ماهنامه مديريت ارتباطات

در چهل و دومین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات- آبان 92- پرونده‌ای با عنوان «رسانه‌ها و پرزیدنت» به چاپ رسیده که هدف اصلی آن بررسی رویکردهای گفت‌وگوی خبرنگاران با رئیس‌جمهور است. در این پرونده «تدبير و اميد رسانه‌اي» به قلم حامد خزايي، کارشناسي ارشد فلسفه غرب، «پرزيدنت‏ها در برابر ژورناليست‏ها ؛از جان هم  چه مي‏خواهند؟» نوشته محسن آزموده، «گفت‏وگوي عمومي با رئيس‏جمهوري؛ سنت و مدرنيته!» نوشته فريدون مجلسي، گفت‏وگو با عبدالرشيدي، مجري نخستين گفت وگوي زنده تلويزيوني رئيس جمهور با عنوان «اميدوارم خبرنگاران ديگري بتوانند  با رئيس‏جمهوري گفت‏وگو کنند» توسط منوچهر دين‏پرست درج شده است.

مطالب این پرونده از اینجا قابل تهیه و مطالعه است. در ذیل یکی از مطالب این پرونده را می خوانید: 

پرزيدنت‏ها در برابر ژورناليست‏ها از جان هم  چه مي‏خواهند؟

 محسن آزموده

از ماندگارترين و پرافتخارترين لحظه‏هاي زندگي يك روزنامه‏نگار كه بعدها در خاطراتش حتماً ذكر مي‏شود و در طول زندگي حرفه‏اي نيز بارها مورد اشاره قرار مي‏گيرد، فهرست نام چهره‏ها و شخصيت‏هاي برجسته‏اي است كه او با آنها ديدار و مصاحبه كرده است. رئيس‏جمهورها به عنوان بالاترين مقام اجرايي كشورها، در اين فهرست‏ها جايگاه ارزنده و قابل توجهي دارند. در واقع گفت‏وگو با يك رئيس‏جمهور براي يك روزنامه‏نگار آوردگاهي تلقي مي‏شود كه او در آن بايد بتواند هر آنچه را در چنته دارد، در كوتاه‏ترين زمان ممكن بروز دهد. اهل مطبوعات مي‏دانند كه چنين فرصت‏هايي به سادگي و راحتي در اختيار هر روزنامه‏نگاري قرار نمي‏گيرد،‌ رسانه‏اي كه ژورناليست مورد نظر در آن فعاليت مي‏كند،‌ سابقه او و ميزان شهرتش سه شرط مهم براي تحقق چنين موقعيتي است،‌ اما اين بدان معنا نيست كه هر روزنامه‏نگاري كه بخت رويارويي با يك رئيس‏جمهوري را مي‏يابد، از اين سه شرط بهره‏مند است. اتفاقاً در بسياري موارد به دليل انحصاري بودن حق مصاحبه با يك رئيس‏جمهور براي يك رسانه خاص (به دلايل مختلف ازجمله ترس يك رئيس‏جمهور از مواجه شدن با پرسش‏هاي پيش‏بيني نشده) يا به علت استفاده از روابط فراقانوني، تنها گروهي خاص از روزنامه‏نگاران حق رويارويي با آقا يا خانم رئيس‏جمهور را دارند. در چنين مواردي چه بسا روزنامه‏نگار مصاحبه‏كننده، به دليل فقدان مهارت، تجربه يا سفارشي بودن پرسش‏ها تنها به بلندگوي تبليغاتي براي شخص رئيس‏جمهور و دولت بدل شود