فرشته

ای کاش میدونستی.......

اگه میدونستی قطره بارون هنگام دورشدن ازابرچه حسی داشت٬اگه میدونستی یه بندروقت رفتن کشتی هاچه تنهامیشه٬اگه میدونستی درخت کاج وقت پرکشیدن پرنده هاچه غمگین میشه اگه میدونستی رفتنت چه آتیشی به جونم کشیداینقدرراحت نمیگفتی خداحافظ

بامن بمان این روزها بامن که تنها مانده ام

تقدیرخودرا خط به خط در چشمهایت خوانده ام

این روزها بامن بمان این روزها عاشق ترم

این روزها یادتورو باخود به رویا می برم

بامن فراسوی زمان درخاطره دیدارکن

درناگهان این غروب خورشید راتکرار کن

بامن بمان این روزها بامن که تنها مانده ام

تقدیرخودرا خط به خط در چشمهایت خوانده ام

این روزها بامن بمان این روزها عاشق ترم

این روزها یادتورو باخود به رویا می برم

تافرصت دیدارتو هرروز را سوزانده ام

درکوچ ناهنگام تو درکوچه هاجا مانده ام

من باتو روشن کرده ام فانوس راه رفته را

بر چوب خط عمرخود خط میزنم هر هفته را

بامن بمان این روزها بامن که تنها مانده ام

تقدیرخودرا خط به خط در چشمهایت خوانده ام

این روزها بامن بمان این روزها عاشق ترم

این روزها یادتورو باخود به رویا می برم

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی
چه بغض ها که در گلو رسوب شد، نیامدی
خلیل آتشین سخن،تیر به دوش بت شکن
خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی
برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه
ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی
تمام طول هفته را به انتظار جمعه ها
دوباره صبح، ظهر، نه! غروب شد، نیامدی

میلاد امام زمان بر شما منتظران مهدی مبارک

دست خودم نیست

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای
به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر
لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

برای آن عاشق بیدلی می نویسم که حرمت اشکهایم را ندانست

چه روزها و شبهایی را که با یادش سپری کردم

مونس و یاور تنهایی هایش شدم

برای آن می نویسم که روزی دلش مهربان بود

مي نوسيم تا بداند دل شكستن هنر نيست

نه ديگر نگاهم را برايش هديه مي كنم

و نه ديگر دم از فاصله ها مي زنم

و نه با شعرهايم دلتنگي ها را فرياد مي زنم

مي نويسم شايد نامهرباني هايش را باورکند

برای آن می نویسم که معنای انتظار را ندانست

اسب نفس بریده را طاقت شلاق نیست

قلب شکسته ی مرا قدرت فریاد نیست

می دانی و آگاهی که عاشقانه عاشق هستم

وکمکم کن تا آنکس که دوستم دارد را دوست داشته باشم.

به من بیاموزتابتوانم بگریم برای کسانی که هرگز غمم را نخوردند

به من بیاموز که ببخشم در حالی که دلم پر از نفرت است از دستشان

به شکست دل من یا به پیروزی خویش؟

به چه میخندی تو؟
به نگاهم که چه مستانه تو را باور کرد؟

یا به افسونگریه چشمانت که مرا سوخت و خاکستر کرد؟

به چه میخندی تو؟
به دل ساده من میخندی که دگر تا ابد نیز به فکر خود نیست؟

خنده دار است،
بـخـنــــد….