Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

                                       Δεν αντέχουμε άλλη “ανάπτυξη”

Με κεντρικό θέμα τη “Βιώσιμη Ανάπτυξη” ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες το φετινό φεστιβάλ βιβλίου, επιλογή που φαντάζει σε εμάς τους εργαζόμενους στον κλάδο απόλυτα ειρωνική. Πέρα από τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας που επικρατούν για την προετοιμασία, τη διεξαγωγή αλλά και το μάζεμα του ίδιου του φεστιβάλ, η καθημερινότητά μας ως εργαζόμενοι ούτε είναι βιώσιμη ούτε αφορά τη δική μας ανάπτυξη. Αντίθετα, μας είναι εμφανές πως ολοένα και περισσότεροι εργοδότες χρησιμοποιούν όλα τα διαθέσιμα τερατουργήματα των νόμων Χατζηδάκη – Γεωργιάδη – Κεραμέως, ξεχειλώνοντας τις δικές μας ζωές για τα δικά τους κέρδη. Τα δεκάωρα και τα δεκατριάωρα, τα αυξημένα όρια υπερεργασίας, η δουλειά σε Κυριακές και αργίες εξαπλώνονται στον κλάδο, πλέον και με τη βούλα του Κράτους.

Πανδημία: μας έτυχε μεν, μας πέτυχε δε

Όλα αυτά δεν είναι νέα, αλλά αξίζει να θυμηθούμε με λίγες περισσότερες λεπτομέρειες την περίοδο της πανδημίας. Εκείνα τα χρόνια έφεραν, πέρα από μεγάλες αλλαγές, περαιτέρω εντατικοποίηση και ακόμα ελαστικότερους όρους εργασίας στον κλάδο. Σύσσωμοι οι εργοδότες, μέσα από τις οργανώσεις και τους Συλλόγους τους, πίεσαν και πέτυχαν αρκετά ευνοϊκούς όρους λειτουργίας για εκείνη την περίοδο. Διατήρησαν ή ακόμα και αύξησαν τα κέρδη τους βασιζόμενοι στις δικές μας πλάτες, φορτώνοντας τους εργαζόμενους με επιπλέον δουλειά και παγιώνοντας τις εντατικοποιημένες και ελαστικές συνθήκες εργασίας εκείνης της περιόδου. Η μετατόπιση ολοένα και μεγαλύτερου μέρους του κλάδου σε συνθήκες αποθήκης/κέντρου διαλογής ηλεκτρονικού εμπορίου έχει πολλαπλασιάσει τη σωματική μας καταπόνηση, ενώ η καθιέρωση των εργασιακών ρυθμών της πανδημίας, σε συνδυασμό με τη χρήση των “εργαλείων” – όπως τα αποκαλούν – των πρόσφατων αντεργατικών νόμων (που φαίνεται σαν να εμπνεύστηκαν από τις συνθήκες εκείνης της περιόδου), έχει οδηγήσει τους εργαζόμενους σε οριακές καταστάσεις.

Η ραγδαία άνοδος των εργατικών ατυχημάτων που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτά τα περίφημα “εργαλεία” και τη συστηματική προσπάθεια των εργοδοτών να παγιωθεί το εντατικοποιημένο πλαίσιο εργασίας εκείνης της περιόδου ως η νέα εργασιακή κανονικότητα. Στον κλάδο του βιβλίου έχουν αυξηθεί, σε μικρούς και μεγάλους χώρους, τα προβλήματα υγείας και η σωματική και ψυχική καταπόνηση, ενώ έχουν πληθύνει τα περιστατικά ζάλης, λιποθυμιών και κρίσεων άγχους ή πανικού συναδέλφων εν ώρα εργασίας. Οι περιπτώσεις αυτές όμως δεν καταγράφονται εύκολα στις στατιστικές, αφού κράτος και εργοδοσία τις αποδίδουν σε προσωπικά προβλήματα υγείας, αρνούμενοι τη δική τους ευθύνη. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τις πραγματικές αιτίες κατάρρευσης των συναδέλφων μας.