و مصاحبه يا ديدار با او به جاي طرح انتقادها و پرسش‏هاي اساسي، به برنامه‏اي تكراري و خسته‏كننده بدل شود كه انتظار هر حرف تازه يا نكته جديدي از آن بي‏جا و بي‏مورد است. نمونه‏هاي برجسته گفت‏وگو با رئيس‏جمهورها، نشان‏گر تلاش روزنامه‏نگاران كاركشته‏اي است كه با طرح زيركانه پرسش‏هاي چندلايه، كنايه‏آميز و تحريك‏كننده، رئيس‏جمهور را چنان در تنگنا قرار مي‏دهند كه مجبور شود خواسته يا ناخواسته نقاب ظاهرالصلاحي از چهره بردارد و بي‏پرده به بيان عقايد و ديدگاه‏هايش بپردازد. يك نمونه مهم از اين دست مصاحبه‏ها را مي‏توان در گفت‏وگوهاي مشهور اوريانا فالاچي (1929-2006) روزنامه‏نگار ايتاليايي مشاهده كرد. در اين گفت‏وگوها، روزنامه‏نگار در چهره پرسش‏گري نقاد،‌ زيرك و جسور ايفاي نقش مي‏كند كه با سؤال‏هاي كوتاه و پي‏درپي، مصاحبه‏شونده را به واكنش‏هايي وامي‏دارد كه در نهايت وجهي از هويت‏اش را كه تلاش داشته پنهان دارد، آشكار مي‏کند. براي مثال يكي از شگردهاي فالاچي در گفت‏وگوها، طرح سؤال‏هايي درباره زندگي شخصي مصاحبه‏شونده يا پرسيدن از شايعاتي‏ست كه درباره ايشان به گوش مي‏رسد. با اين كار فرد مصاحبه‏شونده عصبي مي‏شود و در تلاش براي رهايي از پاسخ، واكنش‏هايي نشان مي‏دهد كه در واقع بيش از پيش حجاب از چهره او برمي‏دارد. نمونه مشهور ديگر، مصاحبه‏هاي مايك والاس (1918-2012) روزنامه‏نگار مشهور آمريكايي است. مصاحبه‏هاي والاس چنان كوبنده و نفس‏گير بود كه مي‏گفتند او در واقع مصاحبه‏شونده را بازجويي مي‏كند! روزنامه‏نگار بزرگ ديگري كه مصاحبه‏هايش با پرزيدنت‏ها و ديگر رهبران سياسي هم‏چنان خواندني‏ست و به برگ‏هايي از تاريخ بدل شده،‌ محمد حسنين هيكل (1923-) روزنامه‏نگار شهير مصري است. مصاحبه‏هاي مشهور هيكل با محمدرضا شاه پهلوي، واپسين شاه ايران امروز به برگي از تاريخ ايران تبديل شده است، هم‏چنان كه ديدارهاي او با شخصيت‏هاي مطرحي چون خوان كارلوس پادشاه اسپانيا،‌‌ آندروپوف رئيس‏جمهوري اسبق اتحاد جماهير شوروي، آلبرت اينشتين و جواهر لعل نهرو نخست‏وزير فقيد هند، برگ‏هايي از تاريخ جهان هستند. استفان ساكر (1962-) مجري برنامه مشهور «هارد تاك» و‌ كريستين امانپور (1958-) روزنامه‏نگار ارشد شبكه سي‏ان‏ان از ديگر روزنامه‏نگاراني هستند كه رويارويي‏هاي‏شان با رئيس‏جمهورها را عموم مخاطبان دنبال مي‏كنند، زيرا مي‏دانند كه در مصاحبه پيش رو، قرار است وجوهي ناشناخته از چهره مصاحبه‏شونده ديده شود و حقيقتي تازه به