دنبال عتیقه رفتن ازاین شهربه اون شهر. اخلاقش هم عوض میشه و بشدت خسیس میشه. جیبهای پالتوش پرازپول بوده ولی به خانواده اش که شامل اقامصطفی ومادرش و دوتابرادرش میشده درحدبخورونمیر خرجی میداده. عتیقه هارو بارالاغ میکرده هرجامیرفته باخودش میبرده. پالتوش از بس پول توش بوده چندین کیلو شده بوده ولی همسرش برای خرج پسرها میرفته توی کارگاه رنگرزی کارمیکرده.تا این که یک روز بین راه یکی ازروستاها بایه چیزی میزنن توی سرش واموالش رو میدزدن و جنازه اش رو میندازن کناررودخونه. شاید هم نیمه جون بوده ویک مسیری رو طی کرده ولی از شدت ضربه مرده.کسی نمیدونه چه اتفاقی افتاده. (ادامه دارد)

خانزاده ی گریزپادیگه به ایران برنگشت.اقوام دخترلواسانی تهدید کرده بودن مجازاتش میکنن البته زن عمو چندبارگفته بودکه دیگه کینه ای ازش نداره ولی اسکندرخان به پسرش پیغام داده بودکه به حرف کسی اعتمادنکن و برنگرد حتی اگر بهت خبررسید که جنازه ی من روی زمین مونده و خوراک جانوران هم شده برنگردچون کینه درلحظه شعله ورمیشه وممکنه جونت درخطرباشه. خانزاده ی بزرگ چندبار به ایران اومد و بارهاجلوی همه عموی من رو نایبِ خان صدامیزد یعنی رضایت خودش روازاین که عموی من جانشین اسکندرخان باشه اعلام میکرد. درمراسم تشییع اسکندرخان هم جلوی تابوت رو خودش و عموی من گرفتن تامعلوم بشه که با جانشینی عموی من کاملا موافقه. خرج عروسی عموم ودخترلواسانی رو خوداسکندرخان داد و همون خونه ای که برای خانزاده درنظرگرفته بود دادبه عموم که داخلش زندگی کنن. مردم میگن همسراسکندرخان باپسربزرگش برای خارج کردن پسردوم ازایران هم دست بوده ولی من صحت وسقمش رونمیدونم. مادربزرگم و همسراسکندرخان هردو برزندگی عمو و زن عمو نظارت میکردن و مادربزرگم نون پزی رو درحدمعمول یک خانم روستایی بهش یادمیده همسرخان هم مراقب بوده تا مثل همسر یک خان رفتارکنه. چطوری بازنهای ده معاشرت کنه و چطورازاموال خان محافظت کنه. بعداز فوت اسکندرخان همسرش ساکن تهران شد. خودش و پسرهاش هیچ مزاحمتی برای عموی من ایجادنکردن. دامادهاش که هرسه تا شهری بودن و فقط برای تفریح میومدن راراک. بنابراین خیلی بی دردسر و آروم انتقال قدرت از اسکندرخان به عموی من صورت گرفت و عموی من شد قدرت الله خان. خان راراک و قسمت کوچک لاوارداسان

