فیتیله پیچ

   گرفتاری‌ها و مشغله‌ی فراوان زندگی، امور پرزحمت سه‌قلوها و بعد هم تراکم کاری متاسفانه مدت زیادی بین من و "فیتیله‌پیچ" عزیزم فاصله انداخت اما ... 

اما دوباره برگشتم، و خیلی امیدوارم که این بار آفت گرفتاری و غیبت دوباره گریبانم را نگیرد و هر روز از کشتی بنویسم؛ ورزش مورد علاقه‌ام ...الهی به امید تو

در این انتخابات که 18 کاندید برای عضویت داشت آقایان علی‌اکبر طهماسبی و عزیزاله اطاعتی از سهمیه 2 عضو تهران و ابراهیم کریمی(آذربایجان غربی)، اردوان صاحب(خوزستان) و سیدعلی گرمرودی(اردبیل) از 3 سهمیه شهرستانی، این شورای جدید 5 نفره و کاملا انتخابی را تشکیل دادند. همچنین منصور کیانی از کرمانشاه و محمد عادلپور از زنجان هر کدام با 37 رای بعنوان اعضای علی‌البدل شورای داوران فدراسیون کشتی انتخاب شدند تا مشخص شود رسول خادم در کنار همه انتصاب‌ها و انتخاب‌هایش در فدراسیون کشتی خواب‌های قشنگی هم برای کمیته داوران دیده است. حداقل بنده کوچکترین بعنوان عضو کوچکی از جامعه بزرگ و زحمتکش داوری خوشحالم چون ظاهرا قرار است اتفاقات خوبی در داوری کشتی مملکتم رخ دهد.

شاید زیباتر، دموکراتیک‌تر و جذاب‌تر می شد اگر رییس فدراسیون کشتی اجازه انتخاب رییس این شورا را هم به همین جمع کثیر انتخاب کنندگان می داد اما خب بالاخره رییس فدراسیون هم اختیاراتی دارد و شاید صلاح کار را اینگونه دیده که راس این هرم بسیار مهم و بعضا جنجالی و پر حاشیه را خودش انتخاب کند!

قطعا طی روزهای آینده که مطمئنا نزدیک خواهد بود رسول خادم این پازل مهم را با انتخاب رییس کمیته داوران که محتمل است بین امامی، اطاعتی، طهماسبی، صاحب یا یک پیشکسوت باشد(!) تکمیل خواهد کرد تا سپس با نگاهی گذرا و البته کارشناسی حساب کار دست‌مان بیاید که تیم جدید قرار است چه گلی به سر داوری پر از حاشیه و البته بی پول این مملکت بزند. این نکته هم ارزشمند است که قرار شده کمیته یا شورای جدید داوران، نایب رییس (که همواره پستی اضافه و ناکارآمد است) نداشته باشد و دبیر شورا نیز به پیشنهاد رییس و البته با رای اعتماد مجمع داوران انتخاب شود.

و اما 2 نکته حائز اهمیت:

نخست اینکه با احترام به همه سرزمین‌مان ایران و همه داوران شایسته ایرانی حتما این نکته سوال برانگیز و پر از تعجب است که چرا از استان کشتی خیز مازندران حتی یک داور بعنوان علی‌البدل هم رای نیاورد و انتخاب نشد؟!

و نکته دوم اینکه اگر مجمع داوران کشور به هر دلیلی رییس منصوب رسول خادم را نپذیرند(با این شرط که کسی غیر از دایره موجود یا داوری پیشکسوت باشد) و با عوامل داخلی خود (عضوهای اصلی و علی‌البدل) و به بهانه‌های مختلف و بعضا بنی اسراییلی حاشیه های جدیدی رقم بزنند چه خواهد شد؟ آیا دبیر جوان فدراسیون کشتی که طبق چارت سازمانی مسئول مستقیم رسیدگی به امور داوری است می تواند توان مقابله با داوران حاشیه ساز را داشته باشد؟

