من يك َزنـــم و زَنـانگـي ام  صورتي دارد شايد چندوجهي؛

گاهي مثله خنكاي يك نسيم، آرام ،

گاهي مثله سنگ، سنگين،

گاهي مثله طغيان يك رود،غضبناك،

گاهي به اندازه ي غرش يك شير، وحشي، 

گاهي به زيبايي يك غروب، غمگين،

و گاهي به اندازه ي يك عشق، تنـها،

هر چه باشم و در هر كدام اين وجه ها كه لانه گزينم،

عاقبت...

من يك زن مستقل و قوي هستم و همچنان خواهم ماند! 

پ.ن: اين روزها افكارم بسيار درهم و برهم و آشفته است، نوشته هايم ربطي به هم ندارد.

 

نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۶ساعت 23:42 توسط بهــــانه|