بيان آيد. رويارويي پرزيدنت‏ها با ژورناليست‏ها، اما تنها امتيازي براي روزنامه‏نگاران نيست. رئيس‏جمهورها، به ويژه آنها كه اعتماد به نفسي بيش از حد به خود دارند يا آن دسته كه به دنبال جنجال مي‏گردند نيز همواره از رويارويي با روزنامه‏نگاران برجسته استقبال مي‏كنند. در واقع مصاحبه با يك روزنامه‏نگار يا رسانه مطرح، موجب ديده شدن آقا يا خانم رئيس‏جمهور در ميان طيف وسيعي از مخاطبان خواهد شد، ضمن آنكه توان سياست‌مدار را در بحثي رودررو به نمايش خواهد گذاشت؛ البته به شرط آنكه پرسش‏هاي مصاحبه از پيش تعيين شده نباشد و مصاحبه‏كننده بتواند بي‏محابا و آزادانه آنچه مي‏خواهد را بپرسد. در زندگي‏نامه روساي جمهور سرشناس همواره مباحثي كه در چنين مصاحبه‏هايي مطرح مي‏شود، اهميت خاص دارند. براي مثال در زندگي‏نامه شاه ايران، واپسين گفت‏وگو با كاترين گراهام، مدير مؤسسه مطبوعاتي واشنگتن‏پست از حيث نكاتي كه در آن مطرح مي‏شود،‌ اهميتي يكه دارد. شاه مخلوع در اين مصاحبه شكسته و خسته به متحدان پيشينش انتقاد مي‏كند كه او را در بزنگاهي چنين دشوار رها كرده‏اند و حتي از پذيرشش به عنوان يك پناهنده نيز سر باز مي‏زنند. نمونه مشهور ديگر، گفت‏وگوي مايك والاس با محمود احمدي‏نژاد، رئيس‏جمهور پيشين ايران است. احمدي‏نژاد در اين گفت‏وگو چنان حاضر جواب و تند و تيز با مصاحبه‏گر كاركشته مواجه شد كه در روزهاي نخست گفته مي‏شد توانسته مجري معروف را ضربه‏فني كند، اما با گذشت زمان مشخص شد كه در واقع او در اين مصاحبه سرشت پوپوليستي خود را به نمايش گذاشته.به طور كلي مواجهه رئيس‏جمهوران با روزنامه‏نگاران را مي‏توان همچون رينگ بوكسي تلقي كرد كه مشت‏هاي گره‏كرده در آن، ذهن‏هاي تند و تيز مصاحبه‏كننده و مصاحبه‏شونده هستند و ضربات سهمگين جمله‏ها و تعبيرهايي كه به ناگاه به سوي يكديگر پرتاب مي‏كنند. هر دو طرف به دنبال پيروزي هستند، يكي با به چالش كشيدن و آچمز مصاحبه‏شونده و ديگري با گيج كردن و مبهوت گذاشتن مصاحبه‏كننده. در چنين ستيز خصمناكي‏ست كه تماشاگران خرسند از تماشاي بازي هيجان‏انگيز، منتظر آشكار شدن بارقه‏هايي از حقيقت و واقعيت‏هاي ناگفته‏اند. پديد آمدن چنين بزنگاهي اما يك شرط دارد: آزادي. به ديگر سخن تنها زمانه‏اي مواجهه رئيس‏جمهور با روزنامه‏نگار، عرصه ظهور و بروز حقيقت مي‏شود كه رسانه و ژورناليست‏هاي آزاد بتوانند فارغ از دردسرها با پرزيدنت‌ها مواجه شوند و از پيامدهاي احتمالي آن نيز هراسي نداشته باشند.