خان اصلی راراک اسکندرخان فرزند مصیب خان بوده. اسکندرخان مردخوبی بوده و دوتاپسر داشته. خانزاده ی بزرگتر رو میفرسته سوییس که پزشکی بخونه . پسردوم که هم سن و هم مکتب و همبازی عموی من بوده چندکلاس بیشترسواد نداشته و اسکندرخان فوت و فن خان بودن رو یادش میداده تا بعد ازخودش خان راراک باشه. عموی من هم بعنوان دوست خانزاده ی دوم مورداعتماد اسکندرخان بوده و از مسائل ده سردرمیاورده. وقتی اسکندرخان مسئولیتی به پسرش میسپرده عموی من هم همکاری میکرده. مادربزرگ من نون پز حرفه ای و کاردان و کدبانویی بوده که شبای عید یامواقعی که خان مهمونی داشته یاازشهر مشتری نون محلی داشته مادربزرگ من رو مسئول پختن نون میکرده. حتی دخترهای اسکندرخان نون پختن رو ازمادربزرگ من یادگرفته بودن. تنورهای راراک باجای دیگه فرق داره. تنور داخل زمین حالت چاه عمیق داره نون پز باید تقریبا تا کمر خم بشه داخل تنور و تنظیم آتش تنور هم کار هرکسی نیست. نونهای متنوعی هم اونجاپخته میشه. خلاصه عموی من بخاطر رفت و آمد مادربزرگم و کیفیت نون ایشون یک برگ برنده پیش اسکندر خان داشته. زندگی میگذشته و خان برای پسردومش دختریکی ازمحترمین لواسان رو عقد میکنه و قرارمیشه نوروز جشن عروسی بگیرن .تا این که پسربزرگ اسکندرخان پیغام میده که مریضه و باید جراحی بشه و ازپدرش میخوادکه برادرش روبفرسته برای همراهیش دربیمارستان . مسئولیتهای خانزاده به عموی من سپرده میشه و خانزاده میره سوییس برای پرستاری ازبرادرش. بعدازدوماه پسربزرگ خبرمیده که برادرکوچک اینجاازدواج کرده وقراره ادامه تحصیل بده و دیگه به ایران برنمیگرده و محاله که دیگه بخوادبااحشام و کشاورزی و روستا و مشکلاتش کاری داشته باشه.رضایت همسر عقدی لواسانی رو جلب کنید وطلاقش بدید.اسکندرخان هرچه تلاش میکنه موفق نمیشه پسرهارو برگردونه و برادرهای دخترلواسانی خط ونشانهامیکشن و فتنه هادرست میکنن و عقلا به این نتیجه میرسن که عموی من بادخترلواسانی ازدواج کنه و مادربزرگم قبول نمیکرده و میگفته من باعروس شهری چطورسرکنم و خودم سالهاست یک دختر رو زیرنظر دارم برای ازدواج باپسرم. بالاخره اسکندرخان موفق میشه مادربزرگ روقانع کنه و دخترلواسانی میشه زن عموی ما .

من نمیدونم اون دوتا دهی که پست قبلی گفتم دقیقا چه شکلی بودن ولی پیرهای فامیل که موقع کودکیشون همراه پدریامادرشون برای خدمتکاری میرفتن اونجا حوضهای سنگ مرمر باآب زلال و کاسه ولگن و آفتابه ی طلا ی خونه ها و زیورآلات فراوان زنهارو یادشون میاد. یک بار حاجی رستم خونه ی مابودتلویزیون روم باستان رونشون میداد یهو حاجی رستم پرید جلوی تلویزیون و دادمیزد ده بالایه. ده بالایه. احتمالا ویلاهای اونجا نمارومی داشته. میگن وقتی بین دوروستا جنگ شده زنها طلاجواهراتشون رو داخل کوزه گذاشتن انداختن توی چاه آب خونه هاشون.مردم میگن بعداز یک ماهی که زن وبچه ها به راراک پناه برده بودن و دیگه به خونه ی خودشون برنگشتن بعضی از کوزه های طلا توی چاهها جامونده بوده. میگن اون وقتی که جنگ بوده مامورای حکومت گفتن مادخالت نمیکنیم انقدرهمو بزنن تانابود بشن ولی وقتی دوتاده خالی شده ازطرف بهداشت اومدن بررسی کردن که استخرهای ماهی که پرازماهی مرده شده بوده آب تهران رو آلوده نکنه بعد سربازا اومدن هرچی توی خونه هابوده بردن و ساختمانها رو آتیش زدن. یکی دوبار هم شایعه شده اونجا گنج پیداشده مردم از لواسان و تهران هجوم بردن ساختمانهای نیمه کاره روشخم زدن که البته کسی چیزی پیدانکرده.در هرصورت ده بالا و ده وسطی دیگه وجودندارن چند نفری هستن درشهرهای مختلف که ادعامیکنن اجدادشون مال اون ناحیه بودن .راراک بعد از اون ماجرا آبادتر و پررونق ترشد .ده چهارم یعنی لاوارداسان به دوقسمت کوچک و بزرگ تقسیم شد. قسمت بزرگ به لواسان پیوست و مردم قسمت کوچک باراراک اعلام پیوستگی کردن و الان جمعیت راراک حدود هزاروپونصدنفر هست پونصدنفری هم امثال ماهستیم که ساکن تهران ولواسان شدیم.میگن این که ده راراک دراثر جنگ اون دوتاده آسیب ندید و پیشرفت کرد بخاطر اینه که مردم راراک سالمندان پناهنده رو توی خونه ی خودشون پذیرایی کردن .زن وبچه ها دورمیدون توی آلونک و چادر بودن ولی پیرها رو بردن توی خونه سرسفره های خودشون نشوندن. میگن ازدعای اوناست.ظاهرا دعای اونا ازهرگنجی گنج تربوده.

