این وبلاگ بشدت دلش گرفته بود...شبیه این خونه قدیمی هایی شده بود که صدساله هیچ کس بهش سر نزده!اومدم یه پست بذارم که دلش باز بشه.مطمئن نیستم هنوز خواننده ای داشته باشه...یجورایی هم فکر میکنم که خب هیچ خواننده ای نداشته باشه!!!آخه خب یه زمانی برای خودش برو بیایی داشت!مثل این خونه های قدیمی که همسایه ها از بوی نذری و رفت و آمد و هیاهو خالی نمیذاشتنشون.اما خب اواخر عمرش به این روز افتاد!دلش میخواست شعر رنگی پست کنم!ولی من ترجیح دادم بجاش یه متن سیاه پست کنم و از درد دلاش بگم!اگه حتی یه خواننده هم داشته باشه ممکنه باز این وبلاگ بی رمق به فکر بیفته که پست بذاره گهگاه...