چندی قبل یکی از مسئولین شهر ساری از نتایج بسیار ضعیف کشتی گیران و تیم فوتسال در این شهر انتقادی شدید مطرح کرد که جای بسی تامل را باقی گذاشت! حال سوال بنده به عنوان یک ورزشی نویس قدیمی از این مسئول این است که شما چه کمک،حمایت و اقداماتی برای احیا و خدمت به ورزش مرکز مازندران داشته اید که این همه شعار سر می دهید و انتقاد می کنید؟ آیا این جنجال‌ها جز ایجاد دلسردی ارمغان دیگری هم خواهد داشت؟ این سبک برخوردها با کدام اهداف و سیاسی بازی‌ها در دستور کار است؟

آقایان! با احساسات جامعه ورزشی مرکز استان بازی نکنید؛ شما اگر مدعی تصمیم سازی و تصمیم گیری در این شهر برای خدمت صادقانه به ورزش هستید هیچ نیازی به شعارهای سیاسی و اقدامات سیاه نمایانه ندارید و می توانید در فضایی کاملا وحدت آفرین با سایر مسئولین ذیربط دین خود را به ورزش شهرستان ادا کنید. شما می توانید به جای اینکه مدافع جناح های سیاسی بوده و فضای یاس و ناامیدی را ترویج دهید برای جذب مشارکت مردمی و تهیه اسپانسر به ورزش نقش آفرین باشید. متاسفانه افرادی که مدعی مصلحت اندیشی در ورزش ساری هستند خود به اندازه چند دقیقه سابقه فعالیت های ورزش ندارند و تنها به واسطه دریافت ابلاغ جهت حضور در هیات رییسه یک رشته ورزشی اکنون خود را ولی ورزش می دانند اما افکار عمومی به خوبی می دانند این شعار تبلیغاتی بوده و اهداف سیاسی کاری در پستوی آن نهان است.

   عاشق جادوگری‌های "بوایسار سایتی‌اف" بودم. وقتی خم حریف را می چسبید آنچنان می چسبید که انگار چسب قطره‌ای اورجینال دارد و تا پوئن نمی گرفت بی خیال حریف نمی شد.

بعد از سایتی‌اف، محبوب ترین 74 کیلویی‌ام مهدی حاجی‌زاده بود، نه بخاطر هم وطن بودن و هم استانی بودن و حس ناسیونالیستی، نه. واقعا کشتی هایش را دوست داشتم، نمی‌دانم چرا؟ دوست داشتم؛ بویژه دوئل تماشایی اش با "ماگومد عیسی حاجی‌اف" داغستانی در فینال رقابت های جهانی 2002 تهران که به قهرمانی تیم ایران منجر شد. حاجی زاده را دوست داشتم چون کشتی را دوست داشت و مثل عسکری محمدیان، مجید ترکان، امامعلی حبیبی، مرحوم تختی و خیلی های دیگر برای مردم کشتی می گرفت و برای لحظه لحظه کشتی ارزش زیادی قائل بود.

واقعا بعد از حاجی‌زاده وزن پنجم خالی شد. نه کشتی‌گیر گردن‌کلفت و صاحب سبکی برای جانشینی حاجی‌زاده وجود داشت و نه ما تا چند سال محلی از اعراب در این وزن داشتیم تا اینکه ...

پس از مدتی فراز و فرود بالاخره صادق گودرزی شایستگی هایش را در این وزن تثبیت کرد و به مهره اصلی 74 کیلوگرم تبدیل شد. از گارد خاص اش تا زیرگیری ها، بار اندازها و گام های مفید و مثمر ثمر و البته به قول هادی عامل همه جای تشک کشتی گرفتنش کاری کرد که دوباره 74 کیلوگرم ایران احیا شد. فوق‌العاده بود؛ شاید اگر به گربه سیاهی به نام "جوردن باروز" آمریکایی برخورد نمی‌کرد هم طلای جهان داشت هم المپیک اما مهم نیست چون او کم کاری نکرد. دلاور محبوب، دوست داشتنی و بسیار با شخصیت کشتی ایران می گویند شاید نتواند دیگر کشتی بگیرد!! لخته‌ای در قسمت نخاعش وجود دارد که نه می شود عمل کرد و نه می شود رهایش کرد.

