.

سلاملكُم ؛

يعني اصلاً تو تقويم ما اين روز عشق (valentine) وجود نداره ؛ يعني وجود هم داشته باشه مي خوايمش چيكار؟ وقتي من هي خلاقيت به خرج ميدم ! ميشه برا آدم هر روز روز عشق باشه امّا از نوع ديگش.

كلاً ديروز و امروز عصر كه از كلاس بر مي گشتم با يكي از دوستان ، كلي كوپول ( همون كاپل couple ) ديدم كه دست در دست هم كنان ، شادي كنان ، كيسه هاي جيب مبارك ذكور را خالي مي كنن ، به انحاء مختلف ؛ و چون چشم و هم چشميه ، خدا نكنه تو يك مغازه ي كادويي ، يكي از همين زوجه ها چيزي را بخواد و جنس مذكّر مخالفت وَرْزَد.

امروز روز عشق بود ؛ لاو ( Love) و اين حرفا...اين روز عشق هم مصيبتا داره واسه خودش. در همين راستا بود كه رفتم مغازه ي گل فروشي ،گل بخرم براش! چيه ؟ نميشه براش گل خريد؟ اونم دل داره...

آقا گل فروش كه پسر خيلي خوبيه ، پس و پيشمون را چك مي كنه ، خودم سريع مي گم آقا من پيشاهنگ و عقبه ندارم ، همش يك نفرم.گل فروش زودي مي گيره كه مي خوام طرفمو غافلگيرش كنم.خوشم مياد به هوشش.يه گل رز قرمز كه اصلاً امروز سنبلش قرمزه ، بر ميداريم ميديم دستش تا تزيين كنه.( اين قرمز كه ميگم ، امروز منشي ها هم قسمتي از مانتو و مقنعه هاشون روباني قرمز داشت.كلاً فكر كنم آسمون فقط قرمز نبود.)

ميگه يكي كافيه؟؟ ميگم بابا چي خيال كردي؟ خدا يكي ، اونم يكي.ميگيره چي ميگم.ماشاالله آي كيو.از بس كه آقا اومده از هر چيزي دوبله ، يا حتّي سوبله  و شايد چوبله و ... خريده ، نسبت به ما شك بر شده !

اومد و شاخه گل و تزيين كرد و گفت : كارتم بزنم.گفتم اي به اون هوشِت.اصله كاري همين كارتشه... گفت بياين با دستخط خودتون بنويسين براشون سوپرايز باشه.پيشنهاد خيلي خيلي خوبيه...

قلمشو مي گيرمو جلوي خودش ، متن را مي خونم و همچين كه ببينه مي نويسم دُرُشْت : حسام.

اينجاشو نخونده بودي آقا گل فروش ؟!

پي نوشت : شاخه گل را برا خودم گرفتم.

سلاملكُم ؛

خواستم بگويم مي خوانيمتان منتهي در خفا و با استفاده از سرويس ريدر. امّا اونجا امكان گذاشتن نظر نيست و براي سرعت هاي كم بسيار كاربرديه ؛ حالا بايد عنوان را عوض كنيم و بهتر بگوييم كه « مي خوانديمتان ، منتها در خفا ».

پايان !

اتو كشيده و جيگول ميگولي دم در وايساديم تا بيان دنبالمون.نور تك كاسه چراغ سو بالا ، چشامون را داره بد جور ميزنه.

_بابا اين كيه ؟

_يحتمل آيته .

_كدوم آيت ؟

_مش آيت و ميگم ديگه . همون كه يه ژي...

_آهان .مش آيت !

دوتا بوق كوتاه تو دماغي و ...

_سلام عرض شد.آقايون شاخه نبات كجا تشريف مي برن؟

_سلام بر مش آيت.اوّل شما بگو ! تيپ زدي با خانم بچه ها كجا مي ري؟

_ ديدن حاجي.دعوت گرفته تالار.حالا شما .خدا بَره ؟

_مقصدا يكيه مش آيت . برو به سلامت.فقط بالا غيرتي تند نرو.

_ پس مقصد يكيه.باباجون علي برو بغل نه نت.آقايون بيان بالا.

هر چند راضي به زحمت نبوديم امّا با اصرار مش آيت ، سوار شديم و زنگ زديم كسي نياد دنبالمون چون داريم ميايم با ژيان مش آيت.مش آيت ميوه فروشه.يه گاري داره دم بازار.زمستون و تابستون ميوه ميريزه توش.چند تا كوچه بالاتر ميشينه.تقريباً سرشناسه محله چون يه نفر هنو ژيان داره ، اونم مش آيته.ژيان بدنش داغون شده .ديگه ناي شكل گيري نداره ؛ از بس صاف شده .صُبا ميره سر كار.با هزار بد بختي ماشينو آتيش مي كنه.هرزگاهي دستي به ماشينش ميزاريمو ، هولي ميديم.يه سواري مفتكي ميشه عايدمون.خوشم مياد از صداي موتورش.خوشم مياد وقتي باهاش دور مي گيره ، يه صداي خاصّي از چرخاش در مياد.لاق لاق لاق...همراه بابا ميشينيم سمت شاگرد.زوركي جا ميشيم.

_مش آيت اين كمربندت واسه دوتاييمون نميرسه.راستي كمربند خودت كو؟

_نصفه ديگه كمربند زير پاته.ببند واسه آقا.بيا اينم كمربند خودم.ايمني بالا.منعطف با سايزتنه !

كمربندرا انداخته روي دلش.با هر تكون كمر بند جابجا ميشه.آدم مي مونه تو كار اين ملّت.كمربند واسه ايميني خودته بابا...ژيان تحويليه.حق تردد نداره....ميگه بچه ها آشنان.گير نميدن.اسباب دستمه.نباشه لنگم.بابا عادت داره جلو ميشينه هميشه تكيه ميده به در و با سرنشيناي عقب حرف ميزنه.ميرسيم سر يه تقاطع.با دست چپ صندلي راننده را سفت مي گيرم تا به بابا هل ندم.در پوقي وا ميشه بابا تا نيمه ميره بيرون .كمربنده نگهش داشت !!

_ اِ باباتو بگير ، بنده خدا نيفته ... گفتم ايمني كمربندا بالاس.امّا درها نه.

_مش آيت اين درها خطر ناكه ها.مسير را ميدوني ؟

_ آره بابا.طالقاني ، ميدون ارتش !

بالاخره ميرسيم.بابا پياده ميشه.يكي از آشنا ها مياد سمتمون برا حال و احوال .در و با يه دست گرفتم كه ببندم.يه لحظه ولش مي كنم تا دست بدم.همين كافيه تا يه باد كوچيك درو  90  درجه بچسبونه به بدنه....تسمه ي لاستيكي نگهدارنده ي در مي پُكه.

_ حالا جاي خوب برا پارك گير نمياد.ماشينو نبرن؟

_ مش آيت بذار كنار اون سوزوكيه ! كوچيكه .جاش ميشه.

مهموني تمومه.مي خوايم با يكي از اقوام برگرديم.امّا مش آيت مگه ميذاره؟

_ميگه : من رفيق نيمه راه نميشم.نكنه بد گذشته ؟ ها ؟

دعوتش را رد نمي كنيم.امّا از اونجايي كه هميشه تا سه نشه بازي نشه ، سمت راست ژيان نشسته رو زمين.بله ! لاستيك سمت شاگرد پنچره.حالا همه دارن يكي يكي ميرن و ما هم نبايد رفيق نيمه راه بشيم پس.كت ها را در مياريم و ميذاريم تو ماشين.جك مياريم و آچار و لاستيك زاپاسو . يه خصلتي دارن اين ژيانا كه اونم فنر هاشونه كه هيچ موقع چپ نمي كنه.امّا اين فنر هاي خوب يه جا كار را سخت مي كنن.اونم موقع تعويض لاستيك هاست.يعني اگر شما جاي مناسب جك نزنين ، چون فنر ها كش ميان ، هيچ جوره لاستيك از زمين جُم نمي خوره.

