وقتی مشکی مد باشه خوبه.
وقتی رنگ مانتو شلوار باشه خوبه.
وقتی رنگ عشقه خوبه!
وقتی رنگ کت و شلوار باشه با کلاسه!
وقتی لباس های شب تو مهمونیها مشکی باشه باکلاسه!
اما؛
وقتی رنگ چادر من مشکی شد:
بد شد!
افسردگی میآورد!
دنبال حدیث و روایت میگردند که رنگ مشکی مکروهه!
مشکی تا جایی که برای لباسهای شما بود خوب بود
و باکلاس به ما که رسید بد شد!؟
یک داستان کوتاه
و واقعی! جوان خیلی آرام و
متین به مرد نزدیک شد و با لحنی موأدبانه گفت ببخشید آقا! من
میتونم یه کم به خانوم شما نگاه کنم و لذت ببرم؟ مرد که اصلا توقع
چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود، مثل آتشفشان از جا در رفت و میان بازار و
جمعیت، یقه جوان را گرفت و عصبانی، طوری که رگ گردنش بیرون زده بود، او را به دیوار
کوفت و فریاد زد: مردیکه عوضی، مگه
خودت ناموس نداری… گه میخوری تو و هفت جد آبادت، خجالت نمیکشی؟ جوان امّا، خیلی
آرام، بدون اینکه از رفتار و فحشهای مرد عصبی شود و عکسالعملی نشان دهد، همانطور
مؤدبانه و متین ادامه داد: خیلی عذر میخوام
فکر نمیکردم این همه عصبی و غیرتی بشین، دیدم همه بازار دارن بدون اجازه نگاه
میکنن و لذت میبرن، من گفتم حداقل از شما اجازه بگیرم که نامردی نکرده باشم … حالا هم یقمو ول کنین، از خیرش گذشتم. مرد خشکش زد ...
همانطور که یقه
جوان را گرفته بود، آب دهانش را قورت داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد
...
این بار اگر زن زیبارویی را دیدید ..
هوس را زنده به گور كنید ..
و خدا را شكر كنید برای خلق این زیبایی .
زیر باران اگر دختری را سوار كردید ..
جای شماره به او امنیت بدهید ..
او را به مقصد مورد نظرش برسانید
نه به مقصد مورد نظرتان .
هنگام ورود به هر مكانی ..
با لبخند بگویید: اول شما .
در تاكسی خودتان را به در بچسبانید نه به او ..
بگذارید زن ایرانی وقتی مرد ایرانی را در كوچه خلوت می بیند
احساس امنیت كند نه ترس ..
بیاییدفارغ از جنسیت .. كمی مرد باشید
سالگرد انقلاب آمد پدید
انقلابی چون سپیده پرنوید
فجر رستن، فجر رستن، فجر شوق
فجر بشکفتن چو گل در باغ ذوق
انقلابی چون سحر ظلمت شکن
تا به عمق کلبهها پرتوفکن
فجر نورافشانی قرآن و دین
فجر قدرتیابی مستضعفین
انقلابی چون شفق سرشارِ خون
گوهر آزادگی را آزمون
فجر عزت، فجر رشد کارها
فجر دیگرگونی معیارها
انقلابی پیشرو مانند برق
در شکوهش عقل عالم مانده غرق
فجر جمهوری اسلامی کزان
صدهزاران روزِ روشن شد عیان
فجر برچیدن بساط زور و زر
شام استبداد آوردن به سر
انقلابی پر زشیران بیشهاش
نعره الله اکبر ریشهاش
سوره «والفجر» گر خوانی عمیق
راز این ده شب از او یابی دقیق
باران میبارد ؛ دعای کداممان ، نمی دانم ! من همینقدر میدانم باران صدای پای اجابت است و خدا با همه ی جبروتش دارد ناز میخرد! نیاز کن !!!
مولای من ، من معصیت کردم اشک تو جاری شد ......
باز هم هفت شماره دیگر
( خدا ، پروردگار ، حق ، رب ، خالق ، معبود ، یکتا )
........... بـــــــــــــــوق............ بــــــــــــوق................
لطفا پس از شنیدن صدای بوق پیغام بگذارید ........
بـــــــــــــوق ........
سلام خدای من ......
اگر پیغامم رو دریافت کردین ، لطفا تماس بگیرید ، فقط یکبار !