Εργασία χωρίς δικαιώματα

Άλλο ένα φαινόμενο στον κλάδο που έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις είναι η εξάπλωση, με διάφορες μορφές, ελαστικών συμβάσεων εργασίας. Οι προσλήψεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή μέσω κρατικών, επιδοτούμενων προγραμμάτων δεν είναι νέα φαινόμενα, όμως τα τελευταία χρόνια η χρήση τους εξαπλώνεται. Αυτό που παλιότερα αποτελούσε εποχιακή λύση ή λύση έκτακτης ανάγκης έχει πλέον επεκταθεί, καθώς ολοένα και περισσότεροι εργοδότες προσλαμβάνουν όλο τον χρόνο συναδέλφους με ολιγόμηνες συμβάσεις εργασίας ή με τα επιδοτούμενα προγράμματα της ΔΥΠΑ. Οι συνάδελφοι αυτοί βρίσκονται μόνιμα κάτω από ένα καθεστώς αβεβαιότητας, αφού δεν γνωρίζουν αν σε λίγους μήνες θα έχουν ακόμα δουλειά, και φυσικά είναι για αυτούς πολύ δύσκολο να αρνηθούν οποιαδήποτε διευθέτηση τους ζητηθεί από την εργοδοσία. Οι νέοι αντεργατικοί νόμοι είναι ξεκάθαροι, όπως μας ενημέρωσε άλλωστε και η κυβέρνηση: δεκάωρα, δεκατριάωρα κλπ. γίνονται μόνο “με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου”. Δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο ένα κομμάτι επισφαλώς εργαζόμενων, μόνιμα “νέων”, αφού οι συμβάσεις διαρκούν λίγους μόνο μήνες, και η κατάσταση στους χώρους εργασίας επιβαρύνεται ακόμα περισσότερο.

Ειδικά για τους συναδέλφους που έχουν προσληφθεί μέσω προγραμμάτων της ΔΥΠΑ, όμως, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Αρχικά, οι καθυστερήσεις πληρωμών που γίνονται μέσω ΔΥΠΑ είναι συχνό φαινόμενο, ενώ η πρώτη καταβολή μπορεί να γίνει και 40-45 μέρες από την ημέρα πρόσληψης, γεγονός από μόνο του προβληματικό, αφού αυτοί οι συνάδελφοι αφενός ήταν ήδη άνεργοι και αφετέρου δεν έχουν εξασφαλισμένη (όσο μπορεί κανείς να την χαρακτηρίσει ως τέτοια) δουλειά με το πέρας της σύμβασης. Ακόμα πιο προβληματικό είναι, ωστόσο, το γεγονός ότι οι συμβάσεις αυτές αφορούν συνήθως συγκεκριμένο αριθμό εργάσιμων ημερών και οι συνάδελφοι πληρώνονται με βάση τον αριθμό των ημερών που απασχολούνται. Έτσι, οι μέρες αργίας, ασθένειας ή άδειας πρακτικά δεν υπολογίζονται ως εργάσιμος χρόνος. Για παράδειγμα, συνάδελφοι με πρόσληψη μέσω ΔΥΠΑ δεν πληρώνονται για την αργία της Πρωτομαγιάς, καθώς δεν απασχολήθηκαν την ημέρα εκείνη. Αντίστοιχα, συνάδελφος που χρειάστηκε να κάνει χρήση ολιγοήμερης αναρρωτικής άδειας, όχι μόνο δεν έλαβε χρήματα για το διάστημα αυτό, αλλά υποχρεώθηκε να εργαστεί και για μερικές επιπλέον ημέρες, ώστε να καλυφθεί το κενό που προέκυψε από την απουσία του. Η ευρεία χρήση αυτών των προγραμμάτων είναι απλά μία ακόμα μορφή εκμετάλλευσης που νομιμοποιεί το κράτος.

• Η στάση των εργοδοτών

Ο Σύλλογός μας έχει προσπαθήσει να έρθει σε επαφή με όλες τις εργοδοτικές οργανώσεις, σε μια προσπάθεια να συζητήσει τόσο τα παραπάνω προβλήματα όσο και το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο συνολικά. Δυστυχώς, οι εργοδότες δεν θεώρησαν άξιες απάντησης τις προσκλήσεις που έστειλε ο Σύλλογος, ακόμα και οι εργοδοτικές οργανώσεις που διατείνονται ότι ανήκουν στον προοδευτικό χώρο. Πόσο δύσκολο θα ήταν άραγε, έστω για αυτές τις οργανώσεις, να συναντηθούν μαζί μας και να ακούσουν τα προβλήματα των εργαζομένων; Και πόσο υποκριτικό είναι το ότι αυτοί που την περίοδο της πανδημίας “αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας”, τώρα που οι εργαζόμενοι απαιτούμε να ακουστούν τα δικά μας προβλήματα, κωφεύουν;

