فانوس دریا

به نام خدا

من بودم و تنهایی و یک راه بی انتها
یک عالم گله و خدایی بی ادعا
گم شده بودم میان دیروز و فردا
تا تو را یافتم.. با تو خودم را یافتم

صدایت در گوشم پیچید
نگاهت در چشمانم نقش بست
نشان دادی به من آنچه بودم
آری، با تو رسیدم من به اوج خودم

نامم را خواندی.. گفتی بارانم
بارانی شد دل و چشمانم
آری بارانی شدم تا ببارم
اما ای کاش بدانی تویی آسمانم

بی تو نه معنا دارد باران
نه معنا دارد خورشید و نه رنگین کمان
ای که شبیه تر از خود به منی
بگو تا آخر راه با من هم قدمی

فریده سلیمانی

یعنی JOY (شادی)

شادی در عمق وجود افراد یافت می شود.

شادی از روح ما می آید ؛نه از پدیده های بیرونی.

پس ،به درون بنگرید و شادی را احساس کنید.

به زودی اطرافیان شما نیز شادی را احساس خواهند کرد.

یعنی KNOWLEDGE (دانش)

دانش را به دیگران انتقال دهید.

به فرزندانتان خوراک فکری بدهید.

یعنی (عشق)

با گذشت عمر،جوانی مان،نیرویمان،نفوذمان،حافظه مان،

وحتی کنترل مثانه مان را از می دهیم.

در پایان، تنها چیزی که برایمان باقی می ماند، و تنها چیزی که از ما در خاطر دیگران به جا

می ماند، عشقی است که به دیگران ابراز کرده ایم؛ نه فقط عشقی که به یک نفر ابراز

کرده ایم، بلکه عشقی که به همه کسانی که می شناسیم ابراز کرده ایم.

همین نکته را به خاطر بسپار تا همیشه تو را به خاطر بسپارند.

درباره ی عشق چه می توان گفت، غیر از آنچه همیشه گفته شده است؛ فقط بگویید:

"دوستت دارم"

"عشق" واژه ای عمیق است، به آن وفادار بمانید.

به نام خدا

تقدیم به روح پاک پدرم

به نام خدا

با رفتن اگه شاد می شی بــــرو

اگه از من آزاد می شی بـــــرو

اگه اینجوری راحتی راضــــی ام

با خوشبختی همزاد می شــــی برو

اگه می گذری از من وعشقمــــون

برو هرجا می خوای ، نمی گم بمــــون

نمی خوام سر راهتو سد کنـــــم

که هر جا بری آبیه آسمـــــون

می خوای عشقم از سرت وا کنـــــی

دل دیگه راهی دریا کنــــی

تو می خوای که مردم بخندن بهـــــم

بری آرزوهاتو پیدا کنــــی

تو می خوای بری ، من نمی گم بمــــون

بذار هر چی می خوان بگن پشتمـــــون

بذار فک کنن من روانی شـــدم

به هم هی نشونـــــم بدن این و اون

شاعر : سیامک عباسی

f یعنی friendship ( دوستی )

دوستی اغلب موثرتر از هر درمانی است.

اگر دوستی هایتان را تقویت کنید،

دوستی هایتان نیز شما را تقویت خواهند کرد.

اگر به دوستانتان عشق بورزید،

آن ها نیز به شما عشق خواهند ورزید.

و اگر هوای آن ها را داشته باشید،

آن ها نیز هوای شما را خواهند داشت.

زندگی یک بازی است ، و دوستانتان هم گروه های شما هستند.

آن ها را به دقت انتخاب کنید.

کسانی را که باعث کسر شأن شما می شوند ، کنار بگذارید.

به دوستانی بچسبید که نقاط قوت شما را می بینند و آن ها را تحسین می کنند.

به خاطر داشته باشید که یک دوست خوب ، یک شنونده ی خوب است.

دوست خوب کسی است که می داند چه وقت بگوید :

"درک می کنم. من با تو هستم. چه کاری می توانم برایت انجام دهم؟"

به دوستی اعتماد کنیم.

G یعنی Gratitude ( قدر دانی )

هر جا که بذر قدردانی کاشته شود، قدردانی می روید.

قدردانی فراتر از گفتن "متشکرم!" برای غذاست،

قدردانی به معنای ادای سپاس به زندگی است.

وقتی از کسی تشکر می کنید ، تأثیر این عمل به خودتان برمی گردد.

بنابراین، قدردان چیزهایی باشید که دارید،

تا هر آنچه را که نیاز دارید داشته باشید.

اولین نشانه ی بزرگواری ، قدردانی است.

به نام او

تا تو بودی در شبم،من ماه تابان داشتم

روبه روی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم

حال اگر چه هیچ نذری عهده دار وصل نیست

یک زمان پیشامدی بودم که امکان داشتم

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی

شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم

بعد از تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود:

من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم

ساده از " من بی تو می میرم" گذشتی خوب من!

من به این یک جمله خود سخت ایمان داشتم

لحظه ی تشییع من از دور بویت می رسید

تا دو ساعت بعد دفنم همچنان جان داشتم

شاعر: کاظم بهمنی

D یعنی DARING (شجاعت)

شجاعت یعنی عمل کردن .کار ها با شجاعت انجام می شود.

هر موفقیت بزرگی با شجاعت به دست می آید.

همه ی مردان و زنان بزرگ،شجاعت به خرج دادند که بزرگ شدند.

امروز چه کار شجاعانه ای انجام خواهید داد؟

شجاعت به معنای قدم نهادن آگاهانه به دنیای ناشناخته هاست.

