آواز قو

یادمه بچه گی هام شوهر خاله ام همیشه می گفت: تو یه چیزی میشی ...

تو یه چیزی میشی ... واقعا سق

سیاهی داشت و چشم شوری...

و تنهایی ارمغان تمام باهم بودنهایم بود...

و تنهایی سهم من از این دنیای بزرگ...

با ور کنید گاهی خدا هم یادش میرود که کسی  هست.چون ما..

یادش میرود یکی را آفریده در گوشه ای از این دنیا...

پس من با تمام وجود و با همه ی صدایم صدایش  میکنم ... آ ااا  خداااااا ......

کاش خدا یادش باشد... من هم هستم...

صدای قدمهایش پشت پنجره ی اتاق تاریکم شنیده میشود...

آرام و متین ، آهسته و باوقار قدم بر میدارد...

باز در دلم  آشوبیست...

دو دلم ؟!! آیا پشت پنجره ی من ، دوباره خواهد ایستاد ؟

آیاا اینبار آمده که بماند یا ؟!!

دو دلم .. دودلم برای گشودن پنجره ها... دو دلم برای باز کردن دستانم،

برای به آغوش کشیدنش...

دلم میگوید نیازمند حضورشم ... ولی عقلم نه نه نه....

دلم میگوید بی او سرد م و بی روح ... اما باز دو دلم...

پشت پنجره ی اتاقم می ایستد ... او آمده است ... آمده تا دوباره جانی و

گرمایی به دل خسته و رنجورم ببخشد.. آیا باز خواهد رفت ؟!!

نه دیگر با چنگ و دندان ، با تمام وجود حفظش خواهم کرد .. دیگر تنها در دلم جا نخواهد گرفت..

او را در تمام رگهای وجودم به جریان خواهم انداخت ، تا اگر روزی قصد رفتن داشت من دیگر

با رفتنش زنده نباشم... او دیگر با من است و من اینبار نه تنها دلم را بلکه تمام وجودم را به دست

او میسپارم... و باز میگویم سلام بر عشق....

سلام بر عشق...

و من میدانم که فقط و فقط یکبار زندگی خواهم کرد

و یک بار خواهم مرد...

چه حس غریبی است... با این همه درد ، دل کندن و رفتن ...

تنها شدن و ترک کردن...

چه خوب که دلبستگی ام کمتر از کسانیست که در این دنیا  دلبستگیهای بیشماری دارند ،

هم اکنون برای من سهل تر از فرداست و هرقدر بر تعداد فرداهای

پیش رویم افزوده گردد سخت تر و سخت تر خواهد شد، آخر میدانم هر کار و هر

عملم برای کسب دلبستگی های بیشتریست برای ماندن در این دنیا ...

چرا دلبسته ی  دنیایی ام که دیر یا زود ترکش خواهم کرد و کمتر به یاد آنجایی ام که

پا در آنجا خواهم گذاشت؟!!

حتی وقتی فکرش به ذهنم خطور میکند آنچنان پریشان حال میگردم که به هر بهانه ای

افکارم را معطوف به چیز ی دگر میکنم غافل از اینکه هر روز نزدیکتر و نزدیکتر میشوم

بدون هیچ چاره ای و هررو ز بر دلبستگی هایم بر ماندن افزون میشود بدون اینکه

ذره ای به ترکشان بی اندیشم...

پس خدایا قبل از اینکه اینجا را پرتر و آنجا را خالی تر کنم  مرا از این همه دغدغه و

فکر رهایم کن ... ای کاش نمیامدم که غصه ی رفتن را در دل داشته باشم ...

کاش وقتی میروم همان قدر سبک قدم در راه نهم که وقت آمدنم ....

میترسم...        از تنهایی  .... از آنچه که هستم .... من آنی نیستم که باید باشم....

میترسم ...

(( مادر جان غمگین نباش ...

مادرم دلشاد باش کشو رت با مردمی سخاوتمند همواره حامی مایند..

تسلیت... تسلیت به همه ی آذری ها ، به همه ی ترکها...

تسلیت به همه ی ایرانیان وطن پرست و غیرت مند...

این تقدیر الهی است...

آقایانی که نه دین میشناسید و نه دینداری ... تقدیر اگر به خاطر بی حجابی و

بی دینی است ، این مردم از همه ی شما دیندار تر و با ایمانتر و خدا پرسترند...

متاسفم برای خودمان که چقدر بی ارزشیم و نمیدانیم...