من خسته شدم از بس شماره گرفتم و هیچکس جواب نداد
شماره تماس من :
( غرور ، نفرت ، حسادت ، حقارت ، حماقت ، حرص ، طمع )
منتظر تماس شما هستم ، انسان
ترسید «چراغ دوازدهم» را هم بشکنند…
جایش یک «شمع» داد تا ببیند چه میکنند با او…
امشب كه سرور دم به دم می آید
رحمت عوض غصه و غم می آید
ایکاش بگویند در این عید غدیر
دارد پسر فاطمه هم می آید
آيات ابتدائى سوره «منافقون» آمده شده است1 ـ دروغ گوئى صريح و آشكار (وَ اللّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ).
2 ـ استفاده از سوگندهاى دروغين براى گمراه ساختن مردم (اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً).
3 ـ عدم درك واقعيات، بر اثر رها كردن آئين حق، بعد از شناخت آن (لايَفْقَهُونَ).
4 ـ داشتن ظاهرى آراسته و زبانى چرب، على رغم تهى بودن درون و باطن (وَ إِذا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسامُهُمْ).
5 ـ بيهودگى در جامعه و عدم انعطاف در مقابل حق، همچون يك قطعه چوب خشك (كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ).
6 ـ بدگمانى، ترس و وحشت از هر حادثه و هر چيز، به خاطر خائن بودن (يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَة عَلَيْهِمْ).
7 ـ حق را به باد سخريه و استهزاء گرفتن (لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ).
8 ـ فسق و گناه (إِنَّ اللّهَ لايَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ).
9 ـ خود را مالك همه چيز دانستن، و ديگران را محتاج به خود پنداشتن (هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاتُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللّهِ حَتّى يَنْفَضُّوا).
10 ـ خود را عزيز و ديگران را ذليل، تصور كردن (لَيُخْرِجَنَّ الاْ َعَزُّ مِنْهَا الاْ َذَلَّ).
بدون شك، نشانه هاى منافق منحصر به اينها نيست، و از آيات ديگر قرآن، روايات اسلامى و «نهج البلاغه» نيز، نشانه هاى متعدد ديگرى براى آنها استفاده مى شود، حتى در معاشرت هاى روزمره مى توان به اوصاف و ويژگى هاى ديگرى از آنها پى برد، ولى، آنچه در آيات اين سوره آمده، قسمت مهم و قابل توجهى از اين اوصاف است.
در «نهج البلاغه» خطبه اى مخصوص توصيف منافقان است، در قسمتى از آن خطبه چنين آمده است:
«اى بندگان خدا! شما را به تقوا و پرهيزكارى سفارش مى كنم و از منافقان برحذر مى دارم; چرا كه آنها گمراه و گمراه كننده اند، خطاكار و غلط اندازند.
هر روز به رنگ تازه اى درمى آيند، و به قيافه ها و زبان هاى مختلف خودنمائى مى كنند.
از هر وسيله اى براى فريفتن و درهم شكستن شما بهره مى گيرند و در هر كمين گاهى به كمين شما نشسته اند.
بدباطن و خوش ظاهرند، پيوسته، مخفيانه براى فريب مردم گام برمى دارند، و از بيراهه ها حركت مى كنند.
گفتارشان به ظاهر شفابخش، اما كردارشان، دردى است درمان ناپذير.
بر رفاه و آسايش مردم، حسد مىورزند، و اگر كسى گرفتار بلائى شود خوشحالند.
همواره اميدواران را مأيوس مى كنند و همه جا آيه يأس مى خوانند.
آنها در هر راهى، كشته اى دارند! و براى نفوذ در هر دلى، راهى! و براى هر مصيبتى، اشك ساختگى مى ريزند!
مدح و ثنا به يكديگر، قرض مى دهند، و از يكديگر انتظار پاداش دارند.
در تقاضاهاى خود اصرار مىورزند، و در ملامت، پرده درى مى كنند، و هر گاه حكمى كنند، از حدّ تجاوز مى نمايند.
در برابر هر حقى، باطلى ساخته، و در مقابل هر دليلى، شبهه اى، براى هر زنده اى، عامل مرگى، براى هر درى، كليدى، و براى هر شبى، چراغى تهيه ديده اند!
براى رسيدن به مطامع خويش، گرمى بازار خود و فروختن كالا به گران ترين قيمت، تخم يأس در دل ها مى پاشند.
