♥♥کــلبـــــه ِ برفـــی ِ مـــــــــا♥♥

باران که مي‌بارد، ميل در آغوش کشيدنت و بوسيدنت افزون مي‌شود

و شعله‌هاي سرکش اين ميل جانم را مي‌سوزاند.

زير باران مي‌روم و خيره به آسمان آرزو مي‌کنم:

اي کاش کنارم بودي دلارام من زير اين باران دوشادوش هم و دست در دست هم...

 عاشقتر از هميشه،

شيداتر و ديوانه‌تر...

فارغ از همه بايدها و نبايدهاي عالم،

 فارغ از حس پشيماني و پريشاني...

 شايد مست مست، شايد مدهوش و مخمور،

 شايد... آري رها... رها از همه بندهاي اين جسم و اين عالم،

رها از همه خط قرمزها و تابلوهاي ممنوع..

رها از هر چه قانون و قاعده و محدوده...

تو نيز عاشق‌تر و شيداتر...

 تو نيز مخمور و مست...

 اندکي عاشقانه‌تر زير اين باران بمان ابر را بوسيده‌ام تا بوسه‌ بارانت کند...

فــــاصــلـهــــ هــــا را بــگــذار بــــراے خــــودشــــان ..

تــــا مــــــے تـــوانـنــد قــد علـمــــــــ كــنــنـــد ..

چــهــــــ بــاكــــــــــ ..

مــــــا از وراے تـمـــامــــــ حـصـارهـــــا ..

بـــازهمــــــ عــاشـقـانـــــه مـــــے گـويـيــمـــــــ ... / .