❥تكرار غريبانه روزها❥

می دانم امروز بارها و بارها تولدت را تبریک گفته اند
شاید واژه های تبریک آنها را زیباتر بوده اند
اما با عشقی را که من به همراه تبریکم روانه قلب مهربانت میکنم
قابل قیاس نیست روز میلاد تو روز شکفتن غنچه های مهربانیست
با تمام وجود دوستت دارم
خواهرم تولدت مبارک

ان زمان که خداوند بندگانش را افرید با قام نوک طلا و مرغ پرطلا رو پیشونی همه

نوشت:قصه ی خوبه سرنوشت..

اما نوبت به ما که رسید قلم نوک طلا شکست

مرغ پرطلا پرید..

رو پیشونی ماهم نوشت: اسیر سرنوشت

دلمگرفته همم خيلي دلتنگم كاش يكي باشه منوبفهمه

احساس ميكنم هيشكي دوسم نداره حتي خودش

خدايادلم ي بغل ميخاد فقط بغل خودت ن كس ديگ اي 

جدي باشي خدا نخندي حسمو بهم نريزي

حرفامو باخنده در نكني بگي توهم بگي حرفاتو گلايه هاتو

خدايا همش ي جمله توذهنمه وقتي خود خدا نداده از بنده اش چ توقعيه درسته ميدونم

منم ادم نبودم 

خدا بعضيوقتا گريه ميكنم نميفهمه وقتي پيشمه فقط ميخندم حتي بابغض

امروز جمعه نیست ؛

پس چرا  اندوهِ غروبِ جمعه ها  در سینه هاست

آه ، فاطمیه

دلم به یاد مدینه بهانه می گیرد

              سراغ باغ گلی را شبانه می گیرد

چه حکمت است که چون نام فاطمه آید

             برای گریه دل من بهانه می گیرد؟

شنیده ای میگویند؟

چنان ميزنمت كه يكي از من بخوري، يكي از ديوار؟

آري حتما شنيده اي!!!

اما شنيدن كي بود مانند ديدن؟؟؟؟

شنيدن هرچقدر هم سخت باشد هيچگاه ب

ه طاقت فرسايي ديدن نخواهد بود!

آخر بابا شنيد،زينب شنيد،ماهم شنيديم!

اما تنها "حسن" ديد.

وباز هرچقدر هم ديدن سخت باشد مثل خوردن نيست!

كه حسن بگويد:

مادر ! كجا ميروي؟ خانه از اين طرف است!!!

رد پاي زجر دور خيمه ها پيدا شده

دخترم او با كسي شوخي ندارد ميزن

                                  -----------------------------------------------------------

من دختري يتيمم،اگرميشودنزن

                                                 گرميزني بزن،ولي حرف بدنزن

سيلي مگر چه داشت گه ديگر نميزني؟؟

                                              سيلي بزن!!!به پهلوي من بالگد .........نزن:(((((

اللهم ارزقنا كربلا                                آمين

رَسمــ آدَمهـــایَش عجیبــــ اَســتـــ !

اینجـــا گمــ کــ بشوے بهـ جاے اینکهــ دنبالَتـــ بگـــردَند فـــراموشَتـــ مــے کَنَند....!

عـــاشق کـ بشَوے بهـ جاے اینکهــ دَرکتـــ کنَنــد متَهَمتــــ مـے کـنَند...!

فـــرهنگــ لغتـــ اینجـــا چیزے از عشــق و احســـاس و غـــرور سرش نمــے شَود...!

زیاد کـ خوبـــ باشــے زیــآدے مے شَوے....!

زیاد کــ دمــ دَستـــ باشـے تکــــرارـے مے شَوے....!

زیاد کــ بخنـــدے برچسبـــ دیوانگـے مــے خورے....!

و زیاد کـ اشکــ بریزے.....عـــاشقـے....!

اینجـــا فقطــ بایَد براے دیگـــران نفـــ ـــســ ـــ بکـــ ـــ شــ ــ ے .....!

یــ نفــ ــ ســ ِ عَمیــ ـــ ق!

خوشحــ ــالمــ کــ هَنـــوز یــ عالَمــ ــهـ دلیلــ واسهــ لبخَنـــ ــد زدَن هَســ....

تا برهـ یکـ ــﮯ دیگــ ـﮧ رو از تَنهــ ــایـﮯ دَر بیــ ــارهـ !  :|

کـ اگَر سَرَشـ فَریـ ــاد بِزَنمـ

بـ جاﮯ اینکـ ـهـ با مُشتــ بَر دَهـ ـانَمـ بکوبَد

با دَستانَشـ نَوازِشَمـ میکُنَد و میگویَد:

مـﮯـدانَمـ جُز مَـטּ کَسـﮯ را نَدارﮯ....

            بــُگـذآر مـَن هــَم مـثـلِ سـُهرآب بــِگـویــَم

                             دلـخـوشـی هـآ کـَم نـیـسـت..!

       یــآ خـیـلـی رَد کــُـن بـِره جـلـو..

                       ایـنـجـآی زنـدگـی خـیـلـی دِلــَم گــِرفـتـه...

مــآدرم هــم بــرآی مـن آرزوی خـوشـبـخـتـی کــرده بود....

و مــآدَرش هــم بـرآی مـآدَرم ...

نــآ اُمـیـد نـیـسـتـم ...

یـک روز عـآقـبـت دُخـتـری از نــسـل مــآ

خـوشـبـخـت خـوآهـد شــد...!!

           آخ ...عـکـسـت پــیــر نـمیـشـود

                 امـــآ پــیــرم مـیـکـنـد ...

اگــه قــارچ پـرورش داده بـودیـم

الـــآن جـز کـشـاورزان نـمـونـه بـودیـم...

که به آسانی از این خانه گذر خواهی کرد

و از این شهر سفر خواهی کرد و

نمی فهمی که بی تو این باغ پر از پاییز است....

اين چ سرنوشتي بود

چرا اينجوري شد چرا؟

که در این نزدیکی هاست،......

نه در آن بالاها..........مهربان، خوب، قشنگ...........

چهره اش نورانی است........

کاهگاهی سخن می گوید،...........

با دل کوچک من..............

ساده تر از سخن ساده من.........ا

و مرا می فهمد،.........

او مرا می خواند،.........

او مرا می خواهد،..........ا

ا وهمه درد مرا می داند

................

یاد او ذکر من است،.............

در غم و در شادی..........

چون به غم می نگرم،............

آنزمان رقص کنان می خندم،..........

که خدا یار من است،..........

که خدا در همه جا یاد من است..............

او خدایی است که همواره مرا می خواند................

او مرا می خواهد،..........

او همه درد مرا می داند.

^{که با یک «تق»، وا برود}