فعلا مربی تیم ملی جوانان شده تا این استعداد (صادق گودرزی) به هدر نرود و پشتوانه ها بتوانند از او استفاده کنند. شاید اواسط اردیبهشت ماه 93 بطور کامل تکلیف او مشخص شود و شاید هم اکنون مشخص است و ما نمی‌دانیم! در هر حال امیدواریم، فقط امیدواریم حکایت ابر و باد و مه و خورشید و البته چیزی شبیه معجزه صادق گودرزی مستعد و هنوز هم مدال بگیر را نجات بدهد.

جناب مديركل! ظاهراً قصد نداريد به فكر حل مشكلات و نجات كشتي ساري باشيد؛ ساروي ها حتي در تيم هاي منتخب مازندران نيز نفر ندارند و اين خلاء را در ليگ برتر كشتي نيز شاهد هستيم. به متوليان كشتي ساري بگوييد دست از سياه‌نمايي بردارند و به جامعه كشتي اين شهر خدمت كنند. متأسفانه به دليل برخي از ناكارآمدي ها و سوء مديريت‌ها، كشتي مركز استان در اين چند سال اخير به نابودي كشيده شده است. اكثريت قهرمانان شاخص و مربيان سازنده و دلسوز كشتي اين شهر دل پرخوني از بي توجهي به كشتي دارند شما به فكر نجات كشتي ساري باشيد نه به دنبال تماشاي سياه بازي در مركز مازندران.

با خبر شديم تيم هاي منتخب جوانان استان مازندران در مسابقات كشتي فرنگي و آزاد كشور صاحب عنوان قهرماني شدند اما اين سوأل از رئيس ورزش و جوانان مركز مازندران پرسيده مي شود كه:

1. آيا از شهر ساري هيچ كشتي گيري در تيم كشتي آزاد جوانان مازندران حضور داشت؟

2. آيا هيچ يك از كشتي گيران ساروي در تيم منتخب كشتي فرنگي جوانان استان در قهرماني كشور حضور داشتند؟

3. سقوط كشتي ساري به حدي شده كه حتي يك نفر هم در تيم هاي جوانان آزاد و فرنگي مازندران حضور ندارند !

جهت اطلاع مدير كل ورزش و جوانان مازندران، رئيس هيأت كشتي استان مازندران و رئيس ورزش ساري عنوان مي شود كه از همين شهر ساري آقايان مجيد تركان ، عسگري محمديان ، حسين كريمي ، ميثم اميني ، مرحوم سيد رسول حسيني ، سيد مراد محمدي ، محمد حسين زاده ، مرتضي رضايي ، لطيف مومني ، تقي داداشي ، ياسر خالپور شاهرخ صداقتي زاده ، ابراهيم منصوري ، آرش دنگسركي ، عباس دباغي و ... سابقه درخشش و قهرماني در آسيا ، جوانان جهان و جوانان آسيا را در كارنامه ورزشي خود دارند .براستي چه بلايي بر سر كشتي ساري آورده ايد كه حتي يك كشتي گير در تيم منتخب جوانان مازندران حضور ندارد ؟ آيا  مي توانيد در حال حاضر از جايگاه كشتي ساري دفاع كنيد؟ مشكل كشتي ساري با آوردن هنرمند محلي صدا و سيما به نام نوروز حل نمي شود،به جاي بازي با احساسات جامعه ورزشي به فكر نجات كشتي اين شهر باشيد .همه افراد كه دشمن شما نيستند زمانيكه محمد حسين دباغي، مراد محمدي، مجيد تركان، عباس دباغي، آرش دنگسركي، اسماعيل دنگسركي، مهندس مناجاتي، عباس بابازاده، مصطفي دنگسركي، مظفر فولادي و بسياري ديگر از چهره هاي شاخص جهان كشتي از اين وضعيت سقوط و نابودي مطلق كشتي اين شهر معترض هستند و برخي از اعضاي شوراي شهر ساري فرياد نجات كشتي ساري سر مي دهند اينگونه بازي با احساسات جامعه ورزشي و نوروز بازي ها شايسته كشتي مركز استان نیست.

