بزرگان موسیقی ایران

#یاد بزرگان موسیقی ایران زمین

استاد #غلامرضا_قیطانچیان

استاد #قیطانچیان در اسفند ماه سال
 ۱۳۰۲ خورشیدی، در شهر تبریز چشم
 به جهان گشود.
ایشان از دوران جوانی علاقه وافری
 به آواز اصیل داشت و در این راستا
 با آوازخوانان بزرگ تبریز آن روزگار
 از جمله :
استاد #میر_علی_اصغر_صادق_الوعد
 و
 استاد #ابوالحسن_خان_اقبال_آذر
آشنا گردید و این آشنایی سبب شد
 تا ضمن درک محضر آن استادان
از اطلاعات ردیفی آنها از موسیقی
 دستگاهی ایران، بهره مند گردید. تجربیات هر کدام را بر محور صدای
 درخشان خود پرورش داد.
صحبت درباره ی آواز 
استاد #قیطانچیان و پرداختن به
 زوایای مختلف هنری و شخصیتی
 ایشان، باید ساعت ها سخن گفت
 و وقت و مجال دیگری را می طلبد.
اما به اختصار می توان گفت که از
 نظر تکنیک های آوازی در سطح
 بالایی بودند و آوازی بسیار قراء 
و عالی داشتند.
آوازخوانی بود اصیل که در مقایسه
 با خوانندگان هم عصر خود،یک سر 
و گردن از دیگران بالاتر بود و این
 موفقیت او در آواز،مدیون صدای رسا و کمیاب او بود.
استاد #قیطانچیان از نظر شیوه ی
 آواز خوانی،بیشتر تحت تاثیر آواز
 استاد ابوالحسن #اقبال_آذر
 و استاد میرعلی اصغر صادق الوعد قرار داشت؛
اما با این همه،او را مقلّد هیچ یک از
 آنان نمی توان بشمار آورد و شیوه ی
 آواز خوانی ویژه خود را داشت. 
مناسب خوانی، ادای صحیح شعر
 تحریرهای چکشی و غُنّه
 از خصوصیات بارز این هنرمند
 فقید است.
در سال ۱۳۵۴
 استاد محمدرضا #شجریان جهت
 دیدار استاد #قیطانچیان سفری به
 تبریز کرده و چند روزی مهمان ایشان
 بودند.
استاد #قیطانچیان به علت بیماری
 سیروس کبد در ۱۴ دیماه سال ۱۳۶۸
 در بیمارستان مرکزی شهر آخن آلمان
 دیده از جهان فروبست و در بیستم
 همان ماه، در آرامستان وادی رحمت
 تبریز به خاک سپرده شد.
از یادگارهای هنری 
استاد #قیطانچیان،مجموعه ای است
 سرشار از ظرافت ها و لطافت های
 آوازی که ضبط انها به طور
 خصوصی و اغلب به همراه تار 
استاد غلامحسین بیگجه خانی و
 دایره استاد محمود فرنام می باشد 
و او در این آثار،قدرت و توانایی 
خارق العاده ی خود را نشان داده
 است. 
در فرصت های آتی،تعدادی از این آثار
 ارزشمند را که تاکنون انتشار 
نیافته اند،
به تدریج تقدیم علاقمندان خواهیم نمود.

نام و یاد استاد غلامرضا قیطانچیان
 از دل های دوستدارانش هرگز زدوده
 نخواهد شد.

#سیدجوادحسینی

معاشران ز حریف شبانه یاد آرید
حقوق بندگی مخلصانه یاد آرید

به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق
به صوت و نغمه چنگ و چغانه یاد آرید

چو لطف باده کند جلوه در رخ ساقی
ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید

چو در میان مراد آورید دست امید
ز عهد صحبت ما در میانه یاد آرید

سمند دولت اگر چند سرکشیده رود
ز همرهان به سر تازیانه یاد آرید

نمی‌خورید زمانی غم وفاداران
ز بی‌وفایی دور زمانه یاد آرید

به وجه مرحمت ای ساکنان صدر جلال
ز روی حافظ و این آستانه یاد آرید

حضرت #حافظ