منوتنهایم

خدایا مردمان دنیایت

از دیوانگی هایم

از خندیدن از گریه هایم خسته اند

انها از من خسته اند من

از انها

از انهایی که خنجر به دست از پشت میزنند

خدایا خسته ام

انها اگر از رو به رو هم بزنند من

دفاعی نمیکنم.

اما ذاتشان این است کاریش نمیتوان کرد

خدایا من را پیش خودت ببر

نکند خودت هم فراری هستی از من؟؟

خدایا راستش را بگو پشیمانی؟؟؟

خدایا...!!!

بابت آن روز که سرت داد کشیدم

متاسفم!!!

من عصبانی بودم برای کسی که

تو می گفتی:ارزشش را ندارد

و من پا فشاری می کردم...

دوست ندارم بدانم انتهای تاریکی خیابان کجاست

همین که تاریکی در اغوشم گیرد کافیس

بچه ها از نظر من این یه اپ

خیلی خاص در باره زندگی یه جون مثل هر

کدوم از ماها البته شاید

اگه مشتاق بودید ادامه مطلب رو حتما بخونید

کبوتر بچه ای بال شکسته از شوق پرواز

هر روز را شب میکند .نمیداند روزی از پرواز

خسته تنش را به دامی خواهد سپرد.

خسته ی خسته از هیاهوی مردم این دیار

 خسته از دیوار های این شهرم

جایی میخوام سکوت باشدو سکوت

و دیگر هیچ

جایی چون بیابان

وتنه ی خشکیده ی درختی بر روی تلی از

شن های روان تکیه دهم بر درخت

بنگرم بیابان صاف و صادقی که

صداقتش را برای داشتن

مردم این دیار نفروخت تنهایش را ترجیح داد

به مردم حیله گر

هییییییییییییییییییس

میخوام صدای نسیم داغ بیابان گوش هایم

را نوازش  کند.

سکوت است اینجا. بی دغدغه از

همه ی دنیا این جا فقط بیابان است و

خدا

غروب بیابان که فرا میرسد

گرگ ها هم جرعت حمله ندارن

میدانند مردی را  ک از مردم این دیار

جان به در برده حریف نمیشوند

سکوت است و طعم تلخ پشیمانی

پشیمانی از روز های سرد دیروز

به امید گرمای خورشید فردا

راستی خدایا هنوز هم می بخشی

کسانی را که تورا از یاد بردند؟

+ خدایا از دیروزم بد پشیمونم دستم را بگیر تا

فردایم به حسرت دیروز تبدیل نشود

واقعا چقد سخته رفتن بعضیا

اخه باید بعد رفتنشون

افتابه و جارو این فرچه های توی دستشویی رو

باید دست گرفت تا جاشونو پاک کنی

اینقدر کثافتن

به بعضیا هم بگی ادم تهمت بزرگی بهشون زدی

بعضیام معلوم نیست بی شعوریشون ذاتیه

یا تلاش هم میکنن

مهم نیست پشتم بد گفتی

مهم اینه که دریا با دهن سگ کثیف

نمیشود

 ختم کلوم اومدیم رو بعضیا کار کنیم ادم

بشن . زیادیشون شد

ادعای خدایی میکنن

من را ببین، همچنان ایستاده ام…

آن کسی را که فکر میکنی میشکند بی تو

، میشکند امثال تو را

یه وقتایی هم باید دستتو بذاری روی شونۀ بعضیا و بگی :

نــه … خوشـــــــــــــم اومـــد …

از اونی که فکـــــــــر می کردم ؛

آشـــــــــــــغال تـــری ..!

گیریم که باخته ام…

اما کسی جرات ندارد به من دست بزند

یا از صفحه ی بازی بیرونم بیندازد

شوخی که نیست من شاه شطرنجم….

خواستم آرزوهایم را

به رخ روزهایم بکشم

دیدم تو با روزها

دست به یکی کرده ای

آنها خودت را دارند

و من

فقط حسرتت را

زبانم بند آمد !

