گونه خیس گل سرخ

دلم برای پاکی دفتر نقاشی و گم شدن در آن خورشید همیشه خندان، آسمان همیشه آبی، زمین همیشه سبز، و کوه های همیشه قهوه ای  

دلم برای خط کشی کنار دفتر مشق با خودکار مشکی و قرمز، برای پاک‌کن های جوهری و تراش های فلزی، برای گونیا و نقاله و پرگار و جامدادی  

دلم برای تخته پاک‌کن و گچ های رنگی کنار تخته   

برای اولین زنگ مدرسه، برای واکسن اول دبستان 

برای سر صف ایستادن ها  

برای قرآن های اول صبح و خواندن سرود ایران اول هفته 

دلم برای مبصر شدن، برای از خوب، از بد، دلم برای ضربدر و ستاره  

دلم برای ترس از سوال معلم، کارت صد آفرین  

بیست داخل دفتر با خودکار قرمز و جا کتابی زیر میزها، جا نگذاشتن کتاب و دفتر  

دلم برای لیوان‌های آبی که فلوت داشت  

دلم برای زنگ تفریح، برای عمو زنجیر باف بازی کردن ها، برای لی‌لی کردن  

دلم برای دعا کردن برای نیامدن معلم، برای اردو رفتن 

برای تمرین های حل نکرده و اضطراب آن 

دلم برای روزنامه دیواری درست کردن برای تزئین کلاس  

برای دوستی هایی که قد عرض حیاط مدرسه بود، برای خنده های معلم و عصبانیتش برای کارنامه.... 

نمره انضباط، برای مهر قبول خرداد  

دلم برای خودم، دلم برای دغدغه و آرزو هایم، دلم برای صمیمیت سیال کودکی ام  

تنگ شده 

نمی دانم کدام روز در پشت کدام حصار بلند، کودکی ام را جا گذاشتم کسی آن سوی حصار نیست کودکی ام را دوباره به طرفم پرتاب کند؟ 

این چندمین تولد توست؟

و چندمین انبساط مجدد کائنات؟

این چندمین بارخلقت است؟

و چندمین انفجار سکوت؟

چندمین لبخند آفرینش؟

خورشید را چندمین بار است که میبینی؟

و پروانه ساعتها چندمین بار است که میچرخد؟

و ثانیه چندمین بار است که به احترام تو برمیخیزد؟

چندمین بار است که مجدداً نفس میکشی؟

چندمین دم!؟

چندمین آن!؟

آه که تو چقدر خوشبختی!

و جهان چه پرغوغاست

که بینهایتمین تولد تو را جشن میگیرد . . .

عزیزم تولدت مبارک

دوستت دارم............

توی وبلاگ یکی ، استاد نویسنده اش اومده یه نظری گذاشته که من شخصا متحول شده و لذت بردم

"دنیا ، وسیله ای است که انسان را گاهی به عرش و گاهی به فرش می آورد ، امید آنکه از این وسیله در جهت عروج به عرش الهی استفاده کنی"

ما نیز هر روز به رسم وظیفه می آییم و بلاگمان را آپ می کنیم تا خوانندگان بلاگمان معترض غیبت ما نشوند ، کدام یک از ما هر روز ، نه به رسم وظیفه ،بلکه به رسم بی تابی دلمان ، یاد حضرت دوست می افتیم و بلاگ دلمان را از نو اپ می کنیم تا او که رحیم ترین رحمان است ، معترض نشود.

هنوز هم دیر نیست .چه رسم قشنگی می شود اگر در گوشه ای از همین صفحات برای ظهور مولا و آقایمان دعا کنیم و یاد حضرت حق را هر روز در یاد ها نگهداریم که اوست که قلم به دست ما داده و اوست که می نویسد

اللهم عجل لولیک الفرج 

اللهم اجعلنی من انصاره و اعوانه

الهم ارزقنا توفیق الطاعه

وبعد المعصیه 

یک روز از یک زوج خوشبخت سوال کردم
دلیل موفقیت شما در چیست ؟ چرا هیچ وقت با هم دعوا نمی‌کنید؟
آقاهه پاسخ داد: من و خانمم از روز اول حد و حدود خودمان را مشخص کردیم
قرار شد خانم بنده فقط در مورد مسائل جزئی حق اظهار نظر داشته باشه و من هم به عنوان یک آقا در مورد مسائل کلی نظر بدهم!
گفتم: آفرین! زنده‌باد ! تو آبروی همه‌ی مردها را خریده‌ای ! من بهت افتخار می‌کنم.
حالا این مسائل جزئی که خانمت در مورد اونها حق اظهارنظر داره، چیه ؟
آقاهه گفت: مسائل بی‌اهمیتی مثل این که ما با کی رفت ‌و‌ آمد کنیم، چند تا بچه داشته باشیم، کجا زندگی کنیم، کی خانه بخریم، ماشین‌مان چه باشد، چی بخوریم، چی بپوشیم و ...
گفتم: پس اون مسائل کلی و مهم که تو در موردش نظر می‌دی، چیه ؟
آقاهه گفت: من در مورد مسائل بحران خاور میانه، نوسانات دلار، قیمت نفت و اوضاع جاری مملکت نظر می‌دهم.