 مصاحبه تاریخی امیر عباس تقی‌پور، امیر لعلی و آرش محبی با آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی که تیر ماه 1389 با تیتر «مایلم کناره‌گیری کنم» در ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شد هنوز هم مورد توجه رسانه‌ها و شخص آیت‌الله است؛ چرا که بخش‌هایی از این مصاحبه به دفعات و متناسب با شرایط روز توسط گردانندگان سایت آیت‌الله بازخوانی شده است. آخرین بار امروز 8 مهر ماه 92 سایت ایشان بخش‌هایی از نظرات آیت‌الله در مورد نظر حضرت امام خمینی(ره) در مورد رابطه با آمریکا و موضوع خاطره‌نویسی ایشان را مورد توجه قرار داده و بازخوانی کرده است. 

این مصاحبه که در قالب کتاب صراحت‌نامه، حدود یکسال! در نوبت دریافت مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دهم بود پس از اخذ مجوز و چاپ، از نمایشگاه بین‌المللی کتاب امسال جمع‌آوری شد! همچنین بخش‌هایی از این مصاحبه که به تشخیص هیئت داوران هجدهمین جشنواره سراسری مطبوعات به عنوان مصاحبه سوم برگزیده اعلام شد از کتاب جشنواره حذف شده بود. اگر چه امیر عباس تقی‌پور مدیرمسؤول ماهنامه مدیریت ارتباطات هیچگاه در مورد چگونگی شکل‌گیری و انجام این مصاحبه، سخنی به میان نیاورده است اما آرش محبی یکی از مصاحبه‌کنندگان همراه تقی‌پور در گزارشی که از حاشیه‌های این مصاحبه در تاریخ 6 فروردین ماه 1391 در برخی از سایت‌ها منتشر کرد آورده بود: «برخي معتقدند كه هاشمي و اعوانش در سياست پرتلاطم ايراني به آخرين بندرگاه خود نزديك مي شوند و ديگراني هم مي‌گويند ناخدايي كه نامش با عبورازبحران‌ها عجين است بازهم خواهد راند. غم پنهان و گاهي خشم كمرنگ چهره و كلام هاشمي تاييد مي كرد كه آب وهواي كنوني جمهوري اسلامي بروفق مرادش نيست اما اينكه هنوزتوان انتقاد از خيلي چيزها را دارد درحالي كه اين روزها انتقاد كردن آسان و حتي كم خطرنيست، نشان مي داد كه ريسمان‌هاي حيات سياسي او اگرچه شل‌تر ازگذشته اما همچنان به مبداء متصلند.او به ما گفت كه مايل به كناره گيري ازقدرت و بازنشستگي است. اين روزها شايد نوبت ناپديد شدن او درافق تاريخ باشد و شايد هم نه. تا ببينيم كه از غيب چه آيد به برون».

اما چه چیز سبب شد این مصاحبه تا کنون جذابیت خود را حفظ و مورد بازخوانی‌های مکرر قرار گیرد. تقی‌پور در مقدمه کتاب صراحت‌نامه آورده است: شرايط خاص بعد از انتخابات دهم رياست‌جمهوري اسلامي ايران در خردادماه سال 88 موجب شد مصاحبه دومين شماره ماهنامه مديريت ارتباطات - تيرماه 89- با آيت‌الله هاشمي رفسنجاني، رئيس توأمان مجلس خبرگان رهبري و مجمع تشخيص مصلحت نظام در آن سال، بازتاب فراواني در رسانه‌هاي داخلي و خارجي پيدا کند. او در اين مصاحبه، جملاتي را به زبان آورد که تا قبل از آن به هيچ رسانه‌اي نگفته بود.

توافق اوليه مصاحبه‌کنندگان ماهنامه اين بود که گفت‌وگويي فني و حرفه‌اي با يکي از شخصيت‌هاي اصلي نظام در طول دوران مبارزه و پيروزي انقلاب اسلامي انجام دهيم. در گام بعدي، توافق کرديم سؤالاتي که مطرح مي‌کنيم در چارچوب موضوعات تخصصي ماهنامه بوده و جهت‌گيري فردي يا احياناً گروهي نداشته و زمينه سوءاستفاده شخص يا گروهي را فراهم نکنيم. يعني حتي اگر سؤالات به حوزه سياست کشيده شد که شد ولي قرارمان اين بود که حتماً به عناصر ارتباطاتي و نقش آن در مديريت ارتباطات سياسي توجه شود. براي مثال اگر در مورد نامه‌نگاري معروف آقاي هاشمي رفنسنجاني به مقام معظم رهبري قبل از انتخابات رياست‌جمهوري در همان سال سؤالي مطرح شد، با اين نگاه بود که تأثير نامه به عنوان يک ابزار ارتباطي در مناسبات سياسي بررسي شود. البته تداوم انتشار ماهنامه در ماه‌هاي بعد ثابت کرد مصاحبه‌هايي که در اين ماهنامه منتشر شده و ميشود، فارغ از جهت‌گيري سياسي خاص و همسو با مرام نشريات مستقل، با هدف ابهام‌زدايي و افزايش آگاهي مخاطبان صورت مي‌گيرد.

