مادرم رفت 

یکی از عزیزترین هایم بود . 

زندگیم تلخ شد . 

و بعد از او حفره ای خالی درون قلبم جای ماند. 

حفره ای که بعد از او هیچکس پر نخواهد کرد . 

اما فرزندانم هستند . 

نیاز به من دارند . 

دلم میخواهد از دوران افسردگی و دل مردگی خارجشان کنم . 

دلم میخواهد عزیزانی را که برایم باقی مانده شاد نگه دارم . 

دلم نمیخواهد که آنها را نادیده بگیرم و باقی عمرم را در سوگ بگذرانم . 

که حقیقتا ظلمی است در حق آنها . 

پنجشنبه صبح رفتم سرکار ، ظهر رفتم خونه ، عصری با بچه ها رفتیم کیش وی و مدرک دیپلم زبان بلور را گرفتیم . 

با افتخار می گم که بلورم مدرک زبانش را بعد از 8 سال تلاش گرفت و مایه افتخار من شد . 

بعد از اینکه استاتوس واتساپ را به عکس بلور و مدرک زبانش اختصاص دادم سه تایی رفتیم مزار . 

وقتی رسیدیم درهای فرعی مزار را بسته بودند و هوا تاریک بود . بارون هم میومد . 

از در گلزار شهدا رفتیم تو ، از ترس سگهایی که اون اطراف پرسه می زدند . 

مدرک زبان بلورو به مامان نشون دادیم . مامان همیشه به بلور افتخار می کرد . به اینکه کلاس زبان میره . به استعداد بلور تو نقاشی و خلاصه به اینکه بلور دختر مودب و مهربونه همیشه می بالید . 

دلمون میخاست مامان اولین نفری باشه که مدرک زبان بلورو می بینه . 

بعد از مزار رفتیم خونه ی مامان . بابا تنها بود . از دیدن ما خیلی خوشحال شد . به بلور 100 تومن جایزه داد و بعدش مهران اومد و اونم یه پنجاهی به بلور داد ، شام کوکوی شهربانو را که روز قبلش آورده بود داغ کردم و خوردیم . امروز کیمیا هم اومد بالا و با ما شام خورد . 

شب اونجا خوابیدیم . صبح زود پاشدم یه دستی به سر و گوش خونه کشیدم و با کمک کیمیا ناهار ماکارونی درست کردیم . زهره وامیرعلی با اینکه ازشون خواستم بیان نیومدن . 

اتاق مامان را هم جارو کردم و دستی به کمدش کشیدم . وسایل مامانو سهیل از کمدها خالی کرد و برد خونه ی زهره که خوب زهره خیلی غمگین و دلشکسته شد . 

خلاصه بعد از ناهار با بچه ها راه افتادیم و اومدیم خونه . یه دوشی گرفتم و رفتم زیر پتو . 

ساعت 5 راه افتادیم به قصد ایران مال . برای دیدن فیلم . 

خیلی هیجانزده بودیم . هوا تاریک بود . دل نگران امی بودم . می ترسیدم نکنه طاقت نیاره و تو راه ما رو جا بزاره . 

اما الحق والانصاف که سنگ تموم گذاشت و رومو سفید کرد . 

مثل بنز از اون سربالاییها می رفت بالا . 

رسیدیم . هیجانزده شدیم . بزرگ بود . آبنمای موزیکال موزیک نگار رضا بهرام را پخش می کرد . کتابخانه ، آدم برفی برقی ، سینما سه بعدی ، فود کورت ، پارکینگ :)

خیلی خوش گذشت و چند تا عکس گرفتیم و امروز بعد از 6 ماه پروفایلمو از حالت سیاه به عکس خودم تغییر دادم . 

امیدوارم مامان هم از شادی ما شاد باشه . 

دوستت دارم مامان جونم . من قوی بودن را از تو یاد گرفتم . پشتکار و بلند پروازی را تو یادم دادی . تو خوب بودی .  من دوستت دارم . امیدوارم به زودی ببینمت . 

:)