☀ ترنم عشق ☀

اغلب فکر می کنیم؛

اینکه به یاد کسی هستیم؛

منتی است بر گردن آن شخص؛

غافل از اینکه اگر به یاد کسی هستیم؛

این هنر اوست نه ما؛

به یاد ماندنی بودن؛

بسیار مهم تر از به یاد بودن است؛

به یادتم، خوبم ...

کوچیک که بودیم چه دلهای بزرگی داشتیم.

حالا که بزرگیم چه دلتنگيم.

دنیا رو ببین ...

بچه که بودیم از آسمون بارون می اومد؛

بزرگ شدیم از چشمامون بارون میاد.

بچه که بودیم همه چشمهای خیسمون رو می دیدن.

بزرگ شدیم هیچ کس نمی بینه.

بچه بودیم توی جمع گریه می کردیم؛

بزرگ شدیم توی خلوت.

بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست .

 بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه.

بچه که بودیم همه رو 10 تا دوست داشتیم.

بزرگ شدیم بعضی ها رو هیچی ، بعضی ها رو کم و بعضی ها

 رو بی نهایت دوست داریم.

بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودیم.

بزرگ که شدیم قضاوت های درست و غلط باعث شد که اندازه

دوست داشتنمون تغییر کنه.

کاش هنوزم همه رو به اندازه همون بچگی 10 تا دوست داشتیم.

بچه که بودیم اگه با کسی دعوا می کردیم یک ساعت بعد از

 یادمون می رفت. بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو

یادمون مونده و آشتی نمی کنیم.

بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچیکترین چیز بود.

بزرگ که شدیم کوچیکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه.

بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود.

بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم.

بچه که بودیم درد و دلامون رو به ناله ای می گفتیم و همه می فهمیدن.

بزرگ که شدیم درد و دلمون رو به صد زبون می گیم ... هیچ کس نمی فهمه.

بچه که بودیم بچه بودیم،

  بزرگ که شدیم، بزرگ که نشدیم هیچ، دیگه همون بچه هم نیستیم.

ای کاش با همون صفتهای خوب و پاک بزرگ می شدیم.

امشب سخن ازجان جهان بایدگفت/ توصیف رسول انس و جان باید گفت

در شـــــام ولادت دو قــطب عال / تبریک به صاحب الزمان (عج) باید گفت

 میلاد پیامبر اکرم و امام صادق (ع) تهنیت باد

نامه ای از سوی پروردگار


پس چون مشکلات از بالا و پایین آمدند

و چشم هایت از وحشت فرو رفتند و تمام وجودت لرزید...
چه لرزشی.....
گفتم کمک هایم در راه است و چشم دوختم ببینم که باور می کنی.....

اما به من گمان بردی... چه گمان هایی....

سوره احزاب آیه 10

لحن بعضی ها زمستونيه!

ليزخوردن بهونه ايست تادست هايی راکه دوست داری محکمترفشاربدی.

روزهای زمستونيت قشنگ وگرم!

پدر خوبم

تومسافر امتدادزندگیمان بودی 

که بار سفر را بی خبر بردوش خسته ات نهادی و رفتی

سایه ای بودی وپناهی

وما مغرور به داشتن تو

دل نوشته:

بابای خوبم امشب به سوگ سومین سال پروازت نشسته ام.

غم در چشمانم موج می زند.

جای خالیت هروز بیشتر از قبل خود نمایی می کند.

دلتنگت که می شوم به قاب عکست چشم می دوزم ومدتها بی حرکت محو زیبایی تصویرت می شوم.

تسبیح وانگشترت رابرمی دارم و می بوسم ومی بویم ولی باز آرام نمی گیرم.

روحم رابه سوی مزارت روانه می کنم ولی باز آرام نمیگیرم وآرام بدون اینکه کسی متوجه شود فقط اشک می ریزم...

خدایا خیلی دلم برای بابام تنگه......

 
ترک نشسته به دل، از صدایِ رفتن تو
نشانده خاک به رویش عزایِ رفتن تو
هنوز عطر وجودت به هر نفس جاریست
عجب گرفته دلم در هوایِ رفتن تو
اگر چه پیش تو بودن همیشه شیرین است
پرم ز تلخیِ این لحظه هایِ رفتن تو
اسیر چشم تو بودن برای من کافیست
که چشم دل بدود پا به پایِ رفتن تو
نشان غربت دل خورده بر سر و رویش
از آن زمان که شدم آشنایِ رفتن تو
طلوع کی بکند روزگار من زین پس؟

که همنشین من است های و هایِ رفتن تو


بدجوری جات خالیه بابایی.....

کاش بودی بابا

نفسم بالا نمی یاد

بغض دارم

یک دنیا غم دارم توی قلبم

غم بی پدری دارم بابا

پدر

در گرانبهایی است که بودنش در کنارت، زندگی بخش است،
وقتی در کنارت نیست، به خود می آیی و می دانی که چه گوهر گرانبهایی را از دست دادی
و آنچه می ماند، خاطرات یاد و نامش،

و افسوس نبودنش!