غم بی انتها

عشق این است ....

عشق پرده ای زرین است که از آن می توان به برهوت زندگی نگریست و

 دریچه ای رو به خوشبختی دید عشق عینکی است که از ورای آن زندگی زیباست

و معشوق زیباترین عشق رویایی است شیرین که بین عاشق ومعشوق دیده می شود

 آری عشق دریایی است که غریق درآن به زندگی دست می یابد

 و در آن جز پری ماهی زندگی نمی کند

از همون روزی که رفتی دارم از دوریت می میرم

بدون تو من هیچم, میدونی بی تو دیونه میشم

از خدا می خوام برگردی دوباره پیشم  تو چه کردی با دلم ....

تو شده ای دار وندارم ای  بهترینم

هر دم در رویاهای شبانه ام تا سپیده دم برایم از عشق میخوانی

 ومن فقط نگاهت میکنم به لبخندهای زیبایت به چهره ی مهربانت

 به جز خیال تو هنوزم کسی کنار من نیست

 نازنینم چگونه این همه دلتنگی را برایت بنگارم

با چه قلمی انتظارهای شبانه ام را برایت بنویسم

 که تو آن را بخوانی تو که دوری از من

 چشم به راه توام عزیزتر از جانم

چه چیزی در عمق نگاهت بود که برای دیدن دوباره ی آن آواره ترینم

حس عجیب خواستن چشماته که تا ابد تو دلم لونه کرده

باز دوباره زول بزن تو چشام که دوری تو منو دیونه کرده

دستای تو پناه منه مهربانم  من که عاشقم می فهم چقده سخته انتظار

 بدون که  توی قلبم ضربان بودن هستی

تو که باشی میشه بودش پای عشق وتار و پودش 

 قصه خوشرنگ چشمات تا همیشه موندگاره 

تاکی درد دوری

  بیا مثل همیشه ماه بشم  بتابم تو شبای تارت

 بیا تا عشقمان تا ابد زنده باشه بیا که سخته انتظار یار مهربانم

 راز دلم را جز تو برای که گویم من میخوام که اون چشات پناه خنده هام بشن

 عزیزم نرو به خدا نمیتونم دلم بی قرار آهنگ صدای مهربانته

 واست نگرانم طاقت دوریتو ندارم میمونم من همیشه چشم به راهت

تا روزی که زنده هستم پای عشق تو نشستم 

 تو چشمای من نگاه کن واسم دعا کن آخه خیلی برام عزیزی   

 زنده است عشقت درون سینه ام ای  بهترینم

به فراموشی نمی سپارمت

دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سرانگیز است

اما بال از جنبش رسته است 

وسوسه چمن ها بیهوده است

میان پرنده و پرواز فراموشی بال و پر است 

در چشم پرنده قطره بینایی است 

ساقه به بالا می رود میوه فرو می افتد دگرگونی غمنک است 

 نور آلودگی است نوسان آلودگی است رفتن آلودگی 

پرنده در خواب بال و پرش تنها مانده است 

چشمانش پرتو میوه ها را می راند 
 

سرودش بر زیر و بم شاخه ها پیشی گرفته است 
 

سرشاری اش قفس را می لرزاند 

نسیم هوا را می شکند : دریچه قفس بی تاب است

تو را من دوست مي دارم

دوست داشتن دليل و برهان نمي خواهد

اگر صد بار و با صد بهانه عشقم را رد كني

من سر افراز تر از قبل به سوي تو مي آيم

دلِ ديوانه ام عشقت را ارزان نمي خواهد

من افتاده تر از پيش، جلوي تو زانو مي زنم

گريه مي كنم

تعظيم در برابر تو از شأن من نمي كاهد

تو را من دوست مي دارم

اين را هر كس مي داند همرهم

هر قسمت از وجودم را به خاطر عشق تو مي دهم

تو را من مي خواهم با تمام جانم

مي خواهم برايت بميرم، چرايش را نمي دانم

تو را من دوست مي دارم

اندازه سالهاي عمرم

قد آرزوهايي كه براي تو دادم

قد تمام اشكهايم كه براي تو، به ياد تو مي ريزم

تو را من مي خواهم ديوانه وار

تو را مي خواهم مثل سايه در كنارم

اگر تو باشي چراغ خانه ام، ديگر آرزويي ندارم

به تو محتاجم اي تنها نيازم

اگر كمكم نيايي تمام زندگي ام را مي بازم

تو را من دوست مي دارم

صميمانه ترين احساساتم را تقديم تو مي كنم يارم

تو را دوست دارد كسي كه نمي خواهد تنهايت بگذارد

برايش دنيا با تمام زيباييها بي تو ديدن ندارد

تو را مي خواهم زيباي عشق آفرينم

هر غروب در ساحل منتظرت مي نشينم