مونس جان

باز آی و دل تنگ مرا مونس جان باش....

  "راز هستی اين است"

   به چه می اندیشی؟ نگرانی بیجاست

عشق اینجا و خدا هم اینجاست            لحظه ها را دریاب زندگی در فردا نه، همین امروز است جاده ها منتظرند تا تو هر جا که بخواهی برسی!

لحظه ها را دریاب، پای در راه گذار "راز هستی این است"

دلبستگی

دل نبند!
" پایان " قصه ی دلبستگی
" آغاز "  زمین خوردن توست
.
. هرگز تمامت رابراي کسي رو نکن,بگذارکمي دست نيافتني باشي,آدمها تمامت که کنندرهايت ميکنند

. دلبستگی ها وام هایی هستند با بهره های سنگین!
به همین دلیل میگویم دل نبند: اگر بستی محکم نبند!
او میرود…
تو میمانی و یک گره کور

عشق

به عشقت تا ته دنیا ، به جنگ هر کسی میرم
                                                           چه تقدیری از این بهتر ، که از عشق تو میمیرم ؟

ﻣﻦ ﮐﯽ ﺍﻡ

مُشک را گفتند : ﺗﻮ ﺭﺍ ﯾﮏ ﻋﯿﺐ ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﺑﻮﯼ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﻫﯽ.

ﮔﻔﺖ:

ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻧﻨﮕﺮﻡ ﺑﺎ ﮐﯽ ﺍﻡ، ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﻨﮕﺮﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ ﺍﻡ!

 

آدم بودن

من اگرگاهی عاشــــــــــــقانه مینویسم،

نه عاشــــــــــــقم!

نه شکــــــــــــست خورده...

فقط مینویســــــــــــم تا عــــــــــــشق, یاد قلــــــــــــبم بماند..!

در این غوغای خیانتها و دروغها و دل کنــــــــــــدن ها و عادتــــــــــــ ها و هوس ها...

من تمــــــــــــرین آدم بودن میــــــــــــکنم...!

لطف دگر

يزدان به تو عمرى دگر و روز دگر داد
                                                    يك صبح دگر ، ظهر دگر ، شام دگر داد
پس سجده و صد شكر كه پيمانه نشد پر
                                                     اين روز مبارك ، كه خدا لطف دگر داد

عشق

وعده کردم که به تو سر نزنم                                برسم تا دم در ،در نزنم

                                   قول دادم به غزلهای خودم             زل به چشمان تو دیگر نزنم

مطمن باش خیالت راحت              گله ای از تو به دفتر نزنم

   این چه رسمیست که باید یک عمر                       حرف خود را به تو اخر نزنم

برو ای عشق برو تا دیگر                             روی دستان تو پرپر نزنم

نازنینا

دیدمت وَه چه تماشایی و زیبا شده ای !      ماه من ، آفت دل ، فتنه ی جانها شده ای !

پشت ها گشته دو تا، در غمت ای سرو روان      تا تو در گلشن خوبی , گل یکتا شده ای

 

ادامه نوشته

پرواز

رهِ آسمان درون است؛ پرِ عشق را بجنبان
                                                       پرِ عشق چون قوى شد؛ غم نردبان نماند،،