دف میزنم
که اینگونه بر دف میزنم دف میزنم
میسوزم و بهر تسلای جگر دف میزنم دف میزنم
دربند گیسوی توام زنجیری موی توام
چون برنمی آید زمن کاری دگر دف میزنم دف میزنم
امشب منم مهمان تو دست من و دامان تو
یاقفل در وا میکنی یا تا سحر دف میزنم دف میزم
حسین منزوی
دل من دیر زمانی ست که می پندارد:
« دوستی » نیز گلی ستفریدون مشیری
اوریانا فالاچی روزنامهنگار برجسته ایتالیایی از وینستون چرچیل سئوال میکند:
آقای نخست وزیر، شما چرا برای ایجاد یک دولت استعماری و دست
نشانده به آنسوی اقیانوس هند میروید! و دولت هند شرقی را بوجود می آورید، اما این
کار را نمی توانید در بیخ گوشتان یعنی در کشور ایرلند که سال ها است با شما، در
جنگ و ستیز است، انجام بدهید؟!؟
وینستون چرچیل بعد از اندکی تامل
پاسخ میدهد:
برای انجام این کار به دو ابزار مهم احتیاج داریم، اما آن دو ابزار را، در ایرلند
نداریم.
روزنامه نگار با تعجب می پرسد:
آن دو ابزار چیست؟
و چرچیل پاسخ می دهد :
اکثریت نادان و اقلیت خائن!
هر گاه در خودم احساس ضعف کردم و درونم چندان عشقی نبوده به قضاوت در مورد رفتار دیگران پرداختم و اکثرا بی انصافانه هم قضاوت کردم. اما هر گاه درونم پر از قدرت و عشق و امید بوده دیگه در مورد رفتار دیگران قضاوت نکردم و اگر هم قضاوتی بوده سرشار از انصاف بوده.
هيچ چيز را برای موقعيتهای خاص نگذاريد،
زيرا هر روز زندگی يک موقعيت خاص است
در جستجوی دانش باشيد، بيشتر بخوانيد، در ايوان بنشينيد و منظره را تحسين کنيد بدون آنکه توجهی به نيازهايتان داشته باشيد
زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقه تان را بخوريد و جاهايی را که دوست داريد ببينيد
زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلکه زنجيره ای ازلحظه های لذتبخش است
از جام کريستال خود استفاده کنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه که دوست داريد از آن استفاده کنيد
عباراتی مانند "يکی از اين روزها" و "روزی" را از فرهنگ لغت خود خارج کنيد.
بياييد نامه هایی را که قصد داشتيم "يکی از اين روزها" بنويسيم همين امروز بنويسيم
بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم. هيچ چيزی را که مي تواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد
هر روز، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نميدانيد که شايد آن مي تواند آخرين لحظه باشد.
دکتر شریعتی
چون از نظر فکری خیلی آزادن. این فشار فکریه که بیشتر آدم بزرگارو خسته می کنه. این خودسانسوری و خود خوریه که آدم بزرگارو بیچاره کرده! اونوقت که دلشون می خواد قهقه بزنن، نمی زنن! اونوقت که دلشون می خواد گریه کنن، نمی کنن. اونوقت که دوست دارن داد بزنن، نمی زنن. اونوقت که می خوان بگن نه، نمی گن و ...