بزار بهت بگم اونوقتی که بچه ای و با هر مشکل شروع میکنی به گریه کردن فقط اشک میریزی ولی هیچی نمیگی زبونی برا گفتن نداری دورت شلوغه هرکی بهت برسه میگه چی شده عزیزم؟ اره اینجاا محبتا اینجوریاس دستت رو میگیرن نازش میکنن سرتو میزارن رو شونهاشونو میگن گریه نکن الان درسش میکنم هرکاری میکنن تا بفهمن چت شده ... ولی وقتی بزرگ میشی زبون برا حرف زدن داری ولی مشکلاتت زبونتو میبنده ولی رویی ام واسه گریه کردن نداری دیگه با هر مشکل گریه نمیکنی داد میزنی فریا میکشی که بهت فشار نیاد اونوقت بهت میگن این عجب ادمیه خوشم نمیاد ازش همه ازت دور میشن هیچ کس دستت رو نمیگیره یک سری با سکوت یک سری با فریاد خاموشت میکنن تو میمونیو هزارتا درد و عقده تو دلت اونوقته که دیگه دادو بیدادم کاری نمیکنه ساکت و اروم میشی اونقدر اروم که کسی بودنتو احساس نمیکنه اونوقته که دلت برای اشکای بچگیت تنگ میشه دلت میخواد اشک بریزی دلت میخواد خنده های الانتو بدیو یه گریه بچگونه داشته باشی.................... اونوقت میری دنبال اون خوشیا مثل بچه میشی واسه چیزای کوچیک ذوق میکنی از ته دل میخندی وقتی سوار تاپ میشی انگار کل دنیارو بهت دادن حتی یه حالت خوبه یه غریبه برات ارزشمند میشه وابسته غریبه میشی غریبه میاد یکم میمونه و میره تو میمونیو یک سری محبت های الکی یه غریبه گریه میکنی یواشکی اشک میریزی شبا تا صبح بیدار میمونیو اشک میریزی اونوقت یک شب اشکی واسه ریختن نداری میری تو خیابون قلبت درد میکنه سرت سنگینه دلت یه خواب اروم میخواد یه خنده بلند از ته دل یا یه فریاد از ته دل ولی همش تو دلت میمونه بزرگ و بزرگ تر میشه اونوقت تو خلوتت سیگار میکشی درداتو کم کم با دود کردن کوچیکتر میکنی هی میکشی که کوچیکتر بشه به دود سیگار نگاه میکنی و میخندی به این که یه تیکه کاغذ و اتیش درد دلتو دود میکنه و ارومت میکنه میخندی یعنی ادما از این تیکه کاغذ کمترن؟میخندی ولی خنده تلخ خنده ای که تلخیش هیچوقت از دهنت نمیره ولی باز میخندی اونوقدر به این چیزا تو مغزت فکر میکنیو میخندی که بهت میگن دلقک از خنده های تلخ تو که تو دهنت تلخیش داره میکشتت ادما میخندن همون ادمایی که هیچ وقت نفهمیدنت ولی تو بازم دوسشون داری این کاراتو اینقدر ادامه میدی که میشی دلقک واقعی اره کسی که هرکاری میکنه و که دیگران رو بخندونه چون هنوز دنبال خنده های بچکیش میگرده دنبال یه شادی از ته دلشه اونوقته که هرکی ناراحت باشه کاری میکنه غمش فراموشش بشه ولی شبش غم اونم میزاره رو دلشو با درد اون خوابت میبره یه سیگار بیشتر دود میکنی اونم فکر میکنه تو علی بی غم دنیایی هرچی میخواد بهت میگه اونقدر میگه که گاهی دردتو یادت میره شب واسه دردای اون گریه میکنی ... بعد بهت بد میکنن همونایی که غمشونو به سینه میزدی اینبار فقط نگاه میکنی بغض گلوتو میبنده نفست بالا نمیاد با چشای گرم اشک میخوابی با کابوس از خواب بیدار میشی درد شدیدی احساس میکنی باز میخندی این بار بلندتر اونقدر میخندی که نمیفهمی داری سرتو میکوبونی به دیوار نمیفهمی بیهوش شدی نمیفهمی میارنت تو ی اتاق در بسته دستاتو میبندن دیگه نه خندتو میخوان نه گریت واسشون مهمه حالا دیگه برا خودت یه دنیای دیگه داری نه بچه ای نه بزرگی فقط یه ادم زنده ای دیگه نمیخندی فقط نگاه میکنی خوابت نمیبره خواب ابدی میخوای تیغو برمیداری میزنی ولی باز بیداری خفه میشم اما باز بیدار میشم خواب ابدی ندارم میری لب پرتگاه پایینو نگاه میکنی همه چیزو کوچیک میبینی دلت برا اونایی که بهت بد کردنم تنگ میشه میای پایین تند خنک میخوابی رو زمین ازون پایین بالارو نگاه میکنی یه ساختمون بلند یه زود طی شد این راه اونوقت میخندی سرت گرم میشه گوشات خیس میشه دست میزنی دستت رنگی میشه چه رنگ قشنگی از ته دل به رنگه لبخند میزنی چشات خسته میشه یه خواب قشنگ میاد سراغت اروم چشاتو میبندی به اون خوابه میرسی میبینی اونوقت تموم میشه این دنیای منه .....

 همیشه از تیکه اخرش میترسمم هیچ وقت نتونستم ازون بالا پایینو ازون پایین بالارو نگاه کنم ... ولی میکنم مگه نه؟؟؟؟