ده بالایی و وسطی خوش آب وهواتر وسرسبزتراز راراک ده پدری من بودن. مردمشون گاودارهای حرفه ای بودن.ازخارج دکتر دامپزشک میاوردن. محصولاتشون درتمام ایران مشتری داشت. علاوه بردامداری وکشاورزی ویلاهای خاصی داشتن که مخصوص توریستهای خارجی بود.اعیان واشراف ازتهران وجنوب ایران برای تفریح میومدن اونجا. ده بالا و وسطی بجای این که باهم اتحادداشته باشن و توسعه پیداکنن همیشه دررقابت بودن. بعضی سالها که بارش بارون کمتربود ومرتع تنگ میشد باهم زدوخورد هم میکردن. به اهالی راراک که در کل باچشم تحقیر نگاه میکردن. خودشون به هیچ وجه مرغ پرورش نمیدادن . مرغداری روکسر شان میدونستن. راراکیا مرغداری میکردن گوسفند و گاو هم داشتن ولی نه مثل اون دوتا ده. وقتایی که توریستای خارجی و ایرانی همزمان میرفتن اونجا ده بالاییا میومدن راراکیا رو به عنوان خدمتکار و آشپز میبردن .قبل ازورود به اونجا میگفتن لباساتونو عوض کنید شمامرغ نگه میدارید کنه دارید.

ده بالاییا مدتی بود زنبورداری راه انداخته بودن. ده وسطیا رفتن استخر ماهی درست کردن. همین شد که اختلاف بینشون بالا گرفت. ده وسطا میگفتن زنبورای شماگاوهای مارو نیش میزنن. ده بالاییا میگفتن بوی ماهیای شما گاوهای مارو مریض میکنه.بالاخره سالی که بارش از هرسال کمتربود سر چرای گاوها باهم درگیر شدن و جنگ حسابی کردن و دوطرف خونه های همو آتش زدن و کاربه جایی رسید که نوامیسشون و پیرزن پیرمردهاشون رو آوردن سپردن به راراکیا. زنهای راراکی یک ماه وسط میدون مرکزی ده دیگ و اجاق بسته بودن و شام وناهار میپختن ازنوامیس اون دوتا ده پذیرایی میکردن. بالاخره مردهای ده بالا و وسطی اومدن اهل و عیال رو بردن توی شهرهای مختلف ساکن شدن . ده های آبادشون هم ۰۰۰۰(ادامه درپست بعد)

