در روزگاران غریبی پسرک ساده ای که فکر عاشقی حتی به ذهنش نمیرسید عاشق دختری شد که برایش شده بود دوای هر درد.
هر روز و هر شب کارش شده بود ماندن در اتاقی که جلوه گاه قلب شکسته ی او بود، قلب زخمی ای که نیاز به یه پرستار داشت.
پرستاری که بی صبرانه مشتاقش بود؛ کسی که تنها او میتوانست آرامش را به او هدیه دهد.
و برای گرفتن این هدیه دلش را به دریا زد ، و جلو رفت!
ساعت ها منتظر معشوقه ی خود در کوچه پس کوچه ها ماند. اما مثل اینکه اتفاقی رخ داده است،خبری از معشوقه ی او نیست.
کجا میتواند باشد؟! سوالی که بدجوری ذهن اورا به خود مشغول کرده بود.
بد از هفته ها دنبال کردن؛ معشوقه ی خود را یافت،درحالی که دیگر او چشمی با خود به همراه نداشت.
پسرک داستان ما حالا دو دل شده است! یاد حرفهایش می افتد یا او یا مرگ!؟؟
با خود میگوید چگونه از عشقی دل بکنم که مدت هاست بهش وابسته شده ام! خدایا این حق من نبود، آخه چرا؟ چیکار کنم؟ دیگه ذهنم هم مجال فکر کردن بهم نمیده، کمکم کن........
و اینجاست که او باید انتخاب کند! یا او یا مرگــــــــ.........
پسرک او را انتخاب میکند،همان کسی که آرام دل اوست.و با دلی پر از شورعشق به سمت او روانه می شود
هر چه میخواهد بشود، و در دل خود میگوید این نیز بگذرد........
حالا او روبروی معشوقه ی خود ایستاده است،با دلی پر از اضطراب و دستی که در آن یک شاخه گل رز است.
بوی عطرش در همه جا پیچیده است! دخترک مکث میکند، بوی چیست؟ سکوتی میان آن دو حاکم میشود!
و با صدای پسرک این سکوت درهم میشکند؛ و به رسم روزگار آن دو دلداده یکدیگر میشوند.
دخترک نابینا جوری به مجنون خود دل می دهد که گویا جزء او هیچ کسی را ندارد، بطوری که از دیگران متنفر میشود.
و به محض اینکه بتواند ببیند، به مجنون خود قول ازدواج را میدهد.و پسرک لحظه هارا ثانیه شماری میکند......
و حالا روز موعود فرا رسیده است، آری برای دخترک یک جفت چشم اهدا شده است.
چشمانش را آرام آرام باز میکند،و بی تاب برای رویارویی با عشقش!
صدای پایی می آید، این صدا برای دخترک آشناست.آری او دلداده اش است؛ نزدیک و...... نزدیکتر
و یک نگاه عمیق! و سکوتی که میشه عمق درد را حدس زد.
و صدای پسرک که میگوید قولت را که فراموش نکرده ای؟
هی وای من پسرک نابینا بود، دخترک که دید او هم کور و نابینا است با خود میگوید این چی بخت شومی است که ول کن من نیس!
و در پاسخ به او جواب رد میدهد، زیرا او نابینا است.
پسرک درحالی که بغض تمام وجودش را فرا گرفته بود سرش را به پایین می اندازد و آرام آرام دور میشود و .............. دورتر
در حالی که زیر لبهایش با خود زمزمه میکند (مراقب چشمانم باش) مهربانم!
.gif)
