چومان (چشمها)

چند عکس از منطقه قاسم آباد در گيلان
سالهای 1331-1329 خورشيدی / (1952 - 1950 ميلادی)
عروسي، رقص و لباس قاسم آبادي، نان پزی سنتی 

برگرفته از سایت شمالیها

http://www.shomaliha.com/

شادی نشا و آغاز چندباره  رنجها، ذوق نشاندن  نهال جوان بر دل زمین و سوزش زخم زالوها ، انتظار بوی خوش برنج و تلخی وفور برنج مسموم وارداتی بازار

گفته بودی:
غمِ قفس به کنار ، آنچه عقاب را پير می کُند ،
پروازِ زاغ های بی سر و پاست

نه ناصر جان تو پير نشدی بلکه مزرعه زاغ ها را با پروازی دور دست ترک کردی

پروازت را برم!

ادامه

مجيد شعبانی اهل سادات محله رامسر با ماشینش عازم منزلش بود که بين راه  توسط عده ای نقابدار متوقف می شود. بزور چشم بند بر چشمانش زده و با ماشين خودش او را به خانه ای بين رامسر و  شهسوار می برند. لباسهايش را کاملا در آورده و دستهايش را می بندند . پس از ضرب و شتم فراوان و واردکردن وحشيانه ضربات مشت و لگد بر پيکر او وی را به حياط برده و بدنش را با آب خيس می کنند. بعداز خيس کردن بدنش او را به اتاق ديگری برده و قپانی آويزان مى کنند، سپس با سيخ های مذابی که در تنور آماده داشتند تمام بدنش را می سوزانند. 90 نقطه از بدنش بطور عميق توسط سيخ های داغ سوزانده شده است.
 پس از اعمال شکنجه های وحشيانه به زور قرصی را در دهانش می گذارند و می گويند ما مجريان اراده امام زمان هستيم که آقای احمدی نژاد از نمايندگانش می باشد. نزديک صبح او رابا چشمان و دستهای بسته ، عريان و نيمه جان نزديک خانه اش در داخل ماشين رها کردند.

زن ایرانی، زن این فلات کهنسال، اگر هم به مختصر نشاطی برسد خالی از خدشۀ اندوه نخواهد بود

من چون زن هستم هر نوع قبول ستم را از سوی زن گناه نابخشودنی او می دانم و هرگونه دلسوزی و ترحم را بر او توهینی مستقیم به شمار می آرم. مردی که بر زن ستم روا دارد بیمار است و زنی که این ستم را تاب آورد، بیمارتر

سیمین بهبهانی

آنگاه زمین تنها ماند

و انسان که زمین را با تنهایی اش رها کرده بود

برای فریب خویش چنین گفت:

 «لابد تقدیر چنین بوده است»

 

زمین تحمل نکرد و خطاب به انسان  فریاد برآورد:

«نقاب از چهره بردار!

آه که چه دردآور است تسلیم آنانی که دوست شان داشتم

و چه غم انگیز که تسلیم  و سرشکستگی خود را پشت  تقدیر پنهان  نمودن»

 

انسان با سری افکنده ، تهی از جسارت پذیرش خطای خویش، قدم  به کوره  راهی که انتهایش را نمی دانست  گذاشت

و زمین ماند و با اندوه تنهایی و ازدست دادن آنکه بیش از هر چیز دوستش میداشت

ما آدمها هم مثل طبیعت با فرا رسیدن فصل نو  ، اگر دستمان برسد و معطل سیر کردن شکم مان نباشیم،  لباسهای نو به تن می کنیم.  طبیعت  چون تغییرات و رنگ عوض کردنهایش همیشه با هارمونی هست   هر لباس و پوششی که به تن کند به او می آید. اما ما آدمها؟؟؟

نوروزی شاد و سالی پربار برای همه آرزو میکنم

8 مارس روز جهانی زن را به همه تبریگ میگویم و برای همه زنان میهنم زندگی بهتری را آرزو می کنم