قيامت بي حسين غوغا ندارد"شفاعت بي حسين معنا ندارد"حسيني باش كه در محشر نگويند"چرا پرونده ات امضاء ندارد

میگویند شیشه احساس ندارد ولی وقتی روی شیشه ی بخار گرفته نوشتم "یا

حسین" ارام گریست. ماه محرم بر تمامی عاشقان ان حضرت تسلیت باد

یادتان هست آخرین باری که با خدا ملاقات کردید

در مورد چه چیز با

 او صحبت کردید؟

نرفته باشد...

یک شب خوب تو اسمون

یک ستاره چشمک زنون

 خندیدو گفت کنارتم تا اخرش تاپای جون

ستاره ی قشنگی بود اروم و نازو مهربون

ستاره شد عشق منو منم شدم عاشق اون

اما زیادطول نکشید عشق منو ستاره جون

 ماهه اومد ستاره رو دزدیدو برد نامهربون

ستاره رفت با رفتنش منم شدم بی هم زبون

  حالا شبا به یاد اون چشم میدوزم به اسمون

قصه ای در شب

چون نگهبانی که در کف مشعلی دارد

می خرامد شب در میان شهر خواب آلود

خانه ها با روشنایی های رویایی

یک به یک در گیر و دار بوسه بدرود

ناودانها ناله ها سر داده در ظلمت

در خروش از ضربه های دلکش باران

می خزد بر سنگفرش کوچه های دور

نور محوی از پی فانوس شبگردان

دست زیبایی دری میگشاید نرم

میدود در کوچه برق چشم تبداری

کوچه خاموشست و در ظلمت نمیپیچد

بانگ پای رهرو از پشت دیواری

باد از ره میرسد عریان و عطر آلود

در سکوت خانه میپیچد نفس هاشان

ناله های شوقشان ارزان و وهم انگیز

چشمها در ظلمت شب خیره بر راهست

جوی می نالد که ایا کیست دلدارش ؟

شاخه ها نجوا کنان در گوش یکدیگر

ای دریغا ... در کنارش نیست دلدارش

کوچه خاموشست و در ظلمت نمیپیچد

می خزد در ‌آسمان خاطری غمگین

نرم نرمک ابر دود آلود پنداری

بر که میخندد فسون چشمش ای افسوس ؟

وز کدامین لب لبانش بوسه میجوید ؟

پنجه اش در حلقه موی که میلغزد ؟

با که در خلوت به مستی قصه میگوید ؟

تیرگیها را به دنبال چه میکاوم

پس چرا در انتظارش باز بیدارم؟

در دل مردان کدامین مهر جاوید است ؟

نه ... دگر هرگز نمی اید بدیدارم                                              

 باد در را با صدایی خشک میبندد

مرده ای گویی درون حفره ی گوری                                              

 بر امیدی سست و بی بنیاد میخندد

به سه چیز تکیه نکن ، غرور ، دروغ و عشق ... آدم با غرور

مینازد ... با دروغ می بازد و با عشق میمیرد.

همیشه حرفهایست برای گفتن و حرفهایست برای نگفتن

و ارزش هر انسان به حرفهایست که برای نگفتن دارد

حرفهایی اهورایی و برامده از دل ...

نمیخواهد لباسی بدوزید و بر تن زن امروز نمائید . فکر زن را

اصلاح کنید او خود تصمیم میگیرد که چه لباسی برازنده اوست

ارزش عمیق هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

چو کس با زبان دلم آشنا نیست

چه بهتر که از شکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست همدرد ، بهتر

که از یاد یاران فراموش باشم

عشق من