• Περί κράτους, κοινωνικής συμφωνίας και άλλων δαιμονίων

Την εξοργιστική αδιαφορία των εργοδοτών του κλάδου έρχεται να συμπληρώσει το κράτος και οι μηχανισμοί του. Κάθε χρόνο βλέπουμε τις τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης να εκτοξεύονται, ενώ παράλληλα οι αυξήσεις-χαρτζιλίκι των 30, 40 και 50 ευρώ (μεικτά φυσικά…) παρουσιάζονται σαν δημοσιονομική υπέρβαση. Παράλληλα, το ίδιο το κράτος που επιχειρεί να φακελώσει τα εργατικά σωματεία και έχει θέσει σοβαρούς περιορισμούς στις συνδικαλιστικές δράσεις και ελευθερίες, επιχειρεί να αντικαταστήσει τις Συλλογικές Συμβάσεις με το τέχνασμα της “Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας”. Αφού πρώτα δημιουργεί τον περίφημο αλγόριθμο βάσει του οποίου θα καθορίζεται από το 2028 ο κατώτατος μισθός, δίνει στη ΓΣΕΕ τη δυνατότητα να υποκαθιστά τη διαδικασία των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και, στην ουσία, να επικυρώνει το αποτέλεσμα του αλγόριθμου. Αυτό καμία σχέση δεν έχει με την “προστασία των εργαζομένων” και την “ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων”, όπως διατείνονται, αλλά με τον ντε φάκτο εγκλωβισμό όλων των εργαζόμενων στη μισθολογική πολιτική του Κράτους και των εργοδοτών. Η συμφωνία αυτή δεν είναι κοινωνική, είναι μία συμφωνία τεχνοκρατών και γραφειοκρατών, πολύ μακριά από τις πραγματικές μας ανάγκες.

• Συναδελφική συσπείρωση και αλληλεγγύη, η μόνη λύση

Εργαζόμενοι και εργαζόμενες όλων των κλάδων γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτό το κλίμα “οικονομικής ανάπτυξης” δεν μας αφορά. Οι εργοδότες του κλάδου μας έκαναν σαφές πως δεν έχουν την πρόθεση να μας ακούσουν, οπότε εμείς δεν έχουμε άλλη λύση από το να τους υποχρεώσουμε να το κάνουν. Η παρέμβαση στην φετινή έκθεση βιβλίου είναι μόνο το πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε, η συσπείρωση στον Σύλλογο και η ενίσχυσή του είναι απαραίτητες.

Καλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους στην παρέμβαση – διαμαρτυρία του Συλλόγου στο φεστιβάλ βιβλίου, το Σάββατο 19/9/2026 στις 18:00. Φωνάζουμε μαζί, για να ακουστούν επιτέλους και οι δικές μας ανάγκες.

Καλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Κυριακή 4/10/2026, 11:00 π.μ., στα γραφεία μας.

Τέλος, ζητάμε από όλες και όλους εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο, ακόμα και αν δεν είστε εργαζόμενοι στον κλάδο, να βοηθήσετε με όποιον τρόπο μπορείτε, ώστε να ακουστεί το αίτημα του Συλλόγου για συνάντηση με τους εργοδότες του κλάδου.

– Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες 
– Όχι στις επισφαλείς συμβάσεις εργασίας 
– Όχι στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης

 
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)  
Κάνιγγος 13 & Βερανζέρου (β’ όροφος) – 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής

     στοά Κάνιγγος 13 κ’ Βερανζέρου (β’ όροφος) – 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr

                   Πόσο χρόνο ακόμα θα δίνουμε για τα αφεντικά;

                         Κυριακή 19 Ιουλίου απεργούμε

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, κυβέρνηση και εργοδοσία βάζουν για άλλη μια φορά στο στόχαστρο τον ελεύθερό μας χρόνο. Με τροπολογία της τελευταίας στιγμής επιχειρούν να επεκτείνουν το άνοιγμα των μαγαζιών τις κυριακές και τις αργίες και σε άλλους κλάδους, συνεχίζοντας το έργο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων από το 2013 μέχρι σήμερα.

Ο Σύλλογος μας έχει βρεθεί στο κέντρο των κινητοποιήσεων ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας από το 2013, όταν η τότε κυβέρνησει μιλούσε για “προαιρετική” και “κατ’ εξαίρεση” λειτουργία των καταστημάτων για 8 κυριακές τον χρόνο. Ήταν εκεί και το 2014 όταν οι 8 κυριακές έγιναν 52 “μόνο για πολύ συγκεκριμένες τουριστικές περιοχές” αλλά και το 2017 όταν δόθηκε η δυνατότητα για λειτουργία κάθε Κυριακή από Μάη μέχρι Οκτώβρη σε πληθώρα περιοχών, πάλι στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης. Σταθερά και με επιμονή έχουμε δώσει, μαζί με πολλά  πρωτοβάθμια σωματεία και εργατικές συλλογικότητες, αγώνες για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας.