کار من سخت تر از آنی شده

که تو فکر میکردی

عاشقت شدن دست من نبود

که فراموش کردنت

دست من باشد ؛

پس بیخود هی نگو

“عادت میکنی”

تنها ادامه میدهم در زیر باران

حتی به درخواست چتر هم جواب رد میدهم

میخواهم تنهایی ام را به رخ این هوای دو نفره بکشم

ببار باران من نه چتر دارم نه یار . . .

دیگر کسی را دوست ندارم

فقط آسمان بالا شهر نبار

از باران و هوای ابری دلش میگیرد

این روز ها اغوشت را کم دارم کاش بودی

تا باز نغمه ی عاشقانه ات را در گوشم

حس میکردم

تا باز به شوق اغوشت از دنیا فراری بودم

کاش بودی .

در این روزهای تنهایی کاش بودی و

با عشق خالصت مرا در اغوش میکشیدی

اینجا همه عشق هایشان خورده دارد

خرده شیشه ای عظیم

کاش بودی

اگر بودی میرسیدم به انچه ارزویم است

کاش بودی تا مرا در اغوشت غرق میکردی

کاش بودی

کاش بودی ای ....

به همین زودی یکی اومد به جام

دیگه به گوشت نمیرسه صدام

داری چشاتو میبندی رو من

دلت نمیخواد دیگه کنارتو بیام

معلومه

بهش احساس پیدا کردی معلومه

نمیخوای پیشم برگردی

میدونم منو بردی از یادت

میدونی هنوزم قلبم میخوادت

همیشه خنده هات یادمه

جای من کی باهات هم قدمه

چی شدش چی اومد به سرم؟

نمیتونم تو رو از یاد ببرم

بعد من روزات چه خوب میگذره

به خیالت اون از من عاشق تره؟

 یه روزی تنها رویای تو بودم

حالا میبینم نباشم بهتره

معلومه

بهش احساس پیدا کردی معلومه

نمیخوای پیشم برگردی

تو دنیا ااااااااااااااااام

همه چی سرد و دلگیره

تو دنیااااااااااات

همه چی خوب پیش میره

همیشه خنده هات یادمه

جای من کی باهات هم قدمه

چی شدش چی اومد به سرم؟

نمیتونم تو رو از یاد ببرم

ﯾﻪ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺍﻭﻥ ﮐﺎﺑﯿﻨﺘﻪ ﺑﺮﺩﺍﺭ.
+ ﺧﺐ.
- ﭘﺮﺗﺶ ﮐﻦ ﺯﻣﯿﻦ.
+ ﺧﺐ.
- ﺷﮑﺴﺖ؟
+ ﺁﺭﻩ.
- ﺣﺎﻻ ﺍﺯﺵ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﻦ.
+ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻟﯿﻮﺍﻥ . ﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ.
- ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺷﺪ؟
+ ﻧﻪ …

افتاد؟

خدایش برا من که افتاد چون دیگه

برام اون ادم نشد

دستانم دستانت را هر شب

از من طلب میکند

گویی اهالی بیابان ترک خورده

از خدا طلب باران میکنند

جان گوش هایم برای شنیدن صدایت

دارد در میرود.

چنانچه ماهی سرخ را از تنگ اب بیرون انداخته باشند

انقدر خاطره ی صدایت در روز بارانی

در سرم میپیچد که گاهی

سر چشمه ی چشمانم شروع

میکنند به جوشیدن

هر شب در غربت به ماه مینگرم

شاید شبی تلالو نگاهت را به

چشمانم انعکاس دهد.

روزی دوباره تو را در اغوش خواهم کشید

پس از ان خواهم مرد دیگر طاقت دوری از آغوشت را

ن د ا ر م

دور و برم شلوغ است اما

تنهایی بر دلم حکومت میکند .