کسی سن دقیقش رو نمیدونه جز خودش. تقریبیش اینه که از صد بیشترداره. زمان جنگ ده بالا و ده وسط که خان عمو نوجوون بوده حاجی رستم بالغ مردی بوده که اسلحه داشته و همراه تعدادی دیگه ازمردان از نوامیس راراک ( ده پدری من) مراقبت میکرده. قدبلند وبشدت لاغره. پیرهن راه راه میپوشه یقه شو تابالامیبنده. صورتش همیشه اصلاح شده.ازتلویزیون متنفره.چند سالی ناگهانی ناپدید میشه و بعدا معلوم شده دریکی از شهرهای استان آذربایجان سوزنبان راه آهن شده بوده و باخانم معلم بیوه ای که چندتافرزند داشته ازدواج کرده. امامعلوم نیست که خودش هم فرزند داره یانه. یک بار باقطارترکیه بار برده برای حجاج عربستان ازاون روز بهش میگن حاجی رستم. گاهی چندنفر ازآذربایجان میان خونه شون چندساعتی باهم بازبون ترکی صحبت میکنن. به ندرت شب میمونن. قبل از اومدنشون نیره خانم رومیفرسته خونه ی ما یاخونه ی خان که کسی سرازکارش درنیاره و برای همینه که ماهنوزنمیدونیم خودش هم فرزندداره یانه. البته نیره خانم گله نداره. قبول کرده که بااین شرایط باهم زندگی کنن. حاجی رستم حقوق بازنشستگی از راه آهن میگیره. میگن یه آپارتمان شش واحده داره که اجاره داده ولی من باورنمیکنم . شاید مال بچه های همسراولشه وشایعه کردن مال ایشونه. الان توی یه جایی شبیه حیاط خلوت پشت یه اداره ی دولتی توی دوتااتاق کوچک ویک حیاط دومتری زندگی میکنن. یکی ازاتاقهاروفرش کردن و توش میشینن و میخوابن. یکی ازاتاقهارو کردن گلخونه . خیار و فلقل و گوجه توی گلدون میکارن و به مشتریای خاصشون میفروشن. دیوار حیاط دومتری روهم تابالا قفسه بندی کردن کاکتوس پرورش میدن. تازه توی همون اتاقی که میخوابن اغلب جوانه ی گندم و ماش سبزمیکنن به غذاخوری سالنهای بدنسازیمیفروشن.حمام ندارن .یه گاز سه شعله ی کوچک دارن بایه چراغ خوراک پزی گوشه ی حیاط. صبحها حاجی رستم ازخواب بیدارمیشه میاد یه گوشه ی حیاط که کمی آفتاب داره میشینه. چراغ خوراک پزی رو روشن میکنه چای دم میکنه بانیره خانم صبحونه میخورن. بعد نیره خانم میادخونه ی ماپیش مادر. حاجی رستم هم استکانارو میشوره و توی آفتاب میشینه .زیاد ازخونه بیرون نمیره ولی توی خونه شون رفت و آمدزیاده. معمولا هرکی ازروستای لاوارداسان میاد تهران برای دکتررفتن یاکاراداری قبل ازبرگشتن به ده یه سری به حاجی رستم میزنه واخبارده رو بهش میده.یه لقمه نون وپنیر وچای باهم میخورن و میرن. تقریبا تمام اخبارده سریع بهش میرسه. شکسته بندی هم بلده. دست وپای شکسته جامیندازه و پول میگیره. همیشه چای مرغوب برای مهمونادم میکنه. چای باپولکی میاره.برنج وروغن مرغوب میخوره. یه قابلمه کوچک داره که هرروز به اندازه ی ناهارخودش برنج میپزه .اگر مهمون سرناهاربهش نرسه برنج وروغن کرمانشاهی میخوره. اگرمهمون یامشتری سرظهربرسه بااونا نون وپنیر سبزی.نون پنیرخرما میخوره. نکته ی عجیبش اینه که طعم نون پنیر خونه ی اوناخوشمزه تره بااین که توی خونه ی ماهم همون نون و همون مارک پنیره! جمعه هاکه من سرکارنمیرم ونیره خانم خونه اس آبگوشت میخورن قبل از عیدباچندتاکارگرشهرستانی قراردادن میرن محله های بالای شهر برای خونه تکانی و قالیشویی. چندتامشتری بالاشهری هم داره که خودشون باماشین مدل بالا میان برای نظافت میبرنش . بااین که سنش زیاده ولی میگن برای شستن کابینت وکاشی آشپزخونه خیلی ماهره. چون قدش بلنده باچارپایه ی کوتاه کارمیکنه صاحبخونه هاخوششون میادازش. انعام هم بهش میدن. کیان برادرزاده ی بزرگم میگه عمه کاش میشد من این حاجی رستمو هیپنوتیزم کنم اززیرزبونش بکشم چندسالشه و چقدرپول داره.