_مش آيت ميشه بگي اين جك بايد كجا زده بشه تا بلكن اين تاير از زمين سانتي تكون بخوره؟

_ بيبين دادا اين قلق داره.قلقش فقط دست خودمه...

خلاصه بالاخره لاستيك تعويض ميشه و ما صحيح و سالم ميرسيم خونه !

. صبح امروز ، چون هوا خيلي سرد بود ، قصد كرديم پياده بريم.يكي داره مياد

_ دادا كوجا؟؟

بله ديگه . خودشه .مش آيت.اين ژيانا يه خصلت ديگه هم دارن كه وقتي روشن نميشن يه نفري هم ميشه عين يه دوچرخه هلشون داد.

_ يه دس بزن پسر.آتيش شه بريم دوتايي.

_ مش آيت مزاحم نميشيم...

_ آب نطلبيده ، مراده پسر !

يادمه وقتي كوچيك بوديم ؛ من و خواهر و پسر خاله و دختر خاله رفتيم هر كدوم يكي يه بادكنك خريديم.اومديم و نفسي چاق كرديم و هي باد كرديم و باد كرديم و بــــــاد...

بادكنك هامون همه بزرگ شدن امّا يهو بادكنك دختر خاله كوچولو شد.بهش گفتم دوباره بادش كنه.خيلي فنّي سطح بادكنك را بررسي كردم ديدم يه سوراخه ريز داره كه باد ميده.تنها راهي كه به ذهنم رسيد،اين بود كه اين چشمه را ببندم و تنها وسيله اي كه دم دستم رسيد يك دونه خودكار بود تا با نوك باريكش داخل سوراخ كنم.هنوز يادمه بادكنكه قرمز بود.دختر خاله باد مي كرد و من سر خودكار را داخل بادكنك كردم.بادكنك پوكــــي تركيد... صداش همه را خبر كرد.هر كدوم جايي در رفتيم...

وبلاگ نويسا مختلفن.جورواجورن...بعضيا فقط در يك رشته ي تخصّصي فعاليت مي كنن و حدو مرز را اينطوري تعريف كردن.بعضي ها مقطعي هستند ؛ با يك مناسبت شروع ميشن و موعد مقرر گرد مي خورن.مثل وبلاگ اون خانم معلّمه كه فقط برا هفته معلّم به روز بود.بعضيا هستند كه روزمره نويسن.از اتفاقات روزانشون مي نويسن و بعضي ها و بعضي ها...

امّا فكر مي كنم اكثر اونايي كه مي نويسن طالب يه نوع رابطن ؛ يه نوع درك شدن ؛ يه نوع خالي شدن ؛ يه نوع پر كردن تنهايي ؛ يه گوشه ي دنج ؛ يه حياط خلوت ؛ يه گوش شنوا ؛ يه تكيه گاه . يعني اينجا جايي براي اين جور چيزا هس؟

بعضي وقتا هست كه حس مي كني يه روزنه داخلت پيدا شده تا خودتو كمي خالي كني ، چون باد كردي .  فس و فس مي كني ؛ خالي ميشي و خالي ميشي... امّا يكي مي خواد مثل بچگي من اون روزنه را ببنده. بعضي وقت ها كار از كار گذشته و اگه خالي نشي ميتركي...

خالي شو دوست من ،خالي شو. بي خيال اون روزنه بند.

سلام ؛

بالاخره بعد از سه سال منم طلبيده شدم.

در جوار امام رضا ^(ع) دعا گوي همه ي دوستان عزيز هستم...

سلام ؛

طبق قرار قبلي تصاوير بدون نام قرار گرفتند.حالا حدس بزنيد كدوم مال كيه؟شب يلدا تصاوير را با نام قرار ميدم.

فقط در يك جمله « همگي زحمت كشيديد ، خيلي ممنونم.»

بعضي تصاوير سايز بزرگتر دارن.براي ديدن تصاوير در سايز اصلي ، روي تصاوير كليك كنيد.

شرمنده ي دوستان دايال آپ.كمي تأمل كنيد تا تصاوير كامل براتون باز بشه...

بفرماييد ادامه ي مطلب ...

پي نوشت : عنوان از خانم معصومه اكبري

سلام ؛

پيشاپيش شب يلداتون مبارك باشه . با بازي دست خط در خدمت شما هستيم . فكر كردم تو اين يخ و سرما تنوّعي به خرج بدم و اين بازي باعث دلگرمي بشه. خصوصاً كه چند نفري از دوستان دپرسَن همچنان... صداهاي قشنگتون را اكثراً شنيديم ؛ قصد داريم كلكسيونمون را كامل كنيم.

با احترام به نظرات تمامي دوستان و سبك ، سنگين كردن آن ؛ شرط خاصّي براي اين بازي نداريم . اگر فارسي نويسي براتون مشكل سازه ، لاتين بنويسيد. متن ادبي ، شعر ، دلنوشته ، مشق شبتون و ... خلاصه هر چي كه عشقتون كشيد را استفاده كنيد.

دست خطتون را هر طوري كه هست ارسال كنيد و يعني تلاشي را نمي خواد به خرج بدين كه زيبا نويسي كنيد ؛ چون مسابقه ي خط نيست.

از دست خط خودتون هر طوري كه مي تونيد ( با دوربين موبايلتون ، با دوربين ديجيتال ، با وب كم ، با اسكنر و ... حتّي اگر وسيله ي شما كيفيتي نداره ، هيچ اشكالي نداره ) ؛ تصويري تهيه كرده و ارسال كنيد.

تصاوير خودتون را تا روز دوشنبه 1390/09/28( مطابق با نوزدهم دسامبر 2011) برام ارسال كنيد.سعي مي كنم همون روز تصاوير شما را بي نام قرار بدم و دوستان شما مي تونندحدس بزنند كه كدوم دست خط شماست !

شب يلدا تصاوير را همراه با نام صاحبش قرار ميدم .

خواهشاً و خوهشاً تصاوير را هر چه زودتر ارسال كنيد. يك استاد آمار داشتيم ، استاد علوي كه مي گفتند ، « انشااله شركت مي كنم » يعني « نه ».مي خوام ثابت كنيد كه يعني « آره ».

 ايميل من ( hesabdar55@yahoo.com  )همچون هميشه پذيراي تصاوير شماست.  همه دعوتن.

در پايان از خدا ، براي همگي طلب خير و سلامتي دارم.

لحظه هاتون قشنگ...

متهم رديف اوّل : پسر  ِ پدر

متهم رديف دوّم : پدر  ِ پسر

جرم : انجام ندانم كاري و ...

ميزان اعتباردر محل مورد نظر و گود ويل :  30 سال

حكم ابتدايي و نهايي: پلمپ مغازه به مدّت 20 روز و ...

قبح عمل : آبروي ريخته شده – لكه روغن پهن شده – در كل Bad Publicity

.

.

.

دوره ي بازگشت آبرو : تنها 20 روز !!!

قوانين دارن عوض ميشن يا غيرت ها ؟ 

باسلام ؛

از اونجايي كه من هميشه آخراي هر چيزي مي رسم ، امروز هم آخرين روز هفته ي جهاني حسابداري (3 تا 9 دسامبر ) بوده كه ، از دوست خوبم سميه خانم تشكّر مي كنم ؛ هم يادآوري كرديد و هم لااقل يك نفر به ما تبريك گفت ! چقدر خوشحال شدم . متقابلاً بنده هم به شما تبريك ميگم و اين تبريك بهانه اي شد براي تبرك هاي من به :

1-       استاد عزيزم آقاي علي شفيع زاده كه مديونتون هستم. خيلي چيزا ياد گرفتيم از شما.تواضع شما هميشه برام ستودنيه...

2-       استاد عزيزم آقاي مجيد نوريان كه آي چزوندين منو . آي چزوندين ...

3-       استاد عزيزم آقاي مسعود نادم. آقاي نادم جزوه هاي مشتي برامون گفتيد .خيلي ممنونم.

4-       استاد عزيزم آقاي فتاح بهزاديان . آقا ما آخرش شاخشو شكستيم.

5-       استاد عزيزم سركار خانم سبزواري .تيز بين. نكته سنج.

6-       مديرمحترم شركت آذين حساب آپادانا سركار خانم مهرنژاد و همكار محترم ايشون خانم صلاحي با لهجه ي بسياز قشنگ شمالي به همراه همسر محترم  ِ حسابدار.

و همچنين دوستان عزيز مجازي :

7-       سميه خانم  ، خيلي مرسي.

8-       آقاي مهدي محلوجي.شما خيلي محجوبي.

9-       آقاي جواد رشيد پور.الآن كه استاد دانشگاه هستند.اميدوارم دانشجويان شما بهره ي لازم را ببرند.

10-   نصيبه خانم .

11-   صدف خانم .

12-   آقاي سلام عبداله زاده عزيز.آقا من شرمندم.معذرت مي خوام . تأهلتون را مجدداً تبريك ميگم.مصداق كامل خواستن ، توانستن.

و دوستان عزيز هم دوره اي دانشگاهي ِ من كه تعدادتون زياده . شما را هر موقع ديدم حضوري !

به غير از دوستان مجازي ، ميدونم كه بقيه اصلاً اينجا سر نمي زنند.امّا دل من روشنه كه يك روز دارين سرچ مي كنيد ، حداقل دنبال اسم خودتون مي گردين ؛ اگر وبلاگ پا برجا بود ، اينجا به اسم خودتون مي رسيد.وظيفه خودم دونستم مراتب تقدير و تشكّر خودم را از شما داشته باشم.

باشد كه بهترين آرزو كه سلامتي و شادكامي است را برايتان داشته باشم و در زندگي كاري و مالي بالانس حسابهاتون...

پي نوشت 1 : نظرات بدون تأييد.

پي نوشت 2 : بازي وبلاگي برقراره . پست بعد.

اندر آنجا که باطل امیر است اندر آنجا که حق سر به زیر است

اندر آنجا که دین و مروّت پایمال و زبون و اسیر است

راستی زندگی ناگوار است مرگ بالاترین افتخار است

اندر آنجا که از فرط بیداد نیست مظلوم را تاب فریاد

اندر آنجا که ظالم به مستی بر سر خلق می تازد آزاد

مُهر بر لب نهادن، گناه است خامُشی بدترین اشتباه است

گفت باید حقایق به دنی کرد باید قیامی شرر زا

یا شدن غرق خون باشرافت یا رسیدن به فتحی هویدا

راه آزادمردان جز این نیست ، نیست آزاده هرکس چنین نیست

این، اساس مرام حسین است روح و رمز قیام حسین است

 ● ديونه كيه ؟ عاقل كيه ؟

دیوونه کیه؟

عاقل کیه؟
جونور کامل کیه؟
واسطه نیار، به عزتت خمارم
حوصله‌ی هیچ کسی رو ندارم
کفر نمی‌گم، سوال دارم
یک تریلی محال دارم
تازه داره حالیم می‌شه چی‌کاره‌ام
می‌چرخم و می‌چرخونم ٬ سیاره‌ام
تازه دیدم حرف حسابت منم
طلای نابت منم
تازه دیدم که دل دارم، بستمش
راه دیدم نرفته بود، رفتمش
جوونه‌ی نشکفته رو٬ رستمش
ویروس که بود حالیش نبود هستمش

جواب زنده بودنم مرگ نبود؛ جون شما بود؟
مردن من مردن یک برگ نبود؛ تو رو به خدا بود؟

اون همه افسانه و افسون ولش؟
این دل پر خون ولش؟
دلهره‌ی گم کردن گدار مارون ولش؟
تماشای پرنده‌ها بالای کارون ولش؟
خیابونا، سوت زدنا، شپ شپ بارون ولش؟

دیوونه کیه؟
عاقل کیه؟
جونور کامل کیه؟
گفتی بیا زندگی خیلی زیباست؛ دویدم
چشم فرستادی برام تا ببینم؛ که دیدم

پرسیدم این آتش بازی تو آسمون معناش چیه؟
کنار این جوب روون معناش چیه؟
این همه راز، این همه رمز
این همه سر و اسرار معماست؟
آوردی حیرونم کنی که چی بشه؟ نه والله!
مات و پریشونم کنی که چی بشه؟ نه بالله!
پریشونت نبودم؟
من،
حیرونت نبودم؟

تازه داشتم می‌فهمیدم که فهم من چقدر کمه
اتم تو دنیای خودش حریف صد تا رستمه
گفتی ببند چشماتو وقت رفتنه
انجیر می‌خواد دنیا بیاد، آهن و فسفرش کمه

***

چشمای من آهن زنجیر شدن
حلقه‌ای از حلقه‌ی زنجیر شدن
عمو زنجیر باف زنجیرتو بنازم
چشم من و انجیرتو بنازم

دیوونه کیه؟
عاقل کیه؟
جونور کامل کیه؟

.

كيه؟

دانلود كنيد

« متن و آهنگ از سايت طربستان »

 ● و امّا ياد تو كه خيلي دوستش دارم :

تصوير از ميثم ميرزايي

مگسی را کُشتم

نه به این جرم که حیوان پلیديست ، بد است

و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است

طفل معصوم به دور سر من می چرخید

به خیالش قندم

یا که چون اغذیه‌یِ مشهورش، تا به آن حد، گندَم

ای دو صد نور به قبرش بارد

مگس خوبی بود

من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد

مگسی را کشتم ...

سلام ؛

چون چند نفر از دوستان وبلاگي اين روزها در حال گذراندن تمرين رانندگي هستند ، بد نديدم پستي را به اين مورد اختصاص بدم.