Ο αγώνας ενάντια στην κατάργησή της είναι πρώτα απ΄όλα αγώνας αξιοπρέπειας για κάθε εργαζόμενη και εργαζόμενο. Είναι ένας αγώνας ενάντια στην ίδια την ιδέα ότι οι ζωές μας είναι στην διάθεση του εκάστοτε εργοδότη, σα να είμαστε απλά ένα ακόμα εργαλείο για να αυξήσει τα κέρδη του. Αυτό που το 2013 ξεκίνησε σαν “εξαίρεση σε δύσκολους καιρούς” γνωρίζαμε από τότε ότι ήταν απλά το πρώτο βήμα στο ξήλωμα της κυριακάτικης αργίας και των υπόλοιπων εργατικών κεκτημένων που ακολούθησε, με πιο πρόσφατη την επίθεση στο 8ωρο με τον επαίσχυντο νόμο Κεραμέως.

Οι συντονισμοί και οι πρωτοβουλίες που αναπτύχθηκαν την περίοδο εκείνη -και των οποίων ο Σύλλογος ήταν αναπόσπαστο μέλος- ήταν τα μόνα αναχώματα που στήθηκαν απέναντι σε αυτές τις κυβερνητικές και εργοδοτικές επιθέσεις. Οι απεργίες, οι δρασεις αποκλεισμού καταστημάτων και οι κινητοποιήσεις που διοργανώνονταν επί σειρά ετών συνέβαλαν ουσιαστικά στο να μπει φρένο στις ορέξεις των εργοδοτών. Απεργίες, δράσεις και κινητοποιήσεις που θα είχαν ακόμα μεγαλύτερη δυναμική και θα έφερναν ακόμα καλύτερα αποτελέσματα αν όλοι αυτοί που σήμερα εναντιώνονται -και σωστά- στην τροπολογία αυτή, είχαν στηρίξει τον αγώνα αυτόν τότε με έργα και όχι με ανακοινώσεις.

Η συμμετοχή μας στην απεργία την Κυριακή 19 Ιουλίου που έχει προκυρήξει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας είναι επιβεβλημένη. Αυτό που το 2013 παρουσιαζόταν σαν ειδική συνθήκη που αφορά λίγους εργαζόμενους και για μικρό διάστημα, πλέον έχει εξαπλωθεί ολόγυρά μας. Η αξία του δικού μας χρόνου συνεχώς υποτιμάται είτε αυτό γίνεται μέ τα 13ωρα, τις διευθετήσεις χρόνου εργασίας ή την δουλειά σε κυριακές και αργίες. Η κανονικοποίηση της δουλειάς “όποτε το θέλει το αφεντικό” στοχεύει επίσης και στην μείωση ή κατάργηση των προσαυξήσεων για δουλειά σε αργίες. Η αρχή έγινε ήδη με τον πρόσφατο νόμο Κεραμέως.

Για τα αφεντικά, η δικιά μας ζωή έχει νόημα μόνο στον βαθμό που τους παράγει κέρδος. Απέναντι σε αυτή  την  οργανωμένη απόπειρα απορρύθμισης των ζωών μας για τα κέρδη τους, προτάσουμε την συλλογική μας αντίσταση.

Προσυγκέντρωση για τις απεργιακές δράσεις, Κυριακή 19 Ιουλίου 10:00 στα γραφεία του Συλλόγου

• Διεκδικούμε ΣΣΕ με αυξήσεις και αξιοπρεπείς όρους εργασίας
• Στηρίξη σε κάθε εργαζόμενο σε κάθε χώρο δουλειάς
• Συσπείρωση και οργάνωση στο Σύλλογο

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Η ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑΝΕΖΙΚΟ ΛΑΟ
Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ) ολοκλήρωσε την Καμπάνια του για οικονομική στήριξη του MediCuba Europe, ενός προγράμματος που έχει ξεκινήσει πριν δύο χρόνια για την ενεργειακή υποστήριξη του Υγειονομικού Συστήματος της Κούβας. Ήδη έχουν αποσταλεί από το Σύλλογό μας στο MediCuba Europe 1122,00 ευρώ. Παραδώσαμε συμπληρωματικά 217,40 ευρώ στον Πολιτιστικό Σύλλογο «Χοσέ Μαρτί» – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ για να σταλούν μαζί με άλλα ποσά που συγκεντρώνονται, στο MediCuba Europe.

Στεκόμαστε αλληλέγγυα στο πλευρό του λαού της Κούβας.