نمیخواهی بیای و حکومتش برچینی؟؟؟

اینجا هوا خوب است

هر روز لب غروب

ابری میشود

هوای دل بچه های اینجا

به تاریکی شب که میرسیم

رعد و برق میگیرد

باران چشمشان بر زمین بالشتشان میبارد

انقدر باران زیبا میبارد

که در باران خوابشان میبرد

صبح میشود

آسمان چشم هایشان قرمز است

زمین بالشتشان کمی نم دارد

انگار دیشب بغض بزرگی ترکیده

قلب ها از ترکشش هنوز میسوزد

اما

از جایشان برمیخیزند

امید دیدار معشوقشان چون جراحی

زبر دست

مرحم بر قلب پاره پارشان میگذارد

قلبم را مدت هاست سگ خور

کسانی کردم که مدعی بودن

جان برایم میدهند.اجبار بود

سگ صفتان قلبم را نمیخوردند

طلب جانم را میکردند.

شادم از این زندگیزندگی که بد و

خوبم همچون کف دست صاف است

ترجیه میدهمبد نام شوم و روراست باشم

تا خوش نامو....

ادعایی ندارم

مرغ پر  کنده ای شده ام که

از گوشه ای می ایم و از گوشه ای

میروم.

حال دلقک را خوب میفهمم.

دلقک شده ام این روز ها.

روز ها میخندانم تا کسی غم چشمانم

را نخواند.

اما شب....

روز ها چنان سر مستی میکنم

که هیچ کس بدون خنده از کنارم

نرود.

ولی شب در تنهایی............

یادش که می افتم روح از تنم اوج میگیرد

چنان غرق در خیالش میشوم که

حساب اشک هایم از کفم میرود

بی او انگار ساعت نای رفتن ندارد

هر تیک و تاکش پتکی بر سرم میکوبد

طعم اشک هایم مزاجم را شور

و غم نبودنش کامم را

تلخ میکند.

کمتر حالم را بپرسید نمیخواهم

یاد بیاورم

خوب نیستم

ادم موجودیس زیبا ماه ها سال ها حتی تمام عمرش

را صرف ساختن میکند اما ...

یکبار تیشه به دوش به جان ساخته اش میافتد

 ویرانش که کرد باز دوباره حسرت داشتنش را میخورد .

هی میسازد هی میسازد

خودش نمیداند چه میخواهد

فقط میداند نیاز دار به چیزی که نمیداند

 مدام میسازد اما ..

اما کاش انسان بفهمد چیزی که نیاز دارد

کسیس که او را افریده

نه چیزی که خود می افریند

جنگ ...

دعوا....

ناسزا....

مشت....

لگد.....

بی محلی....

همه و همه میارزد به ان در اغوش کشیدنت

به ان بوسه ی مهربانت بر گونه ام

به ان نوازش روی سینه ام

سرم  روی دامنت قرار گرفتن را میخواهد

اما....

هر روز زخم روی زخم.

دارد مرا سوی مرگ میکشد هر  گوشه از این

شهر که با تو خاطره دارم.

هر قدم که بر میدارم  به سویت تو ده قدم عقب میروی

و مرگ صد قدم بر من نزدیک میشود

در غم دوریت میسوزم .

به فکر انم که چگونه شد تو که مرا

همان که هستم میخواستی

تو که مرا با دنیا عوض نمیکردی چگونه

شدپس....؟؟؟؟

اما تو را از دور مینگرم که چگونه برایش

میمیری چگونه در اغوشش ارام میگیری

چگونه بین ما فاصله افتاده.نمیتوانم کاری کنم تو

دیگر مرا از یاد برده ای و دیگری در یادت است

چنان با او خو گرفته ای که دیگر وقت نمیکنی به

خیلی جاها سر بزنی

حال من میپرسم این سوالو

کی خائنه؟؟؟

صدا نزدی مرا!
جانم هایی که برایت کنار گذاشته بودم پوسید......!

------------

گوش هام داره اشتباه میشنوه؟؟؟

نه...

تو داری او را صدا میزنی؟؟

چشمام داره اشتباه میبینه ؟؟؟

نه....

تو او را جای من در اغوش گرفتیش؟؟

حرف هایم را داری باز با

پوز خند میخوانی؟؟

باشه تو با اون خوش باش

به گریه هایم بخند من ارزویم خنده توست

خسته ام....
از دنیا........
از آدما،....