چند سال پيش كه ما هم قرار شده بود ، گواهينامه بگيريم به همراه خواهرم و دخترخالم به آموزشگاهي مراجعه كرديم.با كلي چك و چونه و اينو ببين و اونو ببين با يكي از اساتيد ورزيده يعني « آقاي ابراهيمي » هر سه نفرمون كلاس گرفتيم. ايشون رانندگي را با زباني بسيار شيوا آموزش ميداد ، خيلي جدي بود به طوريكه حين تمرين ما لبخندي نمي ديديم ، لهجه ي اصفهاني قشنگي داشت مثلاً با لهجه ي اصفهاني بخونيد : « بحث قشنگي داريم با كلـــــــــــــــــاژ ، جلسه اي بعد ، بحث قشنگي داريم با آيينه ها ! ، زندگي تو رانندگي با كلـــــــــــــاژ » و خيلي خصلت هاي ديگه كه من يادم نيست. روي ما سه نفر حساب ويژه اي باز كرده بود تا با اوّلين آزمون قبول بشيم. برنامه ي كلاسي ما سه نفر هم به اين صورت بود كه خانم ها يا هر دو با هم همكاري مي كردند و يا اگر براي روزهايي نياز به همراه داشتند ، من تقبّل مي كردم. مطالب آموزش يكبار براي من گفته ميشد.يكبار براي خواهرم يكبار براي دخترخاله.به طبع اگر مطلبي براي يكي از خانم ها زودتر گفته شده بود و براي يكي ديرتر گفته مي شد، براي استاد مصيبتي پيش مي آمد بس بزرگ.

قرار شده بود روزاي تعطيل براي مهارت بيشتر ، نوبتي هر كدوم ماشين بياريم و بقيه را بريزم داخلش و كلي تمرين كنيم. يك روز پسر خالم اومد.راننده دختر خاله بود كه باتبحّر خاصّي دنده ها را كم و زياد مي كرد.در ادامه كه از كنار يك ساختمان نيمه كار رد مي شديم ، يكي از كارگرهاي ساختموني از اون بالا داد زد « هآآآآآن ، باريك اله... » پسر خاله ي ما هم غيرتي .دستور داد دور بزن.دور زدنو ... خلاصه حالي از كارگر ساختموني جا اومد.« كلاً از مرد هاي غيرتي خوشم مياد ».

يادم هست روزي قرار شد با شوهر خالم بريم تمرين.من و خواهرم و دختر خاله و شوهر خاله ( اكبر آقا ) و خود خاله و دو تا بچه ي كوچولو !! سوار بر ماشين شديم. اكبر آقا از همون ابتدا ماشين را گذاشتند در اختيار ما. خلاصه كليه ي اصول سوار شدن و راندن ماشين را انجام داديم و هرچه به آيينه ي داخلي ماشين نيم نگاهي مي انداختيم ، سياه ميزد. عقب ماشين هم كه ماشااله پر از آدم بود و من هي حس مي كردم كه نكنه وجود اونها مانع ديدن من ميشه...باز ادامه داديم و من فكر كردم كه به شيشه ي عقب ماشينشون آفتاب گير بستن كه مانع از ديد من ميشه...امّا آفتاب گير هم اينقده ضخيم ؟ ...نكنه آينه ي اينا گرد گرفته و تميزش نكردن ؟ امّا تميز نكردن تا اين حدّ ؟! ... يك خيابون ، دو خيابون ، سه خيابون را همين طوري رفتيم ، ديديم نميشه. گفتيم جلوي اكبر آقا كم نياريم ، ديديم بازم نميشه. هميشه يه رابطه هست كه ميگه : ندونستن عيب نيست و نپرسيدن عيبه.اين شد كه رو كردم ، گفتم : اكبر آقا اين آيينه ي شمام همه چيزو سياه نشون ميده.اكبر آقا با چشماي گِرد شده رو به من و سپس آيينه كرد ، و بعد خنده ي ريزي كردند كه : آق پسر آيينه متناسب با قد و قامت تنظيم ميشه. در حال حاضر آييه ي شما داره سقف ماشين را نشون ميده !!! آخ كه چقدر ضايع شديم.پس اين همه درس استاد چي شد كه اينطوري پس داديم.پس كلمه ي صادرات كه بعضي اساتيد استفاده مي كنن چي شد كه ما يادمون رفت ؟؟‌!!! ( صادرات : صندلي ، آيينه ، دنده و ... )

البته لازم به ذكره كه اون موقع ها و الآن ، من در تعليم رانندگي بسيار صبور و با مهارت عمل مي كنم !!

سلام ؛

همونطوري كه حتماً خودتون هم در جريان هستيد ، در بين سرويس هاي ارائه دهنده ي خدمات وبلاگ ، بلاگفا سخت ترين ، سرويس دهنده براي نظر گذاي هست.يعني اين قضيه بعضي وقت ها خيلي اعصاب خورد كن ميشه.شايد يك نفر هست كه خواننده ي خاموشه ، امّا دلش خواست روشن بشه و براي مطلبي نظر بذاره...درست همون موقع هست كه نمي تونه نظر بذاره ، و ما را به خير و خودشو به سلامت ميده.

حالا من سعي مي كنم هر چند كوتاه تجاربم رادر مورد نظرگذاري ، البته اونايي كه يادم مونده ، براتون بيان كنم ؛ شايد مفيد بود :

1-       هميشه سعي كنيد نظرات طولاني را در نرم افزار هاي واژه پرداز تايپ كنيد تا اگر به هر دليلي نظرتان به ثبت نرسيد ، از نظر خود يك نسخه داشته باشيدو بتوانيد از آن استفاده كنيد.

2-       وقتي نظري را در جاي ديگري نوشتيد و قراره در بخش نظرات وبلاگ كسي Paste كنيد ولي اعداد تأييدي نمايش داده نمي شوند. بعد از انجام اين كار ( عمل Paste ) در حاليكه نشانه گر در بخش نظرات فعّال هست ، اسپيس بار را يك مرتبه بزنيد. با اين كار اعداد تأييدي ، نمايش داده خواهند شد.

3-       وقتي نظر خود را نوشته ايد ، امّا اعداد تأييدي به صورتي آيكوني مخدوش نمايش داده ميشود. اين مورد كه در بلاگفا بسيار مرسوم هست ، شما بايد نظر خود را كپي كنيد.سپس پنجره ي نظرات را ببنديد.مجدداً آن را باز كنيد.با تكرار مرحله گفته شده در مورد 2 ، اگر اعداد تأييدي ظاهر شدند كه هيچ ، اگر ظاهر نشدند ، چون تا سه نشه بازي نشه و خطبه ي عقد را هم سه بار مي خونند و ... اين كار را براي بار سوّم انجام دهيد. اگر بازم اعداد تأييدي نمايش داده نشدند بايد مسئله را از بيخ و بن درستش كنيد. شما خيلي راحت يك مرورگر ديگر را باز كنيد ( مثلاً اگر از كروم استفاده مي كنيد ، مرورگر فاير فاكس را باز كنيد ) ، آدرس وبلاگ دوست خود را در بخش آدرس وارد كرده و پروسه ي نظرگذاري را ادامه مي ديد.بايد ديگه مشكل حل شده باشه...

4-       بعضي از دوستان هستند كه براي زيبا سازي در وبلاگ خود از كدهاي جاواي اضافي استفاده مي كنند. به نظر من استفاده از اين كد ها لزومي نداره جز اينكه براي خوانندگان خود دردسر ايجاد مي كنيد.اگر شما از مرورگر كروم براي نظرگذاري استفاده مي كنيد ، محاله بتونيد نظر بگذاريد مگر اينكه تا قبل از لود شدن كامل مطالب وبلاگ ، لود شدن را با زدن دكمه ي Stop و يا × متوقف كنيد كه اين عمل تيزي خاصّش خودش را مي خواد . براي راحتي كار مرورگر خود را ببنديد و مرورگر اينترنت اكسپلورر را باز كنيد.آدرس وبلاگ مورد نظر را وارد كرده و پروسه ي نظرگذاري را به راحتي به پايان برسانيد.مرورگر اينترنت اكسپلورر در اين مواقع كارش را ضمانتي انجام ميده شك نكنيد.