– ΚΑΤΩ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΤΩΝ ΗΠΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΒΑ

– ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

Καλούμε όποιον/α θέλει να συνεισφέρει ατομικά ή συλλογικά, να επικοινωνήσει με τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Χοσέ Μαρτί» – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ  (josemartigr@gmail.com)

           Ανάπτυξη για εμάς σημαίνει: αλληλεγγύη-συσπείρωση-διεκδίκηση

                               Συλλογική δράση σε κάθε χώρο δουλειάς

                         Γενική Συνέλευση ΣΥΒΧΨΑ Κυριακή 28 Ιουνίου, 11:00 πμ

                  Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, όπως είχε αποφασιστεί στην προηγούμενη συνέλευση, ο Σύλλογος έχει προσπαθήσει να έρθει σε επικοινωνία αρκετές φορές και με αρκετούς τρόπους σε επικοινωνία με τις εργοδοτικές οργανώσεις του κλάδου. Σε όλες τις προσπάθειες αυτές έχουμε συναντήσει συστηματικά την άρνηση τους, ακόμα και από τις οργανώσεις αυτές που -στα χαρτιά τουλάχιστον- τάσσονται υπέρ των εργατικών αιτημάτων και διεκδικήσεων. Η κατάσταση των εργαζομένων είναι οριακή:

• Εξαντλητικά ωράρια και ρυθμοί εργασίας, καθώς οι εργοδότες αξιοποιούν ρυθμίσεις όπως το 13ωρο του νόμου Κεραμέως ενώ αυξάνονται περιστατικά λυποθιμίας και υπερκόπωσης στους χώρους εργασίας.
• Μισθοί που συρρικνώνονται κάθε μήνα από τις ανατιμήσεις και τον πληθωρισμό (μόνο για φέτος οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί κατά 13%)
• Ολοένα και περισσότεροι συνάδελφοι εντάσονται σε καθεστώς αυξημένης εργασιακής επισφάλειας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (ακόμα και με συμβάσεις διάρκειας 1 μήνα) ή συμβάσεις εργασίας μέσω ΔΥΠΑ -με καθυστερήσεις πληρωμών αλλά και έμμεση κατάργηση βασικών δικαιωμάτων όπως η άδεια ασθενείας αλλά και η μη προσμέτρηση του εργασιακού αυτού χρόνου στα συντάξιμα έτη.

                 Η κερδοφορία των αφεντικών στηρίζεται στην εξαθλίωση των εργαζομένων. Αυτή την κατάσταση τους εξυπηρετεί και δεν θα την αλλάξουν αν δεν τους υποχρεώσουμε εμείς.  Οι τρόποι άσκησης πίεσης θα είναι το κεντρικό θέμα της συνέλευσης στις 28/06

                 Πέρα από τις προσπάθειες του Συλλόγου για καλυτέρευση των συνθηκών εργασίας ένα μεγάλο κομμάτι της δράσης μας αφορά και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων όπως δείχνουν τα παραδείγματα σε Digital Partner και Ιανό. Η εργοδοσία του Ιανού δεν καταβάλει εδώ και 2 χρόνια τις προσαυξήσεις προϋπηρεσίας (3ετίες) και ήδη το Σωματείο Εργαζομένων Βιβλίου Χάρτου Θεσσαλονίκης έχει προβεί σε καταγγελία στην επιθεώρηση Εργασίας. Στην Digital Partner (εταιρία ψηφιοποίησης εγγράφων), η εργοδοσία προσπαθεί να οδηγήσει εργαζόμενους σε παραίτηση καθώς θέλει να μετατρέψει σχεδόν όλες τις συμβάσεις από αορίστου σε ορισμένου χρόνου και μάλιστα μέσω εργολάβου. Υπήρξαν αντιδράσεις από συναδέλφους και σε συνεργασία με τον Σύλλογο έχουν γίνει παρεμβάσεις στους χώρους  της εταιρίας. Η έμπρακτη στήριξη των συναδέλφων μας σε αυτούς τους εργασιακούς χώρους, αλλά και η συσπείρωση των συναδέλφων μας από τον κλάδο των ψηφιακών εκτυπώσεων, στον οποίο επικρατούν σκληρές και αντίξοες συνθήκες, θα είναι το δεύτερο θέμα που θα απασχολήσει την συνέλευση.

                Απαραίτητη συνθήκη και για τις δύο αυτές δράσεις (αλλά και για τις επόμενες που θα έρθουν) είναι η στήριξη και του ίδιου του Συλλόγου. Όπως όλοι οι εργαζόμενοι έτσι και ο ίδιος ο Σύλλογος πιέζεται από τις δυσκολίες της εποχής. Σε μια περίοδο που τα ανοικτά μέτωπα είναι πολλά ο Σύλλογος χρειάζεται και την έμψυχη και την υλική στήριξη όλων μας για να μπορέσει να συνεχίσει και να εμπλουτίσει τις δράσεις του. Συσπείρωση και αλληλεγγύη είναι τα δικά μας όπλα απέναντι στις επιθέσεις των εργοδοτών.