باطل خود را شبيه حق جلوه مى دهند، و در توصيف ها، راه فريب پيش مى گيرند.
طريق وصول به خواسته خود را آسان، و طريق خروج از دامشان را تنگ و پر پيچ و خم جلوه مى دهند.
آنها دار و دسته شيطان و شراره هاى آتش دوزخند! همان گونه كه خداوند فرموده: أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ: «آنها حزب شيطانند، بدانيد حزب شيطان زيانكارند»!(1)
1. تفسير نمونه، جلد 24، صفحه 177.
شهر دار اروميه که بود، دوهزار و هشت صد تومان حقوق مي گرفت. يک روز به من گفت« بيا اين ماه هرچي خرجي داريم رو کاغذ بنويسيم، تا اگه آخرش چيزي اضافه اومد بديم به يه فقير.» همه چي را نوشتم ؛ از واکس کفش گرفته تا گوشت و نان و تخم مرغ آخر ماه که حساب کرديم، شد دوهزار و ششصد و پنجاه تومان. بقيه ي پول را داد لوازم التحرير خريد، داد به يکي از کساني که شناسايي کرده بود و مي دانست محتاجند. گفت اينم کفاره ي گناهاي اين ماهمون.
يادگاران کتاب مهدي باکري-طه فروتن ص" 14پایگاه خبری انصارحزب الله: آيا سالم بودن محيط زندگي حق مسلّم هر
جوان ايراني است؟ آيا وجود محيطي که مردان جوان بتوانند بدون نگراني از
آلوده شدن چشم و ذهنشان به مناظر جنسي، پاي در محيط جامعه بگذارند، تقاضاي
زيادي است؟ آيا اگر هواي پاک حق ريه هر کودک ايراني است، محيط پاک حق چشم
هر جوان ايراني نيست؟
يادتان هست چند سال قبل به هر کسي ميگفتيد
«لطفا سيگارتان را خاموش کنيد» نگاهي خشمآلود به شما ميانداخت، اما
امروزه سيگاريها از فرزندانشان هم شرم ميکنند و اين عمل را ننگآور
ميدانند؟ در طول اين سالها اقدامات آگاهيبخش و اطلاعرساني درباره مضرات
سيگار حتي براي غير سيگاريها، چنان تداوم يافت و جدي گرفته شد که «باور
شخصيتآوري» سيگار کشيدن به «باور ننگآوري» تبديل شد.
اما
تاسفآور است بدانيد که اين اقدامات سازمان يافته، فراگير و مداوم درباره
گناهان و معضلهايي چون رباخواري، رشوهخواري، فسادهاي جنسي، بدحجابي و...
هرگز سامان نيافت و به طور نظاممند مشاهده نشد؛ به گونهاي که در مورد
بدحجابي، دگرگوني ارزشي و باوري هم رخ داده است تا جايي که «باور به گناه و
زشتي بدحجابي»، از ۳۰ سال قبل به «باور به ارزشي و عرفي بودن بدحجابي»
تبديل شده است.
امروزه ديگر مردها حجاب زنان را حق خود نميدانند و
زنان از بدحجابي خود به دليل تضييع حقوق مردان و ظلم به آنان شرمسار
نيستند. ما در جامعهاي زندگي ميکنيم که هيچ رانندهاي حق ندارد به صرف
داشتن وسيله نقليه شخصي، آلودگي صوتي، دودي، سرعتي ايجاد کند و موجب مسدود
شدن مسير گردد، آيا به راستي ضررهاي آلودگي جنسي کمتر از اين آلودگيهاست؟
اگر اينگونه نيست، پس بپذيريم که مردان مسلمان حق دارند از محيط جنسي
پاکيزه برخوردار باشند، اما اين حق آنان به رسميت شناخته نميشود و آنان
همچنان مظلومند.
اگر بپذيريم که رفتارهاي اجتماعي، تاثيرگذاري
دوطرفه دارند، بايد قبول کنيم که شرط هر نوع حضور اجتماعي، تعارض نداشتن آن
با حقوق ديگر شهروندان است.
يکي از مظاهر و نمونههاي حق افراد
«حفظ منافع و زيان نديدن» آنهاست، پس هر مردي مجاز است از زنان بخواهد در
نوع پوشش خود چنان باشند که به منافع مردان ضرر نرسد. وقتي در تعامل
اجتماعي، زنان بدحجاب، خود را با رويکرد جنسي عرضه ميکنند، مرتکب تدليس و
فريبکاري ميشوند، چون نگاه مردان را از نگاه انساني به نگاه جنسي تنزل
ميدهند و آنان را واميدارند تا با اين نگاه با زنان، تعامل اجتماعي را
آغاز کنند.
