"بسم رب النور"
دعا آدابي دارد مثل شماره تلفن اگر اين شماره را بگيريم گوشي را بر ميدارند
آداب دعا:
1- بسم الله گفتن
2- دست بلند كردن، يكچيزي، كسي از من پرسيد شما وقتي دعا ميكنيد دست بلند ميكنيد ميگوييد خدا بالاي آسمان است؟ گفتم نه اين علامت اين است كه من سائلم، آدم سائل آدمي است كه سؤال ميكند. دستش را بلند ميكند. اين علامت گدايي من است. نه علامت مكان خدا.
همچنين اگر ده مرتبه يا الله بگوييد، ببينيد كه خدا ميگويد لبيك يعني چه ميخواهيد؟ بهت ميدهم. حديث است در اصول كافي: اگر ده مرتبه گفتيم يا رب، خدا ميگويد لبيك، چه به تو بدهم.
در دعا چند عمل به عنوان آداب دعا آمده: 1- بسم الله گفتن 2- تجليل از خدا، مثل همين دعايي كه ميگوييم يا علي يا عظيم، يا غفور، يا رحيم. خدايا تو رحيمي، بخشندهاي، آمرزندهاي، تجليل كنيم از خدا، غفوري، رحيمي، جليل، جوادي، كريمي. فارسي، عربي، هرچه بلديم، از خدا تجليل كنيم.
3- بيان نعمتها. يك خرده نعمتها را بيان كنيم. خدايا مثل يك تك سلول بودم، يك اسپرم بودم، انسانيت به من دادي، ميشد من انسان نباشم. ميشد آدم نباشم. ميشد ديوانه باشم، ميشد در اين شب قدر خوابم ببرد، ميشد ايمان نداشته باشم. ميشد بودايي بودم، ميشد، ميشد، ميشد، همين كه در اين جا نفس ميكشم، در اين زمان، مكان، حلال زاده هستم، عقل دارم، فطرت دارم، اميرالمؤمنين را دوست دارم، زهرا را دوست دارم، قران را دوست دارم، تجليل از نعمتها و بيانش.
4- شكر، شكر هم كه ميكنيد نگوييد خدا را شكر ميكنيم، اين طوري شكر كنيد: خدايا براي هر نعمتي كه به ما دادي، براي هر يكيش در هر آني به عدد آنچه براي آن علم داري شكر، نگو صد هزار مرتبه شكر. صد هزار تا كه چيزي نيست. نگو به عدد شنها، به عدد برگها، به عدد بارانها، شكر، بگو به عدد انچه برآن علم داري شكر. اين شكلي فكر كنيد.
5- بيان لغزشها، منتهي يواش بگو كسي نفهمد، خدا راضي نيست كه آدم گناه هايش را به زبان بياورد كس ديگري بفهمد گناه كردي. خودت بگو خدايا اينجا نگاه بد، كلام بد، بد امضائ كردم، بد فكر كردم، بد رفتم، بد عمل كردم. به زبان بياور. بعد كه به زبان آوردي بين خودت و خدا،
6- عذر خواهي كن استغفرالله ربي و اتوب اليه. خدا من را ببخش. بعد از اينها يك صلوات ديگر بفرست، بعد اينجا دعا كن بعد از دعا هم يك صلوات ديگر بفرست. اين آداب دعاست.
(حاج آقا قرائتی)
