گروه کسرا

نمـﮯ فهمم .. خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم ! ..
گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב ؛
و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב ..
گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور ..
ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش ،
و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم ..
نمیـבآنم ! ..
تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه ؛
ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב ..
בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב ،
בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב ! ..
{בل ڪوچـڪـ مـטּ} آرام بآش ! ..
خوבم هوآیتــــ را בآرم !

زمین به آسمان بیاید

آسمان به زمین

حواسم نه پرت شیطنت های ستاره ها می شود

نه دلربایی گنجشگکان باغ

محو چشمان توام هنوز ...

همین که هستی

همین که

لابه لای کلماتم نفس میکشی،

راه میروی

همین که پناه واژه هایم شــده ای ،

همین که سایه ات هست

همین که کلماتم از بی "تو"یی یتیم نشده اند

کافی ست برای یک عمر آرامش

باش حتی همین قدر دور

حتی همین قدر دست نیافتنی ...

פּَقتـے نـَـﮧ בستــے بَـ ـرآےگِرِفتـَטּ اَستَ

نـَـ ﮧ آغوشــے بَـ ـرآےگِریــﮧ..

نــَ ﮧ شآنـﮧاے بَـ ـراے تِکیــﮧ...

اِنتظــ ـآر نَـבاشتــﮧ بآشَ פֿـَنـבه‌اَم פּآقِعے بآشَـב...

ایــטּ رפּز‌هآ فَقَطــ زِنـבه‌اَم تــا בیگَرآטּ زِنـבگـے کُنَنـَב !!!

اینــــ بـــــار ڪــــہ آمــــدے دستــانتــ را روے قلبمـــ بـــگـذار

تـــــا بفهمــے اینــــ دلــــ …

بــــا دیــــد نــــ تــــــــو نــمــے تــپـــد…

مــے لـــــــرزد …

واژه هایی که عاشقانه می شوند …

ترانه می شوند و یکی میخواند و چه دردآور است …

عاشقانه هایی که می نویسی جز او …

همه را به یاد عشقشان بیاندازد…

و تو …

همچنان بنویسی بدون این که عشق کسی باشیو یا حتی در یاد کسی …

بی حس شده ام از درد !

از بغــض !

فقط گاهـی …

خـط ِ اشکی …میسـوزانـد صـورتـم را.