            Όλες και όλοι στην Γενική Συνέλευση στα γραφεία του Συλλόγου Κυριακή 28/06 στις 11:00.

                                                     Κάνιγγος 13 και Βερανζέρου, 2ος όροφος

• Διεκδικούμε ΣΣΕ με αυξήσεις και αξιοπρεπείς όρους εργασίας
• Στηρίξη σε κάθε εργαζόμενο σε κάθε χώρο δουλειάς
• Συσπείρωση και οργάνωση στο Σύλλογο των συναδέλφων στις ψηφιακές εκτυπώσεις
• Ενισχύουμε και θωρακίζουμε τον Σύλλογό μας

…………………………………………………………………………………..

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

στοά Κάνιγγος 13 κ’ Βερανζέρου (β’ όροφος) – 6980182255 sylyp_vivliou@yahoo.gr

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου ‒ Χάρτου ‒ Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Κάνιγγος 13, 2ος όροφος, ΤΚ 10677, Αθήνα | 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr

Αθήνα, 06-05-2026

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΟ ΕΚΠΑ

Ο Δ. Αντωνίου παραμένει απολυμένος από το ΕΚΠΑ επειδή, στο πλαίσιο των μεγάλων κινητοποιήσεων ενάντια στο νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, στις 12/02/2024 στήριξε την ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων του ΕΚΠΑ να προχωρήσει στο συμβολικό αποκλεισμό του κτηρίου στο οποίο στεγάζεται το Κέντρο Λειτουργίας και Διαχείρισης Δικτύου του ΕΚΠΑ από κοινού με τους συλλόγους ΕΤΕΠ, ΕΔΙΠ, ΣΕΡΕΤΕ και φοιτητικούς συλλόγους.

Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης εξωτερικά του κτηρίου, έγινε μία συμβολική σύντομη διακοπή υπηρεσιών διάρκειας περίπου μίας ώρας ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τον απεργοσπαστικό ρόλο των τηλεξετάσεων.

Η απάντηση στην κινητοποίηση εντός ΕΚΠΑ ήταν ΕΔΕ για το Δ.Σ. του Συλλόγου, το τριμελές προεδρείο της Γ.Σ. και τα δύο μέλη του Κ.Σ. της ΟΔΠΤΕ Δ. Αντωνίου και Μ. Λογοθέτη, και απόλυση του Δ. Αντωνίου. Επιπλέον, κατατέθηκε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του Π. Βαινά, μέλους της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ. Στη συνέχεια, στα ΜΜΕ ανακοινώνεται και η διενέργεια αυτεπάγγελτης έρευνας που διέταξε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.

Οι διώξεις αυτές όμως δεν τρομοκράτησαν αλλά κινητοποίησαν την αντίδραση του εργατικού και φοιτητικού κινήματος δημιουργώντας ένα απίστευτο κύμα συμπαράστασης από οργανώσεις και σωματεία από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που οδήγησε σε ακύρωση της εκδικητικής απόφασης της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ.

Ο Δ. Αντωνίου υπογράφει νέα σύμβαση εργασίας από τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ, σε άλλο έργο αλλά με τα ίδια καθήκοντα, στην ίδια θέση. Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ  όμως προχωράει στη ταυτόχρονη σύναψη δυο συμβάσεων. Η πρώτη εκτός Ενιαίου Μισθολογίου, με πληρωμή των δεδουλευμένων, που είχαν μείνει απλήρωτα, με ισχύ από 8/05/2024 έως τις 7/07/2024.  Η δεύτερη από 8/07/2024  θα ήταν εξάμηνη και εντός Ενιαίου Μισθολογίου, με τους ίδιους εργασιακούς όρους και χωρίς τον όρο της συνδικαλιστικής υποταγής, που είχε προταθεί σε προηγούμενες διερευνήσεις.

Μετά και την εκλογή του Δ. Αντωνίου ως Γ. Γραμματέα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ στις εκλογές που ακολούθησαν, ήταν σαφής η δυσαρέσκεια των Πρυτανικών αρχών. Ο αντιπρύτανης Διοικητικών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας  δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει τον Γ.Γ. καθώς θεωρεί παράνομη την εκλογή του, αμφισβητώντας ευθέως το δικαίωμα να επιλέγουν οι εργαζόμενοι τους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους και επεμβαίνοντας αντισυνταγματικά σε διαδικασίες του σωματείου.