ازاقوام زن عموجانه. لواسانیه.ریزنقش . رنگ پریده. چشمهای عسلی روشن که انگارکمی زیادترازحدمعمول داخل کاسه ی چشم هستند.مهربان. حلال وحروم سرش میشه. پاک ونجس سرش میشه. مسئولیت پذیره. ولی هوش ریاضی درحدصفر. باتلاش فراوان موفق شدم بهش یادبدم اگر من نبودم واتفاقی برای مادرافتاد چطور شماره ی تلفن منزل برادرم روبگیره البته شک دارم که هول نشه وبتونه

ازدواج کرده ودوتاپسرداره ولی چون سوادریاضی نداشته موقع خریدنمیتونسته پول اجناس رودرست حساب کنه وسرش کلاه میرفته خانواده ی شوهرش بهش تهمت خنگ بودن و دست کجی زدن و طلاقشو دادن و ازخونه بیرونش کردن. چندوقتی خونه ی خان یعنی عموی من کارمیکرده . زن عمو خوش نداشته زن مطلقه توی دست وپاشون باشه حاجی رستم رو تشویق یابهتره بگم مجبورمیکنن باهاش ازدواج کنه. تقریبا دایه ی همه ی هم سن وسالهای من و کوچکتراز من توی فامیل بوده. لقمه دهان همه ی ماگذاشته. بااین که بچه هاش رو توی کودکی ازش گرفتن ونذاشتن دیگه ببیندشون ولی کینه ای نیست و هیچ وقت ازقوم شوهرش بدنمیگه.هرکی زایمان کرده یامراسم عروسی وعزاداشته نیره خانم کمک کارش بوده. وقتی مادربعدازمشکلاتی که برای من پیش اومددچارحمله ی عصبی شد وچندسال توی بسترافتاد وبایدلگن دفع براش میذاشتیم نیره خانم شب وروز پرستار مادربود. یادم نمیاد یک باراجازه داده باشه من یاهمسربرادرم لگن برده باشیم برای مادر. به من میگفت تو دستت به کتاب ودفترمیخوره نباید به لگن بخوره. زن خوب وقابل اعتمادیه.قبل از مریضی مادرهم چون پدرم راننده ی خاوربود و خیلی وقتاشب وروز توی جاده بودنیره خانم زیاد میومد پیش مامیموند وبه مادرم که بخاطروسواس هرروز ملافه میشست توی شستشو کمک میکرد. حالا که سه ساله آقاجونم فوت کرده صبحها که من میرم کتابفروشی میادپیش مادر تاغروب باهم وقت میگذرونن. ناهارروبامادرمیخوره.یک مبلغی هم حق الزحمه بهش میدیم بابت حموم بردن مادر و جارو کردن واینجورچیزا. گاهی خرید هم برامون میکنه. البته چون پول شمردن بلدنیست فقط جنس رومیگیره و میاد بعدداداش اصغر میره حساب میکنه.

برای فامیل هم خدمتی بکنه مبلغی بهش میدن. تعارف نمیکنه. میگیره.

به من هم در آشپزی کمک میکنه. برنج و سبزی و نخود لوبیا برام پاک میکنه.

حق الزحمه ماهانه شو که میگیره میبره خونه حاجی رستم براش میشمره دوباره فرداش میاره میذاره توی کمد خونه ی ما هردوسه ماه یک بار باحاجی رستم میرن یه خریدی میکنن یامیذارن توی بانک. هرروز صبح که میرسه خونه ی مااول کلیدروازدور گردنش درمیاره درکمدروبازمیکنه کیسه ی پولاشو برمیداره نگاه میکنه ذوق میکنه. فوت میکنه که خاک به کیسه نباشه دوباره میذاره توی کمددیواری. درروقفل میکنه. کلید رومیندازه دورگردنش. صندلی مادررومیذاره جلوی درکمد. جایگاه مادردقیقا جلوی محل نگهداری حقوقای نیره خانمه. خنده داره انگارمادرنگهبان بانک خصوصی نیره خانمه.به تلویزیون هم علاقه ی شدید داره. توی خونه ی خودشون تلویزیون ندارن. اون میره نزدیک تلویزیون میشینه. یک عینک بی شیشه داره که مادر بهش داده اونو میزنه به چشمش. مادر هم روی صندلی جلوی درکمد لم میده .گاهی مهنازخانم همسایه هم میاد. فیلم ومستندمیبینن و تفسیرمیکنن و میگن ومیخندن و ادای هنرپیشه هارودرمیارن و غیره

