دوستان عزیزم سلام از اینکه دوباره به دنیای مجازی
قدم گذاشتم بسیار خوشحال هستم امیدوارم بتوانم
مطالب جدید و ارزنده ای را به شما خوبان عرضه دارم
نظرات شما عزیزان راهی ست روشن در جهت هر چه
بهتر شدن مطالب موجود
توی این چهل روز چه درسایی آموختیم؟
چقدر به دیگران عشق ورزیدیم ؟
چقدر دست گرفتارا رو گرفتیم ؟
چقدر دیگران رو بخشیدیم؟
شاید هم فقط به مراسم روضه رفتیم و فقط
بخاطر مصیبت های امام حسین گریه کردیم.
یه کم تامل کنید امام حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود.
بیایید قول دهیم تا واقعا حسینی باشیم.
شب یلدا ما رو هم فراموش نکنین
خوش باشید
یه کم فرصت می خوام تا در مورد مراحل پاک سازیم صحبت
کنم اتفاقایی توی زندگی ما آدما میفته که تازه می فهمیم یه
قدم از راه رو هم نرفتیم و فکر کردیم به مقصد رسیدیم همه
دوستان رو دوست دارم و به خدا میسپارم تا بعد....
مادر نامی آشنا از دنیایی که تمام عشق و امید است
مادر واژه ای دوست داشتنی
مادر انسانی که فرشتگان بالهایشان را گشوده اند تا بر روی آن بالها قدم بردارد
اینها را می نویسم برای مادرم
مادرم که آنقدر مهربان و با گذشت است که نمیدانم چگونه وصف خوبی هایش کنم
نمی دانم چه بگویم و چگونه از گذشتش بگویم
خودم مادر هستم و هنوز نتوانسته ام یه قدم جای قدمهایش بگذارم هنوز نتوانسته ام محبتی را که داشته نثار فرزندم کنم
می خواهم از مهر و گذشت مادرم قدر دانی کنم شما بگویید چگونه؟
دستم را دراز میکنم و دستم را میگیرد
هر شب مرا در آغوشش می خواباند و برایم لالایی فردایی زیبا را می خواند
من هستم و دستان نوازشگر
من هستم و عشقی بی پایان
هیچگاه نمی هراسم که شاید فردا چشم بگشایم و مرا ترک کرده باشد
کودکم مپرسد مرا بیشتر دوست داری یا او را میخندم و میگویم عزیزم اگر چه دوست داشتن تو حد و مرزی ندارد اما او را بیشتر دوست دارم...
و آری این قصه من و خداست او همیشه بوده و هست و من مدتی ست که وجودش را درک کرده ام مدتی ست که تازه متولد شده ام تو می توانی متولد شوی وقت گرمی دستانش را حس کن اکنون پیش توست
بخواب و چشمانت را آرام بر دنیا ببند
خودت را در نور و آرامش تصور کن تمام دنیای درونت را آرامشی عمیق فرا گرفته
چشمانت سکوت را بر می گزیند
لبانت نگاهی ملیح و گوشهایت بوی عشق و نفست صدای رهایی
لبانت می خندد و در زیر پلک چشمانت ستاره امید سوسو میزند
نفست سخاوت را می دمد و گوشت فروتنی را صدا میزند
تویی و نگاه سکوت ...
تو آنقدر آرامی و رها از تمام آلام دنیا که گویی در آسمان به پرواز در آمده ای قدر این لحظه را بدان ساعتی دیگر به گذشته می پیوندد و باز تو بیدار می شوی و باز هم دنیا صدایت می کند....
لطفا نظرتون رو در این زمینه بذارین.
بیایید دوباره همه چیز را از نو بسازیم
یک لبخند تازه بر لبان عبوسمان
یک دست گیرنده بر مرحم زخمهایمان
یک دل آرام بر مشکلاتمان
یک نگاه برهنه بر وجودمان
یک قلب دو آتیشه بر چوبهای بی معرفتیمان
بیایید همه چیز را از نو بسازیم
دنیایمان را وجودمان را فکرمان را و.....
تازگی ها یک سوال در ذهنم نقش بسته چرا فقط جمعه ها باید انتظار ظهور را کشید یا دلتنگی آن را حس کرد پس روزهای دیگر چه ؟
چرا فقط باید انتظار کشید ؟ چرا فقط باید نشست تا امام زمان بیاید و دست به کار شود ؟
بلند شوید دستانتان را بسوی آسمان دراز کنید و برای ظهور آقامان دعا و بعد دستانمان را به طرف انسانهای دردمند دراز کرده و دستشان را بگیریم خدا را با تمام وجود بشناسیم و عشق را در دلهایمان پرورش دهیم و به دیگران عشق بورزیم آغوشمان را برای درد دیگران بگشاییم.
چرا باید بنشینیم تا اتفاقات بد بیفتد جنگ شود و همه در رنج وعذاب باشند تا امام بیاید ؟
چرا نباید با کارهای خوبمان دنیا را گلستان کنیم تا وقتی امام زمان می آید فقط و فقط جشن آمدنش را بگیریم
پس بیایید خوب باشیم خوب زندگی کنیم به دیگران عشق بورزیم تا با اعمال خوبمان عرصه را برای ظهور مولامان آماده سازیم...