Στις 25/06/2024, ο Δ. Αντωνίου ενημερώνεται επισήμως πως δεν θα υπογραφεί από την Διοίκηση του ΕΚΠΑ η δεύτερη σύμβαση και πως απολύεται ξανά. Μετά από 19 χρόνια διαρκών συμβάσεων, στοχοποιείται ξανά.

Ο Δ. Αντωνίου όμως συνεχίζει τον αγώνα και προσφεύγει στις 12/09/2024 στην Επιθεώρηση Εργασίας. Το πόρισμα της Επιθεώρησης Εργασίας συστήνει στο ΕΚΠΑ να προχωρήσει στην εργασιακή αποκατάσταση του απολυμένου επισημαίνοντας ότι είναι προς το συμφέρον του Πανεπιστημίου, για την εύρυθμη και ομαλή λειτουργία του λόγω της πολύχρονης πείρας του στο αντικείμενό του. Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ αγνόησε επιδεικτικά το πόρισμα της Επιθεώρησης Εργασίας.

Ο Δ. Αντωνίου θα συνεχίσει τον αγώνα της επαναπρόσληψης καταθέτοντας αγωγή κατά του ΕΚΠΑ. Η συνέχεια δίνεται στο Πρωτοδικείο Αθηνών με την εκδίκαση της αγωγής του Δ. Αντωνίου στις 17/02/2025. Η απόφαση του οποίου δικαιώνει εν μέρει τον Δ. Αντωνίου εκδικάζοντας αποζημίωση απόλυσης αναγνωρίζοντας επιπλέον και τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες που κάλυπτε επί 19 συναπτά έτη.

Η απόφαση αυτή ήταν μια μικρή νίκη που οφείλεται στη διαρκή στήριξη του κόσμου του αγώνα και την μαζική συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις και τα δικαστήρια.

Σήμερα, ο Δ. Αντωνίου συνεχίζει ανυποχώρητος να διεκδικεί την ακύρωση της απόλυσης του.  Ασκεί έφεση στην πρωτόδικη απόφαση διεκδικώντας την αναγνώριση της παράνομης και καταχρηστικής απόλυσης του που οφείλεται στην συνδικαλιστική του δράση και την επιστροφή του στην θέση εργασίας του στο ΕΚΠΑ. Η έφεση θα εκδικαστεί στις 02/06/2026 στο Εφετείο της οδ. Λουκάρεως.

Η απόλυση του Δ. Αντωνίου είναι απροκάλυπτα συνδικαλιστική και εκδικητική δίωξη.
Είναι η πρώτη – μετά την Μεταπολίτευση – συνδικαλιστική απόλυση στο Δημόσιο και έχει ως απώτερο στόχο την πειθάρχηση, τη συμμόρφωση, την υποταγή στην κρατική εξουσία και την εξάλειψη κάθε αντίστασης ενάντια στο κεφάλαιο.

Η απόλυση του Δ. Αντωνίου τοποθετείται δίπλα σε όλες τις συνδικαλιστικές διώξεις που υφίστανται οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία, στις πειθαρχικές διώξεις φοιτητών, στις διώξεις συνδικαλιστών και αγωνιστών εργαζομένων σε κάθε εργασιακό χώρο.

Ο δικός μας αγώνας είναι και θα παραμείνει ανυποχώρητος, ως τη νίκη.

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΠΑΥΣΗ ΤΩΡΑ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΪΝΑ
ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ – ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΦΟΙΤΗΤΗ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΚΠΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ – ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

AGAINST WAR

Following the genocide of the Palestinian people in Gaza—which continues despite the supposed “ceasefire”—we are witnessing yet another war in our neighborhood.

The U.S. and Israel are bombing Iran and Lebanon and launching attacks on Syria, turning the entire Eastern Mediterranean region into a theater of war, horror, and death.

As workers and as a union, we condemn this attack, which has nothing to do with the interests of the peoples of the region. No matter what the world’s powerful say on their channels and in their statements, we are absolutely certain that they did not care about “human rights” and “democracy,” Israel, which is committing genocide against the Palestinians, and the U.S., which is unleashing ICE task forces in its own country to murder civilians… No matter how often they have trotted out the same arguments to justify imperialist interventions and “regime changes” for decades, the real causes of this new bloodshed are their own interests and their own agendas.

Control over oil and other wealth-producing resources, trade routes, and power in these countries—that is the goal of the U.S., Israel, and their allies. The vultures of the war industry and international capital are ready to treat yet another war zone as an opportunity for profitable business.