واسم خیلی دعا کنید

یک روز از یک زوج خوشبخت سوال کردم
دلیل موفقیت شما در چیست ؟ چرا هیچ وقت با هم دعوا نمی‌کنید؟
آقاهه پاسخ داد: من و خانمم از روز اول حد و حدود خودمان را مشخص کردیم
قرار شد خانم بنده فقط در مورد مسائل جزئی حق اظهار نظر داشته باشه و من هم به عنوان یک آقا در مورد مسائل کلی نظر بدهم!
گفتم: آفرین! زنده‌باد ! تو آبروی همه‌ی مردها را خریده‌ای ! من بهت افتخار می‌کنم.
حالا این مسائل جزئی که خانمت در مورد اونها حق اظهارنظر داره، چیه ؟
آقاهه گفت: مسائل بی‌اهمیتی مثل این که ما با کی رفت ‌و‌ آمد کنیم، چند تا بچه داشته باشیم، کجا زندگی کنیم، کی خانه بخریم، ماشین‌مان چه باشد، چی بخوریم، چی بپوشیم و ...
گفتم: پس اون مسائل کلی و مهم که تو در موردش نظر می‌دی، چیه ؟
آقاهه گفت: من در مورد مسائل بحران خاور میانه، نوسانات دلار، قیمت نفت و اوضاع جاری مملکت نظر می‌دهم.

می شود از همین بهار شروع کرد...

هیچ تا به حال آرزو کرده اید که برگردید به صفا و سادگی دوران مادر بزرگها و پدر بزرگها ؟ با همان صافی و سادگی قدیمی بدون هیچ گونه فریب ، بی هیچ ریا و ظاهر سازی ؟ هیچ آرزو کرده اید کاش برمی گشتیم به روزگاری که دیوارها کوتاه بود و در خانه ها این همه قفل و بست نداشت و پنجره ها با این همه نرده و حفاظ پوشانده نشده بود

به زمانه ای که در سخن گفتن روزمره ، نیاز به سوگند خوردن نبود ، چون جز راست چیزی بر زبان نمی آمد . به دورانی که همه محل برای بیمار ما غصه می خوردند و دعایش می کردند و اگر زندگیت خوب نمی چرخید ، همسایه ها هم احساس می کردند نان از گلویشان پایین نمی رود .

راستی چرا آن صفا و صمیمیت از کوچه ها و خیابان هایمان پر کشید و رفت ؟ چرا از درد و رنج هم بی خبریم ؟ چرا به یکدیگر به دیده شک و تردید می نگریم ؟ شاید علتش نوع زندگی هایمان باشد که ما را این چنین از دوستی و مهر و فروتنی و صفا دور کرده .

شاید اگر مثل قدیمی ها هر شب جمعه به قبرستان کوچکی که کمی آن طرف تر از خانه بود سر می زدیم و نگاه هامان به سنگ های قبری می افتاد که با صاحبان آشنایش ، خاره ها داشتیم ، دیگر یادمان می ماند که رفتنی هستیم و نباید به خاطر این دنیای ناپایدار دلی را بیازاریم .

شاید هم تقصیر آسمان است . با این دود و سیاهی که جلوی چشم مارا می گیرد و نمی گذارد که هر شب در زیرش چشم به هزاران ستاره و کهکشان بیاندازیم و شب به شب کوچکی و حقارت خود را دوره کنیم تا فردا صبح رفتارمان با همسایمان ارباب وار نباشد .

راستی آیا ما وارث آن دلهای پاکی هستیم که سخت ترین بیماری ها را به مدد یک دعای خالصانه به شفا مبدل می کرد ؟آیا ما بقای نسلی هستیم که وقتی دلش می گرفت یا آرزویی دست نیافتنی داشت ، نذر می کرد تا چهل روز جلوی خانه نقلی اش را آب و جارو کند تا چشمش به دیدار امام پنهانش روشن شود ؟

آیا ما ادامه آن آدم های نابی هستیم که روز های جمعه عاشقانه انتظار اورا می کشیدند و با اسبی آماده و زین کرده ، راه می افتادند به سوی دروازه های شهر تا نشانی از این که می دانند موعود می آید؟

ماشین و رایانه و بزرگراه مانع نیست . انچه مانع است چشم هایی است که به گناه آلوده شده ، زبان هایی است که به دروغ عادت کرده ، گوش هایی است که جز تهمت و غیبت نشنیده . باید کمر همت بست . باید آغاز کنیم . چه بهتر که در ناب ترین لحظه تحویل سال ،"حول حالنا "یمان یاری از امام زمانمان باشد . بیایید مثل قدیمی ها شویم که اورا حاضر می دیدند و دغدغه خاطرشان ، رضایت محبوبشان بود

می شود از همین بهار شروع کرد ، با یک خطای کمتر ، با یک کار خوب...

عید بر همه دوستان مبارک

چند وقت است مادربزرگ را ندیده ام . یاد تکه کلام همیشگی اش می افتم :"خداروشکر بزرگ شده اید و هرجا می خواهید بروید . لااقل سری به ما بزنید"