5-       هميشه موقع مروركردن مطالب وبلاگ دوستان خود از دو مرورگر باز استفاده كنيد.يعني اينكه با يك مرورگر مطالب وبلاگ ها را بخونيد و از مرورگر دوّم براي رفع مشكلات احتمالي كمك بگيريد. حداقل روي سيستم خود دو مرورگر نصب شده و آماده به كار داشته باشيد.خود من بنابر موقعيت هاي خاصّ 5 مرورگر روي سيستمم نصب شده دارم كه بر حسب شرايط متغير از هر كدوم كه لازم باشه استفاده مي كنم.

6-       در نظر گذاري ساير سرويس دهنده هاي وبلاگ از جمله Blogsky و Persianblog و Mihanblog و Roseblog و Iranblog و ... من مشكل خاصّي را يادم نمي ياد كه بيان كنم.جزاينكه هر كدوم از شكلك ها چيزي كم دارنومثلاً يكيشون آيكون گل نداره و ...

اگر احياناً شما هم در نظر گذاري به راه حل هايي رسيده ايد ، براي استفاده ي ديگران در بخش نظرات اعلام كنيد.

پي نوشت :

مخاطب ِ خاصّ ِ کسی باشی ، میاد سراغت ؛ بی منت .

                                       بری سراغش میشی منّت کش ؛ فرصت بده انتخاب بشی تا عزیز بمونی...

جمعه 6 آبان 1390 ...جيميل و رمزتون را وارد مي كنيد.گزينه ي ورود را مي زنيد.امّا اتفاقي كه مي افته و شما را در جا خشك مي كنه ، ظاهر و قالب جديد گوگل ريدر و نمايش اين پيغام هست :

« به گوگل ريدر جديد خوش آمديد!

مشابه ساير محصولات متعدد گوگل ، ريدر نيز نماي جديد و ترو تميز ، با فضاي بيشتر و در هم ريختگي كمتر !!! به خود گرفته است ، حتّي اونو براي پيمايش سريعتر نموده است ! ما همچين با گوگل پلاس يكپارچه شده ايم ، بطوريكه شما مي توانيد يك 1+ به هر مورد اضافه كنيد ، و آن را با دايره ي دوستانتان شريك كنيد.براي آن دسته از افرادي كه مطالبتان را باآنها در سيستم قديمي سهيم كرده ايد ،  شما مي توانيد كليه ي مطالبتان را از صفحه ي   Import/Export Setting   انتقال دهيد!  اوكي !  »

خوب معلومه كه كاربران ِ گودر راهي جز موافقت با تغييرات جديد مديران گوگل را ندارند.

با ورود گوگل پلاس به عرصه رقابت با ساير شبكه هاي اجتماعي ، مسئولين گوگل از تمامي كاربران خود در خواست كردند تا به حلقه ي كاربران گوگل پلاس بپيوندند ، امّا در اين ميان استقبال چنداني از اين شبكه ي اجتماعي به عمل نيامد. به زعم اعلام نظر كاربر فعّال عرصه ي وبلاگ نويسي دوست خوبم حسين ترابي كه روزي مزاياي استفاده از اين سرويس را در اين مطلب  بيان كرد و البته من هم قبول دارم ، امّا آنچه در مجموع حاصل شد ، عدم استقبال چشمگير كاربران عرصه ي دنياي مجازي به استفاده از اين سرويس بود. يك رابطه ي منطقي هست كه ميگه اگر كسي به حرفت گوش نداد بايد مجبورش كني... در همين راستا مسئولين گوگل هم با تغيير نماي گودر ، كاربران را مجبور مي كنند تا به اين شبكه ي اجتماعي بپيوندند و از امكانات آن استفاده كنند.امّا اين اقدام به چه قيمتي انجام شد؟ اين تغييرات جديد ، همراه با اعتراض تعدادي از كاربران گودر در مقابل دفتري مركزي گوگل بود.امّا معلومه كه گوگل تسليم اين اعتراضات نميشه و فعلاً راه خودش را پيش گرفته...

Brian Shiah يكي از مديران قبلي گوگل ريدر ، بيان داشته : « تغييرات اخير گودر يك فاجعه هست. يكي از دلايلش مي تونه اين باشه كه اعضاي اوليه ي تيم ريدر ، گوگل را ترك كردند، و تيم جديد هدفِ محصول ( گوگل ريدر ) را درك نمي كنند... » منقول از وبلاگ رسمي كليري.

خوب ، ولي در اين ميان يه نفر به نام « رایان کلیری »  ۲۶ ساله و ساکن پنسیلوانیا  ، همراه با تعداي از دوستانش ، همرنگ جماعت نشدند.يعني نتونستند كه بشن. تصميم گرفتند تا خودشون يك گودر جديد با نام    «  HiveMined » ايجاد كنند.در حال حاضر وي در حال كدنويسي گودر جديد مي باشد و سايت ، تا 72 % مراحل تكميلي خود را به پايان رسانيده است.

جالبه بدونيد كه وبسايت كليري هنوز نيومده پيلي شد!!!! حالا اينكه كليري بيچاره ، چه مطلبي در وبسايتش قرار داده كه منجر به اين موضوع شده ، من نميدونم.من كه سايتش را بالا پايين كردم چيز خاصّي نديدم.

 

 امّا پيشنهاد من به دوستان گودري كه هنوز كدهاشون در كنار وبلاگشون فعّاله اينه كه ، كد گودريتون ( عدد 20 رقمي ) را فعلاً از دست ندين تا ببينيم ، چه تغييرات جديدي در عرصه ي رقابت بين غول عظيم گوگل با خَدَمَش و رايان كليري و 40 همكارش بوجود مياد.هم اكنون ، لينك هاي گودري با همان روال قبلي ، كار مي كنه ، با اين تغيير كه ديگه توليد كدي توسط گودر صورت نمي گيره . اين يعني گودر پذيراي عضو جديد براي استفاده از كد ها در وبلاگش ،نيست !

 چه روزاي خوبي داشتيم با گودر....خدا خيرشون نده !!

پي نوشت : در راستاي تلاش هاي دوست خوبمون مژده ذاكرين به اين آدرس ميريد و دوباره كدهاي گودري خود را احيا مي كنيد.

لينك به مطلب

اپيزود اوّل : بوي ماه مهر

( اين مطلب را بايد به مناسبت اوّل مهر و بازگشايي مدارس مي گذاشتم ، كه متأسفانه فرصت نشد.)

روز اوّل مدرسه رفتنتون را كه يادتون هست؟ سؤالي مي كنما  ؛ مگه ميشه آدم يادش بره.اسم معلّم كلاس اوّلتونم يادتون هست ؟ سؤالي مي پرسما ؛ مگه ميشه آدم خاطرش نباشه.خوب من خاطره خيلي قشنگي از همون روزاي اوّل مدرسه رفتنم تو ذهنم نقش بسته كه دوست دارم اينجا هم مطرحش كنم :

روزاي اوّل ، كلاس اوّل ، دوستاي مدرسه اي اوّل ، اوّلين مدير ، اوّلين معلم  ، اوّلين  كتاب ها ، اوّلين كيف...خلاصه همه چيز از اون دست اوّل هاش بودن .

دقيقاً خاطرم هست كه روز سوّم ، چهارم مدرسم بود.كلاس ما اوّلين كلاس از آخر سالن بود.و چون يك ديوار بلندي روبروي پنجره ي اون قرار داشت ،اكثراً نور مناسبي نداشت.بنابراين هميشه مهتابي هاي كلاس بايد روشن مي بودن ، تا چش و چارمون خوب ببينه.