کاش باورمان شود فرق بین خودمان را...

ممنون از همه ی عزیزانی که تنهایمان نذاشتن ... ))

من همان بچه اردک زشتم...

من همانم که از خودت میراندی ...

من همانم که تنهایی همکسم بود...

از چه بگویم ؟! از بی حرمتی کدام حرمت شکنی که ملاکش برای بودن هر چه بود جز

انسانیت ، هر چه بود جز احساس و من هیچ نداشتم جز محبت بی پایان ، و من هیچ

نداشتم جز دلی پاک و بی ریا ، و من هیچ نداشتم جز صداقت ...

ولی حیف او هر چه خواست جز صداقت ، هر چه طلب کرد جز احساس ...

و اکنون من هر چه دارم جز احساس ، جز صداقت ، جز انسانیت..

من آنچه را که برایم ارزش بود دادم و آنچه را که برای دیگران ارزش است

ستاندم... من باختم در عین پیروزی.... من از دید همه پیروزم ...

پس بیا من هم اکنون آنچه را دارم که تو میخواستی ... پس بیا ...

ولی بدان ... من همان بچه اردک زشتم....

من امروز را به فردا میفروشم نه به دیروز...

و با نگاه به گذشته و امید به آینده  امروزم را میسازم..

من برای خوشی امروزم زنده ام ...

مگر کسی فردا را هم دیده است ...

پس امروز تنها واقعیتی است که باید پذیرفت و همنوا با او به پای کو بی پرداخت..

من برای امروز زنده انم .. از گذشته نیامده ام ...

من همیشه در امروز بوده ام...

پس امروز را پاس میدارم...

و کسی را میپرستم و دوستش دارم که در امروز من است ...

چون من فردا را هیچ وقت نخواهم دید...

سلام بر ماه نزول قرآن...سلام بر رمضان

سلام بر ماهی که کاش قدرش را معنی و وجودیه حقیقی اش را درک کنیم...

سلام بر ماه خدا...

این آهنگ ( آهنگ تو وبلاگم ) واسه من فقط یه آهنگ نیست ...

این آهنگ واسه من فقط یه خاطره نیست...

برام تداعی کننده ی یه بخش از زندگیمه که با هیچ چیز عوضش نمیکنم...

یادش بخیر....

 قصه ی من شبیه قصه ی مورچه ایست که دانه درشتی برداشته بود و در بیابان می رفت
از او پرسیدند:کجا می روی؟

گفت: می خواهم این دانه را برای دوستم که در شهری دیگر

زندگی می کند ببرم.

گفتند:واقعا که مسخره ای!تو اگر هزار سال هم عمر کنی نمی

توانی این همه راه را پشت سر بگذاری و از کوهستانها بگذری تا

به او برسی.

مورچه گفت:مهم نیست . همین که من در این مسیر باشم ،

او خودش می فهمد که دوستش دارم...

تا حالا دقت کردید ، ساختار چشم های انسان طوریه  که تا یه وسیله ی کمکی مثل آینه

نباشه انسان نمیتونه خودشو ببینه!!! خدا ما رو طوری آفریده که دنیامونو و غیر خودمونو بهتر و

بیشتر ببینیم...حالا تصور کنید که هیچ امکانی نیست که ما بتونیم خودمونو ببینیم و فقط به این

قادریم که دنیای اطرافمونو ببینیم...تصور کنید... همه چی رو بتونیم ببینیم به غیر از چهره ی خودمون

خوبه یا بد؟!!! دنیامون قشنگتر میشد یا بر عکس؟؟؟ حداقلش این بود که نصف در آمد آقایون صرف

خرید لوازم آرایشی واسه خانوما نمیشد ، آخه اونا که نمیتونستن خودشونو ببینن .. راحت میشد

به یکی که زشته بگی خوشگل و یکی که خوشگله بگی زشت....میشد نگاه کرد صمیمانه تر و بی

آلایش تر ، میشد دید بی  تکبرتر آخه دیگه کسی یکی دیگر و با خودش مقایسه نمیکرد ... شایدم

بعضی وقتا بین این همه قیلفه قیافمون گم میشد... به نظر شما چی؟؟!!

زندگی یعنی قانون ...

هیچ بی نظمی در آفرینش نیست و هر چیزی که در هستی استسر شار است از  نظم و معرفت...