هر چند به دليل جذابيتهاي جنسي، در نگاه اول، برخي
زنان موفق به ايجاد ارتباط قوي ميشوند، ولي نبايد از ياد برد که نوع ورود
به هرگونه تعاملي بايد متناسب با آن تعامل باشد و اين حق هر دو طرف است و
گرنه يک طرف طرف ديگر را فريب داده است.
براي مثال اگر تعامل زن و
مرد براي خريد و فروش باشد و اگر تعامل به قصد زناشويي و رابطه مشروع
همسران است، نوع آغاز ارتباط هم متناسب با آن خواهد بود، پس اگر فروشنده
زن، براي جذب مشتري از ظرفيت جنسي خود استفاده کند، دچار تدليس و فريبکاري
شده است؛ به گونهاي که اگر اين فريبکاري و غلطاندازي را مرتکب نميشد،
مردان احساس نياز به خريد نميکردند.
در فرهنگ غربي استفاده از
ظرافت جنسي براي جذب مشتري را به حساب ظرفيت زنان در ايجاد تقاضاي جديد
خريد و توانايي ذاتي زنان در برقراري روابط عمومي قوي ميشمارند، اما
واقعيت اين است که اين نوعي فريبکاري ارتباطي است که مردان هم در صورت کنار
گذاشتن خطوط قرمز ديني ميتوانند مرتکب آن شوند که البته اين هم به مرور
به فرهنگ جديد ارتباطي مردان با زنان تبديل ميشود و روزي صدايش به گوشها
خواهد رسيد و مفاسد آن چشمها را خيره خواهد کرد.
رضاي عمومي، يا رضاي خدا؟
غربيها
چون براساس مباني فرهنگيشان (فرهنگ اصالت انسان و منافع فردي) مانعي بر
سر راه استفاده از جذابيت جنسي نميبينند، تدليس و فريبکاري را به راحتي
هضم ميکنند. مبناي حق و حقوق در غرب «رضايت شهروندان» است و سرمايهداران،
شهروندان(مصرفکنندگان) را به قبول اين نوع تعامل راضي کردهاند، هر چند
معلوم نيست که اگر شهروندان حقيقت دوگانه آن را بدانند آن را بپذيرند. آنان
پذيرفتهاند که اين دوگانگي ظلم نيست، زيرا «حق» را - در نظر آنان - رضايت
عمومي تعيين ميکند، اما آيا ميتوان اين تعامل دوگانه را به امت و مکتبي
که پايه و حقوق را رضايت خدا ميداند، تحميل کرد؟
واقعيت اين است که تا
به امروز - در سايه غفلت اهل فرهنگ و اطلاعرساني ديني - پاسخ اين سوال
مثبت بوده و در کشور ما اين نوع ارتباط جاي خود را باز کرده است و بانوان
بدحجاب حق مسلم خود ميدانند که به مردان ظلم کنند، چون اين ظلم را پسنديده
و معروف ميدانند و اصلا اعتقادي به گناه ظلم و ناحق و منکر بودن آن
ندارند، لذا فرياد مردان اهل ايمان هر قدر هم بلند ميشود، توجهي به آن
نميکنند؛ چون اساسا فلسفه اين فرياد و مشروعيت و موجه بودن آن فهم
نميشود.
اگر مبناي اسلام را هم کنار بگذاريم و به مبناي حداقلي
غربيها درباره «حق» ملتزم شويم و خواست مردم را منشاء حق بدانيم؛ نه خواست
خدا را که به همه جوانب حقوق بشر آگاهتر و قانونگذارياش بيظلم و گناه
است، باز خواهيم ديد که ميليونها ديندار جامعه اسلامي راضي به حاکميت فضاي
جنسي بر تعاملات و ارتباطات اجتماعي خود نيستند و ميليونها زن و مادر از
اينکه همسران و جوانانشان آلوده و قرباني اين تعامل شوند، به شدت نگرانند و
از پاشيدگي کانون خانوادهشان وحشت دارند. بنابراين باز هم مردان ما حق
دارند از محيط پاک و سالم برخوردار شوند و زنان بدحجاب نيز بايد از اين
ستمگري ميليوني دست بردارند.