سيستم برق مدرسه به اين صورت بود كه هيچ كليدي را داخل خود كلاس تعبيه نكرده بودن تا بچه ها هي تند تند ، چراغ ها رو خاموش - روشن نكنن.فقط پريزهايي به صورت محدود گذاشته بودن كه اون هم با محافظ هاي زياد.

معلّم تقريباً از همون روزهاي اوّل شناخته بود منو.از خودمون تعريف نباشه يعني گرفته بود كه بچه زرنگي هستيم.اين شد كه براي اوّلين بار شديم مبصر كلاس.امّا ماجرا از وقتي شروع شد كه يك روز معلّممون از من درخواست كرد تا به دفتر مدير برم و از مدير بخوام لامپ هاي كلاس اوّل را روشن كنه.

دوان دوان  و شادي كنان به سمت دفتر آقاي مدير راه افتادم.در را زدم و يه نگاه به ميز مدير انداختم ؛ خواستم بگم اجازه آقا... كه ديدم مدير نيست.سرمو برگردوندم تا اين موضوع را با ناظم مطرح كنم ، دست بر قضا اونم نبود.اي خــــــــدا ...حالا چه كنيم.

خوب ، نگاهي به كليد هاي دم دفتر كردم و چاره را در اين ديدم كه خودم كليد را بزنم.امّا كدوم كليد.اونجا كليد هاي زيادي بود و ما هم كه علم و دانشي نداشتيم كه بخونيم كدوم كليد مال ِ كلاس ماست.

ديوارهاي مدرسه را تازه رنگ كاري كرده بودند و روي تمام كليد ها هم لايه اي از رنگ كشيده بودند.اوّلين رابطه ي منطقي كه به ذهنم رسيد اين بود كه كلاس اوّل = كليد اوّل .

لحظه اي ترديد به خودم راه ندادمو كليد اوّل را فشار دادم.فشار دادن ما همانا و صداي زنگ مدرسه همانا....زززززززززززينگ...!!

من كه مات و مبهوت شده بودم و اصلاً فكر نمي كردم كه زنگ مدرسه را من ، زده  باشم ديدم هلهله اي برپا شده تو سالن مدرسه.انگاري بمب تركيده باشه.بچه هاي كلاس اول و دوم و سوّم همچون اسيراني كه از بند آزاد شدن در كلاس ها رو باز كردند و به سمت حياط هجوم آوردن.در ميون اون جيغ و همهمه ما هم نخواستيم رسوا شيم ؛ بنابراين با جمعيت رفتيم تو حياط ! خنده دار تر اينكه معلم ها هم يا نتونستن و يا نخواستن و يا اطلاع نداشتند كه ، بابا الآن تازه يك ربع از كلاس رفته و اين زنگ بي جا چي بود آخه ؟؟؟

(حداقل جلوي دانش آموزاتون را مي گرفتين تا موضوع روشن بشه.همه توطئه كردين كه من ضايع شم اوّل سالي؟ )

آقاي مدير كه بر اثر نشت لوله ي آب دم در ورودي مدرسه ، اونجا مشغول نظارت بود ، سراسيمه به طرف دفتر اومد.دوباره زنگ را زد تا بريم سر كلاس.اوضاعي بود خلاصه.راهو كج كرديم كه بريم تو كلاس ، ديديم اِ ما كه آخرش وظيفمونو انجام نداديم كه... يه رابطه ي منطقي هست كه ميگه : اگه خطايي ازت سر زد ، دير يا زود لو ميري.برگشتيم سمت آقاي مدير.تا به من رسيد ، پرسيد : چي شده ؟؟؟

ما هم به تته پته افتاديم كه آقا ...آقا ما مي خواستيم چراغاي كلاس اوّل را بزنيم كه ... هنوز ادامه نداده بودم كه شصت آقاي مدير خبر دار شد ، قضيه از چه قراره.خيلي سريع و با هر تلاشي كه بود ، تمام بچه هايي كه همچون اسب تازي وووله مي خوردن را جمع و جور كرد و به داخل كلاس هاشون راهنمايي كرد. نگاه چپ چپي هم به من كرد كه خيلي معني داشت...هزار تا نصيحت داخلش بود.

با صورتي سرخ شده رفتيم داخل كلاس.گفتم حالا چطوري تو روي معلممون نگاه كنم.در را كه باز كردم همه زدن زير خنده...منم خودم شروع كردم به خنديدن.معلم كه از خنده دلش را گرفته بود.گفت : پسر ما گفتيم بري چراغاي كلاس را روشن كني ، نه اينكه....

زنگ استراحت اوّل ، اين دفعه ديگه واقعي به صدا در اومد.داخل حياط كه چرخي مي زدم بچه ها منو به هم نشون مي دادن : ايشون بود كه زنگ مدرسه را زده بود!!! منم بادي به غبغبه انداخته بودمو كلي كيف مي كردم كه همين اوّل سالي كلــــــــــي مشهور شدم. يادش بخير....هنوزم كه هنوزه اين خاطره برام تازس و هر جا دوست دارن خاطره اي از مدرسم بگم بلافاصله اين خاطره را با آب و تاب براشون تعريف مي كنم....

لينك دانلود كتاب فارسي اوّل دبستان (قديم ) : كليك كنيد

پي نوشت اوّل : از تمام دوستاني كه در اين مدّت به من لطف داشتند خيلي خيلي تشكّر مي كنم.

پي نوشت دوّم : معلّم كلاس اوّلم آقاي اصغر مولايي بود.اميدوارم هر جا هستيد موفق باشيد.آقاي يعقوبي هم مدير با معرفتمون بودند.شما را كه هنوز ملاقاتتون مي كنم هرچند شيرين كاري منو از ياد بردين !

پي نوشت سوم : شما هم اگه دوست داشتيد اسم معلّم كلاس اوّلتون را داخل نظرات بنويسيد ، شايد روزي خوندند.

پي نوشت چهارم : « داخلي » در اينجا به معناي مخلوط است. بعضي از قديمي ها شيريني هايي كه به صورت مخلوط داخل جعبه مي چينند را شيريني داخلي مي گن.

اپيزود دوّم : باغ انار

باغِ اَنار

اَصغَر پسر عَموي اَكرم و امين است.

پدَرِ اَصغَر باغبان است.او يِك باغِ اَنار دارد.باغِ او هَر سال مِقدارِ زيادي ميوه مي دَهَد.پِدَرِ اَصغَر اَز دِرَخت هايِ باغ به خوبي مُراقِبَت مي كُنَد.اَصغَر درآبياري و سَمپاشيِ درختها به پِدَرَش كُمَـك مي كُنَد.وَقتي كه ميوه ها مي رسد ، اَصغَر و پِدَرَش ميوه ها را مي چينَند.بعد آنها را بَرايِ فُروش به شَهر مي فِرِستَند.

آنها وقتي كه ميوه را مي چينَند ، مُواظِب هَستَند كه تيغ به دَستِشان نَرَوَد.چون بَعضي از دِرَختها تيغ دارَند.

                                                                 غـ   ﻐ    ﻎ     ﻍ

متن بالا را نوشتم تا خاطره ها تجديد بشه.فقط در واقعيت بايد جاي اصغر ( مسعود) و جاي اكرم ( زهرا) بگذاريد ، تا درست در بياد. پدر مسعود باغ انار داره و تقريباً هر سال از انارهاشون براي ما تحفه ميارن.دست پدر مسعود درد نكنه و محصولشان هميشه پر بار...