وفاداري گروه مصاحبه‌کننده با آيت‌الله هاشمي رفسنجاني به آنچه در حوزه رسانه خوانده يا تجربه کرده بودند، باعث شد اين مصاحبه يک مصاحبه جذاب و ماندني از آب درآيد. البته از همراهي ايشان در ارائه پاسخهاي غيرکليشه‌اي به سؤالاتي که براي اولين بار از ايشان پرسيده و منجر به انتخاب تيتري تأثيرگذار شد، نبايد چشم پوشيد. همين عوامل موجب شد مصاحبه از ريتم و توازني مناسب برخوردار بوده و از کشش لازم براي خوانده شدن برخوردار باشد.

مجموعه بازتاب‌ها و اعلام نظر اساتيد حوزه رسانه از موفقيت نسبي اين مصاحبه حکايت دارد. اميدوارم انتشار آن در قالب کتاب، براي علاقه‌مندان به فعاليت در حوزه رسانه و ارتباطات مناسب باشد.

تهیه فایل پی دی اف کتاب: اینجا

 نگاهی به 17 سایت‌های برتر عرصه سینما، تئاتر و موسیقی دنیا

کوثر افضل‌زاده در چهل‌ویکمین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات به معرفی مهم‌ترین و پرطرفدارترین رسانه‌های اینترنتی در زمینه هنر(سینما، تئاتر و موسیقی) پرداخته است.

وی در مورد سایت آی.ام.دی.بی نوشته: شاید بتوان این سایت را پرطرفدارترین و پرمخاطب‌ترین سایت اینترنتی در زمینه فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی شناخت. این سایت که شامل بخش‌های، سینما، تلویزیون و اخبار است، جدیدترین اطلاعات در زمینه فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی را در اختیار مخاطبان می‌گذارد.

علاوه بر اخبار روز، می‌توان برای دست یافتن به اطلاعات آثار قدیمی‌تر نیز به این سایت انگلیسی زبان مراجعه کرد. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های IMDB این است که مخاطبان می‌توانند پس از تماشای آثار سینمایی یا تلویزیونی به آنها امتیاز دهند، به این ترتیب معیار مناسبی برای سنجش این آثار به دست خواهد آمد.

الو سینه (Allo Ciné) یکی دیگر از سایت‌هایی است که در این ماهنامه معرفی شده است. این سایت یکی از رسانه‌های پرطرفدار در زمینه سینما است. سایت فرانسه زبان الو سینه، با پرداختن به آثار سینمایی جهان، مهم‌ترین و جزئی‌ترین اطلاعات را در زمینه فیلم‌های سینمایی در اختیار مخاطبان خود می‌گذارد.

 به جرأت می‌توان گفت که این سایت حاوی اطلاعاتی درباره نخستین فیلم‌های ساخته شده از ابتدای تاریخ سینما تا امروز بوده است. علاوه بر این، وجود تعداد قابل توجهی عکس از تمام فیلم‌های یاد شده از دیگر امکانات کم‌نظیر الو سینه است.

 ارائه خبرها، اطلاعات و تصاویر از سریال‌ها و مجموعه‌هایی که روی دی.وی.دی به مخاطب عرضه می‌شوند از دیگر قابلیت‌های این سایت به شمار می‌آید. آنونس فیلم‌هایی که در آینده نزدیک ارائه می‌شوند را نیز باید به گزینه‌های آلو سینه اضافه کرد.

دوینانت آرت، آرت نت، آرت اینفو، آرت بابل، آرت سیکلوپدی، آرت دیلی، آرتز مپ، بلک برد، دیزاین ابزرور، اینتر آرت سنتر، فریکینگ نیوز، وی.سی.ام، لست.اف.ام، گروو شارک، وی.ال.تاتر سایت‌هایی هستند که لازمست دانشجویان و فعالان عرصه هنر و ارتباطات با آن‌ها آشنا شوند.(متن کامل)

پرونده تعامل رسانه و هنر در چهل‌ویکیمن شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است.

این ماهنامه در 84 صفحه رنگی و با قیمت 6 هزار تومان از کیوسک‌های مطبوعاتی قابل دریافت است.

