راحتی و ناراحتی
شرمنده که دارم دیر بدیر پوووست میذارم.
چن وختی هس دوووباره با نووومزادمک به هم زدم فک کوووونم ایبار دیگه برگشتی تو کااارم نباشه.
از یه طرف ناراحتم چووون خئلی برااامون سختخ ولی از یه طرفم راحت شووودم چون از بدبختی زن گرفتنو بچه و کارو ای چیزا خلاص شووودم. فعلا میخوام بیشینم مووحکم بوووخوونم برا فوق لیسانس. 5 ماهمد ترررقیبا وخت دارم که فک کووونم بوووتونم قبول شم به اووومید خووودا.البت اگه سراسری قبول نشووودم با عرض شرمندگی مجبور به ادامه تحصیل تو همونه دانشگاه ازاد میشم.
خونوودایی موندم مردم چطوری ازدواج میکووونن تو این گرونی و تورمو بدبختی.
من بدبخت که دیگه هیچی, هم باس درس بووخووونم هم باس کار کوووونم هم باس حواسم به خانوادم باشه.
خووودا وکیلی خئلی فشار کمتر شووود با بهم خوووردن نامزدیم.
روووفقا یه نصیحت:
تا وضتون توپ توپ توپ نشووده و تا جایی که مد نظر خودتونه پیشرفت نکردید چه از لحاظ درسو تحصیل چه کارئ درامد یا هر چیز دیگه ازدواج نکونید. مردو زنم نئره.
مااااااااا چاکرخواه