On the other hand, as workers, we are already paying for the daily increases in fuel and energy costs, in supermarket prices, and there’s more to come… While the modern-day “black marketeers”—multinationals companies and employers—are throwing a new party of profiteering… The dilemma has already been posed by government officials: “Do you want pay raises and pensions, or ‘security’ and frigates in Cyprus?” Thus announcing that even the meager minimum wage increases to be decided in the coming days will be smaller than the few euros they had previously announced.

Greece is also participating in this unjust war against the Iranian people and other nations, no matter what ministers and government officials may say! The deployment of the frigate Kimon and Greek F-16s to Cyprus has nothing to do with protecting the Cypriot or Greek people. The British bases that aid Israel and the Americans pose a danger to Cypriots, and for this reason they are targets for retaliation. The NATO and U.S. bases in Souda, Larissa, and Alexandroupoli, which are participating in the military operation, pose a danger. The Greek Patriot missiles in Saudi Arabia, the announcements regarding assistance to Bulgaria’s air defense, and the deployment of Greek forces to Gaza constitute dangerous aggressive actions, not some form of “deterrence” or an activity for our “security.”

The labor movement and working people have only one interest: to say no to war and interventions in other countries. Mass struggles against the war machine, to decisively say no to the country’s involvement in war.

We must demand that the military bases be closed and removed from Greece, and that no soldier be sent beyond our borders.

We must demand that our own needs be met—wage increases, collective bargaining agreements, and jobs with rights—and oppose the multi-billion-dollar arms programs, war spending, racism, nationalism, and militarism.

Let us declare loudly that the people do not need “protectors”, that only the joint struggle and solidarity of the peoples of the region can bring peace, against death brought by war.

We support all anti-war struggles along with unions, collectives and initiatives of the anti-war movement.

We support all anti-war mobilizations alongside unions, collectives, and initiatives of the anti-war movement.

…………………………………………

 WORKERS UNION IN PUBLICATIONS, BOOKSTORES, PHOTO COPY CENTERS, STATIONERY, DIGITAL DEVICES OF ATTICA (ATHENS – GREECE

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου ‒ Χάρτου ‒ Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)

Κάνιγγος 13 (στη στοά), 2ος όροφος, ΤΚ 10677, Αθήνα | 6980182255 | sylyp_vivliou@yahoo.gr

………………………………………

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝ

Καταδικάζουμε την παράνομη ισραηλινή επίθεση στα πλοία της αποστολής Global Sumud Flotilla και την απαγωγή των πληρωμάτων, μεταξύ των οποίων και 19 Ελλήνων αγωνιστών/ριων.

Ανάμεσά τους βρίσκονται εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, μέλη σωματείων.

Πρόκειται για άλλη μια πειρατική ενέργεια του κράτους δολοφόνου Ισραήλ σε διεθνή ύδατα, με την άμεση συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης.

Το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ, με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συνεχίζει τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τις δολοφονικές επιθέσεις σε πρωτοβουλίες αλληλεγγύης με τις πλάτες των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου.

Τεράστιες είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που συνεργάζονται με τους γενοκτόνους στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά, που στηρίζουν τα εγκλήματά.

Η κυβέρνηση ΝΔ πρωτοστατεί ως ο πιο πρόθυμος σύμμαχος, παραχωρώντας υποδομές και επιτρέποντας την ισραηλινή επέμβαση ακόμα και μέσα σε ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης, αγνοώντας τα σήματα κινδύνου και διευκολύνοντας την απαγωγή αγωνιστών. Στην ίδια ακριβώς ρότα κινείται και η Κυβέρνηση της Κύπρου καθώς η τωρινή επέμβαση έγινε εντός της SAR (ζώνη έρευνας και διάσωσης) του κυπριακού κράτος.

Καλούμε όλα τα σωματεία και τους εργαζόμενους-ες να καταδικάσουν τη βίαιη απαγωγή των εργαζομένων και μελών του στόλου και να απαιτήσουν την άμεση και ασφαλή απελευθέρωσή τους! Ανάμεσα στους απαχθέντες είναι η γραμματέας του ΣΜΤ συνάδελφος Χριστίνη Δέση-Λουκά και άλλο ένα μέλος του ίδιου σωματείου, ο Παντελής Βλάχας, μέλος του ΣΕΡΕΤΕ, εργαζόμενοι από κλάδους και διάφορες πόλεις της χώρας.

• Ελευθερία στους απαχθέντες κρατούμενους αγωνιστές/ριες.
• Να σταματήσει κάθε συνεργασία και στήριξη στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.
• Να φτάσει η ανθρωπιστική βοήθεια ασφαλής στη Γάζα

• Τέλος στον παράνομο αποκλεισμό της Παλαιστίνης
• Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στα εγκληματικά σχέδια ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ-ΕΕ!
• Λευτεριά στην Παλαιστίνη!