حاصل اين که اگر دستگاههاي تبليغي و
فرهنگي نظام جمهوري اسلامي، بتوانند بانوان را به اين باور و عمل وادارند
که از تعامل غلطانداز مذکور دست بردارند، حداقل حقوق مردان به رسميت
شناخته و محترم شمرده خواهد شد.
بدحجابي، ظلم به جوانان
از
سوي ديگر اگر اين باور ايجاد، تقويت و نهادينه شود که «برخورداري از محيط
پاک جنسي حق مردان مسلمان است»، مردان و جوانان حق خود را خواهند شناخت؛
انگيزه دفاع از اين حق در آنان ايجاد خواهد شد و با ستمگران و متجاوزان به
اين حق برخورد خواهند کرد و در برابر اعتراض غير معقول زنان بدحجاب، منفعل
نخواهند شد.
اگر جوان مسلمان بداند که داشتن محيط پاک حق اوست، در
برابر اين پرسش اعتراضي که بدحجابي من به تو ربطي ندارد و حق شخصي من است،
خلع سلاح نخواهد شد و توضيح خواهد داد که حجاب تو، حق من است. حق من است که
چشمم را راحت و بيدغدغه ديدن مناظر خلاف شرع و فريبدهنده، به روي جامعه
باز کنم. اگر فضاي جامعه پر از بدحجابي شود، در واقع جوان مسلمان هر جا که
مينگرد، يک تابلوي نگاه ممنوع ميبيند، آيا او در چنين فضاي خفهکنندهاي
ميتواند از حداقل حق خدادادي آزادي برخوردار شود؟
مسلما پاسخ منفي
است، پس چه بايد کرد؟ يا به تابلوي نگاه ممنوع توجه نکند و به هر بدحجابي
بنگرد. يا بدحجابها خود را از معرض ديد نامحرمان دورسازند و گستره ارتباط
جنسي را به درون خانهها محدود سازند.
ارتباط سالم
اگر
سطح جامعه به محيط جنسي تبديل شود و امکان تظاهر جنسي به هر بهانهاي
فراهم آيد، امکان ارتباط سالم از مردان مسلمان گرفته خواهد شد و آنان که
مقيدتر، متعبدتر و ديندارتر هستند، در سختي بيشتر قرار خواهند گرفت. حال
آن که اصل در جامعه اسلامي رفاه و آزادي اهل دين و انزواي متظاهران به
رفتارهاي ضدديني است.
به نظر ميرسد نهادهاي متولي و آمران و
ناهيان و دلسوزان و صاحبان وجدانهاي بيدار براي کاهش پديده «تظاهر جنسي در
تعاملات اجتماعي» بايد مردان را نيز به اين باورها برساند:
۱- استفاده از رفتارها و نمادها و ارتباط جنسي براي برقراري تعامل اجتماعي، تدليس و فريب است.
۲- مردان و پسران حق دارند از تعامل سالم و مناسب و بدون فريب برخوردار باشند.
۳- هر نوع خروج از حق در تعاملات اجتماعي، ظلم به ديگران است.
۴- ملاک حق را خداي متعال معين ميکند؛ نه عرف جامعه يا فرهنگ غربي.
۵- دفاع نکردن مردان از حق خود، ظلم به خود است و خداوند اجازه ظلم به خود را نميدهد.
محمد عابدي
تشابه نگاه فرهنگی مسئولان شهرداری تهران و وزارت ارشاد نشان از سیاسی بودن انتقادات وارده از سوی بسیاری از نهاد های فرهنگی در مواجهه با سیاست های فرهنگی دولت دهم و گلایه از عدم پیگیری مطالبات رهبر معظم انقلاب در برنامه های مجموعه های تحت نظرشان نیز می باشد.
کارگاه ساخت عروسک، وضعیت بد پوشش عروسک گردانان، حرکات موزون کودکان[دختران نوجوان] با آهنگ و ... خود نمونه ای روشن از نگاه این اردوگاه فرهنگی به این عرصه مظلوم می باشد.
