روش تدریس سخنرانی
روش تدریس سخنرانی
ارائه ی مفاهیم به صورت شفاهی از طرف معلم و یادگیری آن ها از طریق گوش دادن و یادداشت بردای از طرف شاگردان اساس کار روش سخنرانی را تشکیل می دهد. در این روش معلم فعال ترین عضو کلاس و متکلم وحده است و دانش آموزان غیر فعال هستند. ⅕ تا وقت فعالیت های آموزشی در کلاس درس صرف سخنرانی می شود. در این فرایند تدریس اکثر عوامل تحت کنترل معلم است.
مراحل اجرای روش سخنرانی :
- آمادگی برای سخنرانی : آمادگی از نظر تجهیزات – آمادگی عاطفی – آمادگی از نظر زمان
- مقدمه سخنرانی : برقراری ارتباط با شاگردان – جلب توجه شاگردان
- متن و محتوای سخنرانی : جامع بودن محتوا – سازماندهی منطقی محتوا – استمرار توجه شاگردان
- جمع بندی و نتیجه گیری : تاکید و تکرار نکات مهم درس – پاسخ دادن به سوالات دانش آموزان
استفاده از روش تدریس سخنرانی زمانی مطلوب است که :
- هدف اساسی انتشار یا انتقال اطلاعات باشد.
- مواد آموزشی به جز این طریق قابل طرح نباشد.
- برانگیختن علاقه ی افراد به موضوع الزامی باشد.
- لازم باشد مواد آموزشی سازماندهی و با روش خاص برای گروه ویژه ای ارائه شود.
- مواد آموزشی نیاز به یادآوری در یک زمان کوتاه داشته باشد.
استفاده از روش تدریس سخنرانی در موقعیت های زیر موثر نیست :
- اهدافی غیر از کسب اطلاعات مورد نظر باشد.
- یادسپاری بلند مدت مورد نظر باشد.
- مواد آموزشی پیچیده و انتزاعی باشد.
- دانش آموزان بهره ی هوشی متوسط و زیر متوسط داشته باشند.
مزایا : مختص کلاس های پر جمعیت – دادن اطلاعات کلی – تکرار مطالب با کلماتی متفاوت – ارائه ی مطالب و دیدگاه های پیچیده و تازه – یادگیری از راه گوش دادن به جای خواندن
معایب : به انفعال کشاندن شاگردان – استفاده ی غالب از حس شنوایی – عدم تقویت قدرت تکلم شاگردان – گرایش به ابراز عقاید شخصی معلم – کاربرد گسترده و نادرست