شجاعت به معنای زندگی کردن بر اساس باورهایی است که با صدای بلند فریاد می زنید.

شجاعت به معنای شجاعانه عمل کردن است.

E یعنی ENTHUSIASM (اشتیاق)

برای فرد مشتاق،زندگی ماجراجویی است،زمین بازی است،

سالن نمایش است،صحنه ی فیلمبرداری است،آزمایشگاه است،

داستانی رمانتیک است،مسیر آزمایش است،

قطار هوایی پرهیجان است،پایکوبی است،هدیه است،

نعمت است،بمب است و هیجان است.

بگذارید اشتیاقتان شما را بالاتر ببرد.

هر جا که ببرد،آن جا همان جای درست است.

برای این که همه ی آنچه را که از زندگی می خواهید به دست آورید،

با همه ی توانتان برای آن تلاش کنید.

به نام او

چه شد نامهربانم!گفته بودی سر به راهی!

شنیدم کار دستت داده چشمان سیاهی

کسی که رفت از قصر دلش بیرون کجا رفت؟

همان جایی که ماهی رفت از دریا و گاهی

...میان اهل قلعه تفرقه وقتی می افتد

که بیرون رفته باشد شاه قلعه با سپاهی

اگر در فکر تسخیری چرا این قدر تسلیم؟!

برای جنگ اگر رفتی چرا پس بی سلاحی؟!

من از این عشق می ترسانمت همچون نسیمی

که می پیچد به مویت بر فراز پرتگاهی

تو را از عشق می ترسانم و می ترسم از تو

دریغا کار دستم داده چشمان سیاهی

و من حتی رقیبان خودم را دوست دارم

الهی نشکند حوضی که می فهمد تو ماهی

از آن روزی که یوسف را درآوردند از چاه

زلیخا عشق می ورزد به کفتر های چاهی

شاعر: کاظم بهمنی

سلام از این تایپیک به بعد واستون از کتاب الفبای قلب آدمی نوشته ماتئو جان استون و جیمز کر ترجمه ی سید مرتضی نظری می نویسم امیدوارم خوشتون بیاد.

A یعنی ADVENTURE (ماجراجویی)

ماجراجویی نقطه ی مقابل تماشای تلویزیون است.

B یعنی BALANCE (توازن)

ما انسان ها پدیده ها را به صورت متضاد درک می کنیم:

خیر و شر؛خوب و بد؛ بالا و پایین ؛ روز و شب.

توازن به معنای درگیری متضادهاست:فعالیت و استراحت؛

صحبت و سکوت؛ با جمع بودن و گوشه نشینی،

عشق به دیگران و عشق به خویشتن.

در هر لحظه از زندگی تان باید توازن داشته باشید.

گزینه هایتان را دوباره سبک سنگین کنید.

C یعنی CAMPASSION (محبت)

محبت یعنی زندگی کردن با عشق.

محبت یعنی توجه کردن به بیماران و به افراد سالم.

محبت یعنی کمک کردن به فقرا و به داراها.

محبت یعنی مهربان بودن با نیازمندان و با کسانی که بی نیازند.

محبت کردن به معنای نمایش احساسات در هر شرایطی است.

برای این که دیگران را شاد کنید،با آن ها با محبت برخورد کنید.

برای این که خود را شاد کنید،با دیگران با محبت برخورد کنید.

به نام او

هرگز تو هم مانند من آزار دیدی؟

یار خودت را از خودت بیزار دیدی؟

آیا تو هم هر پرده ای را تا گشودی

از چارچوب پنجره دیوار دیدی؟

اصلا ببینم تا به حالا صخره بودی؟

از زیر امواج آسمان را تار دیدی؟

نام کسی را در قنوتت گریه کردی؟

از "آتنا" گفتن "عذاب النار" دیدی؟

در پشت دیوار حیاطی شعر خواندی؟

دل کندن از یک خانه را دشوار دیدی؟

آیا تو هم با چشم باز و خیس از اشک

خواب کسی را روز و شب بیدار دیدی؟

رفتی مطب بی نسخه برگردی به خانه؟

بیمار بودی مثل من؟ بیمار دیدی؟؟

حقا که با من فرق داری لااقل تو

او را که می خواهی خودت یک بار دیدی

شاعر: کاظم بهمنی

از دیده و دل هیچ ندارم فریاد

من با تو خوشم ولی جماعت نا شاد

ماندم که کدام را ببندم خوب است:

دروازه ی شهر یا دهان های گشاد؟

شاعر: آرش واقع طلب 

به نام خدا

کاش دور و بر ما این همه دلبند نبود

و دلم پیش کسی غیر خداوند نبود

آتشی بودی و هر وقت تو را می دیدم

مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

مثل یک غنچه که از چیده شدن می ترسید

خیره بودم به تو و جرات لبخند نبود

هر چه من نقشه کشیدم به تو نزدیک شوم

کم نشد فاصله تقصیر تو هر چند نبود

شدم از «درس» گریزان و به «عشقت» مشغول

بین این دو چه کنم نقطه ی پیوند نبود

مدرسه جای کسی بود که یک دغدغه داشت

جای آن ها که به دنبال تو بودند نبود

بعد از آن هر که تو را دید رقیبم شد و بعد

اتفاقی که رقم خورد خوشایند نبود

آه ای تابلوی تازه به سرقت رفته!

کاش نقاش تو این قدر هنرمند نبود

شاعر:کاظم بهمنی