اگر بی نظمی هم هست از ماست...زندگی قانونهای بسیار دارد... یکی از مهمترین این قوانین

قانون عمل و عکسالعمله که ما به نام قانون سوم نیوتن میشناسیم..تا حالا دقت کردید چقدر این

قانون در زندگی ما تاثیر گذاره و با اون آمیخته شده..هر عملی که ما در این دنیا و در زندگی روز مره

انجام میدیم عکس ا لعملی داره اگه این عمل و عکس العمل مقابلش رو خوب درک کنیم میتونیم

سرنوشتمونو تا حدخیلی زیادی تو دست خودمون بگیریم ... میتونیم تعیین کننده باشیم...به شرطی

که وقتی عملی انجام میدیم قادر به پیش بینی عکس العمل اون باشیم..باید خوب بدانیم و خوب درک

کنیم .. ادراک از اطرافمون و مطالعه ی دقیق و احاطه یکامل داشتن به محیط زندگیمون باعث میشه که

کنترلمون به عمل ها و به طبع آن عکس العمهای مقابلش آنقدر زیاد بشه که بتونیم سرنوشتمونو خودمون

در دست بگیریم و آنگونه که دوست داریم حتی رفتار دیگران و محیط را نسبت به خودمونکنترل کنیم...

لازمه ی این کنترل رفتار و به اختیار در آوردن محیط پیش بینی عکس العملهای مقابل با عمل ماست که

لازمه ی این پیش بینی نیز شناخته... شناخت از مخاطبانمون ،از محیطمون .. خواسته هامون و  همه چیز...

این شناخت در جامعه ی ما نسبتا راحتتره.. چون با اینکه افراد دور و برمون حس میکنند که از همه زرنگترند

در عین حال از همه هم ساده تر میتونن باشن..برای رسیدن به هدفهامون باید فرصتها رو بشناسیم ..

عمل مناسب آن موقعیت رابه کار بریم و قبل از آن بتونیم عکسالعمل عملمونو پیش بینی کنیم... پس ما

پاسخی را دریافت خواهیم کرد که خود انتظارش را داریم و خواستار آنیم...مثلا  وقتی سر   کار حاضر

میشیم از بدو ورود اگه لبخند به لب داشته باشیم البته باشناخت قبلی که از محیط و شرایط کاریمونم که

داریم مطمئنآ با عکس العمل لبخند همکاران مواجه خواهیم بود البته  شناخت در این باره نیز نقش مهمی

ایفا میکند...چرا که شناخت اشتباه باعث  عکس العمل اشتباهی رو همدر پی خواهد داشت...

عمل درس خواندن ما قبل از امتحانات عکس العمل راحت بودن در شب امتحان را باعث خواهد بودعمل احترام

و دوست داشتن عکس العمل احترام و دوستی را در پی خواهد داشت ....اگر اینچنین نشد به احتمال زیاد در

شناخت محیط و طرف مقابلتان کوتاهی کردید...پس هر اتفاقی رو که امروز برامون رخ میده نتیجه ی عملی

است که چندی پیش انجامداد ه ایم .. همانطور که از این روایت بر میاد ، هر آنچه بکارید همان درو خواهید کرد

به شرطی که بذر را در محیطی مناسب بکاریم...در این دنیا امکان ندارد عملی بدون عکس العمل بماند ...

همان طور که عمل تشنگی عکس العمل نوشیدن را به دنبال داردنوشیدن نیز در جای خود عملی است که

عکسالعمل رفع تشنگی را به دنبال دارد واین چرخه تا بی نهایت میتواند ادامه داشته باشد... پس هیچ عملی

را کوچک نشمریم...هر عملی بالقوه عکسالعملی است برای عمل قبلی ما و بر عکس ..اینهمه نوشتم تا بگم

خوب زندگی کنیم و هر آنچه را که برای خود میخواهیم برای دیگرانهم بخواهیم تا زندگی نیز برای ما خوبی ها را

بخواهد... همه چی دست خودمونه به شرطی که بدونیم که چی میخوایم و مسیرمونو بشناسیم...

در قهوه خانه ساده بالای کوه، سفارش املت دادیم.

کنار دست فروشنده نوشته بود: ما را در فیــسبـــوک ملاقات کنید.

بازفکر کردم در کجای دنیا میشود اینچنین املت خوشمزه و نان لواشی پیدا کرد

که فروشنده اش هم تا این حد به روز باشد؟

چون من تا حدی دنیا دیده هستم ، به تجربه میگویم : هیچ کجا …