آری از پشت کوه آمده ام
چه میدانستم اینور کوه برای ثروت باید حرام خورد
برای عشق خیانت کرد
برای خوب دیده شدن دیگری را بد نشان داد
برای به عرش رسیدن دیگری را به فرش رساند
وقتی هم با تمام سادگی دلیلش را پرسیدم گفتند از پشت کوه آمده ام
ترجیح می دهم به پشت کوه برگردم تا تنها دغدغه زندگی ام سالم برگرداندن گوسفندان از دست گرگ ها باشد تا این ور کوه باشم و گرگ...
خدایا تمام کسانی را که ناخواسته دلم را شکستند و بی آنکه بخواهند و یا حتی از روی خواست و اراده در دلم آتش فکندند در آغوش تو رها کرده و آنان را به نور الهی تو می سپارم تا عشق امید و دوست داشتن را در دلهایشان جاری سازی .
بهترینها را برایشان آرزو می کنم و امید دارم که در جاده زندگی سرشار از نور و رحمت شوند
امروز گویی دوباره متولد شده ام
و فردا باز هم ...
نگاهم را به آسمان میدوزم و سخاوت از نگاه خورشید میگیرم انگار زندگی برایم همین لحظه گره خورده است من باز هم آمده ام اما اینبار با دیدی تازه با نگاهی عمیق و دلی روشن
اینبار دیگر نگاهم را زیر باران امید شسته ام و وجودم را تنها به خدا تقدیم نموده و دلم را سرشار از عطر حضور کرده ام...
آمده ام تا تنها عشق را نشان دهم و در دلهای نا امید روزنه ای از شادی باز کنم ...
وقتی به مرگ می اندیشم زندگی سرزنشم می کند
شب هم به اندازه روز از خورشید حف شنوی دارد
ستارگان کارنامه شب را لبریز از صفر می کنند
سکوت صدای پایت زمین گیرم کرد
گامهایم صدای پایت را تنها نمی گذارد 
وقتی نیستی لبخندهایم اشک میریزد
با سکوت سر گرم گفتگویی یک طرفه هستم
دوباره بهار از راه رسید فصل گل و شکوفه فصل خنده و شادی اما نمی دانم چرا امسال عید طراوت هر سال را نداشت اولش فکر می کردم مشکل منه نه افسرده بودم نه مشکلی داشتم خیلی هم از نظر روحی توی شرایط عالی بودم اما این عید برام زیاد رنگ و بوی بهار رو نداشت شاد بخاطر گرونی و مشکلات اقتصادی مردم دل و دماغ هر سال رو نداشتن من نظر خیلیا رو در مورد عید امسال پرسیدم همه نظر منو داشتن نظر شما چیه؟
شب میلاد حافظ شیعه
شب میلاد دو گل
دو نور دو عشق
بر تمام مسلمین جهان بخصوص شیعیان مبارک باد
تازگی ها فهمیده ام دنیا مکان گذر است و ما رهگذر . هر که بامش بیش برفش بیشتر. هر کولبار صبرمان سنگینتر و بار گناهانمان کمتر آغوش خدا باز تر ...
تا چند وقت پیش با خودم می گفتم این حرفها که هر چه در سختی باشیم دنیای دیگرمان را خوبتر میسازیم دروغی بیش نیست همین آدمهایی که حالا همه جوره حال می کنند آن دنیایشان هم بهتر است .
تازگی ها فهمیده ام بهشت و جهنم در قلب ما حضور دایم دارد خدا هم همیشه در وجودمان جاریست و از رگ گردن به ما نزدیکتر . مهم نیست در پول و ثروت و خوشی و لذت های دنیا غوطه ور شویم اما مهم است از آنچه داریم خشنود و راضی باشیم . گاهی هر چه تلاش میکنیم تا به خوشبختی برسیم از آن بیشتر فاصله می گیریم و در غم و اندوه بیشتری فرو می رویم غافل از اینکه خوشبختی در عمق وجود ما خفته است و نیازی به گشتن نیست ...
تازگی ها فهمیده ام خوشبخترین و ثروتمند ترین و با حال ترین آدم دنیا هستم من همه زیبایی های دنیا را دارم چون کامل ترین کس دنیا را دارم خدا را دارم خدا را ...
دیگر غصه مشکلات و درد و مریضی را نمیخورم چون مهربانترین مهربانان با من است...
دیگر برای داشتنهایم مغرور نمیشوم و دیگر برای اتفاقات بد و خوب زیاد از حد هیجان زده. دنیایم همیشه بر وقف مراد است چون خدا با من و در وجود من است...
سلام بعد از نزدیک به دو ماه بالاخره نشستم پای کامپیوتر یا همون رایانه و وارد اینترنت شدم از تمام دوستایی که در طول این مدت منو فراموش نکردن و برام پیام گذاشتن واقعا ممنونم چون کار گیرم اومده و از جمع بیکارا بیرون رفتم نمی تونم زیاد توی فضای مجازی سیر کنم اما هر از گاهی میام از لطفتون واقعا ممنونم همتون رو دوست دارم و به خدا می سپارم
نامم فاطمه ملقب به انتظار 