اغلب فــــــــــکر می کنیم چــون گر فتاریم  به خـــــــــــدا نمیرسیم .
اما واقــــعیت این است چـــــــــون به خـــدا نمیرسیم گــــــــرفتاریم.


خدایا تو دور نیستی،پرده ای نازک مرا از تو جدا می دارد.

این پرده جزء با عشق عبودیت به تو فرو نمی افتد.

پس! مرا موهبت عشقی عمیق و نیرومند عطا کن

تا این پرده فرو افتد و جمال تو را مشاهده کنم.

*******************************

استاد عشق استعفا مى‏دهد

از خدا پرسیدم: خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟

خدا جواب داد :گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر،با اعتماد زمان حالت را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو.

ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز . شک هایت را باور نکن وهیچگاه به باورهایت شک نکن

زندگی شگفت انگیز است فقط اگر بدانید که چطور زندگی کنید مهم این نیست که قشنگ باشی ، قشنگ این است که مهم باشی!
حتی برای یک نفر مهم نیست شیر باشی یا آهو  مهم این است با تمام توان شروع به دویدن کنی کوچک باش و عاشق... که عشق می داند آئین بزرگ کردنت را بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسی
· موفقیت پیش رفتن است نه به نقطه ی پایان رسیدن فرقى نمی کند گودال آب کوچکی باشی یا

دریای بیکران...

زلال که باشی، آسمان در توست.

************************
پیش از اینها فکر میکردم که خدا /
خانه ای دارد کنار ابرها /
مثل قصر پادشاه قصه ها /
خشتی از الماس خشتی از طلا /
پایه های برجش از عاج و بلور /
بر سر تختی نشسته با غرور /
ماه برف کوچمی از تاج او /
هر ستاره، پولکی از تاج او /
اطلس پیراهن او، آسمان ...

**********************
عصر یک جــــمعه دلگیر،دلـــم گفت بگــــویم،
بنــــویسم که چــــرا عشق به انسان نرسیــــده است؟

چرا آب به گلـــــدان نرسیده است؟
چرا لحــــظه باران نرســــیده است؟ وهر کس که در این خشـــکی دوران به لبـــش جــان نرسیده است؟

به ایمــــان نرسیـــده،هنوزم که هنـــوزم است غــــم عشق به پایان نرسیده،

چرا یوســــف گم گشته به کنـــعان نرسیده،
چرا کلبـــه احزان به گلستـــان نرسیده،

دل عشق تــــرک خورد،گل زخم نمــــک خورد،
زمان مــرد،زمان بر سردوشش غـــم اندوه فقط برد

خـــداوند گواه است دلـــم چشم به راه است،
کجایی گل نرگــــس؟فدای نــــخ آن شال سیـــاهت

**************************
و امشب چقدر تاریک است
نه مهتابی، نه ستاره ای، و نه نور چشمهایت

هیچ یک را نمیبینم،

تنها آسمان تیره شده ی

 آرزوهایم را می بینم

که ابرهایش بغض کرده اند

اما حتی شانه ای از درخت خشکیده ای

برای بارش نمی یابند

میترسم از روزی که بی هوا

هوای دلم طوفانی شود

از طوفانش هراسی ندارم

اما با بی پناهی چه کنم،

نه چمنی، نه سبزه زاری،

که بر آن بغض فرو خفته ام را جاری کنم،

بیا....

****************
این رسم ما نبود که ز باران جدا شویم

در هجوم وحشت شب بی صدا شویم

این عهد ما نبود که در انتهای راه

ما بین کوچه ها تک و تنها رها شویم

آن روزها که شوق شهادت به سینه بود

توفیقمان نبود که شبیه شما شویم

رفتید تا همچو پرستو رها شوید

ماندیم ما که همنفس سرفه ها شویم

ای کاش می شد از لبتان ساغری زنیم

تا همنشین و هم نفس آل عبا شویم

رفتید خوش به حال شما یادمان کنید
.
.
. شاید که با نسیم دعاتان دوا شویم

*******************
 اي سفر رفته دنياي خيال،
   اي چو خون در رگ من در جريان،
   مشعل صبح بدستان همه جا،
   - بار سنگين امانت بر دوش-
   راه مي پيمودند؛
   شعر چشمان تو را مي خواندند،
   قصه نام تو را مي گفتند
   و بهره صومعه مي بخشيدند،
   بت دستان تو را،
   شعله چشمان تو را.
   مي سرودند كه بايد «ديدن»،
   بايد از روزنه عشق تماشا كردن
   و بدين آتش قدس ابدي،
   پرشي مي بايد
   تا بلنداي طهارت، يك روز.
   - سوختن مي بايد.-
   
************
اینجا محلی است برای اینکه خارج و جدا از فضای جامعه ، کمی با شهدا باشیم . جایی برای کسانی که می خواهند در این بازار رنگین اینترنت ، چشمان و دل خود را بیمه کنند تا از دست فتن آخرالزمان در امان بماند .
محلی برای یادآوری رشادت ها و رشیدانی که در طول 8 سال دفاع مقدس و در طول زمان پیروزی انقلاب و در طی سالهای بعد از خاتمه جنگ به شیوه های مختلف به این مرزو بوم خدمت کردند و با جانثاری خود ، عرشیان خدا را برای تحسین به فرش کشیدند . خصوصا کسانی که به عشق مادر سادات تا پایان این دنیای خاکی برای بشریت ناشناس ماندند .
آری اینجا قرارگاه پروانگانی است که به گرد شمس ولایت گشتند و اینگونه خود را جاودانی کردند .
هر چند که ناچیزیم ولی حداقل با یک صلوات برای تمامی حماسه سازان صدر اسلام تا عاشورائیان ایران ارادت خود را به آنها گوشزد کنیم تا ما را فراموش نکند . انشاء الله


***************

به بلندی ماههاو طول سالها نگاه نکن .


وقتی که گذشت تازه میفهمی که هیهات چه زود گذشت.

وقتی پشت سرت رانگاه میکنی فقط دیروزرا میبینی

وتمام سالهای سپری شده

درقالب دیروز گذشته ای میشود برای امروزت.

وطول عمرتو فقط فردایی است که هنوز نیامده

وتوباکوله بار خاطره هایت شوق تازه ی

دیدارش را داری.

واین شوق هرگز کهنه نمیشود

پس امروزهایت راباندامت دیروزهایت تباه نکن.