پروسه این انتخاب تا حدود زیادی رنگ و بوی فرمالیته دارد و البته محتمل به نظر می رسید! به هر حال همه می دانیم اگر خادم تمایلی برای ورود به بحث فنی نداشت، شورای فنی که سهل است، اگر وزیر ورزش هم دستور می داد محال بود وی مسئولیت سرمربیگری تیم ملی را بپذیرد.

نیمه خالی لیوان این است که شاید بهتر بود آقا رسول فرد دیگری مثل غلامرضا محمدی را سرمربی می کرد اما دخالت ها یا شاید مشاوره های فنی پشت پرده به قوت خود باقی می ماند! به هر حال شاید در شان و کلاس رییس فدراسیون (هرچند از جنس همان ورزش) نباشد که بخواهد جامه مدیریتی را از تن خارج کند و کمافی‌السابق روی تشک سر و کله فنی بزند.

نیمه پُر لیوان هم این است که بالاخره رییس، نایب رییس، دبیر، خزانه‌دار، آبدارچی، سرمربی، مربی، کمک ها، منِ خبرنگار و خیلی های دیگر تلاش می کنیم تا ثمره فعالیت همه و همه در حوزه فنی نمود پیدا کند، پس چه بهتر که حالا و با وجود انتقال ساختمان اصلی فدراسیون کشتی بیخ گوش تشک‌های خانه کشتی، همان رسول خادم این نوزاد تازه متولد شده را مراقبت و بزرگ کند! با وضعیت موجود بعید به نظر می رسید فرد دیگری بتواند این بار مهم را به دوش بکشد.

از 39 عضو، 38 نفر در مجمع انتخابات فدراسیون کشتی حضور یافتند که رسول خادم - گوش شکسته‌ی پر افتخار و مدیریت کرده با 37 رای موافق و یک رای ممتنع(!) قاطعانه بر مسند ریاست فدراسیون کشتی تکیه زد.

هیچ توضیح و تفسیر اضافه ندارد؛ بالاخره هم وضعیت مدیریتی فدراسیون کشتی بعد از 2 سال و اندی از سرپرستی به ریاست تغییر پیدا کرد و هم اینکه فردی گوش شکسته، قهرمان، تحصیلکرده و از همه مهمتر با سابقه مدیریت، مسئولیت را بر عهده گرفت. اینها دقیقا یعنی همان خواسته و مطالبه اصلی جامعه کشتی و ما مطبوعاتی‌ها که گرچه با تاخیر فراوان اما... بالاخره محقق شد.

از قدیم الایام گفته‌اند"دیکته نانوشته غلط ندارد" پس جناب خادم! به اندازه آزمون و خطای گوش نشکسته‌ها فرصت دارید نشان بدهید در مدیریت بیرون تشک کشتی چکاره‌اید!

مدتها از او خبری نبود؛ هر وقت به تلفن همراهش زنگ می‌زدم یا زیر صدای هیات و حسینیه می شنیدم یا می‌گفت: "از کنار خانه خدا دعا گویت هستم" تا اینکه...

به درخواست دکتر محمد عباسی وزیر ورزش دولت احمدی‌نژاد، پس از مدتها دوری و بی خبری، سرپرست فدراسیون کشتی پهلوانی شد تا دوباره خبرساز شود. خبرساز شدنش با خبرساز شدن خیلی از اهالی بعضا غیرورزشی ورزش متفاوت است؛ او "کار" می کند، "کار". نه اینکه بقیه بازی می کنند و او کار، نه. بیش از توانش، خارج از عرف، بیشتر از اندک حقوقی که می گیرد و خلاصه خیلی کار می کند؛ شاید به همین خاطر دوستش نداشتند! شاید خودش هم می دانست در قاعده نانوشته "کار زیاد در این مملکت هرگز!" نمی گنجید اما آمد ...

حتما او خوب مطلق نیست، حتما او ایراداتی هم دارد، حتما در این مملکت افرادی هستند که بیشتر از حاج محمدرضا طالقانی ما کار می کنند و اصلا دیده نمی شوند اما این رسمش نبود. این مدل بدرقه نه تنها در شان طالقانی و ورزش ایران بلکه در شان نظام ما هم نبود.

همه اینها را گفتم که بگم طالقانی دوباره "بَد بدرقه" شد، همین!