بر سرت چتر گرفتم...

دیدم تو خودت بارانـی...

سعـدیـا مرد نکونام نمیرد هرگز(2)

اگر تو فارغی از حال دوستـان یـارا

فراغت از تو میسر نمیشود مـا را

سعـدیـا مرد نکونام نمیرد هرگز(1)

هزار بار قرعه به نام اَت زدیم

و

بازنگشتـی...

طاقت ماندن که هیچ...طاقت رفتن نیز نیست

گوش هایت را بگیر

   چشمانت را ببند

      پشتت به من باشد

          یک نفس عمیق بکش و بگو

                   "دوستت دارم"

                                  حالا بـدو.... میدانم طاقت ماندن نداری

از دریدن های گوسفندان بیزارم...


چوپـان..بیا و نی بر لب گذار تا من سرتا پا گوش شوم..

عجب گیرنده دامی بود در عاشق ربایی ها

                           نگاه آشنای یار پیش از آشنایی ها...



آهوی میان ِ دو چشمانت منم...

  ببند چشمانت را،همانجا میمانم...

هر که از دور بدید و بخندید بر من گفتم

                    قصد ِ تو و شوق ِ بیـابـان دارم...