از حرفاشون

از خودم....
از تنهایی!
از شلوغی!

خدایا....آرومم کن!

این دلی که شکستی مال من نبود

خیلی وقت پیش تقدیم به تو شد

خوشحالم چون حالا میتونم جای دل سنگ بذارم تو ســ ــینه . . .

برای من که فرقی نمی کند

نگاهی دور فنجان برقصانی

یا دستی با شانه هایم آ شنا

اما حالا که آمده ای

این قدر به ساعتت نگاه نکن …

چــای نوشیدن با تــو پشت ایـن میــز رو به غـــروب را

با تمام جــذابیت های سفر به اهــرام مصــر هـــم عــوض نمــی کنـــم !

بــاور کــن عشــق مــن …

به اندازه چای داغ شب امتحان دوست دارمت

اما اضطراب نمی گذارد

نه گرمایت را حس کنم و نه آرامشت را…

از دنیا فقط کافه هایش را به خوبی می شناسم…

فقط آن ها واقعی هستند…

این روز ها صبح ها دو قهوه سفارش می دهم…

شب می شود…

و کافه همچنان گرم و فنجان ها پر سرد می شوند…

راحت قهوه ات را بخور

از ته این فنجان نه کسی آمده ست

نه کسی مانده ست

فال تو همین طعمی ست که می چشی

دل درد گـرفـه اَم

از بـس فـنـجـان هـای قهوه را سـر کـشـیـده اَم

و تو ته هـیچ کـدام نـبـودی

چشم هات رنگ قهوه ی قجری ست

نگاهم که می کنی

ذره ذره می میرم

کافه ی دیدار

وقت قرار

دود سیگار

میز قمار

باختم

داشتنت را پای یک میز نفرین شده

به او باختم …

ایســــــتــــاده ام …

بگـــذار ســـرنوشـــت راهـــش را بـــرود … !

مـــن ،

همیــن جا ،

کنار قـــول هـایت ،

درســــت روبــروی دوســـت داشتـــنت و در عمــــق نبـــودنت ،

محـــــکم ایــستاده ام !

بـــــــــــــرو!!!!


ترســــ از هیچ چیز نــــــــــבآرمــــ



وقتیـــــ یقینـ בآرم بیشتر از منـــ



کســـے בوستتـ نخـــــــوآهـــــــב בآشتـ...



بیشتر از منــــ



کســـے طآقتـ کمـــ محلی هآیتـ رآ نـــــــבآرב..



بــــــــــــرو!!!!



ترس برآے چهـ؟؟



وقتے مے בآنمــ



یکــ روز متنفـــــــــــر میشوی ـاز کسانیـ کهـ



بهـ خآطرشــــآن مـــَــن رآ از בستـــــ בآבے....

به کدامین زبان زنده دنیا بگوییم بدون تو نمیشه

زندگی کرد ؟ به کدام زبان بگم

که حاضر شوی برگردی؟

خدایا میخواستی ازم

بگیریش باشه گرفتیش

 میخواستی روز های

خوش را با رفتنش

به پایان برسانی باشه

لا اقل جانم را هم بگیر بدون او نمیتوانم دیگر خدا

خودت یه کاری کن

روز قیامت باید جواب روزه ام را

خودت بدی ای روزگار

امروز روزه بودم که

حسرت داشتنشو

به خوردم دادی

تو تنها دعای قشنگ منی مبادا کسی

از خدا بی خبر برای خودش دعایت کند........

 همـچـون ساعـت شنی شــده ام

مهم نـیـسـتــ . .
ایــن در بــﮧ کــدام پاشنــﮧ مــےچرخــد . . ،
مهم تویــے . .
کــﮧ نــﮧ مـ‌ـے آیــے، نــﮧ مـ‌ـے روـے .

کاش می فهمیدی،

 برای این که تنهایم ، تو را نمی خواهم!!!

برعکس...

برای این که میخواهمت ، تنهایم...!