گفتنی است علاقه‌مندان می‌توانند این شماره از ماهنامه را توسط نرم‌افزار «برگ» (کیوسک الکترونیکی مطبوعات) بر روی گوشی‌های و تبلت‌های دارای سیستم عامل اندروید خریداری کرده و مطالعه کنند. نرم‌افزار اندرویدی «برگ» از نشانیhttp://barg.asr24.com یا http://cando.asr24.com قابل دریافت است. آرشیو کامل ماهنامه مدیریت ارتباطات و همچنین شماره فعلی، از طریق آدرس http://www.magiran.com/cmmagazine  قابل تهیه و مطالعه است. این ماهنامه از طریق سایت www.prshop.ir نیز برای درخواست‌کنندگان، ارسال می‌شود.

انحصار راديو و تلويزيون، مهم‌ترين ناهنجاري رسانه‌اي كشور است

در وبسایتش به نام رسانه‌ها و آزادی اطلاعات، خود را چنین معرفی کرده است: «سلام. حسن نمك‌دوست تهراني هستم؛ روزنامه‌نگار و علاقه‌‌مند به مطالعات ارتباطي و رسانه‌اي. دنياي مجازي اين امكان را به همه مي‌دهد كه فضايي اختصاصي براي طرح نظرات و ديدگاه‌هاي خود ايجاد كنند، اما زمانه به من ياد داده است كه حقيقت از دو نفر آغاز مي‌شود. بنابراين اگر خود را در اين فضا سهيم بدانيد، سپاسگزار خواهم شد.» روزنامة‌نگاري، آزادي اطلاعات، جامعه اطلاعاتي و مطالعات رسانه‌اي حوزه فعالیت و علاقمندی وی محسوب می‌شود. متولد سال 1339 و دارنده مدرک دکترای علوم ارتباطات اجتماعی ازدانشگاه علامه طباطبایی است؛ همان دانشگاهی که در آن به تدریس پرداخت و در زمان مدیریت صدرالدین شریعتی بر این دانشگاه، از آن اخراج شد!

رسانه، بهانه و موضوع اصلی گفت‌وگوی ماهنامه مدیریت ارتباطات با وی بود و در ذیل این موضوع اصلی، ریز موضوعات آزادی و رسانه‌ها، آرمان روزنامه‌نگاران، مسؤولیت اجتماعی رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران، مداخله دولت‌ها در امور رسانه‌ها، رسانه‌های جدید و...نیز مورد بحث و بررسی قرار گرفت؛ ریز موضوعاتی که هر یک، موضوعی مهم و تأثیر گذار بر زندگی امروز انسان‌ها و بویژه انسان ایرانی است!

نمکدوست تهرانی، آرمان روزنامه‌نگارها را کمک به روشن شدن حقیقت و ایجاد امکان آگاه‌تر شدن شهروندان دانسته و معتقد است: وسایل ارتباط جمعی حتی هنگامی که حکومت‌ها دست بالا را در مدیریت و مالکیت‌شان دارند، باز هم به شنیده شدن صداهای ناشنیده یا کمتر شنیده شده در جامعه کمک می‌کنند.

او در جایی دیگر از این گفت‌وگو درباره شرایط جدیدی که پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دوره یازدهم ایجاد شده، می‌گوید: « بايد قبل از همه حق شهروندان را در دسترسي آزادانه به اطلاعات به رسميت بشناسيم و البته حق آزادي بيان را؛ تكليف‌مان را هم بايد با انحصار راديو و تلويزيون كه مهم‌ترين ناهنجاري رسانه‌اي كشور است، روشن كنيم؛ البته اگر در فكر توسعه ارتباطات در كشور هستيم وگرنه كه مي‌شود همين وضعيت نابسامان را ادامه داد»!

اميرعباس تقي پور، امير لعلي  

مشاهده متن 

ارتباطات در مرزهاي سازماني

مشاهده متن   

تاثير متقابل هنرمندان و رسانه ها بر يكديگر

زهرا علي دوست 

مشاهده متن    

رسانه هايي كه براي هنر به روز مي شوند؛ نگاهي به سايت هاي برتر عرصه هنر

كوثر افضل زاده  

مشاهده متن      

نيم نگاهي به وضعيت هنر كشورهاي جهان سوم گسترش هنر جديد و

پيوند ناگسستني آن با رسانه

علي فراهاني  

مشاهده متن