شرک به خدا
در تعريف ساده اي از شرك مي توان گفت كه شرك؛ مساوي قرار دادن غير خدا با خداوند است درخصوصيات و اعمالي كه مخصوص ذات خداوند است و مهمترين اين اعمال،عبادات مي باشد. براستي خداوند متعال شرک ورزيدن به خود را بزرگ پنداشته و در کتاب گراميش فرموده: «إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِالْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ»(المائده: 72) « بي گمان هر كس انبازي براي خدا قرار دهد، خدا بهشت را بر او حرام كرده است (و هرگز به بهشت گام نمينهد) و جايگاهش آتش (دوزخ) است. و ستمكاران يار و ياوري ندارند. » و در جاي ديگري از کتابش فرموده است:

ز بسم الله میخوانم خدا را / ز مشتی خاک آدم کرد ما را