كاش نزديك بوديد تا نفري يك دونه انار هديه ميدادم.

براي ديدن تصاوير در انداره ي واقعي روي آن ها كليك كنيد.

آخر سر اين پست چند قسمتيه كه بعداً تكميل مي كنم.

نكته : چون من داخل پست هام از تصاوير زياد استفاده مي كنم ، و اينطوري لود صفحه سخت ميشه ، بقيه ي اپيزود ها را در قالب پست مي آوريم...

خدمت تمامی دوستان عزیزم سلام عرض می کنم ؛

اوّل از همه عید سعید فطر را به شما و خانواده ی محترمتان تبریک می گم.خوب دیگه موعد رونمایی از فایل های صوتی شما فرا رسیده و این پست هم شیرینی من باشه...امّا قبلش چند تا نکته ( پیام بازرگانی ) برم و بعد فایل هاتون را گوش کنید.
آقا ما پیر شدیم.8 نخ سفید داخل موهامون بود که اینا حدوداً دوبل شدند ، از بس که حرص خوردیم !!!
بنده از همه تشکّر می کنم.در واقع سرمایه های وبلاگ من ، وجود تک تک شماهاست.

فایل هارا با نرم افزار Kmplayer باز کنید خیلی بهتره ، چون پخش صدا با این نرم افزار به نسبت بقیه بالاتره. فايل ها را دانلود كنيد تا با كيفيت اصلي گوش بدهيد.هنوز من استقبال می کنم ازدوستانی که قبلاً میل نداشتند شرکت کنند ولی با شنیدن صدای بچه ها به وجد اومدن !  دوستانی هم که هنوز موفق به ارسال فایل نشدند ، سریعتر ارسال کنند تا به آخر لیست اضافه کنم.فایل ها را نه بر اساس حروف الفبا ، که به صورت در هم گذاشتم.

این شما اینم فایل صداها :

1- خانم مريم يادگار : كليك كنيد

خانم مریم یادگار وقتی فایل اوّل را ضبط می کردند ، مسافرت بودند.منطقه ی آلبرتا ؛ اگر کمی دقت کنید صدای چک چک بارون را در پس زمینه ی صدا ، می تونید قشنگ بشنوید.به هر حال من مجدداً از شما تشکّر می کنم که با اون وضعیت اولین دوستی بودید که مشتاقانه فایل را برای من ارسال کردین. توضیحات فایل دوّم را خودشون میدهند.

2- مهتاب خانم : کلیک کنید

میگما خودبخود با این شعرتون منو یادپیریم انداختین.داریم پیر می شیم.امیدوارم عاقبت بخیر هم بشیم.شما هم منو سوپرایز کردین.ممنون.

3- خاله عسل مهر : کلیک کنید ، کلیک کنید

خاله عسل مهر که می دونم از این کارا برا هر کسي نمی کنه.شرمنده کردید ما را.خاله دو تا فایل فرستاد که اختیار را دادن دست ما که انتخاب کنیم و یکی را بذاریم امّا واقعیتش هر دو تا زیبان و من توش موندم کودومو بذارم.آخر هم هر دوتاشو گذاشتم.مرسی.

4- نازگل خانم : كليك كنيد

نازگل خانم هم دو تا فایل فرستادن که به درخواست خودشون این فایل را قرار دادم.به به تفألی به حافظ و این شعر زیبا .ببینید چی شده...نازگل خانم خیلی خیلی ممنونم.

5- دكتر آرش عزيز : كليك كنيد

آقای دکتر ما خیلی مخلصیما.می دونستید؟ کلی کیف کردم با فایلتون...مرسی.

6- آقا مهدي باهوش : كليك كنيد

مهدی جان را که می شناسید.همون داستان نویس معروف.ببینید مهدی چی انتخاب کرده.شعرش کلی با مفهومه ها. آی جوونی کجایی ... مهدی جان دیدی چقدر خوب شد فایلت را ارسال کردی.زحمت کشیده بودی.مرسی.

7- فاطمه خانم : كليك كنيد

فاطمه خانم یادتون هست در مورد صدامون گفتید که برای اوّلین بار آدم حس می کنه یکی دیگس؟ آره منم تجربه کردم.خودمونیم صدامون از خودمون جوونتره. زیبا ؛ موجز ؛ با مفهوم .مرسی بابت ارسال فایل.

8- خانم مريم _ 72 : كليك كنيد

مریم خانم تو سرعت عمل و پشتکار نمرش بیسته.امیدوارم تو زندگی واقعی هم همین پشتکار را داشته باشه.خیلی ممنونم.

9- خانم زهره فولادپور : كليك كنيد

خانم فولادپور را که دیگه نیاز به معرفی ندارن.شاعره ی معروف خطه ی بوشهر.کربلا هم که مشرف شدن و چه سعادتی.خیلی خیلی ممنونم بابت شعری که خوندین.

10- آقا محسن : كليك كنيد

محسن جان ابتکاری به خرج داده بودیا.انشااله که یک دانشگاه و رشته ی خوب قبول بشی.توکلت بر خدا باشه.مرسی.

11- مهرناز خانم و عليرضاي عزيز : كليك كنيد

مهرناز خانم همراه با پسرخاله ی بانمکشون علیرضای عزیز این فایل را آماده کردن.همکاری پسر خاله ، دخترخاله چی میشه.ببینید علیرضا چقدر سخاوتمنده.مهرناز به علیرضا سلام برسون ازش تشکّر کن.از شما هم ممنونم.

12 - سجاد عزیز : کلیک کنید

آقا سجاد قول داده بود که یک آهنگ بخونه و ارسال کنه و شدیداً درگیر همین آهنگ بود و سرش شلوغ بود.که همین کار را هم انجام داد ؛ فکر می کنم اولین کار ایشون باشه که زیبا هم از آب در اومده.فقط قسمت ترکیش را من متوجه نشدم.تبریک می گم بهت سجاد . مرسی بابت زحمتی که کشیدی.

13- آقا مهدي ( كتابت )  : كليك كنيد

آقا مهدي با اون مشغله ي كاري زيادي كه داشتيد واقعاً زحمت كشيديد كه فايل را ارسال كرديد.بسيار زيبا و فنّي همچون كارهاي ديگرتان.مرسي.

14- مهسا خانم (اتاقك امن ) : كليك كنيد

مهسا خانم را كه مي شناسيد.همسر محترم آقا مهدي طبقه بالايي... مهسا خانم شما هم همچون همسر محترمتون بسيار زحمت كشيد كه فايل صوتي را آماده كرديد ، و براي من ارسال داشتيد.

دستتون درد نكنه.

15- مهسا جان ( خواهر زاده ي عزيزم ) : كليك كنيد

ايشون هم ديشب تا متوجه شد بازيه ،  يك شعر زبان انگليسي را خوندند.مرسي مهسا جوووون.

16-امیر حسام (خودم ) : کلیک کنید

قبل از اینکه گوش بدید ، اضافه کنم که من این فایل را ماه رمضون ضبطش کردم و حیفم اومد که تغییرش بدم.

17- دكتر هديه : كليك كنيد

خانم دكتر خوشحالم آخرش رسيدي.در مورد بازي هم البته ما دنباله ي كار ابداعي آقاي باقر لو و فرشته خانم را گرفتيم كه خوب شد يادي ازشون شد ، مجدداً . اميدوارم كه حتماً رشته پزشكي در محل مورد نظر قبول بشي ، و حتماً با تلاشي كه داري موفق ميشي.در مورد آقاي قاسمي هم خوشحال شدم مجدداً ايشون شدن دبيرتون.مرسي.