در
همین خصوص هفته گذشته رئیس جمهور در پاسخ به سوال خبرنگار خبرگزاری مهر با
موضوع رهنمودهاي مقام معظم رهبري در حوزه فرهنگ و عملكرد دولت دراين زمينه
می گوید: در زمينه فرهنگي هم بايد بگويم كه ما هم نگران مسائل فرهنگي
هستيم. انقلاب ما يك انقلاب فرهنگي بود و آنچه كه مقام معظم رهبري به ما
رهنمود دادند، همان است كه در كارگروههاي فرهنگي تصويب و آن را دنبال
كردهايم. من فكر ميكنم در بحثهاي فرهنگي مهمترين مساله رويكردهاي ماست.
آيا ملت ما ملتي بيفرهنگ است؟ چنين نيست، تاريخ ميگويد كه ملت ما
بافرهنگترين است و مردم ما خودشان توانستهاند عناصر ممتاز و درخشان فرهنگ
خود را حفظ كنند. ملت ما اسلام، توحيد، انسانيت، پاكي و سنتهاي متعالي را
پذيرفته و پاي آن ايستاده است.
رييسجمهور گفت: برخي وقتي
سخن از فرهنگ ميگويند گويا متهم اصلي در اين زمينه مردمند، در حالي مردم
ما مدعي هستند. اگر كوتاهي هست بايد از مراكز فرهنگي مانند وزارت ارشاد،
سازمان تبليغات، صداوسيما، حوزهها و دانشگاهها پرسيد.
حالا كه نیامدم دمت را بفرست
من نیستم آنجا كرمت را بفرست
گفتم كه مریضم و دوا می خواهم
پس گرد و غبار حرمت را بفرست
بهترین فرصت برای تخریب و استهزای جنگ، ایثار و شهادت توسط صدا و سیما فراهم است.
این را وقتی فهمیدم که دیدم در صحنه ای که برادر گرزین در حال زدن مخ خواهر امدادگر بود، عکس امام همراه با جمله “من بحال شما رزمنده ها غبطه میخورم” بر روی دیوار پشت سر آنان قرار گرفته بود.
 |
 |
هفته دفاع مقدس فرصتی استثنایی برای ارائه ی فرهنگ ایثار وشهادت وگفتمان ناب انقلاب اسلامی است؛ البته به روش حقنه کردن سهمیه یک سال از این فرهنگ در ۷ روز یعنی روزی سه چهار فیلم در گلوی بیننده و صد البته اینکه تصدی گری صدا و سیما در انتخاب فیلم به وجود نشانهایی چون تانک و انفجار و چفیه محدود میشود و انطباق پیام فیلم با فرهنگ جبهه صرفا در حیطه ی سازنده است و ربطی به صدا و سیما ندارد …
http://www.robe-farda.com/منبع
* تصاویر ذیل تنها بخشی از عکس های تعدادی از بازیگران زن سینما و تلویزیون ایران است که البته شناسایی برخی از آنها به دلیل آرایش غلیظ قابل تشخیص نیست!
در شرایطی که بحث حجاب و عفاف و البته پوشش بانوان مدتهاست که به دغدغه اصلی مردم و مسئولان کشور تبدیل شده است و مردم، مراجع و مسئولان خواستار رسیدگی به معضل بدحجابی در کشور هستند، مشاهده چنین بی بند وباری هایی در میان قشر تاثیر گذار جامعه و الگوی نسل جوان ایران ، که بدون هیچ قید و بند و البته "نظارتی" در اماکن عمومی نیز با همین شکل و شمایل آن چنانی ضاهر می شوند به نوعی داغی جدید است ، بر دل امت دلسوزان انقلاب اسلامی که به فکر اصلاح روز افزون وضعیت فرهنگی کشور هستند .
سربداران 313
بنابراين به درستي بايد با استناد به موارد و مصاديق خيانت در سينما طي سالها و با شدت بيشتر در ماههاي اخير، ژانر خيانت را هنر تاسيسي و اختصاصي سينماي بعد از انقلاب در دوره تصدي منتطران حرفهاي ظهور دانست.
تصاوير زير نمونه اي از وضعيت زنان حاضر در ورزشگاه ۱۲ هزار نفري آزادي در شامگاه جمعه است كه براي تماشاي مستقيم بدنهاي نيمه عريان اعضاي تيمهاي ملي واليبال ايران و ژاپن با كشف حجاب، سردادن فرياد شادي و برپايي رقص در برابر ديدگان مردان نامحرم گرد هم آمده بودند. تا باز هم يادآوري كنند كه بي غيرتي از عوارض جدايي ناپذير آخرالزمان است:
