شیخ صدوق در حدیثی طولانی از «حضرت رسول(ص)» روایت
کرده است که هر کس ما بین دو نفر سخن چینی کند ،
«حق تعالی» مسلط کند در قبر بر او آتشی را که او را تا روز
قیامت بسوزاند و چهار مار سیاه بزرگ که گوشت او را به دندان
بکنند مسلط فرماید تا داخل جهنم شود.
یه روزی یه مرد تشنه رو به دریا میومد
با یه مشک خالی از دور تک و تنها میومد
موج میزد سینهی دریا تا که زلفاشو میدید
ابرواش چقدر به اون چشمای زیبا میومد
با تعجب میدیدند نخلا به جای آسمون
ماه این مرتبه داشت از دل صحرا میومد
میدونستم آخرش کوفیا چشمت میکنند
علمت بس که به اون قامت رعنا میومد
گمونم دستای تو عرشو بنا کرده رو آب
رو همون آبی که با دست تو بالا میومد
چشمای اهل حرم بسته به دستای تو بود
کاروانی به امید تو به اینجا میومد
روی خاک وقتی میافتادی چی گفتی زیرلب
که از اون دورا صدا نالهی زهرا میومد
تا برادر رو صدا کردی کمی دیر رسید
آخه با دستی به پشت و کمری تا میومد
میشه دختر، پدرش بیاد ولی جا بخوره
سکینه اینجوری شد بابا که تنها میومد
عاشقسن اگر سسله قربانم ابوالفضله هر شام وسحر سسله قربانم ابوالفضله *** عباسی چاغور مرغ روحه حرکت وئرسون جمعییت عشاقه الله برکت وئرسون عشق اهلی گرک عشقه مجد و عظمت وئرسون وور جانه شرر سسله قربانم ابولفضله حق سائل مولانی غیره ائلمز محتاج سرمایه عشق اولماز بو دایرده تاراج عباسی چاغور روحون عرشه ائلسون معراج هنگام سفر سسله قربانم ابولفضله عباس آدی تا محشر پرچملره زینتدی بو پرچم عاشورا نورانی علامتدی اگ باشون علمداره چون روح ولایتدی صدبار دگر سسله قربانم ابوالفضله چون حجت حق دائم مجلسلره ناظردی وور سینه خلوصیله مهدی ئوزی حاضردی اولدی ابدی حامی ئوز دینینه ناصردی اثنای خطر سسله قربانم ابولفضله ماه علوی شهرت راه حقه سالکدی عباسه ملک قربان جان ملکینهمالکدی وار شهرتی عالمده مشهور ممالکدی گوردوقجا قمر سسله قربانم ابولفضله آتدان که دوشوب قولسوز اول ماه بنی هاشم گلدی پسر زهرا قاندی دئدی گوزیاشیم دور یاتما بنفسی انت ای یاره لی قارداشیم دل جانه دیر سسله قربانم ابولفضله سقا هدفه چاتدی باشدان باشینی آتدی باخدی گونه آی باتدی یومدی گوزینی یاتدی بو منظره معناده زهرانیده آغلاتدی قان اولدی جگر سسله قربانم ابولفضله استاد کلامی زنجانی
و جواب سلام را از مولا گرفت...
السلام علیک یا علی بن موسی الرضا یا غریب الغربا
دل من گم شد اگر پیدا شد بسپاریدش امانات رضا
و اگر از تپش افتاددلم ببریدش به ملاقات رضا
از خدا خواسته ام بگذارد که غلامش بشوم
همه گفتند محال است ولی دلخوشم من به محالات رضا(ع)...
زائری بارانی ام آقا بدادم میرسی؟
بی پناهم، خسته ام ، تنها بدادم میرسی ؟
گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگی ام
ضامن چشمان آهوها به دادم میرسی ؟
از کبوترها که میپرسم نشانم میدهند
گنبد و گلدسته هایت را به دادم میرسی ؟
من دخیل التماس را به چشمت بسته ام
هشتمین دردانه زهرا به دادم میرسی ؟
1. قمر بنى هاشم
بهره مندى بسيار عباس از جمال و جلال و سيماى سپيد و
زيبا و سيرت سبز و نورانى، زمينه ساز اين لقب است.
2. باب الحوائج
كريمى از دودمان كريمان كه چون حاجتمندى سوى او روى
كند، خواسته هايش را برآورده مى سازد.
3. طيار
بيانگر مقام و عظمت حضرت عباس(ع) در فضاى
عالم قدس و بهشت جاودان است.
4. الشهيد
شهادت، كه نشان نمايان ابوالفضل(ع) است و در چهره
حيات او درخشندگى بسيار دارد، زمينه ساز اين لقب است.
5.سقا
دلاورى عباس در صحنه هاى حيرت آور آبرسانى به تشنگان،
سبب اين لقب شد.
6. عبد صالح
لقبى كه حضرت صادق(ع) در زيارت عموى گرانقدرش بدان اشاره دارد:
السلام عليك ايها العبد الصالح.سلام بر تو، اى بنده صالح خدا.
7. سپه سالار
صاحب لواء يا سپه سالار لقب بزرگترين شخصيت نظامى است
و عباس در روز عاشورا اين لقب را از آن خود ساخت.
8. پرچمدار و علمدار
يادآور دلاوى و حفظ لشكر در برابر دشمن است.
علمدارى عباس(ع) اين لقب را برايش به ارمغان آورد.
9. ابوقربه (صاحب مشك)، عميد (ياور دين خدا)، سفير (نماينده حجت خدا)،
صابر (شكيبا)، محتسب (به حساب خدا گذارنده تلاشها)،
مواسى (جانباز و مدافع حق)، مستعجل (تلاشگرى مهربان در
برآوردن حاجات ديگران) و ... از ديگر لقبهاى ابوالفضل است.
فاطمه آورده فرزندی که در قدر و جلال
هم محمد هم امیرالمؤمنین هم مجتباست
چشم ثاراللهیان روشن به میلاد حسین
کام حزب اللهیان شیرین که این عید خداست
ولادت امام حسین (ع) بر شما مبارک
ندیدم شهی در دل آرایی تو
به قربان اخلاق مولایی تو
تو خورشیدی و ذره پرور ترینی
فدای سجایای زهرایی تو
نداری به کویت ز من بی نواتر
ندیدم کریمی به طاهایی تو
نداری گدایی به رسوایی من
ندیدم نگاری به زیبایی تو
نداری مریضی به بد حالی من
ندیدم دمی چون مسیحایی تو
نداری غلامی به تنهایی من
ندیدم غریبی به تنهایی تو
نداری اسیری به شیدایی من
ندیدم کسی را به آقایی تو
امید غریبان تنها کجایی؟
چراغ سر قبر زهرا کجایی؟
تجلی طه، گل اشک مولا، دل آشفته ی داغ آن کوچه ی غم
گرفتار گودال خونین، گرفتار غم های زینب، سیه پوش قاسم
عزادار اکبر گل باغ لیلا، پریشان دست علم گیر سقا
نفس های سجاد، نواهای باقر، دعاهای صادق
کس بی کسی های شب های کاظم
حبیب رضا و انیس غریب جواد الائمه
تمنای هادی، عزیز دل عسکری، پس نگارا بفرما کجایی؟
دلم جز هوایت هوایی ندارد
لبم غیر نامت نوایی ندارد
وضو و اذان و نماز و قنوتم
بدون ولایت بهایی ندارد
دلی که نشد خانه ی یاس نرگس
خراب است و ویران صفایی ندارد
بیا تا جوانم بده رخ نشانم
که این زندگانی وفایی ندارد
اللهم عجل لولیک الفرج
هزار و صد و هفتاد و سه سال است که مهدی(عج) “امام” شده است،
و منتظر است که منتظرانش “به خود بیایند” تا او بیاید…
عید تاجگذاری زیباترین، عادلترین، مهربانترین و تنهاترین شاه عالم مبارک باد
«حضرت رسول اکرم(ص)» فرموده است
که هر کس چشم خود را از نگاه به نامحرم
پر کند،«حق تعالی» او را در روز قیامت در
حالی که به میخ های آتشین میخ دوز کرده
باشندمحشورفرماید،تازمانی که «حق تعالی»
ما بین مردم حکم فرماید،سپس امر می کند
که او را به آتش ببرند.
آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد 