دغدغه

دغدغه شما چیست؟

هر کسی در زندگی اش دغدغه هایی داره یعنی زندگی بدون دغدغه محاله.

حالا شما بگین....................

فردی عادت داشت در باد و بوران با خودش دو چتر ببرد که ابتدای نامش بر دسته های چوبی آن کنده کاری شده بود. اکثر مواقع چتر دوم به کارش نمی آمد تا اینکه یک روز بارانی مرد مسنی را دید که خیس شده و زیر طاقی منتظر ایستاده است که باران بند بیاید. بی درنگ جلو رفت و یکی از چتر ها را به او داد. مرد مسن تشکر کرد و گفت :چطور می توانم آن را به شما پس بدهم؟آدرستان را به من بگویید تا آنرا باز گردانم .او لبخندی زد وگفت:نیازی به باز گرداندن نیست فقط در موقع لزوم آن را به کسی هدیه کنید. سال ها گذشت و زمستان سختی از راه رسید یک روز آن فرد به قصد رفتن به سر کار از خانه بیرون آمد وفراموش کرد با خود چتر بردارد. باران تندی در گرفت ومجبور شد در پناه سقفی باستد.ناگهان یک مرد جوان با دو چتر به سمتش آمد ویکی از چترها را به او داد.چتر آشنا بود.روی دستهی چوبیش اول اسم او کنده کاری شده بود. پیش از ان که مرد جوان چیزی بگوید لبخندی زد وگفت:متشکرم دوست من مي دانم به شما هديه شده!به خواست خدا من هم آن را هديه خواهم كرد در يك روز باراني...)

 بايد خوب وبد دنيا را پذيرفت.وقتي ناراحتيم لبخند بزنيم.به داشته هامون عشق بورزيم وآنها يي را كه رفته اند به خاطر بسپاريم...هميشه ببخشيم ولي هرگز چيزي را فراموش نكنيم.از اشتباهاتمان درس بگيريماما هرگز افسوس نخوريم.آدمهاتغيير مي كنند.مشكلات به وجود مي آيند اما يادمون باشد زندگي مي گذرد...

زندگی ، درک همین اکنون است
زندگی ، شوق رسیدن به همان فردایی ست ، که نخواهد آمد
تو ، نه در دیروزی ، و نه در فردایی
ظرف امروز ، پر از بودن توست
شاید این خنده که امروز ، دریغش کردی
آخرین فرصت همراهی با ، امید است
زندگی ، بند لطیفی ست که بر گردن روح افتاده ست
زندگی ، فرصت همراهی تن با روح است
روح از جنس خدا
و تن ، این مرکب دنیایی از جنس فنا
زندگی ، یاد غریبی ست که در حافظه ی خاک ، به جا می ماند
زندگی ، رخصت یک تجربه است
تا بدانند همه ،
تا تولد باقی ست
می توان گفت خدا امیدش
به رها گشتن انسان ، باقی است
زندگی ، سبزترین آیه ، در اندیشه ی برگ
زندگی ، خاطر دریایی یک قطره ، در آرامش رود
زندگی ، حس شکوفایی یک مزرعه ، در باور بذر
زندگی ، باور دریاست در اندیشه ی ماهی ، در تنگ
زندگی ، ترجمه ی روشن خاک است ، در آیینه ی عشق
زندگی ، فهم نفهمیدن هاست
زندگی ، سهم تو از این دنیاست
زندگی ، پنجره ای باز به دنیای وجود
تا که این پنجره باز است ، جهانی با ماست ،
آسمان ، نور ، خدا ، عشق ، سعادت با ماست
فرصت بازی این پنجره را دریابیم ،
در نبیندیم به نور
در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم
پرده از ساحت دل ، برگیریم ،
رو به این پنجره با شوق ، سلامی بکنیم
زندگی ، رسم پذیرایی از تقدیر است
سهم من ، هر چه که هست
من به اندازه این سهم نمی اندیشم
وزن خوشبختی من ، وزن رضایتمندیست
شاید این راز ، همان رمز کنار آمدن و سازش با تقدیر است
زندگی شاید ،
شعر پدرم بود ، که خواند
چای مادر ، که مرا گرم نمود
نان خواهر ، که به ماهی ها داد
زندگی شاید آن لبخندی ست ، که دریغش کردیم
زندگی ، زمزمه ی پاک حیات است ، میان دو سکوت
زندگی ، خاطره ی آمدن و رفتن ماست
لحظه ی آمدن و رفتن ما ، تنهایی ست
من دلم می خواهد ،
قدر این خاطره را ، دریابیم

مسئول دارو خانه متوجه پسر بود و به مکالماتش گوش داد. پسرک پرسید،" خانم، می توانم خواهش کنم کوتاه کردن چمن ها را به من بسپارید؟" زن پاسخ داد، کسی هست که این کار را برایم انجام می دهد."

پسرک گفت:"خانم، من این کار را نصف قیمتی که او می گیرد انجام خواهم داد". زن در جوابش گفت که از کار این فرد کاملا راضی است.

پسرک بیشتر اصرار کرد و پیشنهاد داد،" خانم، من پیاده رو و جدول جلوی خانه را هم برایتان جارو می کنم، در این صورت شما در یکشنبه زیباترین چمن را در کل شهر خواهید داشت." مجددا زن پاسخش منفی بود".

پسرک در حالی که لبخندی بر لب داشت، گوشی را گذاشت. مسئول داروخانه که به صحبت های او گوش داده بود به سمتش رفت و گفت: "پسر...از رفتارت خوشم میاد؛ به خاطر اینکه روحیه خاص و خوبی داری دوست دارم کاری بهت بدم"

پسر جوان جواب داد،" نه ممنون، من فقط داشتم عملکردم رو می سنجیدم، من همون کسی هستم که برای این خانوم کار می کنه".

تو به من خندیدی ونمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان ازپی من تند دوید

سیب را دست تو دید                  غضب آلود به من کرد نگاه

but love,then for the first time

you become aware that love is

enough.