مهندسي عمران

"کارشناسی ارشد سازه" یکی از "گرایش های" دوره کارشناسی ارشد "رشته مهندسی عمران" می باشد که مجموعه ای است آموزشی ـ پژوهشی، مرکب از دروس نظری ، کاربردی و آزمایشگاهی و برنامه تحقیقاتی در زمینه مهندسی سازه ، جهت تربیت طراحان متخصص در زمینه فوق وایجاد زمینه کافی برای درک و توسعه آنچه در مرزهای تکنیک در زمان حال در این رشته خاص می گذرد .
هدف دوره کارشناسی ارشد سازه تربیت افرادی است که دارای توانائی مناسب جهت طراحی و نظارت بر اجرای پروژه های تخصصی در زمینه سازه و دارای توان تحقیقاتی کافی جهت حل مسائلی که در این زمینه با آن روبرو می شوند؛ باشند . این پروژ های تخصصی می تواند شامل : ساختمانهای بلند و ساختمانهای کوتاه نسبتاً پیچیده ، ساختمانهای صنعتی مانند کارخانجات و برجهای سیلوها ، سازه های آبی مانند بندرها و سدها و مخازن ذخیره آب ، بندرسازی و پلهای بزرگ و تونلها و نظائر آن باشد .
2 ـ نقش و توانایی :
فارغ التحصیلان این دوره دارای زمینه کافی برای احراز مشاغل زیر می باشند:
الف : همکاری با مهندسین مشاوره سازه ، معمار، راه و راه آهن وآب جهت مشارکت در طرح و نظارت بر اجرای پروژه های موضوع فعالیت این مؤسسات .
ب : همکاری با مهندسین مشاور صنعتی جهت مشارکت در طرح ونظارت بر اجرای ساختمانهای صنعتی و کارخانجات و سیلوها و برجها و غیره .
ج : همکاری با مؤسسات صنعتی که در تولید فرآورده هائی که به نحوی با مهندسی سازه سروکار دارند جهت مشارکت در طراحی فرآورده ها ، مانند صنایع دفاعی ، کشتی سازی و هواپیما سازی .
د : همکاری با وزارتخانه ها وسازمانهای مسئول اجرای طرحهای عمرانی و صنعتی جهت برنامه ریزی و نظارت بر طرحها مانند وزارت راه وشهرسازی ، راه و ترابری ، نیرو ، صنایع و شهرداریها .
3 ـ ضرورت و اهمیت :
فعالیتهای صنعتی موضوع این دوره کارشناسی ارشد عمدتاً قسمتی از فعالیتهای موضوع دوره کارشناسی مهندسی عمران است و تفاوت این دو تنها در سطح تخصص مورد نیاز می باشند . حجم قابل ملاحظه ای از نیاز صنعت در زمینه مهندسی سازه به لحاظ تخصص در سطح کارشناسی توسط کارشناسان عمران برآورده می شود . تأسیس این دروه تنها برای برآورده کردن آن قسمت از نیازهای صنعت است که به تخصص بالاتر مربوط می گردد .
 

4 ـ ارتباط دوره با سایر دوره های کارشناسی ارشد :
این دوره با دوره کارشناسی ارشد سازه های هیدرولیکی در ارتباط نزدیک است به طوری که در دروس اصلی کم وبیش با یکدیگر مشترک می باشند .
دوره کارشناسی ارشد نا پیوسته : دوره ای بالاتر از دوره کارشناسی است که براساس برنامه های مصوب شورای گسترش آموزش عالی ، به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته مربوط منتهی می شود .
شیوه آموزشی ـ پژوهشی : دوره ای که محتوای برنامه آن مشتمل بر واحدهای درسی و پایان نامه است .
شیوه آموزشی : دوره ای با محوریت آموزش ، است که دانشجو پس از گذراندن واحدهای درسی و بدون گذراندن پایان نامه دانش آموخته می شود .
شیوه پژوهشی : دوره ای با محوریت پژوهش که دستاورد آن ( ارائه فناوری جدید ، ارائه نظریه وایده جدید، تولید دانش فنی ، ثبت اختراع ... ) شود ومشتمل بر اخذ واحدهای درسی محدود والزام به ارایه پایان نامه است .
شرایط ورود:
الف ـ داشتن شرایط عمومی ورود به آموزش عالی
ب ـ دارا بودن مدرک رسمی پایان دوره کارشناسی اعم از پیوسته وناپیوسته مورد تأیید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ؛
ج ـ قبولی در آزمون ورودی مورد تأیید وزارت با کسب پذیرش از مؤسسه بر اساس مقررات مصوب؛
تعداد واحدهای دوره کارشناسی ارشد درهر سه شیوه ( آموزشی ـ پژوهشی، آموزشی، و پژوهشی ) بر حسب رشته حداقل 28 و حداکثر 32 واحد است .
الف ـ شیوه آموزشی ـ پژوهشی
ـ تعداد واحد پایان نامه در این شیوه حداقل 4 و حداکثر 6 واحد درسی برای همه رشته ها و براساس برنامه مصوب می باشد
 

ب ـ شیوه آموزشی
ـ در این شیوه تمامی دوره به صورت واحدهای درسی بدون پایان نامه خواهد بود که گذراندن حداقل 2 و حداکثر 4 واحد سمینار ( تحقیق و تتبع نظری ) الزامی است
ج ـ شیوه پژوهشی
ـ این شیوه پذیرش برای مؤسسات پژوهشی بوده و در مورد مؤسسات آموزشی منوط به تأمین کل هزینه ها ( انجام تحقیق و حق الزحمه پایان نامه ) از محل در آمدهای اختصاصی طرح پژوهشی کاربردی استاد راهنما قابل اجرا می باشد .