18- صحرا خانم : كليك كنيد ، كليك كنيد

صحرا خانم دوتا فايل فرستادن. فايل اوّلي با همكاري فرزندان ِ پسر ، دانيال عزيز و آخرش ياسين جان.دانيال ريزه ميزه ، همه جا شيريني مي ريزه.صحرا خانم تبريك ميگم ؛ چه مردي شده ياسين. ادب و حال مي كنيد؟ امّا در مورد خودتون و صداتون ، شما را ارجاع ميدم به خانم مريم يادگار.خانم يادگار تحويل بگيريد. 

آقا كيقباد هم يكي از طرفداران پرو پا قرص مهرنوشه...

شعر بسيار زيبايي خونده بوديد و مي دونم كه بي مناسبت نخوندين ... زحمت كشيده بودين.خيلي ممنون.

19- خانم دکتر نفیس : کلیک کنید

دكتر نفيس عزيز ، بسيار زيبا و با احساس خوانديد.همچنين بسيار خوشحالم كرديدكه سر قولتان بوديد.مرسي بابت از حضورتان...

20-  ترنگ دانايي : كليك كنيد

دانا آخرش فايلتو فرستاديا. خاطره ي اوّلين برف...به به. مي گما خوب تاريخ اوّلين برف يادته ها.آفـرين.جدي تا اون موقع برف نديده بودي؟؟ خيلي برام عجيب بود.ميگما اون بارش بي سابقه ي برف احتمالاً با حضور شما در اون شهر بي ارتباط نبوده ها...شايد بهترين هديه ي خداوند به شما در شهري جديد.بسي خوشمان آمد.ممنون.

21-   Mr.Elife   : كليك كنيد

آقا سهند عزيز ، ممنون كه فايلتان را ارسال داشتيد ؛ تنظيم آهنگ با صداي شما بسيار جالب بود ، چرا كه كاملاً شبيه برنامه هاي زنده ي راديويي شده بود.( اضافه كنم كه دوست خوبمان ، عين خودم فايلشان را قبل ماه رمضان ضبط كرده بودند).منتظر تكميل ايده اي كه داشتيد هستيم.ممنونم...

● « از تمام دوستاني كه در اين مدّت طولاني به انحاء مختلف در وبلاگ خود ، بازي وبلاگي را تبليغ نمودند ، صميمانه تشكّر مي نمايم. » فكر كنم كلي مجري راديو و تلويزيون و دوبلور با اين بازي ، توانايي خودشون را شناختند.ميگما پيگيري كرديد ، دست ما را هم بگيريد.

● در پایان ، یادی از دوستانی که به هر دلیلی موفق به شرکت در بازی وبلاگی نشدند و جايشان خاليست  :

1-توت فرنگی روی خامه

  2-خانم باران 843

  3- آقای مرتضی سلیمانی

4- ط.د

5-خبرنگار جنایی

6-یاسمن خانم

  7- زن بابا

 8- صدف

9- روشن

  10- مهدیه پور یادگار

  -11شیما خانم (خانم فریاد)

12- خانم نسترن م

  13- فندق خانم

14-sampady

مرسي.

( تغار از دو نماي متفاوت )

سلام ؛

ايني كه مي بينيد را بهش مي گن طاغار . اين طاغار كه خيلي باستانيه و براي خودش كلي عتيقه به حساب مياد ؛ روي جهاز پدرمون بوده !

ميدونيد قديم رسم بوده كه ماست را داخل پوست مي گذاشتن ، تا هم آبش گرفته بشه و هم بيشتر ماندگار باشه.ماست هاي پوست را هم كه شايد امتحان كرده باشيد ، بسيار خوشمزه هستند.پدر من هم در دوران مجردي اين طاغار را خريداري كردند براي نگهداري ماست داخل پوست و نمي دونستن كه اين طاغار مي مونه و خيلي از دورو برياش ميرن...اي بابا .روزگاره ديگه.

در واقع شهرهايي كه آب و هواي خشك و كويري دارن و يا در ظروف سفالي دستي دارن ، هنوز هم آثاري از اين ظروف ديده ميشه.شايد كوزه اي كه براي خنك نگه داشتن آب هم مورد استفاده قرار مي گيره را ديدين.ديدين آب از كوزه خوردن چقدر دلچسب و خنكه؟

خوب يك داستان ديگه هم بگم كه ، بعضيا هستند كه به ماستي كه جوشانده ميشه و داخل ظروف يكبار مصرف ماسيده و عمل آوري ميشه ( ماست بندي ) ، ميگن ماست تازه.پدر يكي از دوستاي من چند وقت پيش مسافرتي رفته بود كه داخل يك مغازه به اصطلاح خودش ميگه : آقا ماست تازه دارين ؟

فروشنده هم در جواب ميگه : آقا بخدا همه ي ماست هاي ما تازس !!

سلاملكُم ؛

يادمه يه روز آقاي محسن قرائتي صحبتي داشتن كه مضمونش اينه :

« دخترم كنكور دانشگاه قبول شد.اومد گفت باباجون دانشگاه قبول شدم .گفتم : خوب حالا من چكار كنم؟ تلاش كردي قبول شدي.گفت همين؟ گفتم همين.مثلاً بايد چكار كنم؟ »

امروز نتايج فراگير كارشناسي ارشد دانشگاه پيام نور را زدند.من رشته مديريت اجرايي را شركت كرده بودم و تهران – ورامين را آوردم. البته اين رشته ، رشته ي خود من نبود و رشته ي كارشناسي من حسابداري بود.تازه من اين امتحان را زماني دادم كه ترم آخر بودم و فرصتي براي خوندن نداشتم.خلاصه به هر روي قبول شديم.

مشتاقانه ميرم سمت مامان ، ميگم : مامان ارشد فراگير و قبول شدم.مامان ميگه : خوب ...مثلاً كه چي ؟ ميگم حداقل يه تبريكي چيزي...ميگه : شما بايد اوّل شاغل بشي.براي درس حالا حالا ها وقت هست.

خداجان يه باره ديگه ما رو شرمنده كردي.شكرت...

نكته : تأليف تفسير الميزان اثر ارزشمند علامه سيّد محمدحسين طباطبايي مشتمل بر 20 جلد در شب قدر به پايان رسيده است.

پي نوشت 1 : من از امروز براي زبانم استاد خصوصي گرفتم. حالا به خود من پيشنهاد معلم خصوصي شده ...كجا؟ بگم تعجب مي كنيد.تدريس خصوصي زبان داخل مغازه ي خوار بار فروشي.با تدريسش مشكلي ندارم ، امّا با محلش چرا...مثلاً شما داري تدريس مي كني ، يكي مياد يك كيلو تخم مرغ مي خواد.ياداري ادامه ميدي يه نفر گردو و پسته مي خواد!!! خلاصه كه طرح جالبيه.پاسخ مثبت ندادم.بايدسخت باشه ... كسي چه ميدونه.شايد امتحانش كردم.

پي نوشت 2 : كسي از شهريه ي فراگير ارشد خبري نداره ؟ هر ترم چقدر بايد بديم؟

پي نوشت 3 : حال مي كنيد براتون هي پست درهم مي ذارم.چه كنيم اين روزا خودمونم در هميم.