یادش بخیر بچگیام وقتی که ازم می پرسیدن برات چی دوس داری که بخریم؟؟
سریع سرمو بلند می کردم و با شر و شور می گفتم پاستیل اونم از نوع خرسیش
یادش بخیر...
وقتی بچه ایم آرزوهامون و دلخوشیهامون چقدر کوچیک و قشنگن
به بچه ها الان حسودیم می شه
اگه بهم نخندید می خوام بگم
بازم دلم پاستیل خرسی می خواد
درست مثل اینا اما خیلی زیادتر
هیچوقت دل اونایی رو که گریه شون بی صدا ست رو نشکونید
چون این آدما هیچکس رو ندارن که اشکاشونو پاک کنه
درست مث من
دل من گریه نکن
رسم زمونه همینه
خدایا مثل همیشه یارم باش
خودت می دانی
جهان تاریکی محض است
می ترسم
کنارم باش
خداجون عاشقانه ترین عاشقانه ها دوست دارم
کمکم کن ماه من، ای تمام زندگی و دارو ندار من
شاید باور نکنید اما گاهی مث آرزوهای بچگیم دوس دارم دلم می خواد روی ماه خدا رو ببوسم
دلم نه عشق می خواهد نه دروغ های قشنگ!!
نه ادعا های بزرگ نه بزرگ های پر ادعا
لبخند می زنم و او فکر می کند بازی را برده
هرگز نمی فهمد با هر کسی رقابت نمی کنم
زانو نمی زنم حتی اگر
سقف آسمان کوتاه تر از قد من باشد
زانو نمی زنم حتی اگر
تمام مردم دنیا روی زانوهایشان راه بروند
درگیر من نشو
من هیچگاه همدم نمی شوم
یادش بخیر که اون بهم می گفت:
ای که در فصل خزان بینی مرا با پشت خم ،
این زمستان را مبین ، ما هم بهاری داشتیم
آدم برفی فقط ۱ پا دارد...
چشمانش از دکمه است اما میخندد...
آدم برفی در برف میخندد چرا که این شانس را دارد که
باشد حتی آدم برفی باشد و باشد....
در آخر:
مواظب گرمای دلت باش تا کاری که زمستان با زمین کرد ، زندگی با دلت نکند ...
صدای باران زیباترین ترانه خداست که طنینش زندگی را برای ما تکرار می کند؛
نکند فقط به گل آلودگی کفشهایمان بیندیشیم!؟
و حالا من مثل اتاق زیر شیروانی
پر از خاطره بارانم
اما کدام واژه می فهمد برایت چقدر دلتنگم
و دیگر هیچ