چند دقیقه ای زودترازسرکاربرگشتم. عصرگرم مرداددارم تجسم میکنم که به محض ورودبه خونه میپرم توی دستشویی و تانصف تنه میرم زیر شیر آب و آب خنک میریزه روی صورتم و حتماازداغی سروصورتم بخار میشه و ازدستشویی بخارمیزنه بیرون.پامو که میذارم توی راهرو چشمم میفته به کاغذرنگیایی که کاوه از پنکه سقفی راهروی مشترک آویزون کرده. تعجب میکنم چه خبره که پنکه رو روشن کردن ؟معمولا وقتی شبا همسایه ها جمع میشن توی راهرو برای شب نشینی روشنش میکنن روزها خاموشه. مادر لیوان به دست توی چارچوب واحدمون ایستاده و به عصاش تکیه داده نیره خانم چادرقهوه ای گلدارشو سرش کرده کفشهاشو توی دستش گرفته معلوم نیست داره میره یاداره برمیگرده. سلام میکنم. مادرمیگه سلام همه کسم زوداومدی انگار . یاخدا. وقتی مادر میگه همه کسم یعنی ازچیزی خسته و کلافه است ومنتظربوده تامن برگردم و چاره ای کنم.همینجورکه باچشم خیره میشم به نیره خانم میگم اقای متقی تاسرمیدون منو رسوند منتظرتاکسی نشدم.مادرمیگه بیا چشممو روشن کن این آب قندرو بده نیره خانم بخوره که منو کشته امروز . پیش ازظهر آقاناصر ازکوچه ی (لاوارداسانیا) آش دروغی آورده بود داشتیم میخوردیم یه بنده خدایی دوتاگونی خیار خورشتی آورد گفت سرگرد فرستاده نیره خانم ازاون موقع تاحالا گریه آورده. یاد آقاجانت میکنه که همیشه خیار خورشتی رو از اهواز میاورد. ازبس گریه کرده آش رو کوفتمون کرده که هیچ. حالا بااین چشم قرمز و قلمبیده میره خونه فردا حاجی رستم با چماق میاد بالای سرمون که من صبح زنمو سرخ و لبو تحویلتون دادم شب زردچوبه مالیدین پس فرستادین. صدای گریه ی نیره خانم بلندمیشه. میگم خیارخورشتی ازکجاپیداکرده سرگرد؟مادر لیوان رومیگیره طرفم و میگه رفته ماموریت اونجایه آشناداشته مزرعه داشتن.سفارش داده به پسر کشاورزه آورده بود گفت تهرونیاکه خیارخورشتی نمیخورن منم بهش گفتم ماتهرونی نیستیم لاوارداسانی هستیم. خورش میپزیم بایه وجب روغن روش. لبخندزدم وبه نیره خانم نگاه کردم بیحوصله بود. لیوان رو بردم نزدیکش. بوی گلاب خورد به مشامم. یه قالب یخ ویه تیکه نبات توش بود چندتاغنچه گل محمدی روی لیوان ایستاده بود.یه زنجیرطلای بچه گونه دوردسته ی لیوان بسته بود و ادامه ی زنجیر رو انداخته بودداخل لیوان گفتم اوووه چه خاطرنیره خانم رو هم میخوای لیوان طلاکوب براش درست کردی .مادرگفت پس چی که خاطرشو میخوام هم عصای دستمه هم نیروی پاهامه. توکه صبح میری عصرمیای نیره خانم گوش میشه غرغرامو میشنوه نیره خانم نباشه کی منو جمع کنه؟چندسال به رختخواب افتاده بودم کی تروخشکم کرد آبرومو خرید جز نیره خانم؟ نیره خانم پقی زد زیرخنده و رنگ اومد به صورتش .تعریف مادربه دلش چسبیده بود.آب گلاب رو سرکشید وگفت خداسیف الله اربابمو بیامرزه. ازوقتی رفته برکت رفته.گفتم خوب دیگه گریه نکن.نون ساندویچی گرفتم صبرکن برم دوتاساندویچ درست کنم ببر باحاجی رستم شامِ امشو کنید. گفت نه همون نون بده ببرم باپنیروخیارخورشتی میپیچیم به شکم. گفتم باشه نری اوقات رستم رو تلخ کنیا. جوک وجفنگ بگو که نون به دلش چسبه کنه. خندید و نون رو گرفت و رفت.